(reclame)

13 december 2012
GITARIST MICKEY BAKER OVERLEDEN

Mickey & Sylvia

Op 27 november overleed gitarist Mickey Baker, de helft van Mickey & Sylvia van Love Is Strange.
MacHouston Baker zoals zijn echte naam luidde werd geboren in Louisville, Kentucky op 15 oktober 1925 en had niet bepaald een gelukkige jeugd; zijn vader heeft hij nooit gekend, zijn moeder was amper 12 jaar toen hij geboren werd. Baker groeide op in weeshuizen, op straat en in de gevangenis. Op zijn vijftiende liep hij definitief weg uit het weeshuis en besloot hij muzikant te worden. Eigenlijk wou hij trompet spelen zoals Louis Armstrong, maar een trompet bleek onbetaalbaar in het pandjeshuis: hij kon zich enkel een versleten gitaar veroorloven, erop spelen leerde hij van een straatmuzikant. Baker speelde voornamelijk progressieve jazz en leidde vanaf 1949 zijn eigen combo. Op een mooie dag zag hij de blinkende Cadillac Eldorado en de grote tourbus van bluesgitarist Pee Wee Crayton en besefte hij dat er met dat soort muziek makkelijk geld te verdienen was. Zijn eerste single Guitar Mambo/ Riverboat verscheen in 1952, en hij speelde sessies in voor Savoy, King, RCA, Decca, Modern, Mercury, Okeh, MGM en Atlantic Records, voor onder meer Clyde McPhatter & the Drifters (Money Honey, 1953), Ruth Brown (Mama He Treats Your Daughter Mean, 1953), Ray Charles (Mess Around, 1953), Amos Milburn (One Scotch One Bourbon One Beer, 1953), Big John Greer (Bottle It Up And Go, 1954), Big Joe Turner (Shake Rattle And Roll, 1954), Big Maybelle (Whole Lotta Shakin’ Goin’ On 1955), Nappy Brown (Don’t Be Angry, 1955), Roy Gaines (Worried Bout You Baby, 1956), Louis Jordan (Choo Choo Ch Boogie, Ain’t Nobody Here But Us Chickens, 1956), Lavern Baker (Jim Dandy, 1956) en zelfs rockabilly Joe Clay (Get On The Right Track Baby, Cracker Jack, 1956). In 1954 vormt hij een duo met Sylvia Vanderpool, een van de studenten aan wie hij gitaarlas gaf (zijn in 1955 geschreven lesboek Complete Course In Jazz Guitar: A Modern Method In How-To-Play Jazz And Hot Guitar wordt na 50 jaar nog steeds herdrukt). Tussen 1955 en 1962 haalden acht van hun singles de hitparade, met als uitschieter uiteraard de hit Love Is Strange uit 1957, gecoverd door Buddy Holly en The Everly Brothers. Toch was niet alles koek en ei tussen Mickey en Sylvia (een mooi verhaal: Baker kapte er een keer mee toen ze deel uitmaakten van een Ray Charles revue. Een andere gitarist met zonnebril nam Baker’s plaats in en lipte de zang, terwijl achter het gordijn Baker’s vocalen werden gezongen door… Ray Charles!), en in 1958 gingen ze uit elkaar, waarna Baker in 1959 drie singles uitbracht op Atlantic als Mickey & Kitty met ene Kitty Noble. Tussendoor bleef hij actief als sessiemuzikant, bijvoorbeeld op I’m a Hog For You Baby van The Coasters uit 1959. Datzelfde jaar 1959 verscheen ook zijn instrumentale LP Wildest Guitar. In 1960 bood RCA Mickey & Sylvia 10.000 dollar als ze opnieuw bij elkaar kwamen, waar ze uiteraard geen nee tegen zegden. Het jaar daarop richtten ze hun eigen Willow label op, maar buiten het bescheiden succes van Baby You're So Fine dat de 52ste plaats in de poplijsten haalde leverde dat niet veel op. Ook een heropname van Love Is Strange bracht geen zoden aan de dijk en Baker verhuisde naar Parijs, al zou hij eind 1964 in Amerika opnieuw opnemen met Sylvia Vanderpool.


De Franse EP L’Amour Est Etrange van Mickey Et Monique uit 1963

In Frankrijk nam hij een aantal Mickey & Sylvia nummers opnieuw op met Monique Raucher (met wie hij zou trouwen), en samen brachten ze ook een kerst EP uit. In Frankrijk werkte hij ook als studiogitarist en producer voor onder meer Françoise Hardy en Sylvie Vartan. In 1966 had ie een klein en naamloos rolletje als producer in de Chantal Goya film Masculin Féminin van Jean-Luc Godard, en hij schrijft het boekje Méthode Guitare SLC dat bij een 10-inch lesplaat stak, opgehangen aan het populaire popprogramma op TV Salut Les Copains en het gelijknamige tienermagazine. Daarnaast speelt hij vooral jazz, blues en bossa nova. In recentere jaren studeerde hij muziekcompositie en klassieke muziek, en hij componeerde diverse fugas alsmede een concerto voor orkest getiteld The Blues Suite. Baker was zes keer gehuwd (onder meer met de Franse zangeres Marie France-Drai) en woonde nog steeds in Zuid-Frankrijk: hij overleed op 87-jarige leeftijd in zijn huis in Montastruc-la-Conseillère in de buurt van Toulouse, volgens zijn vrouw aan de gevolgen van hart- en nierfalen. Franse kranten spraken van het overlijden van “jazzgitarist” Mickey Baker. Sylvia Vanderpool overleed op 29 september 2011. En uiteraard is het weer Bear Family dat de beste verzamelaars in huis heeft: de dubbel-CD Love Is Strange van Mickey & Sylvia (1990), en Rock With A Sock (1993), een mooi overzicht van wat Baker solo deed.


Mickey en Sylvia in 1958

Naar Boven

(reclame)

13 decemb2012
EARL 'SPEEDO' CARROLL OVERLEDEN


The Cadillacs links in de jaren ’50 met Earl tweede van rechts,
en recenter in het midden bij duidelijk recentere Cadillacs

Onze helden vallen als vliegen: op 25 november legde opnieuw een van de mooiste doo-wop stemmen het loodje met het overlijden in een verzorgingstehuis in New York van Earl "Speedo" Carroll, leadzanger van The Cadillacs en later bij The Coasters. Carroll was een van de populairste nog optredende doo-wop zangers uit de jaren ’50. De debuutsingle van de in 1953 opgerichte Cadillacs, Gloria/ I Wonder Why op Josie Records in 1954, haalde de hitlijsten niet, maar in 1956 bereikte het uptempo Speedo de 17de plaats, en vandaar ook Carroll’s bijnaam, naar het zinnetje "they often call me Speedoo but my real name is Mr. Earl". The Cadillacs zouden uiteenvallen in twee groepen die singles en LP’s uitbrachten onder de namen The Cadillacs, The Original Cadillacs, Earl Carroll & the Original Cadillacs en Jesse Powell & the Caddy’s, maar uiteindelijk opnieuw één groep vormden als The Cadillacs. Na de single Speedoo Is Back stapte Carroll uit the Cadillacs. Hij zou nog even bij Speedoo & the Pearls zingen (terwijl platenmaatschappij Josie oud materiaal van The Cadillacs mét Carroll bleef uitbrengen onder de naam Speedo & the Cadillacs) en kwam eind 1961 bij The Coasters, op wier Bad Blood en Little Egypt hij mee van de partij is. Eén van de Coasters songs uit 1963 is trouwens... Speedo’s Back In Town! Opvallend genoeg ging de stijl van The Cadillacs zonder Carroll ondertussen meer en meer richting Coasters! Carroll bleef bij The Coasters tot 1979 en werd begin jaren ’80 opnieuw lid van The Cadillacs. Naast de muziek werkte Carroll van 1982 tot 2005 als huisbewaarder in een school in New York, en in 2003 was hij zelfs het onderwerp van een kinderboekje, That's Our Custodian, geschreven door Ann Morris. In 2007 stond hij in Engeland op de Rhythm Riot. Carroll, die recent een beroerte had en gediagnoseerd werd met diabetes, werd 75 jaar.


1998: Earl Carroll toont de schoolkinderen dat ie vroeger een beroemde rockster was

Naar Boven

(reclame)

13 december 2012
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS


KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

RIP Martijn van der Veer (foto: Reem Groot)

Vreugde en herinneringen maar ook veel tranen tijdens het 30-jarig bestaan van de Cruise Inn in Amsterdam: in de late uurtjes van 7 december overleed op de dansvloer van de Cruise Inn bopkoning Martijn van der Veer uit Groningen, ook bekend als Rio Rocker en Boppin’ Smarty. Martijn, een rock ‘n’ roll fanaat in hart, kuif en nieren die ook actief was als deejay, werd onwel op de dansvloer en overleed even later aan een hartstilstand. Hij werd slechts 42 jaar. De Groningse nachtburgemeester Chris Garrit: "Martijn werd geprezen om zijn grote kennis van 50 en 60-er jaren muziek. Voor vrienden stond de deur altijd open en liet hij geen mogelijkheid onbenut om ze over de moeilijke momenten heen te helpen. Geen verjaardag werd vergeten en hij vond op zijn route langs de kringloopbedrijven altijd dat mooie ding voor zijn vrienden, vriendinnen en de kinderen daarvan." De crematie vond plaats op vrijdag 14 december in Hattem. Op www.condoleanceregister.nl/Condoleance-Martijn-van-der-Veer.html is een condoleance register geopend. Boppin’ Around wenst zijn medeleven te betuigen aan Martijn’s nabestaanden en vrienden *** Vreugde dat weekend in de Cruise Inn: de terugkeer van Rogier Hermans bij The Reno Brothers *** William Smulders viert feest omdat hij 20 jaar in het vak zit. 20 Jaar ervaring hoor je op zijn nieuwe verzamelalbum Recordings 2002-2012 met 16 vertolkingen van zijn beste nummers, waaronder ook twee songs met Wanda Jackson. Smulders heeft ook een nieuwe kerstsingle uit: een ballade met de titel Kerstmis.

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Het goede nieuws is dat Shakin' Up een nieuwe rockabilly/ blues coverband uit de omgeving Mechelen – Leuven is, het nog betere nieuws is dat ze een zangeres hebben, Katrien Van Proeyen. De rest van Shakin’ Up bestaat uit Peter Grauwels (gitaar), Thierry Verschoore (elektrische bas) en Omar Hauari (drums). Hun muziek kan je beluisteren op www.reverbnation.com/shakinup *** Personeelswissel bij de in augustus 2009 opgerichte Wild Deuces: zanger/ drummer Bart Wallenus is opgestapt en vervangen door drummer Staf Heyndricks (een eeuwigheid geleden bij rockabilly trio The Boppin’ Bears die enkel een cassette demo uitbrachten) en – hiep hoera – zangeres Ariane Van Hasselt *** Culinair nieuws uit Mechelen: nog geen twee jaar na de opening sluit eethuis Sputnik op de Bruul 134 noodgedwongen de deuren omdat uitbater/ kok Stijn Van Roy (34) kampt met een zware ziekte en het voortaan rustiger aan dient te doen. Van Roy opende op 1 februari 2011 samen met zijn vriendin Fanny Van Elsen (33) het restaurantje dat qua look & feel aansloot bij hun retrowinkel Blender Vintage Shop in het Bruulcenter. “Bij een medische routinecontrole bleek dat er iets mis was met mijn lever”, zegt Van Roy. “Begin oktober werd ik geopereerd. Ik had een goedaardige tumor die ze, gelukkig succesvol, hebben verwijderd. Voor een man is een tumor op de lever zeer uitzonderlijk. Zoiets komt blijkbaar maar voor bij één man op de veertig miljoen. De revalidatie na zo'n operatie is erg lastig. Bovendien kreeg ik van de dokter het slechte nieuws dat ik zwaar werk voor altijd zal moeten schuwen. Met pijn in het hart ga ik dus op zoek naar een overnemer van deze zaak” *** Nog meer horeca: op vrijdag 11 januari opent de broer van Chris Van De Voorde van het Ace Café in Rumst een tweede Ace Café in Geel, waar ook optredens gaat plaatsvinden, te beginnen met Lawen Stark & the Slide Boppers op zaterdag 13 januari.

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Lonnie Donegan And The Birth Of British Rock ‘n’ Roll is een nieuwe biografie van de Britse skifflekoning waarvoor auteur Patrick Humphries niet enkel grote namen uit de pop en rock interviewde (de grootste onder hen is wat ons betreft Bruce Welch van The Shadows) maar ook sprak met Donegan’s eerste echtgenote en dochter, mensen die er bij waren in de jaren ’50 *** Alles komt terug: na 20 jaar komt 80s groep Pink Peg Slax opnieuw bij elkaar, en te dier gelegenheid brengt Raucous Records een 22 track CD uit getiteld Rock-A-Beery Boogie: The Very Best Of Pink Peg Slax, met daarop hun singles + een aantal album tracks, inclusief onuitgebracht materiaal, allemaal voor het eerst op CD *** Loaded Dice is een nieuw Brits trio dat met zanger-gitarist Mark Harman en drummer Rob Tyler voor tweederde bestaat uit Restless. De contrabas wordt gehanteerd door Markus Feldman die wij ooit nog zagen bij Pat Reyford & the Sugar Ray Ford Trio, ook met Tyler op drums.


Onze Boppin’ Around secretaresse wenst u de allerbeste kerstwensen!

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)

Binnenkort verschijnt een nieuwe Trashmen 4-track vinyl-EP, de eerste keer in 25 jaar dat de Surfin’ Birds nieuw materiaal uitbrengen, een initiatief van Deke Dickerson, die uiteraard meespeelt. Bop A Lena en Torture kennen wij van Ronnie Self en The Fendermen, van Brewski en I’m A Trashmen veronderstellen wij dat het nieuwe eigen nummers zijn *** De 60-jarige Troy Benton “Skeet” Seaton, in de revivaljaren drummer voor Eddie Bond, Narvel Felts en Mack Self, heeft een boek uit getiteld The Life And Times Of A Honky Tonk Drummer, waarvan hij zweert dat alle verhalen waar zijn maar de namen gefingeerd... Het bekendste nummer waarop Seaton meespeelde is Pink Cadillac van Jimmy Evans uit 1982. Seaton is tegenwoordig kapper *** Op 3 december kreeg componiste Carole King een ster op de Hollywood Walk Of Fame. King was de succesvolste songschrijfster van begin jaren ’60 aangezien ze zo maar eventjes 118 hits schreef die de Billboard Hot 100 haalden, met als bekendste Will You Still Love Me Tomorrow (Shirelles, 1960), Take Good Care Of My Baby (Bobby Vee, 1961), Halfway To Paradise (Billy Fury in 1962, origineel van Tony Orlando), The Loco-Motion (Little Eva, 1962) en One Fine Day (Chiffons, 1963). Trivia: King zat in dezelfde klas als Neil Sedaka en was de inspiratie voor zijn Oh Carol, waarop zij de antwoordversie Oh Neil opnam *** Bear Family doet het weer, althans voor de kapitaalkrachtige verzamelaar, met twee op komst zijnde CD dozen, The Sun Blues Box: Blues, R&B And Gospel Music From Memphis 1950-1958 (10 CD’s + een boek van 180 pagina’s) en The Sun Country Box: Country Music Recorded By Sam Phillips 1950-1959 (6 CD’s + een boek van 148 pagina’s). Beremans belooft onuitgegeven foto’s, nieuw ontdekte opnames, door Sam Phillips ingeblikte tracks die geleased werden aan labels als Chess, RPM en Trumpet, en zelfs een door Sam Phillips ingesproken commercial *** Van hetzelfde laken een tuinbroek: Washboards Kazoos Banjos: The History Of Skiffle door Bear Family verzameld in een 6 CD doos.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)

Op 5 december overleed de 70-jarige Mary Jane Ventanilla oftewel Jane Lazenby, de helft van The Lazenby Twins, die in de jaren ’50 minstens twee singles uitbrachten, Ooh La La I Fooled You/ Wondering (Pepper Records, naar verluidt met The Jordanaires) en Unknown Brother/ No Time To Stop (Abo Records) *** Op diezelfde dag overleed eveneens de 81-jarige Salvatore 'Sammy' Arena, de helft van The Arena Twins die tussen 1958 en 1961 vijf singles uitbrachten op Kapp en Columbia met titels als Little Pig en Jambalaya, materiaal dat voor zover wij weten nooit gecompileerd werd: wij kennen van hen enkel Little Pig op de in 1995 in België verschenen compilatie-LP That’s Rock ‘n’ Roll Volume 11. De tweeling eindigde in Las Vegas alvorens een tegelbedrijf, een reisagentschap en een makelaarskantoor op te richten. Sinds begin jaren ’90 traden ze opnieuw op. Sammy Arena leed aan een nierziekte *** Op 10 december overleed de 79-jarige Earl Theodore Baughman alias Country Earl alias Johnny Earl, van wie wij slechts één single kennen, Pull It Man/ Love Me Please uit 1960. Baughman is evenwel bekender van een ander nummer dat ie bij ons weten nooit zelf opnam, want hij is samen met Johnny Meeks de auteur van Say Mama van Gene Vincent! Uit zijn groep Country Earl & the Circle E. Ranch Gang recruteerde Vincent trouwens Blue Caps Johnny Meeks, Paul Peek en Bobby Jones. Baughman was gedurende 58 jaar countrydeejay op de radio en opende in 1969 in Simpsonville, South Caroline zijn eigen Country Earl’s Chompin & Stompin, een alcoholvrij (!) buffetrestaurant waar niet alleen eten maar ook live muziek werd geserveerd. Later werd het omgedoopt in Country Earl’s Celebration Place, en er hing ook een muur vol met zijn platen en memorabilia.

Earl Theodore Baughman alias Country Earl alias Johnny Earl in 1953

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Gelanceerd als nieuwe supergroep: The Whammy, zijnde Stray Cats drummer Slim Jim Phantom, Polecats zanger-gitarist Tim Polecat, en Jonny Bowler, contrabassist van Guana Batz (GB) en sinds hij in Amerika woont werkachtig voor ondermeer Nick 13 en Levi Dexter. En als we die bezetting bekijken is The Whammy dus eigenlijk gewoon een voortzetting van hun eerdere samenwerkingsverband 13 Cats. Van december tot maart toeren ze door de States, plannen voor opnames zijn er (voorlopig?) niet.

ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Ook vanwege het hele Boppin’ Around team fijne kerstdagen toegewenst voor u en de uwen, met als digitaal cadeautje onderstaand reclamefilmpje voor Elvis’ Christmas Album zoals het in 1957 op televisie te zien was...

Naar Boven

22 november 2012
EARTH ANGEL GONE TO DOO WOP HEAVEN: CLEVE DUNCAN OVERLEDEN


Dootone promofoto uit 1954 met Cleve Duncan tweede van links

Op 6 november overleed de 77-jarige tenor Cleveland Duncan, leadzanger van The Penguins, de in 1954 opgerichte doo-wop groep (hun naam verwijst naar de pinguïnmascotte van de Kool sigaretten die ze rookten) die scoorde met hun tweede single, of beter gezegd met de B-kant daarvan: toen deejays Hey Señorita omdraaiden en Earth Angel begonnen te pluggen steeg het plaatje begin 1955 gelijk naar de 1ste plaats op de rhythm ‘n’ blues lijsten en de 8ste plaats in de popcharts. Daarmee waren ze na The Chords de tweede doo-wop groep die de pop Top 10 haalde, al was het een teken des tijds dat de blanke Earth Angel cover door The Crew Cuts vijf plaatsen hoger eindigde in de poplijsten. Nog een indicatie van het succes van Earth Angel: er werd in 1956 een stukje uit het nummer gebruikt in Buchanan & Goodman’s knip- en plak parodie Flying Saucer, als de deejay van dienst afkondigt “that was The Pelicans' outer space recording Earth”. Ondanks hun hit kregen The Penguins bij platenmaatschappij Dootone amper royalties en ze tekenden dan ook prompt bij manager Buck Ram die hun Dootone contract doorverkocht aan Mercury Records, maar Mercury kreeg The Penguins enkel op voorwaarde dat ze er ook Ram’s andere groepje, een zekere Platters, bijnamen. Ironisch genoeg hadden The Penguins nooit meer een hit van het kaliber Earth Angel (enkel Pledge Of Love zou nog net de Top 15 in de R ‘n’ B lijsten bereiken) terwijl The Platters maar liefst 45 keer de hitparade haalden. De eerste Mercury single van The Platters, Only You, was immers een nog grotere hit dan Earth Angel en zowel Mercury als Ram staken vervolgens al hun tijd, energie en promotie in The Platters.


Twee keer reclame voor Kool sigaretten met Willie The Kool Penguin, de inspiratie voor de naam van The Penguins

Het mag dan ook geen verbazing wekken dat The Penguins niet lang bij Mercury bleven: hun laatste Mercury single Will You Be Mine/ Cool Baby Cool zou in januari 1957 verschijnen. Ram had zijn zaakjes niettemin goed geregeld: het Penguins contract stipuleerde dat Mercury zomaar eventjes acht Penguins singles per jaar moest uitbrengen en aangezien dat niet het geval was kon hij inroepen dat Mercury het contract niet naleefde. In maart 1957 tekenden ze bij Atlantic, maar het succes van Earth Angel konden ze niet herhalen: The Penguins en Buck Ram gingen elk hun eigen weg, The Penguins en Atlantic gingen elk hun eigen weg, en op het einde van de rit waren The Penguins platzak, ondanks verdere singles op Cleve (onder meer de Earth Angel remake Will You Be Mine), Mercury onderafdeling Wing en Dootone onderafdeling Dooto. Daarnaast bracht Cleve Duncan in 1959 ook de single To Keep Our Love/ I'm Betting My Heart uit op Dooto onder de naam Cleve Duncan & the Radiants. De in 1961 op Johnny Otis' Eldo label verschenen Penguins single To Keep Our Love blijkt dan weer in realiteit diezelfde Radiants te zijn, terwijl de instrumentale B-zijde Universal Twist evenmin iets met The Penguins te maken heeft. Na meer dan 20 singles en de LP The Cool Cool Penguins uit 1958, alles bij elkaar zo’n 50 kantjes, verscheen in 1962 op Sun State Records de allerlaatste Penguins single, Believe Me/ The Pony Rock, waarna de groep er mee kapte. Een jaar later verscheen op Original Sound de single Memories Of El Monte door The Penguins Featuring Cleve Duncan (hoewel Duncan hierop begeleid werd door The Viceroys), een door een jonge Frank Zappa geschreven medley van doo-wop oldies (met uiteraard ook Earth Angel) die eigenlijk een soort reclame was voor de in 1960 verschenen oldies compilatie LP Memories Of El Monte met groepen die regelmatig optraden in het El Monte Legion Stadium in El Monte, Los Angeles, waaronder ook The Penguins. In 1965 volgde nog een tweede Original Sound single, Heavenly Angel/ Big Bobo’s Party, waarop Duncan opnieuw begeleid werd door The Radiants. Duncan was eigenaar van de groepsnaam en hield de groep regelmatig opnieuw boven de doopvont, vanaf midden jaren ’60 als The Fabulous Penguins. De enige nog levende originele pinguin is bij ons weten tenor Dexter Tisby, die op z’n 78ste evenwel niet meer zingt.


