(reclame)

 

19 juni 2014
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS

KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS


The Phantom Four

Op 14 juni verscheen Mandira, de nieuwe CD van The Phantom Four, opmerkelijk genoeg op Green Cookie Records, het onafhankelijke Griekse label gespecialiseerd in surf en garagerock. Een vinylversie komt uit op 20 september en is net als de CD een samenwerking tussen Mirananda Records (het eigen label van The Phantom Four) en Green Cookie. De digitale release van Mandira verscheen op 11 juni op Mirananda en op 17 september brengt Green Cookie een speciale digitale EP met vier exclusieve mixes uit. De eerste single van het album, Cinquenta Años met gastzangeres Lilian Vieira van Zuco 103 is gratis te downloaden. Naast Lilian Vera doen ook de blazers van Jungle By Night mee op het album. Beluisteren kan via www.thephantomfour.bandcamp.com, geen overbodige luxe want u weet dat de band van Phantom Frank veel breder gaat dan je standaard Wipe Out. The Phantom Four bestaan al 10 jaar en zijn de opvolgers van The Treble Spankers *** *** Redacteur Hans Angevare van het rock ‘n’ roll magazine Jubop verontschuldigt zich omdat de eerste uitgave van 2014 pas begin juni is verschenen. Een vervelende operatie van hoofdredacteur Guus Volckman is daar schuldig aan. Desalniettemin ziet het er allemaal weer aantrekkelijk uit met vooral veel reportages van evenementen waarbij het team van redacteuren laat zien midden in de scene te staan. Voor meer informatie zie www.jubop.nl. Wij wensen Guus veel sterkte met zijn herstel! *** Nieuwe bands, laat ze maar komen, vooral als het grensoverschrijdende samenwerkingsverbanden zijn: Sugaree is een nieuwe band bestaande uit Rhythm Chiefs Dusty (gitaar) en Darryl Ciggaar (drums) die de instrumenten in elkaar sloegen met de Belgen Clark Kenis (Moonshine Reunion, Clark & the Aces) op contrabas en Roel Jacobs (Seatsniffers) op saxofoon *** En oude bands, laat ze maar terugkomen: The Lost Boys, de eerste rockabilly band uit Oss die bestond van 1989 tot 1993, maakt na hun reünie in originele bezetting in januari een doorstart met Huub Goosen van The Hostmen op gitaar, Walter van Uden van Highspeed '55 op drums (hij maakte deel uit van de laatste Lost Boys bezetting in de jaren ’90) en opper-Lost Boy Gilbert Gielis van Ignition op contrabas. Vanaf september denken ze op pad te kunnen gaan, als ze onderweg weer niet verloren lopen natuurlijk...


Zoek de zeven verchillen: links The Lost Boys nu
, rechts The Lost Boys toen...

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS


The Young Ones: Rik Mayall midden onder in bewondering voor Cliff Richard

Op 9 juni overleed comedy acteur Rik Mayall, bekend als sociologiestudent Rick uit The Young Ones, een mede door hem geschreven BBC serie die absurde humor combineerde met sketches en muziekoptredens. In de reeks, genoemd naar de gelijknamige song en film van “the total and utter king of rock ‘n’ roll Cliff Richard”, is Mayall’s personage een overtuigde Cliff fan. Het succes van de twee seizoenen van The Young Ones dat liep van 1982 tot 1984 leidde ertoe dat Cliff Richard en Hank Marvin op 29 januari 1986 met Mayall en de drie andere hoofdacteurs uit de reeks in het kader van de jaarlijkse Comic Relief BBC liefdadigheidsaktie een compleet geschifte versie opnamen van het Cliff nummer Living Doll. De single verscheen op 15 maart en bereikte op 29 maart 1986 de eerste plaats in de Engelse hitparade, de tweede keer dat Living Doll de hitlijsten aanvoerde: de originele versie van Cliff Richard & the Shadows stond in 1959 zes weken bovenaan. In Nederland staat Living Doll van Cliff Richard & the Young Ones, mede door de bijhorende videoclip, vanaf 19 april 1986 vier weken op de eerste plaats. Na The Young Ones is Mayall vooral bekend van zijn rollen in Blackadder (1983-1989) en Bottom (1991-1995). Daarnaast was hij onder meer te zien in een bijrolletje in de horrorfilm An American Werewolf in London (de film uit 1981 sinds dewelke Blue Moon niet meer hetzelfde klinkt) en in 1986 speelde hij de detective in de videoclip van Peter Gunn door The Art Of Noise Featuring Duane Eddy. In 1998 liep hij zware verwondingen op bij een ongeval met een quad waarna hij vijf dagen in een coma lag, en sindsdien leed hij aan geheugenverlies en een milde vorm van hersenschade, wat hem er niet van weerhield te acteren: Mayall maakte een week voor zijn plotse dood nog opnames in Nederland voor de film De Ontsnapping van producent Sjef Scholte, wat zijn allerlaatste rol geworden is. Waaraan Mayall op 56-jarige leeftijd juist overleed is niet duidelijk: een half uur voor zijn overlijden was hij nog aan het chatten *** Is het Twinwood Festival (GB, voorheen het Glenn Miller Festival) het grootste swingfestival ter wereld? Mogelijk: op de dertiende editie van 23 tot en met 25 augustus treden op 11 podia immers meer dan 60 swing en rock ‘n’ roll bands op. De complete line up vindt u in onze Be There!© gig guide.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)