Cleve Duncan midden op de foto in deze duidelijk recentere Penguins

Naar Boven

22 november 2012
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS


KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Sue komt op de radio!

Op zaterdag 1 december is Sue Moreno te gast in het TROS Muziekcafé, dat live wordt uitgezonden vanuit het Podiumcafé van Podium De Vorstin, Koninginneweg 44 in Hilversum. Het Podiumcafé is open voor publiek vanaf 15 uur, mits de soundcheck dit toelaat. De uitzending van TROS Muziekcafé is van 16 tot 18 uur te beluisteren op Radio 2 en via de webradio op www.omroep.nl. Het programma is alleen live te volgen en wordt niet herhaald of op internet gezet *** The Savoys zijn een nieuwe boogie woogie rock ‘n’ roll band bestaande uit CC Jerome (gitaar) en mede Jetsetters Deon Buck (contrabas) en Dick Elsendoorn (piano), aangevuld met Aeilko van der Wagen van The Reno Brothers op drums. De band ontstond eigenlijk per toeval toen iemand CC Jerome's Jetsetters had geboekt in de mening dat het een jazz combo betrof en de jongens van de gelegenheid gebruik maakten om een jazzy set in de stijl van Ray Charles, Amos Milburn en Little Willie Littlefield in elkaar te boksen *** Net na de vorige Big News update verscheen er nog een uitgave van het rock ‘n’ roll magazine Jubop, kort na de voorafgaande editie. Dit keer lezen we over evenementen als het Rock ‘n’ Roll Weekend Eindhoven, R&R Street Terschelling, de Rockabilly Swamp in De Mortel en de carshow als onderdeel van het Viva Las Vegas festival, allen voorzien van schitterend fotomateriaal. Ook vinden we aardige stukken over de invloed en aanwezigheid van Betty Page in de mode van de huidige scéne (met foto’s van huidige pin-ups!) en pinstriper Larry Watson. Verder is er aandacht voor The Big Bopper en we zien het derde deel van de Eddie Bond Story. Leuk is trouwens het artikel over retro tv’s! Info: www.jubop.nl *** Liefhebbers van het ouderwets soort variété dat hier enkele jaren terug opnieuw populair werd door de freaks van The Jim Rose Circus Sideshow (USA) dienen zeker hun ogen open (en liefst hun maag dicht) te houden voor de vintage vaudeville van The Pretty Things Peepshow uit New York City, tijdens hun Europese tour van 28 november tot 21 december ook op diverse locaties in Nederland en België te “bewonderen”. Performers met vrolijke namen als Heather Holliday, Go-Go Amy, Rachel Renegade en Donny Vomit hebben zich gespecialiseerd in klassiek familievertier als zwaardslikken, jongleren, burlesque dansen, op nagelbedden zitten en andere straffe toeren, en deden die kunstjes 500 keer eerder op onder meer Ozzfest, het Wintersun Festival (Australië), de Coney Island Sideshow en Miami Ink. Allen doorheen, of toch diegenen onder ons met stalen zenuwen…

The Pretty Things Peepshow

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Op vrijdag 21 december gaat in De Roma in Borgerhout na de eerste editie in augustus met The Paladins voor de tweede keer een Antwerp Roots Night door, en dat wordt een eerbetoon aan Elvis door de Johnny Trash Revue van Koen Verbeek, drummer van onder meer Runnin’ Wild en momenteel erg actief als zingende stand up comedian. Deze tribute vond slechts één keer eerder plaats in augustus van dit jaar onder de noemer Aloha From Hoboken in – u had het al geraden – Hoboken. Het bijzondere aan deze show is dat een rock ‘n’ roll ensemble aangevuurd door Seatsniffers ritmetandem Piet en Bop De Houwer en aangevuld met piano en blazers een aantal grote namen uit de Belgische pop en rock zal begeleiden, zoals stand up comedian en heavy metal zanger Alex Agnew, charmezanger Guido Belcanto, de 67-jarige bluespionier Roland, zanger Paul Michiels die eerder schitterde in de Roy Orbison tribute In Dreams, en rockgitarist Willy Willy, ongetwijfeld allemaal caught in a trap they can’t walk out... Info: www.deroma.be. Tickets kosten 18 euro.


The Legendary Johnny Trash

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Geen Five Keys op de Rhythm Riot (GB): één week op voorhand cancelde de doo-wop band om voor ons onbekende redenen. In allerijl slaagde de Rhythm Riot er in The Cleftones te strikken, opgericht in 1955 en in 2010 al te gast op de Rhythm Riot *** Daarentegen wél op de Rhythm Riot: de 70-jarige Johnny Spence, bassist van Johnny Kidd & the Pirates van 1962 tot 1966 (en van The Pirates zonder Johnny Kidd van 1976 tot 2010), die een paar nummertjes kwam meedoen met The Mighty Four, een Finse band die Spence al eerder begeleidde onder de naam Johnny Spence & Doctor’s Order *** Een jaar na het overlijden van de populaire Britse deejay pionier, TV presentator, liefdadigheidsinzamelaar en all round toffe peer Jimmy Savile komen er steeds meer beschuldigingen boven water dat de grote kindervriend zich decennialang zou hebben vergrepen aan jonge meisjes, geruchten die al de ronde deden sinds de jaren ’60 maar geheel conform de toenmalige tijdsgeest steeds bedekt werden met de mantel der liefde. Intussen meldt ook Debbie Curtis, de enige vrouwelijke big band leidster in Engeland (ze erfde de in 1972 opgerichte Radio Big Band van haar vader, trombonist Eddie Curtis, die in zijn orkest ooit nog Glenn Millers’ broer Herb Miller op trompet en diens zoon John Miller op vocals had) dat Savile haar probeerde aan te randen in 1987 toen ze 21 was, poging waaraan ze enkel ontsnapte door een welgemikte kniestoot in Savile’s kruis *** Volgend jaar exclusief op Screamin’ (E): Charlie Gracie begeleid door Ray Collins’ Hot-Club.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)

De 86-jarige Chuck Berry plant zijn eerste nieuwe studio release sinds de LP Rock It uit 1979, met daarop zes nieuwe nummers waarover hij niet meer kwijt wil dan dat ze “het soort muziek zijn dat ik pleeg te spelen”. Berry wil wel eerst een zakenpartner die goed zijn weg weet in de actuele muziekwereld en voegt daar fijntjes aan toe dat hij “er zelf ook wel wat van kent” *** Na zijn recente titelloze CD werkt Carl Mann aan een nieuw gospel album getiteld The Old Mann Is Dead, met 14 nieuwe gospel songs *** Binnenkort op Bear Family: een CD van Hank Davis, die vanaf 1959 enkele singles uitbracht die in recente jaren druk gecompileerd werden. Wie zich amuseert met het lezen van de kleine lettertjes op CD-boxen kent Davis wellicht als auteur en re-issue producer voor onder meer Bear Family, en wij in Nederland kennen hem nog van zijn drie LP’s die tussen 1976 en 1981 verschenen op Redita Records! Ook geinig: Davis is in het echte leven professor psychologie aan de universiteit van Guelph in Ontario (CAN), gespecialiseerd in evolutionaire psychologie en cognitieve intelligentie bij dieren, met zes boeken en meer dan 100 wetenschappelijke artikelen op zijn naam *** Bear Family brengt ook een driedubbele Eddie Noack CD uit getiteld Gentlemen Prefer Blondes 1948 -1961 met al zijn fifties singles inclusief onuitgebrachte masters, alternatieve versies, valse starten, studiogebabbel en akoestische demo’s van de auteur van Too Hot To Handle. Zijn origineel van de killer country classic Psycho gaat daar evenwel niet opstaan: dat dateert uit 1968 en komt dus op het in de toekomst te verschijnen sixties overzicht van Noack *** Oeps: Norton Records vraagt om voorlopig niks meer te bestellen tot ze hebben kunnen tellen wat nog heel is nadat hun magazijn in Brooklyn, New York onder water is gelopen na de passage van Hurricane Sandy. De Norton voorraad zou zowat gedecimeerd zijn ***


Watersnood bij Norton Records: alle platen van André Williams verdronken....

Rocken op de boekenplank: Rockin’ In The Desert van Bob Morritt is een gloednieuw boek over de rock ‘n’ roll scene in en om Phoenix, Arizona in de jaren ’50 en ’60, met uiteraard de nodige aandacht voor lokale helden als Duane Eddy, Sanford Clark, Lee Hazlewood en Donnie Owens. Interessante voetnoot: Morritt (die ook meewerkte aan de Bear Family CD Rockin' And Boppin' In The Desert Volume 2) nam in 1962 zelf exact één single op in Arizona, Blackmail/ The Crash, die evenwel nooit werd uitgebracht *** De 68-jarige Sunny Ozuna van Sunny & the Sunglows, in 1959 in San Antonio, Texas begonnen als Hispano-Amerikaanse doo-wop groep maar al snel uitgegroeid tot all round balorkest Sunny & the Sunliners, is herstellende na een lichte hartaanval op 14 november, zijn derde hartaanval reeds: in 1999 kreeg hij een vierdubbele bypass. Artsen hebben nu een nieuwe overbrugging geplaatst. Ozuna is nog steeds actief, heden ten dage als Sunny Ozuna & the Sunliner Band, en won in 2000 een Grammy Award *** John Fogerty van Creedence Clearwater Revival kondigt voor 2014 de publicatie van zijn autobiografie aan *** Busje komt zo, maar aan alles komt een eind: Volkswagen kondigt aan dat de allerlaatste fabriek in Sao Paulo (BRA) waar elke dag nog 251 Transporters van de band rollen op 31 december 2013 stopt met de productie van de tweede generatie van de Transporter bestelwagen... na 63 jaar! De VW Camper die steevast als het archetypische hippiebusje wordt gezien werd evenwel al in 1950 geïntroduceerd op basis van een tot bestelwagen omgebouwde Kever (de eerste schetsen zouden van de hand van een Nederlandse importeur zijn geweest) en binnen de kortste keren door de surfcultuur geadopteerd als ideaal vervoermiddel. Oorspronkelijk werd de auto gebouwd in Duitsland, later verschoof de productie naar Mexico, Australië en Argentinië, en nu is er enkel nog de fabriek in Sao Paulo. Strengere veiligheidsmaatregelen zijn de reden voor het definitieve afscheid: het model zou moeten uitgerust worden met ABS en zowel een bestuurders- als een passagiersairbag moeten krijgen, een onmogelijke opdracht omwille van de oude motoriek van de wagen, en voor VW zou het ontwikkelen van een compleet nieuw model zelfs goedkoper uitkomen. Hippiebusje of niet, u zal moeten toegeven dat zo’n Typ 2 uit de jaren ’50 nog immer fantastisch futuristisch oogt...


De VW Transporter blijft er futuristisch uitzien....

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)


Albert Crump rechts op een promofoto van The Heartbeats

Op 3 oktober overleed de 75-jarige Albert Crump, originele tenorzanger van The Heartbeats, bekend van hun doo-wop klassieker A Thousand Miles Away uit 1957. The Heartbeats werden opgericht in 1953 met Crump als leadzanger, maar hij verschoof naar eerste tenor toen de groep James “Shep” Sheppard inlijfde als lead. Begin 1955 verscheen hun debuutsingle Tormented/ After Everybody's Gone als allereerste release op Network Records, een nieuw label opgestart door trompettist Russell Jacquet, de broer van bandleader Illinois Jacquet. In 1960 splitten The Heartbeats na 13 singles en de LP A 1000 Miles Away: Sheppard startte Shep & the Limelites, Crump zou nooit nog opnemen. Naar aanleiding van de 50ste verjaardag van The Heartbeats deden ze op 13 mei 2003 een comeback optreden met de vier originele groepsleden minus Sheppard die in 1970 in tragische omstandigheden om het leven kwam: Sheppard was niet alleen een goeie zanger, hij was ook een goeie drinker, en toen hij op zekere dag in een bar aan het feesten was met zijn gage werd ie naar buiten gevolgd, beroofd en bewusteloos geslagen. De daders stalen niet alleen zijn geld maar ook zijn kleren, en Sheppard is doodgevroren. Zijn plaats werd in 2003 ingenomen door Albert Crump’s broer Walter Crump, en na nog een tweede reünie op 27 december 2003 stopten Albert Crump en originele tenorzanger Robbie Tatum er voorgoed mee. De groep bestaat naar verluidt nog steeds en de meest recente bezetting waarover wij beschikken is originele Heartbeats Wally Roker (bas) en Vernon Sievers (bariton) aangevuld door Walter Crump (lead) en twee Limelites uit de jaren ‘50, Randy Reid (eerste tenor) en Ron Bassett (tweede tenor). Albert Crump stierf aan kanker *** Op 10 oktober overleed de op 1 maart 1929 geboren Van Howard, van 1954 tot 1959 frontman en zanger van Ray Price’s negenkoppige western swing band The Cherokee Cowboys. Howard was ook Price’s vaste duettist, onder meer op Crazy Arms, in 1956 meer dan vier maanden lang op nummer één in de country charts. Door dat succes volgden er uiteraard nog een 15-tal duetten, waarvan er minstens 10 de Top 10 haalden. In 1960 koos Howard voor de zekerheid van een echte baan en ging hij bij een bank werken, en in 31 jaar werkte hij zich daar op van loketbediende tot senior vice president. In 1991 ging hij voor een computer software firma werken tot hij in 2008 met pensioen ging *** Diezelfde 10de oktober stierf aan de andere kant van het muzikale spectrum de 89-jarige Deborah Chessler (echte naam: Shirley Reingold), songschrijfster voor en manager van The Orioles, de eerste echte rhythm ‘n’ blues vocal groep die nationaal doorbrak dankzij door haar geschreven songs als hun debuutsingle It's Too Soon To Know uit 1948 (door Chessler geschreven in een hotelkamer op toiletpapier wegens geen ander papier voorhanden), Tell Me So en Forgive And Forget. In 1954 liet ze de muziek achter zich. Chessler leed aan een hartziekte *** Op 3 november overleed de 70-jarige Earl Caulton van doo-wop groep The Heartspinners, waarvan wij enkel het in 1957 op Xtra Records uitgebrachte I've Searched kennen.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Mooie verzameldingen: alle 15 songs van het recentste Straitjackets album Jet Set + een onuitgegeven dub-versie van het nummer 3rd Street in een doosje met acht vinyl singles die elk in een eigen geïllustreerd singlehoesje steken. Geen enkele van die acht singles is trouwens apart te koop. Het geheel kost zo ongeveer drie keer de prijs van de LP (en die was al een kwart duurder dan de CD) maar je hebt dan wel een stuk in handen dat gelimiteerd is op 500 exemplaren *** Op 17 november overleed de 70-jarige Billy Scott, de zanger van Billy Scott & the Party Prophets, een oldiesband actief sinds 1965 van wie wij enkel het bluesnummer Roll Around Rockin’ kennen, omdat dat gecoverd werd door Janis Martin op haar pas verschenen postume CD The Blanco Sessions. Scott leed aan pancreaskanker.

ELVIS NIEUWS & GOSSIP


Bernard Lansky toen en recenter...

Op 15 november overleed op 85-jarige leeftijd Bernard Lansky, de man die de geschiedenis zal ingaan als de kleermaker van de koning. Het verhaal van de Lansky’s begint als vader Samuel Lansky in 1946 voor zijn zonen Bernard en Guy een tweedehandswinkel koopt op de hoek van Beale Street en Second Street waar ze eerst oud kledingmateriaal van het leger uit de tweede wereldoorlog verkopen maar al snel overschakelen op kledij die even kleurrijk is als de artiesten die Beale Street bevolken. Lansky Brothers mocht al snel mensen als Count Basie, Lionel Hampton, Duke Ellington en BB King tot zijn klanten rekenen, en vanaf 1952 liep ook de jonge Elvis, die vlakbij in de Loews bioscoop werkte, vaak te dromen voor de etalage, want zo'n sjiek pak kon hij zich toen natuurlijk nog lang niet veroorloven. Dat veranderde snel, en Elvis werd een goede klant bij Bernard Lansky die graag mocht zeggen dat hij Elvis’ eerste én laatste pak maakte, en daarmee een punt had. Het bruine suède jasje dat Elvis op 4 december 1956 droeg tijdens de Million Dollar Quartet sessie bij Sun Records? Lansky. Zijn zwart-rose pak? Lansky. Het gouden kostuum? Lansky. Oh ja, dat laatste pak, wou u nog weten? Drie keer raden waar het hemd, het colbertjasje en de broek vandaan kwamen waarin Elvis ten grave werd gedragen... In 2001 lanceerde Lansky's een kledinglijn genaamd Clothier To The King die reproducties van Elvis’ kledij combineerde met nieuwe fifties kledij. In 2009 werd het stuk Beale Street tussen Main en Second officieel omgedoopt in Bernard J. Lansky Street, al is Lansky Brothers intussen verhuisd van Beale Street naar de lobby van het Peabody Hotel. Ook Roy Orbison behoorde tot het cliënteel *** Op 26 oktober overleden op 81-jarige leeftijd: Louis Nunley van The Jordanaires. Nooit van gehoord? Dat zou kunnen, want hij zong nooit bij Elvis: Nunley kwam in 1999 bij The Jordanaires als vervanger van Duane West die in 1982 Elvis’ bariton Hoyt Hawkins had vervangen. In de jaren ’50 zong hij bij The Anita Kerr Singers. Van Elvis’ Jordanaires zijn anno 2012 enkel nog tenor Gordon Stoker en bas Ray Walker bij de groep *** Merkwaardig: Sony Australië promoot de dubbel-CD Elvis By Request: The Australian Fan Edition door te toeren met een Elvis imitator, Anthony Petrucci, die niet alleen de hele CD nazingt maar achteraf ook de CD’s signeert...

Elvis in '56 aangekleed door Lansky

Naar Boven

2 november 2012
RADIO MODERN GOES DUTCH: WIN TICKETS

Wie een beetje met live rock ‘n’ roll bezig is heeft ongetwijfeld al gehoord van Radio Modern, het Belgische collectief dat al 10 jaar lang retro swingfeesten organiseert en daarbij vooral mikt op de glorie van ouderwetse locaties. Het belang van Radio Modern is niet zozeer die nostalgische trip naar de jaren ‘40 en ’50 met tot de laatste centimeter gevulde dansvloeren, wel dat ze erin geslaagd zijn de mainstream media te bereiken met aandacht op televisie en in kranten, dat ze de welwillende medewerking krijgen van stadsbesturen allerhande, en dat ze de fifties ook brachten naar grote rock- en popfestivals als Pukkelpop. Nu willen ze met hun fijne fifties feesten ook ons koude kikkerlandje ontdooien, en daartoe hebben ze diverse avonden op stapel staan in Amsterdam (i.s.m. Amsterdam BeatClub), Den Haag, Eindhoven en Bergen Op Zoom, die net als vroeger vroeg beginnen en naast de concerten zelf bestaan uit vaste ingrediënten zoals dansinitiaties waar je basispassen uit de lindy hop, swing en jive leert, wie wil (de ladies onder ons dan toch) kan voor wat rouge, krulspelden, lippenrood en mascara langs in het glamoureuze Beauty Boudoir van de charmante Modernettes hostessen, een fotocorner waar u uw vintage alter ego op de gevoelige plaat kan laten vastleggen, en de hipste retro platenruiters. Een dresscode hanteren ze niet, maar iedereen geniet ervan om zich op te tutten, hun mooiste jurk of pak uit lang vervlogen tijden uit de kast te halen en hun dansschoenen op te poetsen. Op vrijdag 9 november vindt er in de Effenaar in Eindhoven zo’n retro fifties ball in oldschool stijl plaats met Roy P-Cat and the V-8 Daddy's, het deejay duo The Boppin' Benvis Brothers en dansdemo’s van The Swing Shakers. Alle praktische info ter zake vindt je op deze site.
U bent een eeuwige twijfelaar? Dat treft, want omdat wij het Radio Modern team toffe peren vinden mogen we gratis en helemaal voor niks 5 x 2 kaartjes weggeven, vijf duo’s dus, want lekker met zijn tweetjes is zo’n avondje ouderwets vertier natuurlijk een stuk gezelliger. Geen moeilijke toestanden, geen quizvragen, gewoon supersnel mailen naar win@neoretroagency.com
.

Naar Boven

2 november 2012
DE ORBISON CONNECTIE: PRETTY WOMAN AUTEUR BILL DEES OVERLEDEN


Roy Orbison en Bill Dees ontvangen een award voor Pretty Woman

Op 24 oktober overleed William “Bill” Dees, samen met Roy Orbison de schrijver van Pretty Woman (1964), It’s Over (1964) en minstens 65 andere vooral mid-jaren ’60 Roy Orbison songs als Borne On The Wind (1964), Ride Away (1965), Breakin’ Up Is Breakin’ My Heart (1965), Crawling Back (1965), Sleepy Hollow (1965), Where Is Tomorrow (1966), There Won't Be Many Coming Home (1966), Communication Breakdown (1966), Twinkle Toes (1966), So Good (1967), alle nummers van de Orbison film The Fastest Guitar Alive (1967, de soundtrack was de eerste plaat met Dees’ naam op de cover), Walk On (1968), Born To Be Loved By You (1968), Heartache (1968), Tennessee Owns My Soul (1969), She Won’t Hang Her Love Out On The Line (1970), If Only For A While (1972) en Windsurfer (1989).

Bill Dees recentelijker

Dees begon zijn carrière in The Five Bops die in 1957 in Clovis voor producer Norman Petty de single Jitterbuggin’/ Unforgotten Love opnamen. Jitterbuggin’ kan u vinden op de Ace CD Dot Rock ‘n’ Roll en de Collector CD Megaton Rock. The Five Bops mochten een paar keer openen voor Roy Orbison en het jaar daarop kruisten hun wegen opnieuw toen ze in een radiostation in Odessa, Texas een single opnamen als The Whirlwinds: Orbison bleek daar de opnametechnicus. Angel Love/ The Mountain bleef evenwel onuitgebracht en The Whirlwinds vielen kort daarop uit elkaar. In 1962 liepen ze elkaar opnieuw tegen het lijf en vroeg Orbison aan Dees of hij nog songs had geschreven. Dat had ie, en eentje daarvan heette Borne On The Wind. Orbison nodigde Dees uit om in Nashville samen het nummer af te werken, in de periode dat Joe Melson Orbison’s vaste hitleverancier was. In 1963 nam Orbison in de RCA Victor studio in Nashville met het orkest van Bob Moore dat ook Roy Orbison begeleidde op zijn eigen platen drie nummers op met Bill Dees als zanger, maar Blackie Daulton, Summer Love en This Is Your Song bleven onuitgebracht. In 1964 verhuisde Dees naar Nashville, en tegelijkertijd haalde Borne On The Wind, dat in Amerika niet was uitgebracht, de vierde plaats in Engeland. De rest van het verhaal is muziekgeschiedenis: op een mooie dag vroeg Orbison hem een tekst te schrijven over het eerste dat hem te binnen schoot, en op dat moment kwam Orbison’s vrouw Claudette zeggen dat ze naar de winkel ging. Orbison vroeg of ze geld nodig had, waarop Dees grapte “pretty woman never needs any money.” Vòòr Claudette terug thuis kwam van het shoppen hadden ze Pretty Woman klaar, waarna ze er nog anderhalve dag over deden om het “what do I see, she’s walking back to me” einde te verzinnen. Een week later werd Pretty Woman opgenomen (weetje: producer Wesley Rose zag het beroemd geworden drumintro niet zitten wegens Orbison’s imago van balladezanger) met Bill Dees op harmony vocals (op B-kant Yo Te Amo Maria wisselen Orbison en Dees de leadzang af), nog een week later lag de single in de winkel, en Pretty Woman zou vervolgens in 22 landen gelijktijdig op nummer één staan. Orbison nam Dees die op dat moment in een magazijn werkte gelijk mee op tour als pianist bij zijn Candymen. Dees toerde een jaar met The Candymen en stak in dat jaar twee keer de grote plas over naar Europa. Dees nam later nog op met de bands Becky & the Red Pony en The Crystal Junkyard, en bracht pas in 2002 een CD uit onder eigen naam, Saturday Night At The Movies, waarop hij zelf een aantal van zijn Orbison nummers zong, gevolgd door Castin’ My Spell On You (2006) en Where Does The Time Go (2008). Ook Johnny Cash, Loretta Lynn, Skeeter Davis, Billy Joe Royal, Frank Ifield, Mark Dinning, Gene Pitney, Glen Campbell en Dinah Shore namen nummers van zijn hand op.
Dees leed aan hersenkanker en werd 73 jaar.


Dees in de jaren ’50 uiterst rechts staand bij The Five Bops die vreemd genoeg met zes op de foto staan

Naar Boven

28 oktober 2012
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS


KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

De uitgebreide 7-inch discografie van The Killer

Gisteren, een maand nadat Jerry Lee Lewis 77 jaar is geworden (en helaas zo kort van te voren niet meer aan te kondigen wegens ziekte aan deze kant), kreeg de Jerry Lee Lewis fanclubmeeting in Eindhoven een speciaal tintje door de officiële voorstelling van een nieuw boek dat ’s man ultieme single bijbel moet worden. The Jerry Lee Lewis Worldwide Discography: 7 Inch Records, Singles, EP’s presenteert namelijk op 450 pagina’s in full colour niets meer of minder dan ALLE singles en EP’s die wereldwijd zijn verschenen van Jerry Lee Lewis van 1956 tot 2012, op één stapel gelegd bijna 900 verschillende singles, inclusief kleurafbeeldingen van alle labels en hoesjes, gerangschikt op platenlabel, in chronologische volgorde en per land. Het boek werd samengesteld door Hakan Olsson met medewerking van verschillende Europese verzamelaars waaronder Wim en Freddy de Boer. Daarnaast zijn er bijzondere foto’s, originele advertenties en unieke promotie exemplaren opgenomen. Het boek is vanaf 1 november te koop in de boekhandel. Overigens waren op deze fanclubmeeting muzikaal van de partij pianist Andy Lee (D), de Eindhovense Wanted Men en Mississippi Delta Brothers *** ‘Onze’ Frank Nelissen werkt sinds kort mee aan het rock ‘n’ roll radio programma Rock ‘n’ Roll Greatest op Radio Vladeracken in Geffen, samen met rockers Geert Ruys en Pascal v.d. Lee. Deze uitzending is elke donderdag tussen 19 en 21 uur (kabel 87.5 MHz, ether 106.3 MHz en tekst-tv kanaal 51 voor de regio of via www.omroepvladeracken.nl voor iedereen *** Frank van de Meulenhof laat op Facebook weten dat hij stopt met ’57 Fairlane wegens “onoverbrugbare meningsverschillen”. Eind 2008 viel ook al een keer het doek over ’57 Fairlane wegens “uiteenlopende ambities en verschillende muzikale opvattingen”, maar sinds 2010 waren ze terug *** Binnen enkele maanden verschijnt op El Toro (E) Rhythm Revue, de nieuwe CD van CC Jerome’s Jetsetters, met gastbijdragen van de pas overleden Nick Curran, Paul Pigat (Cousin Harley, Canada), de Canadese gospelgroep The Sojourners, bluesman Guy Forsyth, Bertus Borgers (Herman Brood & his Wild Romance, Golden Earring) en The Bombitas (van 1983 tot 1993 het achtergrondkoortje van Herman Brood). CC Jerome’s Jetsetters, tegenwoordig gesponsord door kledingzaak Bib & Tucker uit Eindhoven dat onder meer Dickies verdeelt, gaan het komende half jaar ook toeren als begeleidingsband van de Britse Chuck Berry-alike Earl Jackson (GB) en de Australische rockin’ blues koning Louis King, en bovendien onder eigen naam in Spanje, Australië en zelfs Japan!


Earl Jackson

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

The Smoky Midnight Gang overvalt van 27 oktober tot 4 november een opnamestudio om hun derde CD in te blikken onder de werktitel Beware. Net zoals voorgangers Loaded en Busted zal ook dit album een thema hebben, meer bepaald de vrouwtjes... *** Het tweedaagse Rockin’ At The Drive-in Barn festival is met het oog op toekomstige uitbreiding voor de maand augustus 2013 op zoek naar een geschikte grote hal, bedrijfshal, boerenschuur, ruimte of overdekte plaats om een paar honderd mensen en een podium te plaatsen, liefst met aansluitend een (overdekte) plek voor de markt en een ruime buitenplaats waar auto’s en motoren kunnen geplaatst kunnen worden, graag met krachtstroom. Daarnaast zou het fijn zijn als in de buurt een plek is waar mensen kunnen camperen én een parking om de auto’s van de bezoekers te plaatsen. De ideale locatie ligt dicht bij uitvalswegen en bij voorkeur in de lijn Brabant – Utrecht, zodat het evenement goed bereikbaar blijft voor mensen uit Frankrijk, Belgie, Duitsland en Nederland. De wensen zijn groot, maar diegene die de Drive-In Barn het uiteindelijke festivalterrein levert krijgt volgend jaar een complete VIP behandeling met gratis toegang voor twee personen, een eigen VIP slaapplek en gratis catering voor twee personen. Stuur je tip Naar Tio Tony via driveinbarn@hotmail.com.

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS


Matt Voodoo (en meer Halloween gerelateerde plaatjes konden we dit keer niet vinden...!)


Opschudding en tegelijkertijd hilariteit in de psychowereld toen Mad Sin (D) gitarist Matthew Miller alias Matt Voodoo buiten medeweten van de band zijn kans waagde in de Duitse versie van The Voice en daar de pophit I Follow Rivers van rockband Trigger Finger (B) vertolkte. Frontman Kofte DeVille was not amused en schopte Miller (een Amerikaan momenteel woonachtig in Berlijn, we kennen hem ook van The Barnyard Ballers, Blue Rockin en The KDV Deviators) gelijk uit Mad Sin omdat “dat soort TV-formats onder geen enkel beding verenigbaar zijn met alles waar Mad Sin voor staat, zoals wel duidelijk voor iedereen ons een beetje kent. Zijn privébeslissing om aan zoiets deel te nemen is één zaak, de band op geen enkel moment in te lichten over zijn medewerking aan een talentenjacht en misschien zelfs de mening van Mad Sin te vragen om te kijken hoe we Mad Sin daarbuiten kunnen houden is een andere zaak, want hij deed dit uiteraard min of meer in onze naam”, maar dan in het Duits natuurlijk. Dubbele pech voor Miller, die door zijn vriendin in een dronken bui voor het programma werd ingeschreven: hij is niet alleen zijn band kwijt, hij raakte bovendien niet eens door de preselecties van The Voice... *** En omdat alles met werkelijk àlles samenhangt, heeft vorig bericht niet één maar zelfs twéé linken: Trigger Finger is de rockband van voormalig Sin Alley (B) gitarist Ruben Block, en raad eens wie de juryleden annex kapiteins van een van de teams van de Duitse versie van The Voice zijn? Boss Burns alias Alec Völkel en Hoss Power alias Sascha “Hot Boogie Chillun” Vollmer, de zangers van The Boss Hoss (D), wat gelijk aantoont hoe big The Boss Hoss tegenwoordig wel niet is in Duitsland *** Op 11 oktober overleed één dag voor zijn 71ste verjaardag de Franse zanger Frank Alamo, vaste prik in het Franse oldieslegioen maar eigenlijk een yé yé zanger van net ná de eerste generatie Franse rockers: zijn debuutsingle Loop De Loop verscheen in 1963. Zoals in die dagen gebruikelijk in Frankrijk bestond zijn discografie voor een flink stuk uit Franstalige covers van onder meer Da Doo Ron Ron, Some Kinda Fun van Chris Montez (Ce Petit Jeu), I’m In Love Again van Fats Domino (Je Suis Encore Amoreux) en On Broadway (A Broadway). In 1964 was hij naast Johnny Hallyday en Eddy Mitchell te zien in de muziekfilm Cherchez L’Idole. Alamo leed aan de zeldzame zenuwziekte ALS, Amyotrofe Laterale Sclerose of Lou Gehrig ziekte *** John “Johnny Remember Me” Leyton heeft een nieuwe live-CD uit, begeleid door The Flames *** Jackson Sloan is uit Oo-Bop-Sh’Bam (GB) gestapt na onenigheid omtrent zijn solo-activiteiten: drie jaar geleden bracht Sloan, leadzanger van Oo-Bop-Sh’Bam sinds hun oprichting in 2006, een solo album getiteld Saturday Clothes uit, en tegenwoordig heeft ie er een tweede band bij, Jackson Sloan & the Rhythm Tones, die op 25 oktober hun live debuut maakten. Oo-Bop-Sh’Bam gaat gewoon verder met een nieuwe zanger, de ons onbekende Bobby Zee *** Saxofonist Pete Cook, sinds 2003 Head Of Jazz in het London College Of Music maar bij ons bekend als toeteraar bij Mike Sanchez, Big Boy Bloater & his Southside Stompers, Imelda May, Blue Harlem, Laura B & the Moonlighters, Jackson Sloan, The Jive Aces en de huisband van de Rhythm Riot, heeft een boek geschreven onder de titel Road Rat’s Tips, een gids om life on the road als muzikant te overleven. Het voorwoord is van Imelda May.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)

De Rock ‘n’ Roll Hall Of Fame eerde eind oktober Chuck Berry als American Music Master met onder meer zeldzaam filmmateriaal, een conferentie over Berry’s impact op de muziek en interviews met mensen als Marshall Chess. Uiteraard was er ook een muzikaal huldebetoon met artiesten als Ronnie Hawkins, Ray Sharpe, Merle Haggard, Ernie Isley (een van de jongste Isley Brothers: Ernie speelde voor het eerst met zijn broers in 1966 toen hij veertien was), Rosie Flores, JD McPherson, Duke Robillard, David Johansen (die wij beter kennen als Buster Poindexter), Lemmy Kilmister van Motorhead, gitarist Earl Slick (die wij nog kennen van Phantom, Rocker & Slick) en nog een heleboel namen die wij niet kennen en dus weinig of niks met rock ‘n’ roll te maken zullen hebben. Chuck Berry kwam zijn award in ontvangst nemen en trad zelf ook op *** Saxofonist Big Jay McNeely heeft de gezegende leeftijd van 85 jaar bereikt en begint stilaan te denken aan zijn pensioen, maar voor het zover is liet hij op 20 oktober eerst nog een nieuwe CD los op de mensheid getiteld Life Story, begeleid door de Ray Collins’ Hot-Club (D). Collins heeft trouwens een gelijknamige documentaire van een half uur in elkaar gebokst waarin McNeely vertelt over zijn lange carrière *** Neil Sedaka mag dan inmiddels 73 jaar zijn, hij blijft actief, zij het niet langer als tieneridool: op 17 oktober stelde hij begeleid door het London Philharmonic Orchestra in de Royal Albert Hall in Londen zijn eerste piano concerto voor, Manhattan Intermezzo *** Het Georgia Department Of Transportation wil Interstate 75 in Macon, Georgia breder maken, en laat daar nu net het huis staan waar Little Richard woonde toen hij nog een héle kleine Little Richard was. Bedoeling is dat het huis tegen 2014 vier blokken wordt verplaatst en omgebouwd wordt tot een buurtcentrum annex Little Richard museum. De huidige eigenaar verhuurt het pand momenteel maar wil best verkopen als hij er maar een goeie prijs voor krijgt *** Met surfgitarist Eddie Bertrand (Mr. Moto van The Bel-Airs, Squad Car van Eddie & the Showmen) komt het niet meer goed: Bertrand lijdt aan terminale leverkanker en zijn familie vraagt voor hem te bidden, nooit een goed teken in deze... *** Bear Family kondigt de release aan van Sun opnames van Joe Manuel. Wie? Joe Manuel, een man die bij leven nooit iets uitbracht op Sun maar wel degelijk een link heeft met het mythische label uit Memphis. Manuel was namelijk DJ bij KWEM Radio 990, een radiostation uit Memphis (dat eigenlijk uitzond vanuit Arkansas aan de overkant van de Mississippi in West Memphis) waar zowat alle artiesten passeerden die opnamen bij Sun: Howlin Wolf, Ike Turner, Jackie Breston, James Cotton, Junior Parker, Albert King, Johnny Cash, Carl Perkins, Charlie Feathers, Billy Lee Riley, Barbara Pittman, Marcus Van Story, The Starlight Wranglers (met Scotty Moore en Bill Black), allemaal gingen ze eerst langs KWEM en dan pas bij Sun, en zo ook Elvis, die bovendien in hetzelfde sociale woonblok als Manuel woonde, Lauderdale Courts. Volgens Joe’s zoon Larry Manuel kwam de piepjonge Elvis regelmatig bij hen thuis langs en placht ie nogal eens rond te hangen waar Joe Manuel was, tot zelfs bij Manuel’s barbier in Main Street in Memphis, en binnen de kortste keren trad Elvis dan ook op op KWEM, onder meer op hun Saturday Night Jamboree. Naast DJ was Joe Manuel ook countryzanger, al werd aangenomen dat hij nooit opnames had gemaakt : het radioformaat gaf hem blijkbaar genoeg promotie. Nu heeft Bear Family in een naamloze doos tapes opnames geïdentificeerd die aan Manuel kunnen worden toegeschreven en bovendien zijn ingeblikt bij Sun, waarbij het zowel gaat om songs als om commercials. Merkwaadig: zijn Sweetheart Boogie (een commercial voor brood!) wordt omschreven als “mee van de eerste rockabilly ooit opgenomen”. We zijn benieuwd!


Rockabilly anno 1953 met Joe Manuel tweede van rechts. Let vooral op de accordeon!

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)

Op 22 september overleed Howard H. Scott op 92-jarige leeftijd aan kanker. Nooit van gehoord? Da’s niet erg, want u hebt zeker zijn uitvinding in huis: Scott is een van de geestelijke vaders van de LP! Howard Scott was een ingenieur die in 1946 bij het researchteam van Peter Goldmark kwam dat sinds 1941 voor Columbia Records in het grootste geheim werkte aan de ontwikkeling van de “Long Play” vinylplaat ter vervanging bij de breekbare bakelietschijf. Bijkomend voordeel: de LP kon per kant 22 minuten muziek bevatten, terwijl de 78 toeren plaat minder dan 5 minuten bevatte per kant. Ook de microgroef was nieuw, want de 78 toeren plaat had een veel bredere groef. Columbia introduceerde de langspeelplaat op een persconferentie op 18 juni 1948 in twee formaten: de 10 inch (25 cm diameter) op 78 toeren, en de 12 inch (30 cm) op 33 toeren, en er werden er gelijk 100 verschillende op de markt gebracht, waarbij de eerste 10 inch The Voice Of Frank Sinatra (een heruitgave van het gelijknamige “album” bestaande uit verschillende 78 toeren) werd, en de eerste LP het Concerto In E Minor For Violin And Orchestra Opus 64, uitgevoerd door Nathan Milstein en het Philharmonic Symphony Orchestra Of New York onder leiding van Bruno Walter. Dat de LP een schot in de roos was is wel duidelijk: de LP werd al snel de standaard in geluidsdragers en zou dat blijven tot in de jaren ’70 de audio kwaliteit van de cassettebandjes fiks werd verbeterd door een betere kwaliteit van de tape zelf en het gebruik van noise reductie systemen. Tegen de tijd dat in 1983 de CD werd geïntroduceerd waren er wereldwijd naar schatting meer dan 28 miljard LP’s verkocht. Scott verliet Columbia begin jaren ’60 maar bleef tot zijn pensioen in 1993 werkzaam in de muziekindustrie, onder meer als producer van klassieke muziek, functie waarmee hij zelfs een Grammy Award won. Vanaf 1986 werkte hij opnieuw bij Columbia als supervisor voor het omzetten van de master tapes naar CD *** Op 26 september overleed de 67-jarige Marty "Bo" Fortson, gitarist en leadzanger van The Rivieras, bekend van hun in de zomer van 1963 opgenomen cover van Joe Jones’ California Sun uit 1961 die in 1964 de Top 5 van de Amerikaanse hitlijsten haalde. The Rivieras noemden zich naar het Buick Riviera automodel waarmee ze poseren op hun debuut LP Let’s Have A Party uit 1964 die boordevol rock ‘n’ roll covers staat. Kort na de opnames van California Sun gingen Fortson en gitarist Joe Pennell bij de marine en hij hoorde dan ook op de radio hoe California Sun een hit werd terwijl hij in de zon zat in… Vietnam! California Sun was een van de laatste rock ‘n’ roll hits: toen The Rivieras als hoogste notering nummer 5 haalden stonden The Beatles aan de top met I Want To Hold Your Hand. Na Fortson’s vertrek werd hun manager Bill Dobslaw de nieuwe zanger, en het is ons dan ook niet duidelijk of Fortson meezingt op alle tracks van Let’s Have A Party. Dobslaw is in elk geval de zanger op alle volgende singles van The Rivieras, ook op hun California Sun ’65. De groep spatte uit elkaar in 1966, maar Fortson richtte de band opnieuw op in 1980 met originele groepsleden Doug Gean (basgitaar) en Otto Nuss (orgel). In 2000 richtte hij met Randy Sharkey (lid van The Rivieras sinds 1995) en Dave Sanders (lid van The Rivieras sinds 1997) de oldies band Wildcat op. Daarnaast werkte hij bij het chemisch bedrijf Bendix/ Allied Signal en runde hij een meubelzaak ***Op 4 oktober overleed de 78-jarige Big Lloyd Arnold Dalton van wie wij exactamundo één song kennen: Thees Plane Ees Mine (zo staat het gespeld op het label!) Op Yucca Records uit 1961, te vinden op de in 1981 op het Zweedse label Rock & Country verschenen LP Yucca Rockabilly. Dalton bracht in 1959 al een single uit op Yucca, Tired/ When Love Returns, maar die is voor zover wij weten nog niet gecompileerd. Dalton werkte tot zijn pensioen in 1991 37 jaar bij de Southwestern Bell telefoonmaatschappij, maar maakte nog langer muziek: hij begon bij The Texas Trailblazers te spelen in 1954 en was nog steeds actief als muzikant. In augustus 2007 stormde tijdens een optreden van hem als bassist van een countryband in een café in Marble Falls, Texas ene Paul Devoe binnen die ruzie zocht met een vrouw. De band speelde door tot iemand uitriep dat Devroe een wapen had. Devroe haalde de trekker over maar er volgde geen schot: hij stak een nieuwe lader in zijn revolver en schoot een barman neer die tussenbeide kwam. Daarna richtte hij het wapen op Dalton, maar hij haalde de trekker niet over en liep weg uit de zaak. Na zijn arrestatie bleek Devroe zes mensen te hebben vermoord en kreeg hij de doodstraf. Vanaf dan zong Dalton enkel nog gospel in kerken, gevangenissen en verzorgingstehuizen *** Op 14 oktober overleed de 72-jarige Blake Baker "BB" Cunningham Jr., bekendst als huidige bassist van Jerry Lee Lewis, maar Cunningham’s rock ‘n’ roll connectie gaat veel verder terug en begint eigenlijk al bij zijn vader, de in 2000 overleden Buddy Blake Cunningham die twee singles uitbracht op de labels van Sam Phillips: Right Or Wrong/ Why Do I Cry (Sun 208 uit 1954 onder de naam Buddy Cunningham) en You Pass Me By/ Please Convince Me (Phillips International 3516 uit 1957 onder de naam Buddy Blake). Nooit van gehoord? Dan mist u niks: beide tracks zijn mee van de flauwste country die ooit bij Sun werd ingeblikt. Of om het nog sterker te stellen: er schijnen in de Sun archieven nog 16 onuitgegeven tracks van pa Cunningham te liggen, en niemand heeft het tot nu toe de moeite waard gevonden die alsnog uit te brengen... Cunningham en zijn zoon BB startten in 1959 hun eigen Cover Records label op, waarbij BB het muzikaal manusje van alles werd: zanger, componist, sessiemuzikant en producer, BB deed het allemaal, en uiteraard bracht hij ook zelf singles uit op Cover, zes stuks van 1959 tot 1962 om precies te zijn, zoals Trip To Bandstand (recent gecoverd door The Baboons) onder de naam BB, de gitaarinstrumentals Electrode en Scratchin’, en de instrumentale pianorocker Ivory Marbles. Beale Street Twist uit 1962 verscheen dan weer onder het pseudoniem Lyn Vernon. Cover records bleef zeven jaar bestaan en werd vanaf 1962 helemaal door BB gerund. Een van de bekendste singles op Cover was Ain’t That A Dilly van Marlon Grisham, met Cunningham op gitaar. Voor een overzicht van Cover Records verwijzen we u naar de White Label LP Memphis: The Cover Record Label Story uit 1991 en de CD Hot Rockin' Music From Memphis: The Cover Recording Company Story uit 2000 op Dave Travis’ Stomper Time label, waarop 13 tracks van BB staan. In 1964 werd BB lid van de tourversie van Ronnie and the Daytonas, al speelde hij niet mee op hun hit GTO: Ronnie alias Bucky Wilkin (de zoon van songschrijfster Marijohn Wilkin, componiste van Cut Across Shorty voor Eddie Cochran) toerde niet graag en stelde daarom een compleet andere live versie van Ronnie & the Daytones samen dan de groep die in de studio de nummers inblikte. Uit die tourversie van Ronnie & the Daytonas groeide Cunningham’s garage band The Hombres, die in 1967 een hit scoorden met Let It Out (Let It All Hang Out) met Cunningham als leadzanger en orgelist. De gesproken intro van dat nummer is trouwens gekopieerd van Red Ingle's novelty hit uit 1948, Cigarettes Whiskey And Wild Wild Women. The Hombres kapten er mee in 1969, waarna BB verder ging als sessiemuzikant en studio engineer, onder meer in de Sounds Of Memphis Studios. Sinds 1997 was hij bassist voor Jerry Lee Lewis. In 2003 bracht hij nog een solo CD getiteld Hangin' In uit, en hij trad ook een aantal keer op in Zweden met de Zweedse groep The Cadillac Band. Cunningham werkte ook als veiligheidsagent in een appartementscomplex, en dat werd zijn dood: hij werd dodelijk geraakt tijdens een schietpartij waarbij ook een zestienjarige om het leven kwam. Cunningham trad voor het laatst op tijdens een festival van de Rockabilly Hall Of Fame in augustus.