Jerry Lee Lewis zou volgend jaar zijn “allerlaatste” Europese afscheidstournee ondernemen, maar waar en wanneer is nog niet bekend. Wel is er sprake van drie concerten in Engeland *** Op 3 augustus spelen Carl Mann, Sonny Burgess, WS Holland en Travis Wammack in Nashville een benefietshow ten voordele van Carl’s echtgenote Joyce Mann die lijdt aan een zeldzame beenderziekte. In februari onderging ze een beendermergtransplantatie en de hospitaalkosten lopen inmiddels al over de 160.000 dollar. Kaartje sturen kan naar Joyce Mann, PO Box 416, Huntingdon, TN 38328 *** Special guest bij The Jive Aces (GB) op Viva Las Vegas: Don Hill, voormalig saxofonist van The Treniers en inmiddels... 92 jaar jong! *** Op 8 mei werden in het Cook Convention Center in Memphis de winnaars van de 35ste jaarlijkse Blues Music Awards van de Blues Foundation bekendgemaakt en een van de prijzen ging naar de Bear Family Sun Blues Box. Aanwezig om de honneurs waar te nemen waren Bear Family producers Martin Hawkins en Colin Escott, evenals opperbeer Richard Weize in zijn gebruikelijke jeans overall. Dat op zich is evenwel niet voldoende om deze kolommen te halen, wel het feit dat het event werd opgeluisterd door James Cotton, een van de weinige Sun blues artiesten van die 10 CD-doos (My Baby/ Straighten Up Baby op Sun 199 en Cotton Crop Blues/ Hold Me In Your Arms op Sun 206, allebei uit 1954) die nog in leven is. De nu 78-jarige Cotton kan niet meer zingen wegens keelkanker maar leidde zijn band en speelde mondharmonica tot zijn adem op was *** In downtown Lubbock, Texas gaan ze op de hoek van Mac Davis Lane en Avenue L een kunstencentrum bouwen dat de naam The Buddy Holly Hall Of Performing Arts And Sciences zal dragen.


KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)


Los Lunatics: let op de merkwaardige bezetting!

Op 22 mei overleed de op 18 oktober 1934 geboren Mexicaanse acteur Sergio de Bustamante. Als tiener nam hij rock ‘n’ roll op met Los Lunatics (een groep met de merkwaardige bezetting zang, contrabas, piano en drums die in 1957 drie singles uitbracht: Where Did You Get It/ Por Qué Ya No Me Quieres, Blue Suede Shoes/ El Reloj en Elvis Pérez/ Ya Vístete Kitty) en Los Teen Tops (Pidele El Carro A Tu Papa, 1960), en met Los Spyders bracht hij in 1963 de twist single La Fiesta Magna / Qué Solo Estoy uit *** Op 5 juni overleed na een kort ziekbed de 75-jarige Don Davis, gitarist op Cool Jerk van The Capitols en Money van Barrett Strong. Later werd hij producer voor Stax Records, en daarnaast werkte hij ook als bankier die zelfs zijn eigen First Independance Bank bank oprichtte.