BB Cunningham toen en recentelijker

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Op 25 september doodgeschoten door zijn schoonzoon: de 56-jarige Rudy Mata, sinds 2006 zanger van de in 1956 in Texas opgerichte Cavaliers die u heel misschien kent van de single Last Kiss/ That’s How Much I Love You uit 1964: Last Kiss stond in 1980 op de Sonet LP Major Bill’s Texas Rock ‘n’ Roll, That’s How Much I love You werd vijf jaar geleden opgevist door Collector voor de CD Rockin’ With Unknown Greats. Last Kiss (een cover van een Wayne Cochran single uit 1961), uitgebracht als J. Frank Wilson & the Cavaliers, was zo’n hit in de States dat ze datzelfde jaar 1964 ook een LP getiteld Last Kiss uitbrachten, gevuld met voornamelijk covers van rock ‘n’ roll hits. The Cavaliers zijn steeds blijven bestaan, intussen met onder meer drummer Gary Holmes, zoon van de originele Cavaliers gitarist Sid Holmes. Naast The Cavaliers speelde Mata ook in het all round balorkest The Hi Roller Band. Een motief voor de moord is niet bekend maar dient wellicht gezocht in familiekring. Gelieve ook te noteren dat er in de loop der jaren verschillende bands zijn geweest die beweerden dat zij de enige echte Cavaliers waren, daarbij niet gehinderd door het ontberen van originele groepsleden. Eén van die bands had zelfs een zanger die beweerde Frank Wilson te zijn en vrolijk in Wilson’s naam checks incasseerde, terwijl Wilson al in 1991 overleed...

ELVIS NIEUWS & GOSSIP

How Great Thou Art: tot eind dit jaar passeert in diverse gereformeerde Nederlandse kerken opnieuw een Elvis gebedsdienst waarbij een aantal Elvis gospels zullen geïnterpreteerd worden door de gelegenheidsgroep The King Singers, ondersteund door een live band met blazerssectie. Ds. Arjen van der Spek zal een vergelijking maken tussen de King en de bijbelse Koning David. Volgend jaar zou er een live registratie op CD verschijnen. Data en info op www.degospelsvanelvis.nl *** Te koop voor 12,9 miljoen dollar: de in 1958 gebouwde villa met panoramisch zicht op de Stille Oceaan gelegen 1174 North Hillcrest Road in Beverly Hills die Elvis kocht in 1967 en waar hij tot 1970 woonde alvorens ze op 31 augustus 1973 door te verkopen voor 450.000 dollar. Het 500 vierkante meter grote stulpje is volledig gerenoveerd en ziet er dus niet meer uit zoals in Elvis’ tijd, maar is niettemin een vaste stop voor Elvisfans op pelgrimstocht in Amerika *** Een nieuw boek voor de hardcore Elvis verzamelaar is zijn HMV Worldwide Discography waarin specialist Alan White alle Elvis HMV releases wereldwijd belicht, ongetwijfeld een aanrader voor wie alles wil weten van testpersingen, demonstratie platen en bijvoorbeeld Pakistaanse uitgaves *** De platenfirma van Celine Dion maakte bekend dat haar If I Can Dream duet met Elvis, voor het eerst te zien in april 2007 tijdens een American Idol TV Special voor het goede doel, nu officieel verschijnt op haar nieuwe The Best Of Celine Dion & David Foster, de producer van de duet CD. Voor u naar de winkel holt: de CD is momenteel enkel te koop in Azië. Wie houdt van dat soort remixes kan ook op zoek naar het I Love You Because duet van Elvis op Sun in 1954 met zijn dochter Lisa Marie. De track met bijhorende videoclip, voor het eerst vertoond op 16 augustus in het FedEx-stadion in Memphis tijdens een concert naar aanleiding van de 35ste verjaardag van het overlijden van Elvis, is sinds 18 oktober officieel uit, zij het op dit moment enkel als download.

Naar Boven

11 oktober 2012
NICK CURRAN: ROCKER

Iedereen wist dat hij aan kanker leed, maar toch komt het bericht als een schok, vooral omdat ie nog zo jong was: op 6 oktober verloor Nick Curran op 35-jarige leeftijd het gevecht tegen zijn ziekte.

RIP Nick

Enkele van Nick's wapenfeiten

De op 30 september 1977 in Portland, Maine geboren Curran kreeg de muziek met de paplepel naar binnen: op zijn vijftiende speelde hij al gitaar in de bluesband van zijn vader, Mike Curran & the Tremors, die hem al op jonge leeftijd de platen van The Fabulous Thunderbirds en Duke Robillard liet instuderen. Van blues naar rockabilly is een kleine stap voor de mens (maar een grote sprong voor de mensheid) en toen Curran op zijn 18de in een lokaal rockabillybandje speelde nodigde niemand minder dan Ronnie Dawson, de hipste aller gecomebackste ‘50s rockers, hem uit bij hem te komen spelen. Curran toerde zes maanden met de Blonde Bomber en speelde daarna twee jaar bij Kim Lenz & the Jaguars, onder meer op hun CD The One And Only. In 1999 verschijnt op het Texas Jamboree label zijn solo debuut Fixin' Your Head, een jaar later vormt hij zijn eigen band The Nitelifes met wie in 2001 hij de CD Nightlife Boogie opneemt. Daarnaast is hij te horen op de CD Have Some Fun uit 2003 van Hash Brown & the Browntones, een bluesband uit Dallas. Zijn eigen CD Doctor Velvet uit februari 2003 wint in 2004 de WC Handy Award voor ‘Best New Artist Debut’, heeft op twee tracks Jimmie Vaughan te gast, en wordt in 2004 gevolgd door het album Player. Vaughan bleek genoeg onder de indruk van Curran’s prestaties om hem uit te nodigen lid te worden van zijn Fabulous Thunderbirds, bij wie Curran speelde van 2004 tot 2007, ook op hun CD Painted On uit 2005. Recenter vinden we hem opnieuw bij Kim Lenz: Curran toerde met haar in de zomer van 2009 en speelt mee op haar recentste album It’s All True. In 2009 vormde hij opnieuw een eigen rock ‘n’ roll band, The Lowlifes, met wie hij de CD Reform School Girl opnam, en was hij in Nederland te zien begeleid door CC Jerome & the Jetsetters. Hij zingt en speelt trouwens gitaar op Rhythm Revue, de binnen enkele maanden op El Toro (E) te verschijnen nieuwe CD van CC Jerome & the Jetsetters.
De zwaar getatoeëerde Curran koppelde een liefde voor ouderwetse rhythm ‘n’ blues aan een rebels jaren ’50 imago en een punky attitude, maar was niet voor één gat te vangen: naast rockabilly en bluesrock speelde hij ook punk in de bands Deguello en The Flash Boys.


Nick Curran: rockabilly met een punky attitude...

In 2010 werd Curran gediagnoseerd met mondkanker, en er werd dat jaar op 28 februari in The Rambler in Eindhoven op initiatief van CC Jerome & the Jetsetters een benefiet voor Nick Curran in elkaar gebokst met een dozijn Nederlandse blues en rock ‘n’ roll bands. In juni 2010 werd hij genezen verklaard, maar in april 2011 werd bekend gemaakt dat de vreselijke ziekte was teruggekeerd. Curran legde er de nadruk op dat hij zijn speeldata niet afgelastte maar enkel uitstelde, en dat hij de kanker zou overwinnen. Het heeft helaas niet mogen zijn.


Nick (midden) tijdens de 2009 Nick Curran & CC Jerome's Jetsetters tour, met
links CC Jerome en rechts Martijn van Toor

Naar Boven

11 oktober 2012
DE EDDIE COCHRAN CONNECTIE: GITARIST BIG JIM SULLIVAN OVERLEDEN

Big Jim Sullivan

Op 2 oktober overleed op 71-jarige leeftijd Big Jim Sullivan, misschien geen naam die een belletje doet rinkelen bij het grote publiek, maar de liefhebbers van de Britse rock ‘n’ roll weten wel beter: Sullivan speelde nog gitaar voor Eddie Cochran en Gene Vincent!
Sullivan (echte naam: James George Tomkins) leerde gitaar spelen op zijn veertiende en ging amper twee jaar later al beroeps. In 1959 leerde hij in de 2i’s Coffee Bar in Londen Marty Wilde kennen, die hem prompt inlijfde bij zijn Wildcats. Wilde kocht voor hem een Gibson Les Paul gitaar van Sister Rosetta Tharpe, naar verluidt de eerste Les Paul op Britse bodem. Sullivan speelde in 1959 mee op Wilde’s singles A Teenager In Love, Sea Of Love en Bad Boy, was met The Wildcats de vaste opwarmer voor Jack Good’s Oh Boy TV show, en deed met hen als begeleidingsband dus de Britse tour van Eddie Cochran en Gene Vincent, die liep van 24 januari 1960 tot die fatale 17de april toen Eddie Cochran om het leven kwam bij een auto ongeval. Naast Sullivan op gitaar waren The Wildcats toen Tony Belcher op tweede gitaar en de latere Shadows Brian “Licorice” Locking op basgitaar en Brian Bennett op drums.


Dàt konden er niet veel zeggen: The Wildcats op de foto met Eddie Cochran

Big Jim zou zich al snel specialiseren in studio werk, en met een gemiddelde van drie opnamesessies per dag mag het niet verwonderen dat hij te horen is op een indrukwekkende lijst van songs aan de zijde van bijvoorbeeld Billy Fury (Wondrous Place, A 1000 Stars), Tommy Bruce, Adam Faith, Helen Shapiro (Queen For Tonight), John Barry (James Bond Theme, met Sullivan op akoestische gitaar, de lead werd gespeeld door Vic Flick, al bedacht Sullivan volgens de legende de “wandelende” intro), Brian Poole & the Tremeloes (Twist And Shout), Mike Berry (Tribute To Buddy Holly), Jimmy Justice (When My Little Girl Is Smiling), Johnny Kidd (Linda Lu), Frank Ifield (I Remember You), Jet Harris & Tony Meehan (Diamonds) en Shane Fenton, de toekomstige Alvin Stardust, met wie Sullivan later óók zou opnemen.


Jim (links) recent op de foto met Vince Eager

Van 1961 tot 1964 werkte hij voor Joe Meek, de producer die bekend stond om zijn muzikale experimenten, maar Sullivan zelf was ook geïnteresseerd in geluid: hij gebruikte in 1961 al een ‘wah wah’ effect op Sweet Little Sixteen van Michael Cox en The Bat van The Krew Kats, eigenlijk The Wildcats als soloband. Tussen de bedrijven door gaf hij gitaarles aan Ritchie Blackmore (later bij heavy metal band Deep Purple) en Pete Townshend (later bij sixties band The Who), en met die twee trok hij naar Jim Marshall, een drummer die in 1960 in Hanwell, West Londen een winkel was begonnen waar hij ook gitaren verkocht, om hem te overtuigen versterkers te gaan maken, want ze hadden graag iets “groter en luider”, wat in 1962 leidde tot de oprichting van Marshall Amplification en de geboorte van de powerversterkers. Daarnaast was hij een van de Britse pioniers inzake het gebruik van de fuzzbox, een ander vervormend gitaareffect.
Sullivan bleef altijd actief als studiogitarist en nam in de jaren ’60 en ’70 op met onder meer Gerry & the Pacemakers (Ferry Cross The Mersey), Peter & Gordon (A World Without Love), Bobby Darin (de live LP Something Special uit 1966), Tom Jones (It’s Not Unusual, Green Green Grass Of Home), Cliff Richard, de Franse voormalige rockers Johnny Hallyday en Eddy Mitchell, en zelfs met Serge Gainsbourg & Jane Birkin (Je t’Aime Moi Non Plus) en Benny Hill (het geniale Ernie The Fastest Milkman In The West uit 1971). Iemand die niets beter te doen had heeft ooit eens berekend dat Sullivan meer dan 60.000 artiesten begeleidde, en dat meer dan 1000 platen waarop hij meespeelde de Britse hitparade haalden!
Tussendoor vond Sullivan nog de tijd om solo werk uit te brengen, te beginnen met de single You Don't Know What You've Got (Until You Lose It)/ Hot Hiss Of Steam uit 1961, al begrijpt u dat bijvoorbeeld een LP als Sitar Beat uit 1968 ons niet echt kan bekoren. In de jaren ’70 leidde Big Jim Sullivan zijn eigen rockband Tiger, en vanaf 1978 speelde hij 9 jaar lang bij het orkest van James Last, waarover hij ooit in een interview zei “niemand anders wou me en hij betaalde prima”. Recent was Sullivan nog te horen op de nieuwe CD van de Britse rock ‘n’ roll pionier Vince Eager.


The Krew Kats ergens bij iemand thuis in de woonkamer met Big Jim Sullivan (rechts) op gitaar,
Tony Belcher (links) op gitaar, Brian Locking op bas en Brian Bennett op drums

Naar Boven

27 september 2012
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS


KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Ook van de partij in Nederland: DJ's The Boppin' Benvis Brothers

De Belgen komen! De Belgen komen! Na enkele sporadische verschijningen over de grens wil Radio Modern (B) na 10 jaar zijn succesverhaal helemaal naar Nederland exporteren, en daartoe plannen ze tussen nu en 7 december minstens vier avonden retrovertier in Amsterdam (ism. Amsterdam BeatClub), Den Haag, Eindhoven en Bergen Op Zoom, volgens het beproefde totaalrecept van make up in het Beauty Boudoir, danslessen, live bands en deejays die u op de dansvloer zullen houden tot de vroege uurtjes. Smeer alvast uw beentjes in! Alle details vindt je uiteraard in onze Be There (c) concertagenda en op www.radiomodern.com *** De tweede editie van The Jubop is zojuist uitgekomen en staat weer boordevol rock ‘n’ roll verslagen, zoals Hoorn Rock ‘n’ Roll Sunday, The Rockabilly Round-Up in de Mortel, Twist & Shout in Oss, Cars ’n Bikes Stars ’n Stripes in Waarland, Viva Las Vegas, The Elvis 35th Anniversary Concert in Den Haag, Rockabilly Revival eveneens in Den Haag en natuurlijk D-Day Amsterdam. Ook leuk is het artikel over Minirok & Panty (wij zien natuurlijk liever Minirock & Kousen, maar dat terzijde), het tweede deel van het levensverhaal over Eddie Bond en een achtergrondartikel over de Wurlitzer 1080 Colonial. Het behoeft geen betoog meer dat een zeer sterk punt van het blad de fantastische foto’s omvatten. Check www.jubop.nl.

De nieuwste Jubop

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Binnenkort in de studio voor de opnames van hun eerste CD: The Sangriolas *** Aan alles komt een eind: na 10 jaar komen er voorlopig geen optredens meer in Café Den Bromfiets in Haren bij Bonheiden, een café dat het edele principe hanteerde van een vaste gage van € 250,- voor de band plus wat daarbovenop werd rondgehaald in de sombrero. Reden dat ze er nu mee ophouden is onenigheid tussen de programmators en de cafébaas omdat er tevéél optredens zouden zijn en de “tsjingtsjangelmuziek” de vaste klanten zou wegjagen Of het vriendenclubje dat de gigs organiseerde onder de naam The Mothertrucker Roots Agency uitwijkt naar een andere stek is nog niet bekend.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)

Jerry Lee Lewis speelde op 23 augustus zijn eerste concert in bijna negen maanden tijdens een eerbetoon in het New Daisy Theatre in Beale Street in Memphis. Begeleid door zijn vaste band The Memphis Beats deed ie een setje van slechts 20 minuten, goed voor vijf nummers, te weten Down The Line, You Win Again, Over The Rainbow, Whole Lotta Shakin' Goin' On en Great Balls of Fire *** Bear Family lanceert een nieuwe reeks getiteld Honky Tonk Heroes die focust op artiesten die het midden hielden tussen rockabilly en country. De eerste twee deeltjes zijn gewijd aan Jack Bradshaw (complete opnames 1954-1959) en Billy Brown (complete opnames 1950-1969 van de man die we kennen van Did We Have A Party uit 1957 en in 1959 de originele versie van He’ll Have To Go opnam) *** De vorig jaar opgerichte Amerikaanse kledingzaak Bench & Loom brengt een kopie op de markt van de jas die James Dean droeg in de film Giant (1955). Op hun website kon gestemd worden welk kledingstuk uit die film ze opnieuw zouden fabriceren: een jeans jack gedragen door een cowboy, een veldjack dat regisseur George Stevens droeg, of de jas van James Dean. Die jas wordt uiteraard al lang niet meer gemaakt, maar Bench & Loom sloeg de handen in elkaar met de Japanse ontwerper Atsu Tagaya en de Japanse fabrikant Stevenson Overall Company om een nauwgezette reproductie te creëren, zij het met enkele aanpassingen “om de duurzaamheid te verhogen”: de schapenwollen kraag is vervangen door wol van de berglama dat minder kriebelt, het silhouet werd versmald om de jas minder “vierkant” te maken, en de binnenkant van de mouwen werden bekleed met zijde om de jas makkelijker te kunnen aan- en uitdoen. De jas kost 648 $ maar voor die prijs heb je wel een exclusief stuk: er worden er slechts 30 gemaakt. Moest u 648 dollar voor een jas kunnen betalen, dan hebt u pech: ze zijn al allemaal verkocht in voorbestelling *** Brian Wilson van The Beach Boys is voor de tweede keer dit jaar geopereerd aan zijn onderrug. Op 14 september meldde hij via Tumblr dat “ik vòòr de 50ste verjaardagstour van The Beach Boys rugklachten kreeg. Ook Carl Wilson leed hieraan, het is erfelijk. Opnieuw kunnen toeren met The Beach Boys betekent evenwel zoveel voor me dat ik het voor geen geld van de wereld wilde missen. Gelukkig kon ik gebruik maken van een nieuwe behandeling die helemaal werkte. Na het Australische luik kwamen de klachten echter terug en moest ik de behandeling opnieuw ondergaan” *** Ventures gitarist Nokie Edwards werd midden september tijdens een één maand lange Japanse tournee opgenomen in een hospitaal met hartklachten. De 77-jarige Edwards werd in een kunstmatige coma gebracht om opgestapeld vocht te verwijderen uit zijn hart en longen. Zijn fanclub meldt dat hij in tegenstelling tot sommige berichten géén hartaanval had en inmiddels van de beademingsapparatuur is gehaald. De oorzaak van het probleem zou zijn dat zijn pacemaker niet correct is aangebracht: Edwards heeft twee stents en daar zou nu een derde moeten bijkomen. In 2009 had hij al eens een hartaanval. Edwards heeft trouwens een gloednieuwe CD uit op zijn eigen Mosrite label, Nokie Rocks The Ventures, met heropnames van zijn eigen Ventures songs, een nieuwe Everyday voor de Buddy Holly Guitar Foundation, en een nieuw nummer getiteld Thundering Tank, over de M47 Patton legertank uit de jaren ’50 met serienummer 331 van zijn vriend Arnold Schwarzenegger, “associate producer” van de CD. Op de achterkant van de CD poseren beide heren voor de bewuste tank ***


Een politieman die zelf niet herkenbaar op de foto wilde, toont Chuck Berry’s teruggevonden gitaar!

De politie arresteerde drie mannen die betrokken zouden zijn bij één of meerdere inbraken in Berry Park, de ranch van Chuck Berry gelegen aan de Buckner Road in St. Charles County, ten zuiden van Wentzville. Berry heeft daar een optrekje van 14 hectare (hij heeft ook een huis in Ladue), waar een bediende vaststelde dat er een aantal kasten waren opengebroken en een gitaar was gestolen, met name Berry’s Gibson ES 355 uit 1978, geschat op 50.000 $. Ook verdwenen: drie hogedrukreinigers, een bladblazer en een dertigtal gebruikte auto- en tractorbatterijen. Onder meer de gitaar is inmiddels teruggevonden *** Origineel Little Anthony & the Imperials-lid Clarence Collins heeft op 11 september bij de rechtbank van Las Vegas klacht ingediend tegen Jerome Anthony Gourdine betreffende diens gebruik van de groepsnaam. Collins beweert dat hij in 1958 de groepsnaam en het concept van de groep bedacht en het trademark op de naam bezit. Collins zelf maakt geen deel meer uit van de band maar leasde de naam aan Anthony. Toen dat contract verliep kwamen ze niet tot een nieuwe overeenkomst, en sindsdien treedt Anthony “illegaal” op, aldus Collins. In 2008 verscheen nog een nieuw Little Anthony & the Imperials album getiteld You'll Never Know, op dat moment nog met Collins *** Op 1 september is in de Bronx, New York, het stuk Jennings Street tussen Prospect Avenue en Union Avenue officieel herdoopt in Chords Street, naar de pré-doo-wop groep die daar in de buurt opgroeide en zijn samenzang repeteerde op de straathoeken aldaar. 58 jaar nadat The Chords in 1954 muziekgeschiedenis schreven door met hun cross-over hit Sh-Boom de Amerikaanse top 10 te bereiken is er nog één origineel groepslid in leven, Floyd "Buddy" McRae, die mee het nummer schreef *** Nadat doo-wop-groep Ray & the Darchaes in februari 2012 voor het eerst in 40 jaar opnieuw op de planken stonden en de verzamel-CD 1961 to 2012 uitbrachten met daarop twee nieuwe opnames, is er nu een 6-track-CD getiteld Forever Friends. Helaas, de mini wordt omschreven als hedendaagse soul bijna in de jaren ’70 stijl van Manhattans”. Niet verwonderlijk misschien: Ray Darouge die alle zes songs pende componeerde ooit nog voor The Manhattans *** Dit is de videoclip voor Wanda Jackson’s nieuwe single Tore Down, de opwarmer voor haar op 9 oktober te verschijnen 31ste studioalbum Unfinished Business. De opvolger van het door Jack White geproducede The Party Ain’t Over van vorig jaar werd begin 2012 opgenomen, bevat 10 songs waaronder covers van California Stars (Woody Guthrie) en It’s All Over Now (Bobby Womack, The Rolling Stones), en is het producersdebuut van Justin Townes Earle, de zoon van country singer-songwriter Steve Earle. Trivia: het artwork en de packaging van de single Tore Down/ California Stars is van Shooter Jennings, de zoon van countryzanger Waylon Jennings, ooit nog bassist voor Buddy Holly. De 74-jarige Wanda Jackson is momenteel op tour in de States ter promotie van Unfinished Business, een concertreeks die 17 data behelst. Wij persoonlijk hadden liever een rock ‘n’ roll nummer gehoord in plaats van een bluescover (Tore Down is van Freddy King) en meer Wanda in het clipje gezien, maar oordeelt u vooral zelf, en probeert u ook het gastrolletje van Colonel JD Wilkes (Dirt Daubers, Legendary Shack Shakers) te ontdekken.


KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)

Op 7 september overleed de in 1919 geboren Rollin “Oscar” Sullivan, de Oscar van het komische countryduo Lonzo & Oscar, opgericht in 1947 door Sullivan die het vak leerde als mandolinespeler bij Eddy Arnold. Lonzo & Oscar’s beroemdste nummer is hun originele versie van I’m My Own Grandpa uit 1947, bekend in de cover van Grandpa Jones. Wie houdt van hillbilly humor zal hun parodieën van No Help Wanted, I’m Movin’ On en Sixteen Tons (check de clips op YouTube) weten te waarderen, meer rock ‘n’ roll-achtige opnames van Lonzo & Oscar zijn Blue Love (1960) en Honey Babe (1961) op Starday. In 1958 waren ze te zien in de film Country Music Holiday. Op sommige van die clips zie je ook steelgitarist Cousin Jody (later de mascotte van het Dave & Deke Combo) deel uitmaken van de Lonzo & Oscar routines. Er waren in de loop der jaren drie verschillende “Lonzo’s”, maar Sullivan is altijd “Oscar” gebleven tot Lonzo & Oscar er in 1985 officieel mee stopten. Toch deed Sullivan nog een aantal shows met nog eens twee nieuwe “Lonzo’s”, waarvan de laatste, Billy Henson, in 1999 de rechten op de groepsnaam kocht: Henson treedt sindsdien op onder die naam met een nieuwe “Oscar”. Rollin Sullivan was de broer van Phil Sullivan die op Starday in 1959 de singles Rich Man Po Boy/ Hearts Are Lonely en You Get A Thrill/ I Could Never Be Alone uitbracht. Datzelfde jaar 1959 kwam Phil Sullivan om het leven bij een auto ongeval waarbij ook Rollin Sullivan zwaar gewond werd (hij bleef vijf maanden in het ziekenhuis) en Rollin’s echtgenote overleed


Links: zo maken ze ze niet meer: de Lonzo & Oscar LP Country Comedy Time uit 1963. Sullivan staat rechts op de hoes met de, euh, banjo... Rechts: Rollin' Sullivan op zijn 91ste nog één keer als Oscar tijdens een huldiging in 2010

*** Op 13 september overleed de 87-jarige Rebecca “Becky” Burns, ex-vrouw van Sun Records platenbaas Sam Phillips en de moeder van Knox en Jerry Phillips die later samen met hun vader betrokken waren bij Sun. Burns leerde Sam Phillips kennen toen hij in 1942 als 19-jarige begon te werken als presentator en geluidstechnicus bij radio WLAY in haar geboorteplaats Sheffield, Alabama, waar zij werkte als 17-jarige studente. Ze huwden datzelfde jaar en trokken in 1946 naar Memphis waar Phillips in 1950 Sun Records opstartte. Zij was trouwens de inspiratie toen Phillips op 29 oktober 1955 zijn eerste radiostation opstartte, WHER, het eerste radiostation met enkel vrouwen achter de microfoons. Het echtpaar scheidde eind jaren ’50, Burns bleef tot midden jaren ’80 werken als radiopresentatrice. Sam Phillips overleed in 2003 op 80-jarige leeftijd


Rebecca Phillips achter de microfoon bij Radio WHER (“her”, hebt u ‘em?)

*** Op 15 september overleed de 77-jarige James "Sugar Boy" Crawford , in 1954 auteur en originele uitvoerder van het nummer Jock-A-Mo dat in de versie van The Dixie Cups de hit Iko Iko werd. Crawford begon zijn carrière als trombonist in New Orleans, en toen Chess baas Leonard Chess hem en zijn band The Chapaka Sha-Weez (creools voor “wij zijn geen raccoons", het Amerikaanse woord voor wasberen), de titel van een van hun instrumentals, tekende werd die groepsnaam in één pennetrek veranderd in Sugar Boy & his Cane Cutters. In die band zat overigens goed volk als Professor Longhair op piano en Snooks Eaglin op gitaar. Jock-A-Mo was gebaseerd op twee gezangen van de Indianen tijdens Mardi Gras: het overwinningslied Iko Iko en het oorlogslied Jock-A-Mo. Aan Crawford’s muzikale belevenissen kwam een eind nadat hij in 1963 in elkaar werd geslagen en hij twee jaar arbeidsonbekwaam bleef. Vanaf 1969 zong hij enkel nog in de kerk. In 1995 was hij te gast op Let Them Talk, een CD van zijn kleinzoon Davell Crawford. Sindsdien trad hij occasioneel nog op op festivals als New Orleans Jazz & Heritage (1996) en de Ponderosa Stomp (2008).

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Daddy-O Grande is back…

Opnieuw op het podium met Los Straitjackets: gitarist Danny Amis alias Daddy-O Grande, die dus blijkbaar zijn strijd tegen beenmergkanker heeft gewonnen. Amis diende in mei 2011 een stamceltransplantatie te ondergaan.*** Lee Rocker heeft net als zijn Stray Cats collega Brian Setzer verdomd goed begrepen dat de enige manier om in de aandacht te blijven erin bestaat regelmatig nieuw werk uit te brengen, en zijn recentste worp is de 4-track-EP Cat Tracks met covers van zijn eigen Stray Cats successen Runaway Boys, Stray Cat Strut, Rock This Town en Sexy And 17. Teken des tijds: Cat Tracks is momenteel enkel te koop als iTunes download, net als Volume 1 van wat een hele reeks live albums onder de titel Hot ‘n Greasy moet worden *** Al kan je natuurlijk ook de fans aan je binden door het aanbieden van exclusieve uitgaves, zoals Live From The Planet van Brian Setzer, nu te koop op driedubbel gekleurd vinyl met bonustracks, gelimiteerd op 1000 exemplaren.

ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Op 59-jarige leeftijd overleden aan kanker: Sheila Ryan, midden jaren ’70 een tijdje Elvis’ lief na zijn breuk met Linda Thompson. Elvis en Sheila leerden elkaar kennen in februari 1974 nadat Joe Esposito haar in Las Vegas in het publiek opmerkte. Ze was aanwezig in de studio in maart 1975 toen Elvis het nummer And I Love You So opnam: op take 1 daarvan op de Follow That Dream CD’s 6363 Sunset (het adres in Hollywood nabij Vine Street waar de inmiddels opgedoekte RCA studio C was gevestigd, tegenwoordig huist daar de Los Angeles Film School) en Today (de titel van de LP uit 1975 waar het afgewerkte nummer op kwam te staan) hoor je Elvis zeggen: “Step here Sheila and let me sing to you baby”. Ryan huwde in 1976 met acteur James Caan en is de moeder van Hawaii 5-O acteur Scott Caan *** In tegenstelling tot de berichten op internet daarentegen NIET dood: DJ Fontana, Elvis’ drummer in de fifties *** Over Elvis’ liefjes gesproken: Ginger Alden, Elvis’ laatste vriendin, zou aan een boek over haar relatie met de King werken.

Naar Boven

13 september 2012
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS


KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS


The Blue Grass Boogiemen

The Blue Grass Boogiemen zijn bezig met de opnames van een nieuwe CD voor Excelsior, toch een major label in Nederland. Het album zal vooral eigen werk bevatten *** Volgend jaar op Viva Las Vegas: The Haystack Hi-Tones, Mellow Jo & the Hi-Tones en Miss Mary Ann & the Ragtime Wranglers *** En volgend jaar op de Rockabilly Rave (GB): “The New Ranch Girls”, maar wie dat worden moet voorlopig nog even geheim blijven *** Of correcter: wie de andere helft gaat worden. Een tip die het nog moeilijker maakt: op de flyer staat tussen de haakjes (NL/USA)... *** Ook volgend jaar gaat Amsterdam BeatClub een boek uitbrengen naar aanleiding van hun 10de verjaardag, boordevol fotos, flyers, straffe verhalen en inside info. Ook jij kan herinneringen bijdragen, dus als je nog schandalige foto’s hebt liggen van een van hun feesten neem dan contact op met info@AmsterdamBeatClub.nl *** De 9e editie van het rock ‘n’ roll c.q. sixtiesfestival Back To The Sixties blijkt de laatste te worden. Dit na legendarische artiesten zoals Chris Montez en Wanda Jackson als ook hedendaagse toppers als de Spaanse doo-woppers The Earth Angels (E) en rhythm & blues gigant Mike Sanchez (GB) op de planken gehad te hebben. Organisator Jeroen geeft als reden: “Na 7 jaar zijn de meeste namen wel de revue gepasseerd en de animo voor sixties muziek loopt ook geleidelijk terug. Een goed moment om eens een andere weg in te slaan.” Voor deze laatste datum heeft de organisatie een gevarieerd programma op touw gezet met souldiva in wording Shola Kaye (GB), Beach Boys tribute en sixtiesband The Surphonics (NL), Kenny Rogers look-and-sound-a-like Pete White (GB) als ook de huisband The Explosion Rockets (NL). 24 November is de datum, ’t Oude Theater in Oss is de locatie. Check Be There!© of mail naar backtothesixties@live.nl.

The Surphonics

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Geen Blue Grass Boogiemen op het All American Weekend in Lommel op 16 september: wegens een dubbele boeking zijn de Boogiemen vervangen door Trio Vocal, een familiebandje in de stijl van The Carter Family *** Even goed gitaar spelen als Walter Broes van The Seatsniffers? Het kan, als je dit najaar bij hem een cursus rootsgitaar volgt in Muziekcentrum Trix in Antwerpen. Trix biedt individuele lessen op maat aan en de lesgever, in dit geval dus Walter Broes, stelt samen met jou een programma op dat voldoende ruimte laat om te kunnen focussen op je eigen specifieke wensen, dus je kan desgewenst zelfs leren hoe je er een typische Walter Broes kop bij trekt. De instrumentenlessen worden gegeven in reeksen van tien, 50 minuten per les. Opgelet: inschrijven kan alleen op zaterdag 24 september vanaf 15 uur aan het onthaal van Trix en er dient betaald in contanten. Hoeveel de hele hap kost vonden we echter nergens terug op www.trixonline.be.

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Rudy La Crioux and The All Stars (GB) zijn op zoek naar een nieuwe drummer *** Furious (GB) is vanaf heden ook drinkbaar, want het ted trio heeft een bier naar hem genoemd gekregen, meer bepaald een Marston bier gelanceerd tijdens het Mathew Street festival in Liverpool *** Zo gek kunnen we ze zelf niet verzinnen: The Jive Aces (GB) vonden een blog waarop een voorschrift was gepost van een arts in Seattle die zijn patiënt een portie Bring Me Sunshine van The Jive Aces voorschreef:

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)

Op 17 augustus heeft de Shelby County Historical Commission een officieel bordje onthuld ter hoogte van 1746 Chelsea Avenue in Noord Memphis ten westen van McLean Avenue, de locatie van de Plastic Products Record Plant, in de jaren ’50 de belangrijkste fabrikant van 45 toeren plaatjes. Plastic Products werd in 1949 opgericht door de in 1992 overleden R.E. “Buster” Williams die na de tweede wereldoorlog een zaak in jukeboxen opstartte maar al snel begreep dat ie zoveel platen rodeerde dat hij zijn winstmarges gevoelig kon opdrijven als hij die jukeboxen ook zelf zou vullen, dus begon hij eerst platen te verdelen om ze nadien ook zelf te gaan persen. Plastic Products werkte niet alleen voor de major labels in heel Amerika maar ook voor de kleinere onafhankelijke maatschappijen die royale kredietmogelijkheden kregen. In 1956 kon de fabriek 65.000 plaatjes per dag persen, en dat deden ze de klok rond voor een 50-tal labels als Sun, Chess, Atlantic, ABC, Ace, Hi, Meteor en Veejay. Plastic Products opende later een andere fabriek in Coldwater, Mississippi wat de capaciteit opdreef tot 150.000 singles per dag (LP’s niét meegeteld) en in de jaren ’70 hadden ze ook nog een derde fabriek in Philadelphia. De plaquette werd onthuld door Williams’ zoon Robert Williams die nog met zijn vader werkte, in aanwezigheid van Sun drummer JM Van Eaton die wist te vertellen dat de Sun artiesten er een kick van kregen om de fabriek te bezoeken waar hun platen letterlijk vers van de pers werden gemaakt, en zo kwam in juli 1954 ook Elvis kijken hoe zijn eerste single That’s All Right Mama van de pers rolde. “Wieg van de rock ‘n’ roll”, zo leest het bordje, en daar is inderdaad iets van waar: Plastic Products maakte en verdeelde de rhythm ‘n’ blues platen die Elvis kocht en die hem beïnvloedden, en enkele jaren later maakten en verdeelden ze de platen van Elvis. Al bleef het business natuurlijk: Buster Williams perste platen, bezat de jukeboxen waar die ingingen, bevoorraadde de radiostations én bevoorraadde de winkels die die platen verkochten aan de mensen die ze eerst op de jukeboxen en op de radio hadden gehoord! *** George Jones kondigt aan dat ie na meer dan 50 jaar on the road volgend jaar zijn afscheidstournee maakt. De tour zal zo’n 60 data omvatten. Dit jaar annuleerde de 81-jarige Jones nog een aantal concerten nadat ie werd gehospitaliseerd met een infectie van de luchtwegen. Jones laat ook weten dat ie een nieuw duetalbum gaat opnemen met Dolly Parton *** De gitaristen onder ons weten het: hoe duur die dingen ook zijn, je kan blijven gitaren kopen, en de fabrikanten spelen bijzonder gretig in op die drang door steeds maar nieuwe gitaren uit te brengen, waarbij ze maar al te graag teruggrijpen naar het verleden. Ook Fender gaat weer maar eens een nieuwe vintage serie op de markt brengen van gitaren die “de Fender geschiedenis en het Fender erfgoed een authentiek nieuw leven geven. De nieuwe American Vintage serie instrumenten duikt diep in Fender’s roots, met de belangrijkste functies en cruciale elementen uit het midden van de jaren 1950 tot het midden van de jaren 1960. Ze zorgen voor het behoud van een innovatieve Amerikaanse gitaarbouwtraditie en laten levendig zien hoe veel van de mooiste instrumenten uit het verleden vakkundig kunnen worden herschapen in look, feel en geluid.” Na de introductie van de American Vintage serie begin jaren ’80 begint Fender nu met een schone lei en maken ze “ruimte voor een hele nieuwe American Vintage serie met nieuwe eigenschappen, nieuwe specificaties en het hoogste niveau van vintage nauwkeurigheid. Ze zijn aan de slag gegaan met het herstellen van originele matrijzen, het intoneren van de pick-ups, het opnieuw samenstellen van de originele kleuren en meer. Alle nieuwe American Vintage Serie gitaren zijn voorzien van vintage style frets, ebbehouten topkammen, nieuwe vintage style pick-ups die gewonden zijn volgens period-correcte specificaties om het specifieke geluid voor dat modeljaar nauwkeurig weer te geven, opnieuw gefabriceerde slagplaten, onderdelen en hardware ontworpen voor een specifiek modeljaar, en standaard en custom kleuren die opnieuw geformuleerd zijn voor een nog grotere overeenkomst met instrumenten uit die periode.” Genoteerd, dus wie op zoek is naar een American Vintage ‘56 (ook in linkshandige uitvoering), ‘59 en ‘65 Stratocaster, een American Vintage ‘52 (in rechts-en linkshandige versie), ‘58 en ‘64 (ook in linkshandige uitvoering) Telecaster, American Vintage ‘65 Jazzmaster of American Vintage ‘65 Jaguar kan beginnen sparen... *** Contrabassist Marshall Lytle van The Comet laat weten dat er plannen zijn om volgend jaar zijn autobiografie Still Rockin' Around The Clock uit 2009 te verfilmen, met de nadruk uiteraard op de hoogdagen van Bill Haley & the Comets. Acteurs zijn nog niet bekend. Eerdere projecten om het leven van Bill Haley te vertalen naar het witte doek (onder meer met Jeff Bridges als Haley) zijn een stille dood gestorven, al dook de figuur van Bill Haley wel op in de TV-films Shout: The Story Of Johnny O’Keefe (Australië, 1985, vertolkt door John Paramor), Mr. Rock 'n' Roll: The Alan Freed Story (1999, Michael Daingerfield) en Shake, Rattle And Roll: An American Love Story (1999, Dicky Barrett). The Comets daarentegen zijn nooit bij name genoemd in die films: Haley wordt erin begeleid door anonieme muzikanten en zelfs door een big band. Marshall Lytle zelf had vorig jaar een klein rolletje in een film genaamd Through The Eye *** Een klacht tegen Chuck Berry uit 2009 wegens het afzeggen van concerten is op de vooravond van de rechtszaak in der minne geregeld. Berry werd door Cheyenne Productions beschuldigd van het niet opdagen op drie Europese concerten in 2008 en het uitsluiten van het boekingskantoor uit Nevada bij zijn volgende oversteek. En Chuck Berry kennende zal het niemand verbazen dat het zaakje bijzonder ingewikkeld is: hij zou 363.000 $ betaald zijn geweest voor 12 Europese concerten in juli 2008 maar de laatste drie in Spanje niet gespeeld hebben, en hij vertikte het om de 93.000 $ van die shows plus 30.000 $ onkostenvergoeding terug te betalen aan Cheyenne. Chuck’s versie is dan weer simpelweg dat hij die concerten niet deed omdat hij er niet voor betaald werd. Daarnaast zegt Cheyenne dat ze in november 2008 11 Europese data hadden geregeld waarvoor Berry hen nooit hun percentage heeft betaald. Berry had daar geen contract voor getekend maar was mondeling akkoord gegaan, aldus Cheyenne, waarna hij op voorhand zijn volledige gage had ontvangen. Berry’s advocaten beweren dan weer dat hun klant geen contracten had getekend omdat hij slechts 30.000 $ per concert kreeg in plaats van de door hem gevraagde 40.000 $. De tour in november werd dan ook geregeld door een ander boekingskantoor omdat Cheyenne in juli 2008 Berry’s belastingen op zijn gage niet had betaald zoals was overeengekomen. Hoeveel er onder tafel zal betaald worden is niet bekend: daarover zijn beide partijen “nog in onderhandeling”. C’est la vie, say the old folks, it goes to show you never can tell...

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)

Bob Strack

Op 17 augustus overleed de bijna 90-jarige countryzanger Robert Henry "Balin' Wire Bob" Strack, die opnam voor Fee Bee Records (Anyplace I Hang My Hat Is Home/ Hillbilly Lovin', 1957) en Del Ray (Ramblin' Eyes Gamblin' Heart/ Is This The End, 1960). Zijn in onze context belangrijkste nummer is wellicht Welcome Elvis, te vinden op een titelloze LP uit 1960 op Cowtown Records, een label uit Avery, Texas. De A-kant op die LP is voor Bob Strack, de B-kant werd volgezongen door ene Vern Kenyon. Interessant in deze is dan weer dat Strack eerder in zijn carrière als radio deejay ooit nog Elvis geïnterviewd had. Strack leed aan Alzheimer en stierf aan een longaandoening *** Op 1 september overleed songschrijver Harold Lane “Hal” David, samen met componist Burt Bacharach verantwoordelijk voor pophits als Raindrops Keep Fallin’ On My Head, Do You Know The Way To San Jose, Walk On By, What The World Needs Now Is Love, I Say A Little Prayer, Always Something There To Remind Me, Anyone Who Had A Heart en What’s New Pussycat. Minder bekend bij het grote publiek zijn zijn vroegere songs als The Story Of My Life (Marty Robbins, 1957), Looked For You (Charlie Gracie, 1960), Sea Of Heartbreak (Don Gibson, 1961), I Wake Up Crying (Del Shannon, 1961), You Only See What You Wanna See (Jack Scott, 1962), Don’t Let It Happen To Us (Shirelles, 1963) en Be True To Yourself (Bobby Vee, 1963). Elvis nam twee Hal David songs op, Home Is Where The Heart Is en A Whistling Tune, beide gepend voor de film Kid Galahad (1962). Leuk weetje: Hal’s oudere broer Mack David was ook een succesvol componist die in 1949 onder meer voor ene Tony Martin I Don’t Care If The Sun Don’t Shine schreef, in 1954 door Elvis gecoverd op Sun Records (de strofe over “the benefits of vitamin love” liet Elvis achterwege). Hal David overleed op 91-jarige leeftijd na een beroerte. In mei kregen Burt Bacharach & Hal David de Library Of Congress Gershwin Prize For Popular Song *** Op 5 september overleed de 72-jarige singer-songwriter Joe South, op 28 februari 1940 geboren als Joseph Alfred Souter. South begon zijn carrière in 1958 met de recent veelvuldig gecompileerde single I’m Snowed op NRC Records en speelde ook gitaar op de NRC single Sweet Skinny Jenny van Paul Peek. Toen NRC baas Bill Lowery The Purple People Eater Meets The Witch Doctor van The Big Bopper op het kleine D label hoorde, liet ie South snel een cover inblikken die de 47ste plaats in de hitparade bereikte alvorens voorbijgestoken te worden door The Big Bopper zelf met The Purple People Eater Meets The Witch Doctor als B-kant van de hit Chantilly Lace op Mercury. South zou tot 1962 nog vijf singles op NRC en twee singles op Fairlane Records uitbrengen waarvan alleen You’re The Reason, een cover van de hit van Bobby Edwards, in 1961 nog de Top 100 haalde. Tussen de bedrijven door schreef South liedjes voor andere artiesten, en zo nam Gene Vincent twee nummers van hem op, I Might Have Known op de LP Sounds Like Gene Vincent (1959) en Gone Gone Gone op de LP The Crazy Beat Of Gene Vincent (1963). South was ook studiogitarist op bijvoorbeeld de hit Sheila van Tommy Roe (1962). In 1969 scoorde South zijn eerste solohit, Games People Play, dat hem een Grammy voor Best Contemporary Song en voor Song Of The Year opleverde, naast covers door Bill Haley, Jerry Lee Lewis, Boots Randolph (met South zelf op gitaar en tweede stem), The Jordanaires, Ray Stevens, Waylon Jennings, Hank Williams Jr. en recenter Jools Holland. Andere nummers van zijn hand zijn Down In The Boondocks (Billy Joe Royal, 1965, wij hebben dat godbetert nog op de compilatie LP Rockabilly Dynamite uit 1979 staan), Walk A Mile In My Shoes (Elvis in 1970 en Jerry Lee Lewis in 1972), Don't It Make You Want To Go Home (Brook Benton, 1970), (I Never Promised You A) Rose Garden (Lynn Anderson, 1971, waarvoor South opnieuw een Grammy kreeg als songschrijver), en Redneck (Carl Perkins, 1979). Privé ging het South minder voor de wind: hij ging in Maui in de jungle wonen, leed aan depressies en werd opgepakt voor drugs. Mits enig zoeken kan u zijn 50s singles vinden op de in 2005 verschenen NRC CD Joe South: The NRC Years 1958-1961 ***Op 7 september overleed op 84-jarige leeftijd Dorothy McGuire van The McGuire Sisters, geen rock ‘n’ roll act maar wel een trio dat er een handje van weg had rock ‘n’ roll hits om te kneden tot zoetgevooisde pop, getuige hun covers van Goodnite Sweetheart Goodnite (1954), Hearts Of Stone (1954), Sincerely (nummer 1 in 1955), Sugartime (nummer 1 in 1958) en Tears On My Pillow (1961). Ook geinig: hun Sugartime Twist uit 1962. The McGuire Sisters splitten in 1968, Phyllis McGuire ging solo, en in 1986 volgde een reünie. De laatste keer dat wij ze wisten optreden was in 2004. Dorothy leed aan Parkinson en dementie en werd 84 jaar. De twee andere zusjes, Christine en Phyllis, leven nog.