KORT ELVIS NIEUWS & GOSSIP

That’s The Way It Is sinds 1970 en zo zal het altijd zijn en blijven: op 4 augustus brengt Sony Music een 10-delige That’s The Way It Is box op LP formaat uit met 8 CD's, 2 DVD's en een boek. De DVD's met de originele bioscoopversie uit 1970 en de gehermonteerde DVD versie met extra footage uit 2000 (zonder nieuw extra beeldmateriaal), zullen identiek zijn aan de regiovrije Blu Ray uitgave van Warner Bros die ook in augustus uitkomt. De 8 CD's bevatten het originele album uit 1970, de openingsshow van 10 augustus 1970 (eerder op de Follow That Dream CD One Night In Vegas), de Midnight Show van 11 augustus (eerder op de BMG Live In Las Vegas box), de Midnight Show van 12 augustus (eerder op de BMG 30th Anniversary box), de Diner Show van 13 augustus (eerder op de Follow That Dream CD The Wonder Of You), en de repetities zoals verschenen op de BMG 30th Anniversary box. Twee cds omvatten de tot nu toe onuitgebrachte Diner Shows van 11 en 12 augustus. Daarnaast komt er een reguliere That's The Way It Is dubbel cd in de Legacy reeks *** In Elvis' geboorteplaats Tupelo werkt het stadsbestuur aan een Elvis Presley Route tussen het stadscentrum en Elvis’ geboortehuisje. De wandeling zal voeren langs bezienswaardigheden als de Mud Creek waar hij als kind in de beek zwom, de voormalige site van de kermis waar hij in 1945 op 10-jarige deelnam aan een talentenjacht, de Hardware Store waar zijn moeder hem zijn eerste gitaar kocht en het standbeeld van Elvis als 13-jarig jongetje *** Mondo Elvis: de Britse vereniging van tandartsen organiseerde ter promotie van goede mondhygiëne een “tour” langs verschillende tandartskabinetten met een kroon van een tand van Elvis. De kroon is inmiddels verloren geraakt in de post *** Verkocht voor 3,6 miljoen dollar: de Circle G Ranch (de G staat voor Gladys) met bijhorende weilanden op de hoek van Highway 301 en Goodman Road in Horn Lake, Mississippi, in 1967 door Elvis gekocht voor 300.000 dollar (hij bracht er zijn wittebroodsweken door) en in 1972 verkocht voor ruim 400.000 dollar. De nieuwe eigenaar, een vastgoedgroep, wil de intussen vervallen ranch renoveren en er een hotel voor Elvisfans van maken, mogelijk als onderdeel van een woonproject *** En binnenkort kunt u opnieuw logeren in het 61 jaar oude 363 kamers tellende Coco Palms Resort op Kauai, Hawaii, in 1961 het decor voor de film Blue Hawaii. De Coco Palms was in 1992 zwaar beschadigd door Hurricane Iniki. Volgend jaar beginnen ze aan de renovatie, de heropening is voorzien voor 2017 *** Van Blue Hawaii naar It Happened At The World's Fair (1963) is maar een fietsritje: begin juni werd op een veiling in Vancouver, Canada de pedicab oftewel fietsriksja waarin Elvis rondrijdt verkocht voor 10.000 dollar.

Naar Boven

28 mei 2014
BUNNY YEAGER OVERLEDEN

Op 25 mei overleed in North Miami, Florida de op 13 maart 1929 in Wilkinsburg, Pennsylvania geboren Linnea Eleanor "Bunny" Yeager, zelf pin-up model maar vooral pin-up fotografe, en bovendien de belangrijkste pin-up fotografe in de periode toen dat nog een exclusieve mannenclub was. Daarnaast is er de link tussen Bunny Yeager en Bettie Page: via Yeager maakte Page de overstap van de groezelige achterkamerfotografie van Irving Klaw naar de glamourfotografie.


Bunny Yeager (links) en Bettie Page in 1954

Na een carrière als model in Miami nam Yeager zelf plaats achter de camera. In 1954 leerde ze Bettie Page kennen, en zij was het die de kerstfoto van Page maakte die in januari 1955 als Playmate Of The Month in Playboy verschenen. Ook nadat Bettie Page in 1959 stopte bleef Yeager actief: zij maakte in 1962 de beroemde foto’s van Ursula Andress die in witte bikini uit de zee oprijst in de James Bond film Dr No. Ze publiceerde diverse standaardwerken over pin up fotografie zoals Photographing The Female Figure (1957), Bunny Yeager's Photo Studies (1960), How To Take Figure Photos (1962), The Art Of Glamour Photography (1962), How To Photograph The Figure (1963), How I Photograph Nudes (1963) en How I Photograph Myself (1964), allemaal goeie excuses om naar naakte meisjes te kijken onder het mom van kunst. Daarnaast was ze in 1968 te zien als masseuse in de Frank Sinatra film Lady In Cement. Zelf werd ze gespeeld door actrice Sarah Paulson in de biopic The Notorious Bettie Page in 2005, en datzelfde jaar verscheen de DVD docu 100 Girls By Bunny Yeager met behind-the-scenes footage van Yeager's fotosessies met Bettie Page en andere pin ups. In 2010 werd haar werk voor het eerst tentoongesteld in het Warhol Museum in Pittsburgh. In het kunstdistrict van Miami haar ze haar eigen Bunnyyeagerstudio.com kunstgallerij in het Center For Visual Communication. Yeager werd 85 jaar. Ze verbleef sinds ongeveer een week in een hospice in Delray Beach, liet haar agent Ed Christin weten.

Bunny Yeager in 2013

22 mei 2014
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS

KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

The Explosion Rockets maken op zaterdag 4 oktober in het Vestzaktheater in Son (NB) opnames voor hun nieuwe live-CD/-DVD. Kaartjes kosten 10 euro, maar iedereen die op die avond komt krijgt een tegoedbon van 5 euro bij aankoop van de nieuwe CD/ DVD als die straks gaat uitkomen *** Wegens groot internationaal succes wordt de vierde editie van het Pijnackerplein Bluegrass festival in Rotterdam een tweedaagse gespreid over zaterdag 28 en zondag 29 juni. De locatie is wederom in het karakteristieke Oude Noorden, de muziek wordt met naast bluegrass ook swamp blues, hillbilly, folk, western swing en rockabilly opnieuw een dwarsdoorsnede van ruim een eeuw Amerikaanse roots. Daarnaast is er aandacht voor de relatie tussen bluegrass en stripverhalen, een bluegrass fair, een mini filmtheater met originele bluegrass documentaires en films, en jamsessies, interviews en masterclasses van de aantredende artiesten. Meer info en de eerste namen weldra op www.bluegrassfestival.nl. En vergeet u vooral niet: dat alles geheel gratis!

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Op 17 mei sloot de ElvisMatters Shop in de Otterstraat 98 te Turnhout na 10 jaar de deuren omwille van de dalende winkelverkoop ten voordeel van een stijging in de online verkoop: toen de winkel in 2004 opende werd 95% van de verkoop gerealiseerd in de shop zelf, in 2010 was het accent zo verschoven dat amper 40% van de omzet werd gerealiseerd in de shop en 60% online, anno 2014 zijn de rollen compleet omgekeerd en realiseert ElvisMatters 95% van de shopverkoop online en amper 5% in de fysieke winkel. Hun spaarkaart blijft onveranderd bestaan, en ze beloven een razensnelle service: vòòr 20 uur besteld = de volgende dag geleverd in België én Nederland. Info: www.elvismatters.com

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Mike Sanchez

Op 29 mei wordt in de 100 Club in Londen het boek Mike Sanchez: Big Town Playboy geschreven door Michael Madden voorgesteld, een biografie van - verrassing! - Mike Sanchez *** The Sharks (GB) hebben nieuw werk uit getiteld Space Race, een 10-inch op gekleurd vinyl gelimiteerd op 500 exemplaren. Enkel te koop op hun concerten en via Sharks frontman Alan Wilson’s Western Star mail order!

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)

De op 20 april 1934 geboren Ray Campi vierde op 18 april zijn 80ste verjaardag met een concert in Cody's Cantina in Burbank, California met gastoptredens van Glen Glenn, Rip Masters, Jimmy Lee Maslon en Buzz Campbell *** De inmiddels 71-jarige Fabian onderging op 7 april een hartoperatie en kreeg een aorta route, een nieuwe hartklep en een enkelvoudige bypass ingeplant. Zijn gezondheid wordt al enkele jaren nauwgezet gevolgd. De operatie was een succes en volgens zijn echtgenote herstelt hij voorbeeldig *** Wat we niet kunnen zeggen van Glen Campbell: de 79-jarige countryzanger die ooit nog bij The Champs speelde en in 2011 aankondigde dat hij aan Alzheimer lijdt is inmiddels verhuisd naar een medisch centrum gespecialiseerd in de opvang en verzorging van Alzheimer patiënten *** Ook met Bob Wootton, gitarist voor Johnny Cash van 1968 tot 1997, gaat het niet goed: Wootton annuleerde zijn optreden in mei in Hemsby (GB) omdat hij volgens een statement van zijn echtgenote Vicky aan dementie lijdt. Wootton werd vervangen door Al Hendrix, een heel klein beetje bekend van zijn Young And Wild uit 1960 *** Al kan het altijd erger inzake pech qua headliners: Lee Dresser, ook voorzien voor mei in Hemsby, overleed op 24 april. Willie Craig, pianist van Lee Dresser & the Krazy Kats en componist van hun Beat Out My Love, trad wèl op in Hemsby *** Wie als de rock ‘n’ roll goden het willen wel naar Europa komt is de recent door The Megatons (F) herontdekte Johnny Fay van Sweet Linda Brown uit 1962. Fay maakte zijn eerste Europese visite pas in mei 2012 en da’s hem blijkbaar zo goed bevallen dat hij van 1 tot 20 augustus voor de derde keer overkomt. Momenteel staan er drie data vast in Duitsland en één in België (waar in België weten we niet), en wat Fay betreft mogen er daar gerust nog bijkomen. Wie zin heeft om een 70-jarige knar van jetje te zien geven op rock ‘n’ roll klassiekers kan Johnny Fay boeken via Megatons saxofonist Jerome Bret, info jeromeb007@hotmail.com