T
The McGuire Sisters in 1955 met Dick Clark (vooraan) en crooner Johnny Mathis

ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Te bekijken in het eind juli geopende Hard Rock Café aan de Grote Markt van Brussel: een legerpetje van Elvis en een gesigneerde partituur van I’m Yours uit 1961 *** Naast een hoop snert van Madonna en Bono natuurlijk *** Ze verkopen er trouwens ook een gelimiteerde oplage exclusieve Elvis 35 T-shirts met het Hard Rock Café logo erop *** De Sun Studio heeft de privéverzameling van de in 1989 gestorven Marion Keisker gekocht die in handen was van haar recent overleden zoon. Keisker was de secretaresse van Sam Phillips die de allereerste opname van Elvis maakte en zodanig onder de indruk was dat ze besloot die aan haar baas te laten horen, en wat volgde is muziekgeschiedenis. De collectie bevat onder meer de door Elvis in 1954 gesigneerde allereerste 78 toeren That’s All Right Mama die van de persen rolde en een brief van twee pagina’s gedateerd 5 december 1956 met haar indrukken van de Million Dollar Quartet jamsessie van een dag eerder. Vanaf volgend jaar zal alles tentoongesteld worden bij Sun *** DJ Fontana heeft zijn aanwezigheid eind september op de Europese TCB Cruise afgezegd om gezondheidsredenen: de inmiddels 81-jarige Fontana’s gezondheid kwakkelt nogal de laatste tijd en zijn artsen raden hem de reis af *** Met wie het nog slechter gaat is Lance LeGault oftewel kolonel Roderick Decker uit The A-Team: de 77-jarige acteur overleed op 10 september na een niet nader gedetailleerde “zware operatie” in juni. LeGault was een persoonlijke vriend van Elvis, speelde tamboerine bij de ‘68 Comeback Special, speelde kleine rolletjes in Girls Girls Girls (1962), Kissin’ Cousins (1964), Viva Las Vegas (1964) en Roustabout (1964), en sprak hij een deel van de toeristentoer in op Graceland *** Na 2500 voorstellingen sinds december 2009 is de Viva Elvis show van Cirque Du Soleil in Las Vegas er op 31 augustus definitief mee gestopt ***

pin up Chris Noel!

De Elvis-boeken blijven maar komen, en wij stippen alvast volgende releases aan als interessant: Once Upon A Time: Elvis And Anita, Memories Of My Mother Anita Wood Brewer werd geschreven door Wood’s dochter Jonnita Brewer Barrett over de relatie tussen Elvis en Anita Wood van 1957 tot 1962 (hardcover, 248 pagina’s, 100 foto’s). Leuk detail: Wood bracht in juni 1961 op Sun Records de single I'll Wait Forever/ I Can't Show How I Feel uit, volgens de legende een boodschap voor Elvis... In Filming Girl Happy: Behind The Scenes With Elvis vertelt Elvis’ tegenspeelster Chris Noel u meer dan alles wat u eigenlijk nooit wilde weten over de gelijknamige film uit 1965. Vorig jaar publiceerde Noel al het boek Confessions Of A Pin-Up Girl: The Hollywood Sex Symbol Who Became A Vietnam Icon. Voer voor samenzweerders is tenslotte Who Murdered Elvis van ene Stephen B. Ubaney. Hoe het juist allemaal in elkaar zit gaan we hier niet uit de doeken doen, maar we verklappen wel dat het FBI en de maffia er mee tussen zitten *** Ook de Elvis-rommel blijft helaas maar komen, tenzij ù misschien uw kroost (of uzelf?) een plezier kan doen met de door Elvis Presley Enterprises gelicentieerde Hello Kitty Elvislijn... *** En ja hoor, ook de Elvis veilingen gaan door tot in het oneindige: het persagentschap Wenn meldt dat Omega Auctions op 8 september in Stockport, Cheshire (GB) meer dan 60 eigendommen van The King veilde, waaronder een bijbel die hij op 25 december 1957 van zijn oom Vester en tante Clettes kreeg tijdens zijn eerste kerstmis in Graceland (verkocht voor 59.000 £ oftewel 74.000 €), een gesigneerd filmscript van Follow That Dream uit 1962 (6.000 £) en een paar door Elvis gedragen Black Flagg Brothers schoenen (6.500 £). Een onderbroek die Elvis droeg tijdens een optreden in 1977 (en we citeren: “De onderbroek is niet gewassen, waardoor de vlekken er nog op staan”) bleef met 5.000 £ ruim onder de minimumprijs van 7.000 £ steken en bleef dus onverkocht *** En niet te missen op eBay: de instrumenten en nota’s van tandarts Dr. Hofman, de laatste arts die Elvis bezocht op 15 augustus 1977. U mag beginnen bieden vanaf 20.000 $.


Koning, keizer, admiraal...

Naar Boven

(reclame)

30 augustus 2012
JIMMY JONES OVERLEDEN: AFSCHEID VAN DE HANDY MAN

Op 2 augustus overleed falsetto Jimmy Jones die begin 1960 op vier maanden tijd twee Amerikaanse top 5 hits scoorde met Good Timin’ en Handy Man. Jones’ verhaal vertoont echter rare kronkels en begint al enkele jaren eerder als de originele versie van zijn compositie Handy Man (losjes gebaseerd op My Handy Man van Ethel Waters uit 1928) op 1 februari 1956 wordt ingeblikt door Jones’ toenmalige groep The Sparks Of Rhythm. Alleen zingt Jones zelf daar niet op mee (de lead vocal is baszanger Andrew Barksdale), want toen was hij al uit de band gestapt, en de opname bleef in 1956 onuitgebracht. Wel is Jimmy Jones leadzanger op de Sparks Of Rhythm singles Don't Love You Anymore/ Woman Woman Woman (uitgebracht als The Sparks Of Rhythm, Formerly Known As The Berliners) en Hurry Home/ Stars In The Sky, beide uit 1955. Een plaatje van Jimmy Jones op Jaguar Records van eind 1954, There's A Moon Over My Shoulder/ Who Me, is van een andere Jimmy Jones. Na The Sparks Of Rhythm bracht Jones nog singles uit met The Savoys, The Pretenders en The Jones Boys, en het is onder die laatste naam dat in september 1957 The Whistlin' Man uitkomt, een herwerkt Handy Man op het kleine Arrow label. Helaas, eenmaal de single op de markt hoort Jones niets meer van de platenfirma.

The Savoys c.q. The Pretenders

In 1959 gaat Jones solo en bewerkt hij met songsmid Otis Blackwell The Whistlin’ Man tot Handy Man, dat hij opneemt voor MGM onderafdeling Cub Records. De man die vrolijk tussen zijn tanden fluit op deze definitieve Handy Man is producer Otis Blackwell die de plaats innam van de echte fluitspeler die niet was komen opdagen op de sessie. Handy Man wordt een reuzehit die de tweede plaats in de Amerikaanse hitlijsten bereikte en nummer drie haalde in Engeland, en uiteraard probeerde iedereen zijn graantje mee te pikken: Apollo Records bracht hun originele Handy Man uit onder de naam Andrew Barksdale & the Sparks Of Rhythm (met Barksdale en labelbaas Charles Merenstein als auteurs), Roulette bracht de oude Pretenders single Lover/ Plain Old Love opnieuw uit onder de naam Jimmy Jones, en tenslotte was er op Savoy nog een gospelzanger die Jimmy Jones heette, waardoor op sommige persingen de naam van ònze Jimmy Jones dan weer werd veranderd in Jimmie Jones... Een ingewikkeld kluwen!



Handy Man werd gecoverd door Conway Twitty (1960) en opnieuw een hit in de versie van Del Shannon (1964), co-auteur Otis Blackwell nam het zelf op in 1976, en wie houdt van bizariteiten kan op zoek naar de versie van Wild Man Fisher op Rhino Records uit 1977. Opvolger Good Timin', eveneens een Otis Blackwell productie, haalde nummer 3 in Amerika en de eerste plaats in Engeland, samen met Handy Man goed voor twee gouden platen en een LP getiteld Good Timin’. In Japan werd Good Timin’ gecoverd door Kyu Sakamoto, bekend van zijn internationale hit Sukiyaki die in 1963 de top van de Amerikaanse hitparade bereikte. Daarna waren de good times voorbij en werden de successen voor Jimmy Jones steeds minder: That's When I Cried en I Told You So haalden in 1961 slechts de 83ste en 85ste plaats. Tot 1974 zou hij nog opnemen voor Ro-Jac, Vee-Jay, Parkway, Bell, Deke en Gospel Truth, al is het ook hier weer opletten geblazen: plaatjes van ene Jimmy Jones op Capitol uit 1974 en Conchillo uit 1976 blijken opnieuw van een andere Jimmy Jones. In 1985 maakte Jones deel uit van The Vintage Doo Wop Rockers die Arthur Crier's Don't Let Them Starve opnamen voor de slachtoffers van de Afrikaanse hongersnood, en in diezelfde periode haalde hij het nieuws toen hij een rechtszaak aanspande tegen Boy George omdat de zanglijn “karma karma karma karma karma chameleon” uit Karma Chameleon van Culture Club volgens hem verdacht veel leek op “come-a come-a come-a come-a come come a-come-a” uit zijn Handy Man. De zaak werd buiten de rechtbank om geregeld en Boy George verklaarde later in een interview dat die regeling bestond uit “centiemen en een appel”.
Als we Jones’ website bestuderen concluderen we dat hij (in eigen beheer?) nog vrij veel nieuw materiaal uitbracht, dat met titels als Good Timin’ For The ‘90s en Handyman’s Back In Town vaak verwees naar zijn twee klassiekers. Zijn zoon James Jones Jr. en zijn dochters Jennifer en Jilliann zijn dan weer muzikaal actief als Jones, Jones & Jones. Jimmy Jones, wiens muziek ook populair was in het northern soul circuit, werd 82 jaar. Kijk eens op Youtube: niet echt geweldige beeldkwaliteit, maar wel unieke live beelden van Jimmy Jones.

Naar Boven

30 augustus 2012
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS


KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Wendy

Na 5 jaar stopt zangeres Wendy uit tijdsgebrek bij Ignition, de band uit Oss die uiteraard als voordeel heeft dat ze twéé zangeressen hadden. Ignition gaat dan ook gewoon met z'n vieren door en wil er ook niemand nieuw bij halen: vanaf heden nemen Linda en Gilbert de zang op zich *** De nieuwe single van Sue Moreno is City By City, de titeltrack van haar gelijknamige CD *** Rotterdam heeft weer een Rock ‘n’ Roll Lifestyle winkel. Aan de Hoogstraat 27a zit tegenwoordig Rock ’n Rowdy, een rock ‘n’ roll shop met casual rock ‘n’ roll kledij, rockabilly outfits, tassen ,sierraden en tevens woonaccessoires, uiteraard allemaal in fifties stijl. De shop heeft ook haar eigen tattoo studio. Voor de openingstijden en/ of meer info: www.rocknrowdy.nl

Rock 'n' Rowdy...

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Radio Modern ziet de dingen groots: van vrijdag 31 augustus tot zondag 2 september zetten ze op de terreinen van C-Mine in Winterslag de schouders onder een groots opgezet Retropolis vintage lifestyle festival waar alles van af de jaren ’20 tot de jaren ’60 aan bod komt middels verkoopsstands, retromarkten en uiteraard een massa burlesque. Muziek is er onder meer van Si Cranstoun (GB), The Stargazers (Gb), CC Jerome’s Jet-Setters (NL) en DJ Lawen Stark. Check onze Be There!© agenda of www.retropolis.be *** Alles komt terug: The Hometown Gamblers speelden op 24 augustus hun eerste comeback optreden, uiteraard in hun hometown Stekene *** Helemaal af: She’ll Keep The Devil Dancing On Your Heart, de tweede CD van Little Kim & the Alley Apple 3. Gitarist Tom De Poorter meldt dat ons exemplaar al onderweg is, dus de review volgt zodra wij uitgewestern swingd zijn.

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Let Me Out: Imelda May en Darrel Higham zijn op 23 augustus bevallen van hun eerste baby, een dochtertje genaamd Violet Kathleen *** Personeelswissel bij Jack Rabbit Slim: gitarist Darren Lince en contrabassist Landon Filer zijn uit de band gestapt *** Louis Alexander & the Jivetones is een nieuwe doo-wop groep opgestart door de zanger van The Ding Dong Daddios (GB), die in 1991 nog eventjes bij The Extraordinaires zong toen die nog met vijf en niet exclusief zwart waren. De debuut CD van Louis Alexander & the Jivetones is getiteld 99 Ways en verscheen op 18 augustus. Een bekend gezicht in The Jivetones is baritonsaxofonist Pete Cook die we kennen van Blue Harlem en The Sentinels Of Rhythm *** De Brit Robb Shenton treedt momenteel op met de Britse band Rip It Up ***


Johnny Hallyday in 1963 in de film D’Où Viens-Tu, Johnny

Johnny Hallyday (F) is eind augustus tijdens een vakantie op het Caraïbische eiland Guadeloupe opgenomen in een ziekenhuis. De 69-jarige Hallyday leed volgens verschillende bronnen aan hartritmestoornissen, maar volgens een woordvoerder van het ziekenhuis in Pointe-à-Pitre ging het om een "aanhoudende bronchitis". Zijn toestand zou stabiel zijn en een langer verblijf in het ziekenhuis daarom niet meer nodig. Hij is intussen overgevlogen naar een universitair ziekenhuis op het naburige eiland Martinique voor verder onderzoek. Hallyday zelf meldde een dag later via zijn management op Instagram: "Bedankt vrienden, maar zoals gewoonlijk overdrijven de media alles. Ik had enkel een zware longontsteking die aansleept sinds mijn zomertournee". Johnny Hallyday was in Guadeloupe om even vakantie te nemen tijdens zijn in mei begonnen marathontournee voor zijn nieuwe album Never Alone. De tournee wordt hervat op 11 oktober in Epernay (F) en duurt nog tot 22 december in Marseille. Eerder kondigde hij al aan dat hij zijn 70ste verjaardag op 15 juni 2013 wil vieren met een nieuwe concertreeks *** Smakelijk tussendoortje voor wie wel eens een glas Jack lust: een 54-jarige man uit Wales beweert bij het naspeuren van zijn familiegeschiedenis in een boek met heelkundige kruidenremedies het originele recept van het Amerikaane whiskymerk Jack Daniel’s te hebben gevonden. Het receptenboek werd in 1853 geschreven door zijn betovergrootmoeder die Daniels heette en in Llanelli in South Wales werkte als kruidendokter. In diezelfde periode verhuisde haar schoonbroer naar Lynchburg in Tennessee waar in 1866 de Jack Daniel’s distilleerderij opende. De naam van die schoonbroer waarvan na enkele brieven niemand nog wat heeft gehoord luidde John Daniels, bijgenaamd Jack The Lad. De ingrediënten in het notaboekje zouden exact overeenstemmen met de samenstelling van Jack Daniel’s. De origine van Jack Daniel's is ook voor het bedrijf zelf een mysterie omdat de oprichtingsdocumenten verloren gingen bij een brand, maar meestal wordt er van uit gegaan dat de oprichter ene Jasper Newton “Jack” Daniel was, wiens grootvader Joseph Daniel uit Wales was geëmigreerd. In het boek Blood & Whiskey: The Life And Times Of Jack Daniel van Peter Krass uit 2004 kan je dan weer lezen dat de firma Jack Daniel’s pas in 1975 werd opgericht. Proost, zouden wij zo zeggen, en geef die blonde daar ook iets…


Reclame voor Jack Daniel's uit 1952

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)

Op 9 oktober verschijnt een nieuwe CD van Wanda Jackson getiteld Unfinished Business, als wij er geen gemist hebben haar 31ste studio album *** En op 18 september verschijnt The Blanco Sessions, een postuum album met de laatste opnames van Janis Martin, ingeblikt in april 2007 in Austin door Rosie Flores. Vier maand later overleed Janis Martin aan longkanker. Rosie Flores heeft zelf ook een nieuw album op stapel, Working Girl’s Guitar, opgenomen met Bobby Vee’s zoon Tommy Vee en Brian Setzer drummer Noah Levy *** En ook de nu 70-jarige Tommy Roe van de hit Sheila uit 1962 heeft een gloednieuwe CD uit, Devil’s Soul Pile. Wij zijn er niet bepaald razend enthousiast over, maar dat leest u binnenkort wel in onze CD critique *** 30 oktober verschijnt bij Columbia Legacy The Complete Columbia Album Collection dat alle Columbia albums van Johnny Cash zal bevatten. Dat dat een omvangrijk project is geworden mag niet verbazen: Cash zat bij Columbia van 1958 tot 1986 en in die tijdspanne verschenen 59 albums, hier samengebracht en uitgebreid tot een doos met maar liefst 63 CD’s, gaande van The Fabulous Johnny Cash (1958) tot Highwaymen 2 (1990). Elk album is verpakt als mini-LP met het originele artwork, en naast live albums als Johnny Cash Pa Osteraker (live in Osteraker Prison in Zweden in 1972), Strawberry Cake (London 1975) en Koncert V Praze (Praag 1978, origineel verschenen in 1983 op het Tsjechische Supraphon label) en de filmsoundtracks I Walk The Line (1970) en Little Fauss And Big Halsy (1970, met naast Johnny Cash ook muziek en songs van Carl Perkins) bevat de box ook twee “nieuwe” compilaties: Johnny Cash With His Hot & Blue Guitar (28 Sun tracks 1954-1958, gebaseerd op de gelijknamige Sun LP uit 1957) en The Singles Plus met singlekantjes die bij Columbia niet op LP verschenen en gastbijdragen van Johnny Cash op de platen van andere artiesten als The Carter Family, Earl Scruggs, Marty Robbins, Willie Nelson en Shel Silverstein. Op Amazon staat de doos al in voorbestelling voor 265 dollar *** De 70-jarige Bobby Rydell onderging op 9 juli een lever- en niertransplantatie omdat hij lijdt aan levercirose wegens teveel aan de fles gezeten. Zijn artsen lieten weten dat zonder de operatie de overlevingskansen van de inmiddels 70-jarige Rydell miniem waren *** Eveneens gehospitaliseerd: de inmiddels ook al 74-jarige Darlene Love, in 1962 leadzangeres op He’s A Rebel en He’s Sure The Boy I Love van The Crystals, die op 21 juli vòòr een optreden in Asbury Park, New Jersey last had van maagpijn en zuuroprispingen. Na het concert besloot ze zich ’s anderdaags toch maar te laten nakijken en stelden de artsen vast dat ze een lichte hartaanval had gehad. Inmiddels mocht ze na een niet nader gedefinieerde "procedure" op 26 juli het ziekenhuis verlaten *** Een mooi stukje thuisvlijt is dit kleurenclipje van Dance To The Bop van Gene Vincent & the Blue Caps live in 1958 op de Big D Jamboree (het antwoord van Dallas op de Grand Ole Pry), gepost op de website van het Franse magazine Rock And Roll Revue. De klankopname werd ontdekt door David Dennard toen die bij zijn research voor Vincent’s Lost Dallas Sessions CD uit 1999 in de kelders van de Library Of Congress op een stapel banden van de Big D Jamboree en andere country radioshows stuitte, de Louisiana Hayride incluis, het geluidloze 8mm beeldmateriaal is afkomstig van Marvin “Smokey” Montgomery, in de jaren ’50 banjospeler bij Big D Jamboree huisband The Country Gentlemen band, in essentie The Light Crust Doughboys. Wie het clipje in elkaar puzzelde is ons niet bekend en je kan zien dat bepaalde beelden op sommige plaatsen herhaald worden, allicht omdat er geen compleet filmpje bestaat. Of de audio van dezelfde show afkomstig is is niet bekend. The Blue Caps werden geïdentificeerd als Johnny Meeks, Scotty Mc Kay, Bill Mack en Clifton Simmons. De drummer die niet in beeld komt was wellicht ex-Bob Luman slagwerker Buddy" Butch" White. Zoals gezegd is dit thuisvlijt, maar het geeft wel een idee hoe sensationeel Gene Vincent anno 1958 live on stage moet geweest zijn. Zie http://rockandrollrevue.fr en naar beneden scrollen.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)

Op 26 juli overleed Vinny Carella, sinds midden jaren ’70 lid van Randy & The Rainbows, bekend van de hit Denise uit 1963. Carella verving origineel groepslid Sal Zero bij Randy & the Rainbows, of beter gezegd bij één van de twee Randy & the Rainbows groepen, want er zijn er dus twee actief: één met origineel groepslid Mike Zero en tot vandaag de dag Vinny Carella, en één met originele groepsleden Randy en Frank Safuto. Carella zong mee op latere Randy & the Rainbows albums als C'mon Let’s Go (1982) en Remember (1984) ***