Johnny Fay in 2012 met The Megatons (F)

*** Afdeling Artiesten die meer in het nieuws komen omwille van hun perikelen dan voor hun muzikale prestaties: Frankie Valli van The Four Seasons won een rechtszaak tegen zijn ex die het volledige bedrag van 3,75 miljoen dollar eiste van zijn voor hun scheiding afgesloten levensverzekering met haar als begunstigde. De rechter oordeelde nu dat die levensverzekering onderdeel van de gemeenschap der goederen vormde en zij dus slechts recht heeft op de helft *** Onwaarschijnlijk maar waar: op 7 juni gaan in Amerika zo’n 250 autowrakken uit de jaren ’20 tot begin jaren ’50 onder de hamer afkomstig van een in 1953 in Enid, Oklahoma gesloten autosloperij. De eigenaar had toen na een dispuut met de lokale overheid omtrent de zone invulling van het terrein zijn boeken en de deuren dichtgedaan en de auto’s sindsdien op zijn eigendom laten wegroesten. De man overleed in 2004, zijn familie laat nu de hele boel + losse onderdelen veilen. Het zeldzaamste voertuig is wellicht een Rollin Touring sedan uit 1924 van een weinig bekende autobouwer uit Ohio waarvan dit slechts het vierde nog bestaande exemplaar is *** Barry Gibb van The Bee Gees heeft wat er rest van het voormalige huis van Johnny Cash in een voorstad van Nashville verkocht voor 2 miljoen dollar, waarmee hij 300.000 dollar verlies leed in vergelijking met het bedrag dat hij er in 2005 voor betaalde. Het opknappen ervan was zo goed als klaar toen in 2007 een brand veroorzaakt door de renovatiewerken de houten structuur bijna volledig in de as legde *** Valt er nog onuitgegeven materiaal uit de fifties te ontdekken? Jazeker, sterker nog: er valt zelfs nog onuitgegeven materiaal uit de forties te ontdekken! Ooit gehoord van de Tiffany Transcriptions van western swing koning Bob Wills? Dat waren bijna 400 nummers die Wills met zijn band The Texas Playboys opnam in 1946 en 1947 voor de firma Tiffany Music Inc, opnames die op 16-inch transcriptieplaten werden verdeeld naar radiostations voor uitzending in het kader van een gesyndiceerde radioshow van Bob Wills. Het hele idee bleek een financiële flop en eind jaren ’40 ging Tiffany Music overkop: meer dan 200 nummers werden zelfs nooit op de radio uitgezonden. De Tiffany Transcriptions werden opgenomen tussen het toeren en de reguliere opnamesessies door en het boeiende eraan was dat Wills zich door het 16-inch 33-toeren formaat niet gelimiteerd zag door de maximum 3 minuten van de 10-inch 78 toeren platen, destijds de standaard. Nadat een deel van de uitgezonden radio opnames door de fans decennia lang werden verspreid via bandopnames en later audiocassettes, verschenen ze vanaf begin jaren ’80 op vinyl op Kaleidoscope Records, in de jaren ’90 gevolgd door CD’s op Kaleidoscope en Rhino Records. De rest werd beschouwd als verloren, tot iemand van Rhino Records in de archieven de master tapes van de Kaleidoscope releases vond, naast 49 ongeïdentificeerde banden die àlle Tiffany Transcriptions bleken te bevatten! 50 nummers waaronder 20 die niet meer gehoord werden sinds de dag dat ze meer dan 65 jaar geleden werden opgenomen verschijnen nu op de dubbel-CD Bob Wills & his Texas Playboys: Riding Your Way, The Lost Transcriptions For Tiffany Music 1946-1947. Daarnaast verschenen 10 tracks (waarvan er vier nièt op CD komen, zo slim zijn ze wel) op een op 1500 exemplaren afgeklopte 10-inch op rood vinyl.


Bob Wills & his Texas Playboys in de tijd toen ze nog op tour gingen met de bus en te paard!

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)