Sun logo-ontwerper John Parker

Op 30 juli overleed in Memphis de 87-jarige John G. “Jay” Parker, een man die – op zijn manier – bijzonder belangrijk was in de geschiedenis van Sun Records. U hebt nog nooit van hem gehoord? Da’s geen schande, want Parker was geen zanger of muzikant, wel de ontwerper van het wereldberoemd geworden gele Sun logo met de zonnestralen en de haan. Parker en Sun baas Sam Phillips hadden op dezelfde highschool in Florence, Alabama gezeten (waar ze allebei tuba speelden in de schoolband) en liepen mekaar begin 1952 opnieuw tegen het lijf in een restaurant toen ze beide in downtown Memphis werkten, Parker als art director bij de Memphis Engraving Company en Phillips als engineer bij WREC Radio. Phillips vroeg Parker een label te ontwerpen voor de platenfirma die hij aan het opstarten was, Sun Records, omdat de zon, zo vertelde Phillips ooit in een interview, “zelfs als kind op de boerderij iets universeels was. Een nieuwe dag, nieuwe kansen. Parker, die nog nooit een platenlabel had gemaakt, tekende diverse voorstellen, Phillips maakte zijn keuze, en Parker rekende hem 50 dollar aan. Om de kosten te beperken werd geopteerd voor slechts twee kleuren: roestbruin tegen een gele achtergond. Rechten op het logo of het artwork waren helaas voor Parker niet inbegrepen in de deal. Het logo maakte zijn debuut in maart 1952 op een plaat van Johnny London, de haan zou wegvallen toen de 45 toeren single met zijn groter gat in het midden de 78 toeren plaat verdrong. Parker ontwierp later nog verpakkingen voor Alka-Seltzer en Super Bubble gum, doceerde grafisch design aan de Memphis State University, en was een gerespecteerd aquarellist *** Op 7 augustus overleden aan kanker: Mike Kelly, die zong op de demo’s van The Duprees maar uit de groep stapte nog voor die demo’s een contract opleverden bij Coed Records, in 1962 resulterend in hits als You Belong To Me en My Own True Love. Kelly kwam opnieuw bij The Duprees nadat leadzanger Joey Vann in 1964 uit de groep stapte. Het hitverhaal van The Duprees was toen al over en uit maar toch bleef Kelly tot 1977 bij de groep. Daarna zong hij naar verluidt voornamelijk gospel, al dook hij in 2006 nog even op bij The Chaperones. De laatste keer dat Mike Kelly in het nieuws kwam was toen hij vorig jaar bij de rechtbank een klacht indiende tegen de erven van wijlen Mike Arnone, origineel Duprees groepslid en degene die de huidige Duprees toestemming gaf om de naam te gebruiken. De klacht werd afgewezen. The Duprees bestaan zoals gezegd nog steeds (zij het zonder één enkel origineel groepslid) en brachten dit jaar nog een 50th Anniversary Album uit. Vòòr The Duprees zong Mike Kelly bij The Vocal-Teens, en moest u toevallig hun Be A Slave in de jukebox hebben zitten, weet dan dat deze single niet uit de jaren ’50 is... of eigenlijk toch wel: Be A Slave is een demo uit 1958 die pas in 1972 is uitgebracht *** Op 31 juli in een ziekenhuis in Trinity, Florida overleden op 79-jarige leeftijd: Jimmy Edwards (echte naam: Jim Bullington), wiens Love Bug Crawl in 1958 drie weken de hitparade haalde met als hoogste notering nummer 78. Edwards bracht het door hem geschreven Love Bug Crawl zelf uit op zijn eigen Wednesday Records en liet de RCA custom perserij daarvoor 500 exemplaren persen die zelfs geen bestelnummer kregen. Toch leidde de single ertoe dat Edwards getekend werd door een muziekuitgeverij die hem Love Bug Crawl met een nieuwe B-kant lieten heropnemen in Nashville met de vaste studiomuzikanten Chet Atkins, Floyd Cramer en Buddy Harman. De masters werden verkocht aan Mercury Records die Bullington de artiestennaam Jimmy Edwards gaven en Love Bug Crawl uitbrachten in oktober 1957. Het bescheiden succes ervan was deels te danken aan Shelby Singleton: het pluggen van Love Bug Crawl was zijn eerste opdracht als de promoman van Mercury in het zuiden van de Verenigde Staten. Edwards toerde met Buddy Holly, The Everly Brothers, Paul Anka, Eddie Cochran en Danny & the Juniors, en kwam op Dick Clark's American Bandstand en de Louisiana Hayride. Love Bug Crawl werd zelfs uitgebracht in Engeland waar het werd gecoverd door Marty Wilde en Wee Willie Harris. Opvolgers My Honey/ Golden Ruby Blue en Do That Again/ Wedding Band deden het in 1958 beduidend minder, maar Chet Atkins zag genoeg potentieel in Edwards om hem te tekenen bij RCA nadat het éénjarig Mercury contract verliep. Zijn eerste RCA single werd het Otis Blackwell nummer Your Love Is A Good Love, zijn tweede RCA session in januari 1960 werd ingeblikt door Jack Clement die onder meer opteerde voor een cover van Sorry I Lied, een nummer dat Clement had geproduced bij Sun Records voor Cliff Thomas. Op zowel Edwards’ cover als Thomas’ origineel speelt trouwens dezelfde pianist, Cliff’s broer Ed Thomas, tevens de componist van het liedje. Edwards’ RCA contract werd niet verlengd, waarop onze held opnieuw aan de slag ging in de Buick fabriek en nooit meer zou opnemen. Zijn laatste poging in de muziek dateert van 1973 toen hij het nummer Comin’ Down With Love verkocht aan Jack Clement, toen de producer van countryzanger Charley Pride, dat uiteindelijk op Pride’s nummer één country LP Amazing Love terechtkwam. Bear Family bracht in 2010 onder de titel Love Bug Crawl een CD uit met de verzamelde werken van Jimmy Edwards *** Op 9 augustus overleed producer Carl Davis, de architect van de zogenaamde Chicago sound van de soulmuziek. Soul is niet ons ding, maar Davis begon wel mooi zijn carrière met het lokale hitje Nite Owl van The Du-Kays en vooral met de opvolger daarvan, Duke Of Earl, eveneens van The Du-Kays maar op het label gecrediteerd aan leadzanger Gene Chandler. Later werkte hij met soulartiesten als Major Lance, Billy Butler, Walter Jackson, The Chi-Lites, Tyrone Davis en zelfs Jackie Wilson (Higher And Higher). Vorig jaar verscheen zijn autobiografie The Man Behind The Music. Davis werd 71 en leed aan longkanker *** Op 12 augutus overleed de 91-jarige zangeres Willa Ward Royster, in 1958 lid van The Gay Charmers die de single What Can I Do uitbrachten op Grand Records. Ward was eigenlijk gospelzangeres: ze nam ook op met de in 1934 door haar moeder opgerichte Ward Singers die in de jaren ’50 de hit Surely God Is Able scoorden, naar verluidt de eerste gospelplaat die meer dan 1 miljoen exemplaren verkocht. Ward publiceerde in 2000 haar autobiografie onder de titel How I Got Over: Clara Ward And The World-Famous Ward Singers *** Op 18 augustus overleed de 73-jarige Scott McKenzie, bekend van de hippie hit San Francisco (Be Sure To Wear Flowers In Your Hair) uit 1967. Minder bekend is dat McKenzie zijn carrière begon als doo-wopper bij The Smoothies (groep waarin we ook John Phillips terugvinden, later de oprichter van die andere hippiegroep, The Mamas & the Papas) die in 1960 twee singles uitbrachten op Decca Records in een productie van Milt Gabler die we kennen van zijn werk met Bill Haley & the Comets. Mckenzie ging in 1986 zingen bij de heropgerichte Mamas & the Papas, maar in zijn bio vinden we nog één rock ‘n’ roll voetnoot: in 1988 was hij samen met John Phillips, Mike Love van The Beach Boys en producer Terry Melcher componist van de Beach Boys' nummer één comeback hit Kokomo. McKenzie werd in 2010 gediagnoseerd met het Guillain-Barré syndroom, een aandoening van het zenuwstelsel.


Scott McKenzie lang vòòr zijn hippietijd, in 1954 op 15-jarige leeftijd, en begin jaren ’60 rechts op de foto bij
The Smoothies

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Stray Cats drummer Slim Jim Phantom komt in oktober naar Engeland voor 7 concerten onder de noemer Kat Men met Darrel Higham op gitaar en Al Gare op contrabas, naar aanleiding van het tweede Kat Men album, opgenomen in Higham’s Embassy Studio in Hampshire (GB) en inmiddels opgepikt door Decca Records. Het eerste Kat Men album verscheen in 2006. Of ze ook naar de Benelux komen is op dit moment onbekend.

ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Scotty Moore gaat zijn eigen kledinglijn op de markt brengen *** Op komst: Walk A Mile In My Shoes, een hardback A4 boek met 300 foto’s waarin “onze” Arjan Deelen (vroeger schreef hij stukjes voor Boppin’ Around) zowat iedereen uit de muziekbiz interviewt die nog wat Elvis te maken heeft gehad, zoals onder meer Scotty Moore, DJ Fontana, James Burton, Johnny Christopher, Charlie Hodge, Sherrill Nielsen, Terry Blackwood, Myrna Smith, Estelle Brown, Duke Bardwell, Jerry Scheff, Glen D. Hardin, Ronnie Tutt, Chips Moman en Ernst Jorgensen *** In mei 2013 komt de Original Elvis Tribute opnieuw naar Europa, en dan brengen ze naast achtergrondzangeressen Ginger & Mary Holladay ook Temple Riser mee, niet de naam van een futuristisch computerspelletje zoals je zou denken, wel de nu 63-jarige donkerharige zangeres die begin jaren ’70 backings zong op Elvis’ Nashville sessies en met hem het duet The First Time Ever I Saw Your Face opnam. Riser werd gelokaliseerd door – daar is ie weer – Arjan Deelen.

Naar Boven

2 augustus 2012
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS


KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

De cover van de nieuwste Jubop

De nieuwste editie van het enige gedrukte Nederlandse rock ‘n’ roll blad Jubop is uit en kent onder meer verslagen van R&R Street (nog uit 2011), de Outdoor Jukeboxbeurs, The Boogie Academy, The Jerry Lee Lewis Fanclub Convention en een blik op New York. Maar we lezen ook een artikel over retro-, vintage- en fifties badmode, een informatief stuk over de originele mini Wurlitzer jukeboxen, er wordt stil gestaan bij het 7e huwelijk van Jerry Lee Lewis, Marilyn Monroe wordt herdacht, we blikken terug op The Winter Dance Party met Buddy, Ritchie en The Big Bopper, we zien een biografie van Eddie Bond en we vinden een artikel over de Nederlandse rock ‘n’ roll band Cruise Control die al weer 25 jaar aan de weg blijkt te timmeren. De mix van verslagen en steeds meer achtergrondartikelen maken The Jubop tot een mooie en interessante opvolger van de gedrukte Boppin’ Around zaliger. Info: www.jubop.nl *** Dee Ann van Dee-Ann & the Nightcaptains heeft een tweede band opgestart, Dee’s Honeytones, omschreven als “rhythm ‘n’ blues with a swing”. De nieuwe band gaf op 30 maart in De Piek in Vlissingen zijn eerste optreden en bestaat naast Dee-Ann op ritmegitaar en piano en haar echtgenoot en mede-Nightcaptain Mars op contrabas uit Pat op gitaar en Joe op drums *** Vroeger dachten wij ook dat we eeuwig jong en knap gingen blijven (dat knap valt nog mee), maar naarmate de jaren vorderen betrappen we onszelf toch steeds meer op nostalgie naar zaken uit onze lang vervlogen jeugdjaren die toen zo evident waren dat we er de schoonheid niet van inzagen. Neem nou de Efteling, die dit jaar 60 jaar bestaat. Wat op 31 mei 1952 in Kaatsheuvel opende met het Sprookjesbos is intussen niet alleen het derde grootste attractiepark van Europa met eigen verblijfsaccommodaties, een golfbaan, media- en theaterproducties en zelfs een hele “imaginaire” wereld buiten de parkgrenzen, maar ook een van de oudste nog geopende themaparken ter wereld. Ter vergelijking: het eerste Disneyland in Anaheim werd in 1955 geopend. Toegegeven, met rock ‘n’ roll heeft het niets te maken, maar toch zijn wij benieuwd naar de DVD 60 Jaar Efteling en het jubileumboek Zijn We D'r Al? En als we het kind in u één goeie raad mogen geven: ga er nog één keer naartoe voor het laatste restje fifties er definitief verdwijnt... *** En daarna gaan we nog eens een keertje naar Madurodam, dat opende op 2 juli 1952!

Hey, het is tenslotte vakantie....

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Moonshine Reunion is bezig met opnames, met als doel een vinyl release die klaar moet zijn tegen hun verschijning op High Rockabilly (E) in september.

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Alles komt terug, zeker oldschool psychobilly: The Highliners (GB) zouden een nieuw album gaan opnemen *** Skitzo (GB) schijnt dat zelfs al gedaan te hebben, al is het album nog niet uit *** Ray Collins’ Hot-Club (D) heeft een nieuwe pianist: Eddie Renner van The Majestic Five *** Leuk idee voor een CD, dachten ze bij Prestone Music en ze staken Bill Haley’s jongste dochter Gina Haley in de studio met de Britse Haley tribute band Phil Haley & his Comments. Gina trad sinds maart 2011 al verschillende keren op in Engeland en Australië met een volledige Bill Haley show begeleid door The Comments. Rock ‘n’ Roll Lifestyle bevat zowel nummers gezongen door Gina (allemaal Bill Haley covers) als nummers gezongen door Phil.

de CD van Phil & Gina Haley

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)

De nu 70-jarige Bobby Rydell onderging in de eerste helft van juli een lever- en niertransplantatie. Zonder de operatie was hij ten dode opgeschreven, aldus de artsen ** Ook met de 76-jarige Glen Campbell gaat het niet goed: hij annuleerde het Australische luik van zijn afscheidstournee omdat zijn artsen die lange trip afraden. Campbell, die wij in Nederland vooral kennen van zijn country pophit Rhinestone Cowboy uit 1975 maar die zijn carrière al in 1960 begon bij The Champs, maakte een jaar geleden wereldkundig dat hij aan de ziekte van Alzheimer lijdt *** Nieuw op Bear Family; I’m A Fishin’ Man, een DVD met maar liefst 25 performances (+ 3 audio tracks), goed voor 70 minuten footage van Johnny Horton van 1953 tot enkele weken voor zijn dood bij een auto ongeval in 1960, met onder meer kinescopes en Ozark Jubilee shows. Bovendien steekt er een boekje van 24 pagina’s bij.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)

Op 5 juli overleed de 92-jarige jazzsaxofonist Ben Kynard, van 1946 tot 1953 lid van de band van Lionel Hampton en samen met Hampton componist van de instrumental Red Top (de titel verwees narr Kynard’s roodharige vrouw – het is me wat met die red headed women), al zou het nummer ten eeuwigen dage vereenzelvigd worden met Gene Ammons. In 1953 schreef King Pleasure er een tekst op voor Betty Carter, en die versie zou dan weer in 1956 gecoverd worden door The Teen Queens. Latere Red Tops zijn er nog van The Ventures (1961), Bill Black Combo (1963) en zelfs Louis Jordan in 1973 tijdens zijn allerlaatste opnamesessie *** Op 14 juli overleed op 78-jarige leeftijd Johnny Jay (echte naam: John Huhta), van wie wij slechts één single kennen, het in de RCA Studio B opgenomen en op Mercury uitgebrachte Sugar Doll/ Tears uit 1957, zoals toen gebruikelijk een uptempo nummer op de A-kant en een ballad-achtige song op de B-kant. Later nam hij nog country op voor Play Records, Dek Records en Stop Records *** Op 16 juli overleed basgitarist Bob Babbitt (echte naam: Robert Kreinar), van 1966 tot 1972 lid van de vaste groep studiomuzikanten van Motown, de zogenaamde Funk Brothers. Babbitt begon zijn carrière toen hij in 1962 bij de in 1958 opgerichte instrumentale groep The Royaltones kwam die de vaste tour- en studioband van Del Shannon zouden worden, en wij herinneren ons Babbit dan ook vooral van Del Shannon’s Little Town Flirt (1963), Handy Man en Keep Searchin’ (2x 1964). In de jaren ’60 en ’70 deed hij ook studiowerk voor The Platters, Ben E. King, Frankie Avalon en Frankie Valli, en hij is te horen op albums als Del Shannon Sings Hank Williams (1965) en Back to My Roots (Big Al Downing, 1994). Babbitt stierf aan hersenkanker ***


Kitty Wells toen en recenter... op één foto!

Zelfs country grootheden zijn sterfelijk: op 16 juli verhuisde Kitty Wells (néé Ellen Muriel Deason) op 92-jarige leeftijd naar de Grand Ole Opry in the sky, Lord, in the sky. Wells haalde tussen 1952 en 1979 maar liefst 81 keer de country hitlijsten met als bekendste song waarschijnlijk het op 3 mei 1952 in de studio van Owen Bradley opgenomen It Wasn't God Who Made Honky Tonk Angels, een nummer één in 1952 en de eerste maal dat een vrouw de top van de country hitparade (die toen al 8 jaar bestond) haalde. Gek genoeg zat Wells’ carrière op dat moment in het slop en zag ze dat nummer helemaal niet zitten: wat haar overhaalde was het vaste studiotarief van 125 dollar dat ze ermee opstreek. It Wasn't God Who Made Honky Tonk Angels was een antwoord op Hank Thompson’s nummer één hit The Wild Side Of Life en had een voor de countrymuziek van die tijd controversiële tekst: verschillende radiostations weigerden het te draaien en het werd zelfs een tijdje geband van de Grand Ole Opry. Wells begon haar carrière in 1936 in een meisjesgroep met haar zussen en huwde in 1937 op haar 18de met Johnnie Wright, later de helft van Johnnie & Jack. Ze maakte haar opnamedebuut in 1947 met gospelmuziek voor RCA Records. Kitty Wells was de eerste countryzangeres van wie een LP werd uitgebracht, Kitty Wells' Country Hit Parade uit 1956. In 1983 openden Kitty en Johnnie in hun woonplaats Madison, Nashville de Family Country Junction Museum And Studio. Het museum sloot in 2000 de deuren, de studio wordt nog steeds gerund door hun kleinzoon John Sturdivant. Wells kreeg in 1991 een Liftetime Achievement Grammy Award. Haar echtgenoot Johnnie Wright met wie ze nog steeds gehuwd was overleed in 2011 op 97-jarige leeftijd *** Op 15 juli overleed William S. “Billy” Spruill, sinds 2008 lid van de al in 1953 opgerichte doo-wop groep The Del Larks. Spruill verving de in 2008 overleden Leroy “Brother” Wheeler die in 1961 Ron Taylor had vervangen bij The Del Larks. Spruill stond voor het laatst op de planken met The Del Larks op 29 juli 2011. Vòòr The Del Larks was hij vooral actief als funkgitarist en werkte hij als manager van een benzinestation.

KORT ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Zomaar uit het niets opgedoken op YouTube: een compleet onbekende I Forgot To Remember To Forget van de Louisiana Hayride, gemaakt met een Silvertone wire recorder die voor de radio stond, een systeem waarbij werd opgenomen op een stalen draad, populair vòòr de bandopnemer de algemeen aanvaarde standaard werd. Vòòr Elvis hoor je nog een fragment van Buzz Busby & the Bayou Boys waarna presentator Horace Logan Elvis, Scotty en Bill introduceert met hun 'modern day type new single”, wat de opname dateert op 1 oktober 1955 (zes weken na de release van I Forgot To Remember To Forget als Sun single 223) of 29 oktober 1955. Niemand wist dat deze opname bestond en ze staat dan ook niet op de nieuwe FTD box A Boy From Tupelo. FTD baas Ernst Jorgensen is al aan het onderhandelen met de eigenaar die blijkbaar geen flauw idee had van wat ie in handen had om de opname te kopen *** Opvallend concert op 16 augustus op de Graceland Main Stage in Memphis in het kader van Elvis Week: Bouke (NL) en Ricky Norton (F) treden er op onder het motto The European Side Of Elvis, een organisatie van de ElvisMatters (B/NL) en My Happiness (F) fanclubs. Norton heeft trouwens pas een nieuwe CD EP uit met vier nummers met ex-Shadows bassist Brian “Licorice” Locking op bas en mondharmonica. Het EP’tje heet La Rencontre en werd in 2010 in een Franse studio ingeblikt *** Van 11 januari tot 2 februari 2013 toert de TCB Band met de Oostenrijkse sound-a-like Dennis Jale opnieuw door Europa, met nu al concerten bevestigd in Finland, Noorwegen, Zwitserland, Oostenrijk, Spanje, Italië en Duitsland. Data in Nederland of België zijn nog niet bekend *** Op 28 september brengt Sony Legacy naar aanleiding van de 40ste verjaardag van de Madison Square Gardens concerten de box Prince From Another Planet uit met op twee CD’s de hermixte namiddag- en avondshow van 10 juni 1972, een DVD van 40 minuten met onuitgegeven beeldmateriaal + de persconferentie, en een boekje van 48 paginas met onuitgegeven foto’s ***Aangekondigd: From Elvis To Elvira: My Life On Stage, de memoires van Richard Sterban, baszanger voor JD Sumner & the Stamps tot hij in 1972 opstapte om te gaan zingen bij The Oak Ridge Boys. De Elvira uit de titel is overigens niet de actrice met de grote, euh, talenten, maar verwijst naar de gelijknamige Oak Ridge Boys hit uit 1981 waarin Sterban zijn beroemde oom-pa-pa-oom-pa-pa-mau-mau bassolo zingt en waarin hij zijn stem van G2 naar C2 verlaagt. Sterban staat bekend als een van de laagste bassen ter wereld: de laagste noot die hij er ooit wist uit te persen is – voor wie het wat zegt – een Eb1 *** Op 20 juli overleed de 68-jarige Elvis-expert en handelaar in Elvis memorabilia James “Jim” Hannaford. Hannaford schreef onder meer de boeken Golden Ride On The Mystery Train (3 delen uitgebracht van 1986 tot 1994) en Inside Jailhouse Rock (1994).

Naar Boven

6 juli 2012
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS


KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS


The Three Farmers Boys


The Three Farmers Boys hebben hun debuutalbum opgenomen in Haarlem in de studio van Marc Doornweerd, gitarist van Tsjendol Sunrise, Indorock band bij wie ook Three Farmers Boys contrabassist Willie Pieters speelt. De CD zal verschijnen op Tombstone Records *** Net uit daarentegen is Paralyzed, het inmiddels zesde album van The Tumblin’ Go Go’s. Zie onze recensies! *** Van 1 tot 10 november toert langs de Nederlandse theaters de Rock ‘n’ Roll Paradise karavaan, een Britse show vergelijkbaar met het Rockin’ On Heaven’s Door concept. Zes imitators zullen zes rock ‘n’ roll helden vertolken, te weten Roy Robison (Johnny Curtiss, begin jaren ’80 bij Gidea Park, de Britse band die een hit scoorde met hun Beach Boys Gold medley), Jerry Lee Lewis (Darren Green), Buddy Holly (Nick Player van de Doggone Honkabilly Band, vroeger in de Buddy Holly Story musical), The Big Bopper (John Simon Rawlings, vroeger in de Buddy Holly Story musical), Eddie Cochran (Gavin Stanley) en Elvis in zijn Vegas periode (Richard Atkins). De begeleidingsband heeft een contrabas in de gelederen (altijd een goed teken), en voorts herkennen wij pianist Gary Moberley (vroeger bij Rockin’ On Heaven’s Door) en gitarist John O’Malley (Mark Keeley’s Good Rockin’ Tonight). De speellijst vind je op www.rocknrollparadise.nl en uiteraard ook in onze nog steeds onvolprezen Be There (c) *** De liefhebbers kunnen op beide oren slapen: op 13 oktober gaat de 52ste Internationale Cliff Richard & the Shadows Fan Meeting Holland gewoon door zoals voorzien in Hotel De Druiventros in Berkel-Enschot. Na het plotse overlijden van organisator Joop Moen thuis aan een hartstilstand op 31 maart jongstleden (anderhalf jaar na het overlijden van zijn vrouw Jolanda en tijdens de 51ste meeting!) nemen Piet van Dort (verantwoordelijk voor de backline, het geluid en het licht) en Ferry Sijben (presentator en stage manager) de organisatie van dit halfjaarlijkse evenement over. In 1963 vond de allereerste Cliff Richard & The Shadows Meeting plaats, georganiseerd door Anton Husmann Jr. van de fanclub Dynamite. Van 1976 tot 1999 organiseerde Ton Verhagen de meetings in De Harmonie in Tilburg, vanaf 2000 namen Joop en Jolanda Moen de organisatie over in De Druiventros in Berkel-Enschot *** Op de cover van het Britse online rock ‘n’ roll blad Crackerjack: onze Sue Moreno. De uitgave bevat naast een interview met Sue ook een heel positieve bespreking van haar nieuwe City By Night CD en valt gratis te downloaden op www.crackerjackmag.co.uk.