Op 1 april overleed de op 5 september 1943 geboren Joe “Speedo" Frazier, leadzanger van The Impalas, de doo-wop groep bekend van de hit Sorry (I Ran All the Way Home). The Impalas werden in 1958 in Brooklyn opgericht als interraciale groep: Frazier was het enige zwarte groepslid. Na hun weinig deining veroorzakende debuutsingle First Date op het kleine Hamilton label hoorde DJ en promotor Alan Freed hen in 1959, voegde hij zijn naam toe als auteur aan hun Sorry en bezorgde hen een deal met MGM sublabel Cub. Het resultaat was een nummer 2 in de poplijsten, terwijl het nummer ook in Engeland een bescheiden hit werd. Het beroemde “uh oh" aan het begin ontstond per toeval: Frazier zei dat omdat hij het begin van de opname had gemist. Het klonk zo goed dat ze besloten die “uh oh” erin te laten bij de tweede take! Er volgden nog vier singles en een LP alvorens de groep in 1961 splitte. In 1980 richtte Frazier de groep opnieuw op, en in 1982 brachten ze zelfs een nieuwe single uit op UGHA getiteld My Hero *** Op 3 mei overleed in Las Vegas de 78-jarige Bobby Gregg, bekendst van de rhythm ‘n’ blues instrumentals The Jam en Potato Peeler uit 1962. Wij herinneren ons hem evenwel vooral als drummer van Steve Gibson & the Red Caps die in 1957 de 63ste plaats in de hitlijsten haalden met hun natuurgetrouwe coverversie van Silhouettes van The Rays. In 1965 maakte hij korte tijd deel uit van Ronnie Hawkins’ Hawks toen die toerden met Bob Dylan, later werd hij producer voor Columbia en Epic en was hij sessiedrummer voor onder meer Bob Dylan (Like A Rolling Stone) en Simon & Garfunkel (The Sound Of Silence) *** Ook dood: Bobby Bovino alias Eddie Delmar, leadzanger van The Bob Knight Four, een kwartet uit Brooklyn waarin geen enkele Bob Knight zat: die naam was een uitvinding van een platenbaas! The Bob Knight Four maakten hun opnamedebuut in 1956 voor Dome Records, maar die songs werden nooit uitgebracht. Pas in 1961 namen ze opnieuw op voor het Laurel label met een cover van So Long van The Corvets (een andere groep op Laurel) maar dan getiteld Good Goodbye. Het plaatje zou uitkomen op Taurus Records waar het dan weer So So Long Goodbye bleek te heten… Daarnaast namen The Bob Knight Four op voor Josie/ Jubilee en Goal, en Bovino nam in 1961 ook een solosingle op als Eddie Delmar voor het Madison label in 1961. U vindt hun voltallige output van 34 tracks op de Dee Jay (D) CD The Bob Knight Four: The Complete History.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)


Wayne Hancock voor... en Wayne Hancock na het ongeluk!

Wayne Hancock is out na een motorongeval op 26 april waar hij een ingeklapte long, gebroken ribben en een gebroken ellenboog aan overhield. Al zijn concerten tot minstens 8 juni zijn afgelast. Hoe het ongeval waarbij niemand anders was betrokken gebeurde is ons onbekend. Hancock werd overgebracht naar intensieve zorgen, standaardprocedure bij een ingeklapte long om een longontsteking te vermijden. Hij werd geopereerd aan zijn longen en kreeg een bloedtransfusie. Intussen ademt hij op eigen kracht. O noodlot, hoe ironisch kunt gij zijn: Hancock’s recentste CD, Ride uit 2013, heeft een motor op de hoes en het titelnummer gaat over motorrijden *** Ach, een ex-marinier kan tegen een stootje, zullen we maar zeggen, en misschien kan hij nu zijn bijnaam Wayne The Train veranderen in Wayne The Pain… *** The Delta Bombers zitten in de studio voor de opnames van hun derde CD *** En gespot in Jimmy Sutton’s Hi-Style studio in Chicago: Pokey LaFarge *** Op 12 augustus verschijnt Rockabilly Riot: All Original, het eerste studio album van Brian Setzer sinds 2011, met 12 nagelnieuwe nummers begeleid door Mark Winchester (contrabas), Kevin McKendree (piano) en Noah Levy (drums) *** Uit op het Franse label Victrola: een nieuwe dubbel-CD van Robert Gordon getiteld Somethin' Else. Eén CD bevat nieuwe studio-opnames twee jaar geleden gemaakt in Zweden, de tweede CD bevat een live-concert van Robert Gordon & Link Wray op 20 januari 1978 in… Rotterdam, voordien enkel deels uit bootleg CD-R *** Op 2 mei overleed de 72-jarige “Lonesome” Lester Armistead, tenorzanger en jug- en banjospeler van de Tennessee Mafia Jug Band, een oldtimey country comedy band uit Tennessee waarin zijn zoon Mike Armistead gitaar speelt. De voormalige drukker zong vroeger met zijn eerder gestorven broer Jack in een country duo en groeiden op met de muziek van Roy Acuff: hun vader baatte samen met Acuff’s fiddler Howdy Forrester een winkel met visbenodigdheden uit. Zingen leerde Armistead van Bashful Brother Oswald, de dobro speler en vaste komiek van Roy Acuff. Armistead speelde op een jug (een stenen kruik waarin wordt geblazen) van Oswald zelf waarop die reeds in 1939 speelde in de Grand Ole Opry ! The Tennessee Mafia Jug Band bracht minstens vier cds uit met titels als Barnyard Frolic, Poor Leroy’s Almanack, Screams From The Holler en Tales From Short Mountain, en speelden op het huwelijk van acteurs Billy Bob Thornton en Angelina Jolie. Armistead werd dit jaar geopereerd voor kanker.


Lonesome Lester Armistead

KORT ELVIS NIEUWS & GOSSIP

In de Elviswereld is àlles belangrijk: op 15 april overleed in Las Vegas op 91-jarige leeftijd Emilio Muscelli, showroom maitre d’ van het International Hotel (later de Hilton) oftewel de man die de plaatsen aanwees bij de concerten van onder meer Elvis en de Rat Pack en talloze andere artiesten. Voor een fooi van 100 dollar gaf hij je de beste plaats. Muscelli was een Italiaanse immigrant die in 1948 in Amerika arriveerde met 20 dollar in zijn zak en in New York aan de slag ging als bordenwasser. Daarna werkte hij in New York in de Copacabana night club, hij was er bij toen in Las Vegas in 1952 de Sands opende, hij was een golfmaatje van Dean Martin en werkte 32 jaar voor de Hilton.

Emilio Muscelli, met Elvis uiteraard...

Naar Boven

16 mei 2014
CHUCK BERRY WEET VAN GEEN WIJKEN…

Chuck Berry blijft op z’n 87ste hardnekkig optreden, maar het begint blijkbaar steeds moeizamer te gaan: zijn concert in Randers (DK) op 12 april waarvoor (nog voor er een contract was getekend!) in 10 minuten alle 1300 tickets uitverkocht waren was zo slecht dat ontevreden bezoekers door de zaaluitbater hun ticket terugbetaald dan wel een gratis ticket krijgen voor een ander concert in dezelfde zaal. Positivos wisten dan weer te melden dat Berry zijn teksten beter kende en er patenter uitzag dan bij zijn vorige Europese passage in 2013. Ook de reis zelf verliep niet probleemloos: onderweg stopte Berry aan een benzinestation waar iedereen buiten moest, niemand meer binnen mocht en hij om onduidelijke redenen naar de politie belde. Terug in de auto hield ie binnen de kortste keren opnieuw halt om te voet verder te gaan, en pas drie uur later en vijf kilometer verder werd Berry teruggevonden. Uiteindelijk gearriveerd in het Hotel Royal weigerde hij onder luid protest de hem aangeboden suite om prompt in de lobby in slaap te vallen en naar zijn kamer gedragen te worden, aldus de website van een Deense TV zender. Randers werd gevolgd door een concert op 14 april in Moskou waarvoor meer dan 7000 tickets verkocht werden.
Is Chuck Berry een karikatuur van zichzelf geworden?

Al zal het ons aller Chuck wellicht een rooie rotzorg wezen: op 28 augustus krijgt hij in Stockholm in aanwezigheid van koning Karl XVI Gustav de Polar Prize voor populaire muziek uitgereikt, weleens het muzikale equivalent van de Nobelprijs genoemd en goed voor (Berry’s grijns wordt nòg breder) 1 miljoen Zweedse kronen, omgerekend zo’n 108.000 euro. De Polar Prize wordt door de Koninklijke Zweedse Muziekacademie jaarlijks toegekend “aan individuele personen, groepen of instellingen die een bijzondere bijdrage aan de bevordering van het muziekleven hebben geleverd”, werd gesticht in 1989 middels een schenking door wijlen Stig Anderson, uitgever, tekstschrijver en manager van Abba, en is genoemd naar diens platenlabel Polar Music. In 1998 werd de Polarprijs toegekend aan Ray Charles. We citeren de jury: "Chuck Berry was de rock 'n' roll pioneer die van de elektrische gitaar het belangrijkste instrument van de rockmuziek maakte. De parameters van de rock werden uitgezet in mei 1955 toen Berry zijn debuutsingle Maybellene opnam. Elke riff en solo gespeeld door elke rockgitarist tijdens de laatste 60 jaar bevat DNA dat kan teruggevoerd worden tot Chuck Berry. Hij was de eerste die de snelweg opreed en verkondigde dat we “born to run” (een verwijzing naar een song van Bruce Springsteen) waren".