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS


Sprex (met contrabas) naast Ray Campi op de Rockers Reunion in Londen in januari 2012

De al meer dan 10 jaar in België wonende Brit Mark Spreckley gaat volgend jaar ter gelegenheid van 10 jaar Rhumba Kings hun album Bad World Big Shot uit 2007 heruitbrengen met bonustracks van hun titelloze debuutdemo uit 2004. Daarnaast komt er mogelijk een officiële heruitgave van de CD Class Insanity van The Crazy Crocodiles, de op 100 exemplaren gelimiteerde debuutrelease van Spreckley’s eigen S.P.R.E.X. Records (S.P.R.E.X. 001), opgenomen in 2001 in de nu niet meer in gebruik zijnde Sweet Georgia Brown studio in een productie van Mick Wigfall (Number Nine, The Enforcers). The Crazy Crocodiles was een gelegenheidsproject met naast Spreckley op contrabas en zang de medewerking van Wayne Hopkins (gitaar), Rich Taylor (drums), Clive Osborne (sax), Mouse Zinn (lapsteel), Ryan “Savage” Faith (piano) en Steve “Razor” Mathews (mondharmonica). Bedoeling is om de orginele analoge master tapes te hermixen *** Retro snackbar The Snax in Elewijt waar ze onder meer de “Rockabilly” (een rond broodje gevuld met kipfilet, groenten en fruit) op het menu hebben staan sluit vanaf 12 juli voor twee of drie weken de deuren omdat bossin Leentje dient geopereerd voor fibromen, goedaardige gezwellen in de baarmoeder. Zo snel als medisch verantwoord gaat The Snax opnieuw open en kan u er opnieuw terecht voor uw portie tikiburgers.

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Move It? Travellin’ Light? De inmiddels 71-jarige maar eeuwig jonge Cliff Richard jogde op 30 juni in Birmingham een stukje met de Olympische vlam op haar tocht van Griekenland naar de Olympische spelen in Londen *** De intussen 72-jarige Britse rock ‘n’ roll pionier Vince Eager heeft een nieuwe CD uit getiteld 788 Years Of Rock ‘n’ Roll, zijnde de gezamenlijke leeftijd van Eager, de muzikanten en alle gasten zoals Marty Wilde, drummer Clem Cattini van Johnny Kidd & the Pirates en The Tornados, gitarist Colin Green van Nero & the Gladiators, en Tex Makins, in de jaren ’50 Vince Eager’s bassist *** Op 4 november wordt in het Ace Café in Londen een zogenoemde “blue plaque” (een officiële herdenkingsplaquette van de Heritage Foundation) onthuld tot meerdere eer en glorie van Screaming Lord Sutch die op 10 november 72 jaar zou geworden zijn *** Uit of toch ongeveer: Summertime Blues: A Rock ‘n’ Roll Nightmare With Showaddywaddy, het eerste boek van ex-Showaddywaddy frontman Dave Bartram, over de noodlottige 10 weken in 2005 toen ze een tour van 33 data aannamen langs Britse vakantieparken, wat luidens de titel een absoluut dieptepunt moet geweest zijn in hun carrière, lang nadat de hits van de jaren ’70 waren opgedroogd. Bartram speelde zijn laatste optreden met Showaddywaddy op 3 december 2011 maar blijft hun manager, een positie die hij bekleedt sinds 1986. Anno 2012 telt de groep nog twee originele groepsleden, Romeo Challenger en Rod Deas *** Ook geweldig: deze nieuwe Britse reclame voor Mattessons Fridge Raiders, "the perfect snack for when you’re Hank Marvin":

 

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)

Fats Richard?

De 79-jarige Little Richard treedt nog steeds op, al past zijn podiumkledij niet altijd even goed meer, zo blijkt uit deze foto van een recent concert van De Kleine in de BB King Blues Club And Grill in New York. Teveel Tutti Frutti gesnoept? Rip It Up, dat shirt, zouden wij zo zeggen... *** Het Buddy Holly Center in Lubbock heeft een paar sneakers van Buddy Holly op de kop getikt, meer bepaald hoge witte Converse All Stars van het Chuck Taylor type (genoemd naar de gelijknamige basketspeler uit de jaren ’20) dat in de jaren ’50 zeer populair was en anno 2012 nog steeds wordt gemaakt. Vandaag zagen we er nog reclame voor op zijkant van de tram! Op de hiel van beide schoenen staan met inkt de initialen BH geschreven op het linnen. Er zijn geen foto’s bekend waarop Holly de sportschoenen draagt, aangenomen wordt dat ze stammen uit de tijd dat hij nog naar de highschool ging. Het Buddy Holly Center kocht ze van ene Ken Blyth, een Canadees die Buddy Holly naspeelt in een tribute band genaamd Reminiscing. Blyth kocht ze in 1990 op een veiling van Sotheby’s samen met een sweater, een ring en een highschool speldje van Buddy Holly. De sweater en de ring heeft ie inmiddels ook doorverkocht *** En moest u toevallig deze zomer tijdens uw Amerika reis in Lubbock belanden en het Buddy Holly Center aandoen, tot 19 augustus loopt er een tentoonstelling van zeldzame 78 toeren platen van Texaanse labels als Starday, Peacock, Lasso, Longhorn, Ideal, Falcon en Dude Records *** In oktober voor het eerst in Europa, meer bepaald op het podium in Hemsby (GB): Lee Dresser, de man die in 1960 met zijn Krazy Kats het cultplaatje Beat Out My Love uitbracht. Wie hem zal begeleiden staat er niet bij, maar de meest voor de hand liggende keuze, Deke Dickserson, staat in elk geval niet op de affiche. Dresser staat in februari 2013 ook op de Rockin’ Race Jamboree in Spanje, aldaar wél begeleid door Deke, en moest u twijfelen dan zouden wij zeggen: aarzel niet, want de intussen 71-jarige Dresser wordt momenteel behandeld voor bloedkanker ***

Lee Dresser in 1958 met zijn Krazy Kats...

...en recenter met Deke Dickerson

Ook redelijk exclusief in Hemsby in oktober: de 78-jarige Tommy Hunt, van 1956 tot 1960 leadzanger van doo-wop groep The Flamingos, bekendst van hun hit I Only Have Eyes For You uit 1959. Hunt zal begeleid worden door de Spaanse doo-woppers The Velvet Candles, een show die ze op 3 juni 2011 al eens samen deden op Screamin’ (E) als Tommy Hunt & the New Flamingos *** Er zullen in Hembsy nog drie andere ‘50s artiesten voor u klaarstaan: Charlie Gracie, Narvel Felts en Al Ferrier *** Jasmine Records blijft zijn voordeel doen met de na-50-jaar-vervallen-alle-copyrights-wetgeving en brengt naarmate de jaren vorderen in de tijd steeds meer dubbel-CD’s uit gebaseerd op de individuele LP’s van artiesten, zoals dit keer Rocking Country Style, gebaseerd op de eerste vier albums van Wanda Jackson opgenomen tussen 1958 en 1961, en Live Fast Love Hard Die Young, opgehangen aan de eerste drie LP’s van Faron Young die verschenen tussen 1957 en 1959 (Sweethearts Or Strangers, The Object Of My Affection en This Is Faron Young) + merkwaardig genoeg ook zijn vijfde release Talk About Hits. Wie het meer heeft voor de zwarte kant van de rock ‘n’ roll kan zijn voordeel doen met de 50 Chicken Shack Boogie tracks 1946-1949 op Rockin' And Drinkin' van pianist en blues balladeer Amos Milburn en The Cool Cool Sounds Of Charles Brown 1945-1961 *** En ook El Toro (E) blijft het public domain afromen met interessante invalshoeken, zoals de dubbel-CD The Five Keys: Out Of Sight Out Of Mind, The Complete Capitol Recordings, met al hun Capitol opnames van 1954 tot 1958, twee tracks van de radio show van Alan Freed en zeven nummers waarop ze jazzmens Jack Teagarden vocaal ondersteunen *** Welcome To The Club: Bear Family begint onder de titel Juke Box Pearls met een nieuwe serie thema CD’s over vrouwen in de rockabilly en aanverwante muziekjes. De serie zal zowel compilaties met bekende en onbekende artiestes bevatten (Charline Arthur, Rose Maddox, Loretta Lynn, Jean Chapel, Bonnie Lou, Janis Martin, Jean Shepard, Margie Singleton, Carol Jarvis, Roberta Shorewood etc.) als CD’s opgehangen aan individuele zangeressen, waarvan de eerste drie schijfjes gewijd zijn aan Laura Lee Perkins (inclusief demo‘s + live tracks), Mimi Roman en Myrna Lorrie *** Joe Bennett van The Sparkletones werd gediagnoseerd met posttraumatische stressstoornissen, Parkinson, dementie en bloedarmoede, wat allemaal gelinkt zou zijn aan blootstelling aan Agent Orange tijdens zijn dienst als luchtverkeersleider ten tijde van de oorlog in Vietnam. Wilt u hem een hart onder de riem steken en een kaartje sturen: Joe Bennett, PO Box 373, Glendale SC 29346 *** Alvast een bijzonder gelukkige verjaardag toegewenst aan Spider-Man, die 50 jaar wordt: de onverschrokken superheld verscheen voor het eerst ten tonele in augustus 1962 in nummer 15 van de Amerikaanse stripreeks Amazing Fantasy. Toegegeven, de creatie van uitgever Stan Lee en tekenaar Steve Ditko heeft op zich weinig met rock ‘n’ roll te maken, maar toch vinden wij zijn gestroomlijnde vormgeving typisch ‘50s in vergelijking met bijvoorbeeld de Hulk, geboren in mei 1962 in The Incredible Hulk nummer 1 *** Volgend jaar vieren we trouwens de vijftigste verjaardag van Billie Turf, ook op zijn vijftigste nog steeds met voorsprong het dikste studentje ter wereld.

Spidey goes rockabilly!

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)

Op 17 mei overleed de 82-jarige Tex Regan van de single Pretty Baby Rock uit 1960 op Fortune Records door “Jim Myers & Tex Regan with Jim Myers & his Gems”. Regan was de gitarist van die groep, maar zijn naam staat niet vermeld op de twee andere Jim Myers & his Gems singles Two Can Play This Cheating Around/ Gem Rock (Athena Records, 1959) en een tweede Fortune single, Oh Baby Baby/ Blue Stroll, ook uit 1960. Toch nemen we aan dat hij ook toen deel uitmaakte van The Gems aangezien op die beide singles zijn naam mee tussen de haakjes staat als componist. Nog met Regan hebben ze ooit Bobby Rydell begeleid, want daar bestaat een foto van. Regan begon zijn carrière in 1945 als polkagitarist en werkte van 1968 tot 1975 als country DJ op de radio. Na zijn pensionering (hij werkte voor een rubberverwerkingsbedrijf) ging hij opnieuw optreden als countryzanger ***

Jim Myers & his Gems

Op 23 mei overleed de 78-jarige Albert Bernard “Al” Hurtt, baszanger en oprichtend lid van The Swinging Phillies van de single L-O-V-E/ Frankenstein’s Party uit 1958 op King Records sublabel De Luxe *** Op 20 juni overleed de op 20 mei 1937 geboren tenorzanger Deacon William Rutledge “Bill” Lindsay, doo-woppend bij diverse bands en te horen op singles van The Crickets (Changing Partners/ Your Love in 1953, Just You/ My Little Baby's Shoes in 1954, Are You Looking For A Sweetheart/ Never Give Up Hope in 1954 – op twee eerder Crickets singles op MGM deed Lindsay nog niet mee), The Starlings (My Plea For Love/ Music Maestro Please op Josie, 1954) die ook opnamen als The Twilighters (Half Angel/ Little Did I Dream op MGM, 1955), The Bachelors (Dolores/ I Want To Know About Love op Earl) en Dean Barlow & the Bachelors (Baby/ Tell Me Now op Earl, 1956). Lindsay zong zelfs één single lang bij The Cadillacs, de groep die in 1955 een hit scoorde met het nummer Speedo en in 1957 door interne strubbelingen zo verscheurd was dat er twee verschillende groepen Cadillacs singles opnamen en onder verschillende afgeleidde Cadillacs namen uitbrachten op hetzelfde platenlabel Josie Records! Please Be My Girlfriend (in Engeland gecoverd door The Jets)/ Broken Heart verscheen in 1957 op Josie onder de naam The Four Cadillacs (op latere persingen stond gewoon The Cadillacs), Don’t Be Mad At My Heart met Lindsay op leadzang kwam in 1959 terecht op de LP The Crazy Cadillacs op Jubilee Records. In 1957 vinden we Lindsay samen met Dean Barlow in The Montereys, die op Onyx de single Dearest One/ Through The Years uitbrachten. Lindsay zou later de Heer ontdekken en zijn stem ten dienste van het kerkkoor stellen. In 1987 richtte hij met zijn vrouw een poetsdienst op die ze runden tot 2010. In 1999 werd hij herontdekt en met zijn oude collega’s samengebracht op diverse doo-wop revivals. Lindsay stond voor het laatst op de planken in 2010 *** Op 19 juni overleed doo-wopper Henry "Stoney" Jackson, die zijn carrière begon bij The Tru-Tones, een groep die opnam voor Hy Weiss’s Old Town Records. Het label zou die opnames uiteindelijk niet uitbrengen, al zijn ze in recentere tijden wel opgedoken op CD. The TruTones zouden volgens Jackson wel te horen zijn als de naamloze begeleidingsband van Lenny Welch op diens Decca single My One Sincere. Jackson dook ook op bij Paul Himmelstein & the Heartbreakers die Without A Cause/ Love You Till The Day I Die uitbrachten op Vik. In 1961 zingt hij mee op Guess What/ Ev’rything That You Said en Let’s Take A Chance/ Hot Water van The V-Eights uit 1961 op Vibro, overigens niet dezelfde groep als The V-8’s op het Most label *** Op 21 juni overleed de 90-jarige componist Richard Adler, een man die vooral nummers schreef voor Broadway musicals, maar wel mooi de componist van Hernando’s Hideaway, in 1962 gecoverd door The Ventures voor hun LP Beach Party. Nutteloos doch interessant weetje voor de quizzers onder u: wat was in 1955 de Britse nummer één de week vóór Rock Around The Clock van Bill Haley & the Comets? Hernando’s Hideaway in de versie van The Johnston Brothers. Adler was ook de producer en regisseur van verschillende shows voor Amerikaanse presidenten, onder meer van het verjaardagsfeest voor John F. Kennedy in Madison Square Garden in 1962 waarop Marilyn Monroe Happy Birthday Mister President zong *** Op 24 juni overleed aan de complicaties van een longontsteking Marv Weyer, gitarist van Nick & the Jaguars die in 1959 de instrumentale single Ich-I-Bon # 1/ Cool And Crazy uitbrachten op Berry Gordy's Tamla label, voorloper van Motown, wat van hen de eerste blanke Motown artiesten maakt, zij het niet de eerste blanke artiest die door Motown getekend werd, want dat was volgens de legende Johnny Powers! Nick & the Jaguars brachten in dezelfde periode onder de naam The Biscaynes nog een andere instrosingle uit, Out Of Order/ Mis-Beat op Ridge Records, een ander vroeg label van Berry Gordy, al valt dit soort singles natuurlijk niet echt als Motown te beschouwen: enerzijds heeft deze muziek meer met surf dan met soul te maken, anderzijds is dit gewoon materiaal dat elders werd opgenomen en via een of andere deal op deze labels uitkwam. Nick & the Jaguars zijn ook te horen als begeleidingsband van The Ferros op de Hi-Q single Come Home My Love/ Tough Cat uit 1958. Na zijn legerdienst bij de marine werd Weyer countrygitarist voor onder meer The Mandrell Family Band (bij wie gitaristen Joe Maphis en Merle Travis regelmatig meededen), steel gitarist Bud Isaacs, Ray Price, Ed Bruce, Bobby Helms en de band van Merle Haggard. In 1997 speelt hij gitaar voor The Swingsters, de western swing band van de in 2002 overleden ‘50s artiest Eddie Jackson, met wie hij de singles A Musician’s Life/ Toddy For The Body en Why Not Be Partners/ Bones Boogie en de LP Music With A Western Beat uitbrengt op Woodward Records, het label van Craig Bones Maki van de latere Bones Maki & the Sun Dodgers, label waarop in 2000 ook Weyer’s CD Moose Crossing verscheen, waarop Weyer begeleid werd door Maki’s rockabilly band The Big Barn Combo met als special guests Eddie Jackson en Sun artiest Jack Earls.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Geen Blasters op Sjock

Na The Sonics ook geen Blasters op Sjock (B): de band heeft zijn hele Europese tour met data in Spanje, Frankrijk, Italië, Croatië, Ierland, Engeland en België gecanceld nadat frontman Phil Alvin op 19 juni na een optreden in Valencia (E) met spoed werd opgenomen in een ziekenhuis met ademhalingsproblemen. We citeren Dave Alvin, al jaren geen lid meer van The Blasters maar uiteraard wel voor eeuwig en altijd de broer van Phil Alvin: “Mijn broer heeft GEEN hartaanval en ligt NIET in coma. Phil diende met spoed een tracheotomie te ondergaan zodat hij kon ademhalen. Gelukkig zijn z’n stembanden niet beschadigd. De oorzaak wordt nog steeds onderzocht maar Phil is langzaam maar zeker aan de beterhand”. Op 3 juli verscheen een nieuw Blasters album getiteld Fun On A Saturday Night *** Overigens is de vervanger voor The Blasters op Sjock de moeite: niemand minder dan Ray Collins’ Hot-Club (D). Review zodra Onze Reporter Ter Plaatse gerecupereerd is *** Deze herfst brengt Brian Setzer een live-CD uit van zijn Rockabilly Riot tour getiteld Live From The Planet. Logisch, denk je dan (de CD werd niet opgenomen op de maan), maar de titel verwijst naar het feit dat er live-opnames op staan gemaakt op vier continenten: Noord-Amerika, Europa, Australië en Japan *** Waarbij voorbijgegaan wordt aan het feit dat Japan geen continent is maar een land, dat deel uitmaakt van het continent Azië *** Gerelateerd Stray Cats nieuws: voor het eerst in 26 jaar doen Phantom, Rocker & Slick enkele reünie concerten in Amerika. Phantom, Rocker & Slick was een band met Lee Rocker, Slim Jim Phantom en sessiegitarist Earl Slick (hij werkte voor David Bowie en John Lennon) die rockabilly combineerde met hardrock en twee albums uitbracht op EMI, een titelloos debuut (1985) en Cover Girl (1986) *** Op 9 juni overleed jazztrompetist Abram Wilson, die trompet speelde op Ruth Brown’s album Good Day For The Blues, in 2000 genomineerd voor een Grammy Award voor Best Traditional Blues Album. Wilson was slechts 38 jaar en overleed aan kanker *** Verzamelaars van rariteiten kunnen op zoek naar de 78-toeren plaat Rich Man’s Blues/ Maggie Mae van CW Stoneking, opgenomen in de analoge studio van Lewis Durham (de Lewis van Kitty, Daisy & Lewis) in Kentish Town, Londen waar onder meer een Ampex 300-8 1” 8 track bandopnemer staat die in 1957 gebouwd werd voor de Atlantic studio in New York en gebruikt werd door Ray Charles en Ben E.King. De eigen compositie Rich Man’s Blues en de Beatles cover Maggie Mae (eerder verschenen op de CD Let It Be Revisited, een bijlage van het Britse muziekblad Mojo waarop hedendaagse artiesten de laatste Beatles LP uit 1970 coverden) zijn ook te koop op vinyl single en verschenen op Durham’s eigen label Evangelist Records dat eerder vinyl uitbracht van Los Angeles bluesmens Jerron Blind Boy Paxton en ragtime swinger Pokey LaFarge (USA) *** Volgend jaar krijgt Ron Howard een ster op de Hollywood Walk Of Fame. Howard mag dan de regisseur van blockbusters als The Da Vinci Code en Apollo 13 zijn, voor ons zal hij altijd Ritchie Cunningham uit de TV reeks Happy Days blijven *** In september komen The Stone River Boys opnieuw naar deze contreien.

KORT ELVIS NIEUWS & GOSSIP

De crypte op Forest Hills Cemetery in Memphis waar Elvis in 1977 twee maanden begraven lag alvorens zijn stoffelijk overschot uit veiligheidsoverwegingen werd overgebracht naar de Meditation Garden in Graceland, zal uiteindelijk niet per opbod verkocht worden. Het veilinghuis stopt de verkoop “tot Forest Hills een plan uitwerkt dat het best aansluit bij de wensen van de fans en het respect en de herinnering aan Elvis”. Met andere woorden: ze zijn gezwicht voor het wereldwijde protest van de fans, onder meer via een online petitie opgestart door de ElvisMatters fanclub (B/NL) en een bezwaarschrift door de Nederlandse dominee Fred Omvlee in marine uniform persoonlijk overhandigd aan het management van Forest Hill *** Op 1 september verschijnt bij uitgeverij Taschen wat wel eens het duurste Elvisboek ooit zou kunnen zijn: Alfred Wertheimer, Elvis And The Birth Of Rock ‘n’ Roll, een selectie uit de paar duizend foto’s die Wertheimer in 1956 en 1958 nam toen hij van RCA Victor ongelimiteerde toegang tot de koning in wording kreeg. Het boek bevat 300 pagina’s en bijna de helft van de foto’s zou nooit eerder gepubliceerd zijn. De hardback Collector’s Edition is beperkt tot 1500 stuks die allemaal persoonlijk gesigneerd zijn door Wertheimer en moet 435 Britse ponden gaan kosten, da’s vandaag – we checken de wisselkoers – 544 euro *** Aangekondigd voor 4 september is de publicatie van The Rebel & The King door Allyson Adams, de dochter van acteur Nick Adams. Adams had een bijrol in Rebel Without A Cause (1954, hij vertolkte Chick) en was een vriend van James Dean, na wiens dood hij Dean’s monoloog aan het einde van Giant (1955) overdubde omdat Dean die té mompelend had ingesproken. Later werd er gespeculeerd over een mogelijke seksuele relatie tussen Dean en Adams. In 1956 leerde Adams Elvis kennen toen die Love Me Tender aan het filmen was, en hij introduceerde Rebel Without A Cause actrice Natalie Wood met wie hij nog een tijdje had uitgegaan aan Elvis, wat dan weer voor de nodige stress zorgde in Elvis’ toenmalige relatie met June Juanico. Adams zou daarna vooral op televisie te zien zijn en vanaf midden jaren ’60 in goedkope griezelfilms en Japanse science fiction vehikels als Frankenstein Conquers The World, Invasion Of Astro-Monster, Die Monster Die en Mission Mars. Hij overleed in 1968 in onduidelijke omstandigheden aan een overdosis van gecombineerde geneesmiddelen. The Rebel & The King is gebaseerd op zijn nagelaten notities *** The Memphis Boys, de vaste groep studiomuzikanten van de American Studios die in 1969 met Elvis de Memphis sessies inblikten die hits als In The Ghetto en Suspicious Minds opleverden, krijgen op 13 augustus een Bronzen Noot op Beale Street in Memphis. Memphis Mafia lid Marty Lacker zal de ceremonie bijwonen, evenals producer Chips Moman, tenminste als die tijdig herstelt van zijn heupoperatie.

Naar Boven

Lees hier de oudere nieuwsberichten

Terug naar de voorpagina