16 mei 2014
PIET PIENTER EN BERT BIBBER VERLIEZEN GEESTELIJKE VADER


Jozef Van Hove, bekend als Pom, is overleden

Afdeling jeugdsentiment: op 2 mei overleed de 94-jarige Pom, pseudoniem van Jozef Van Hove (B), tekenaar van de stripreeks Piet Pienter en Bert Bibber waarvan tussen 1951 en 1954 negen verhalen in de krant het Handelsblad stonden. Daarna verschenen 45 verhalen in Gazet Van Antwerpen. De avonturen spelen zich af van pakweg 1951 tot 1995, de verschijningsperiode van de reeks. Piet Pienter en Bert Bibber werden gekenmerkt door eens bijzonder zwierige tekenstijl en hebben steeds een hoge jaren ’50 feeling behouden, al waren we ons daar niet van bewust toen we als kind de albums verslonden. Andere kenmerken zijn de invloed van techniek en uitvindingen, het Oostblok als decor omwille van de Koude Oorlog, en vooral geweldige humor. Pom zelf was een man naar ons hart: een norse reputatie, het weigeren van merchandising, en moeilijk doen over heruitgaves (enkele van de titels uit het Handelsblad zijn nog steeds niet in albumvorm verschenen). Ook typerend: op zijn verzoek is de reeks bij Standaard Uitgeverij niet ingekleurd. Piet Pienter en Bert Bibber sterven samen met Pom: hij wenste naar eigen zeggen geen opvolger omdat niemand zijn humor kon nadoen. Zijn aversie van aandacht was legendarisch: hij vond dat er over hem niets te vertellen viel en gaf bij ons weten sinds 1978 slechts zes interviews. In die paar interviews legde hij er de nadruk op dat hij niet graag tekende en dat enkel deed omdat het nu eenmaal toevallig zijn baan was : “Ik ben een hartvreter. Een urk. Ene die tegen zijn goesting leeft en niemand kan uitstaan", zo luidt een citaat uit een van die interviews. Pom heeft dan ook nooit een signeersessie gegeven en weigerde een stripmuur in Antwerpen en een standbeeld van zijn stripfiguren in zijn woonplaats Nijlen (B). Hij leefde een teruggetrokken bestaan in zijn eigen wereld in een vervallen bungalow in de Nijlense bossen waar hij knutselde aan elektrotechnische toestellen. Pom wilde niet eens een begrafenis: zijn familie mocht niemand verwittigen en geen doodsbrieven sturen. Het werd toch een begrafenis, in een eenvoudige kist beplakt met Piet Pienter en Bert Bibber covers. Hij ruste in vrede, en mogen Piet Pienter en Bert Bibber eeuwig leven. Wij drinken nog een Ara Bier op Pom’s gezondheid!


Twee delen van Piet Pienter en Bert Bibber

Naar Boven

8 mei 2014
CULTHELD LEE DRESSER OVERLEDEN


Lee Dresser (gitaar) & the Krazy Kats in 1959

Op 24 april overleed op 72-jarige leeftijd Lee Megee Dresser, de man die wij leerden kennen via het ronduit geniale Beat Out My Love van Lee Dresser & the Krazy Kats uit 1960 dat voor het eerst op verzamelaar opdook in 1987 op de LP Desperate Rock ‘n’ Roll Volume 3. Dresser, wiens rock ‘n’ roll discografie naast Beat Out My Love/ Thinkin’ ‘Bout Your Love beperkt bleef tot welgeteld één single, Wiggly Little Mama/ Ooh Poo Pah Doo uit 1964, was nog steeds alive and kicking en bleek zelfs nog steeds op te treden met zijn Krazy Kats, of in elk geval met drummer Fred Fletcher en keyboardspeler Willie Craig.


Lee Dresser & the Krazy Kats in latere tijden

De op 22 mei 1941 geboren Dresser richtte The Krazy Kats op in 1957. De groep viel midden jaren ‘60 uit elkaar toen de legerdienst wenkte: Dresser deed van 1967 tot 1969 dienst in Vietnam waar hij de troepen entertainde. Vanaf de jaren ’70 scoorde hij enkele hitjes en was hij actief als componist van nummers die werden opgenomen door onder meer Pat Boone, Trini Lopez, Ray Price en The Osmonds. Zelf trad hij op in Australië en Japan, waar hij in 1972 de USA vertegenwoordigde op het World Popular Song Festival. In 1975 zong hij de soundtrack in voor de film The Adventures Of The Wilderness Family, en daarnaast deed hij stemmenwerk voor de Disney themaparken. Vanaf 1980 kwamen The Krazy Kats opnieuw bij elkaar. De groep bracht in eigen beheer diverse CD’s uit, ook met hun oude stuff, en daarnaast schreef Dresser een boek over zijn leven in de muziek getiteld Was There A Band Tonight? Zijn recente clubhit El Camino Real is afkomstig van een solo-LP van hem uit… 1969!


Lee Dresser in recentere tijden met Deke Dickerson op gitaar

Dresser leed aan leukemie, wat hem er niet van weerhield op te treden op onder meer Hemsby (GB) en High Rockabilly (E). Toch hield de band er – naar wij veronderstellen omwille van Dresser’s ziekte – na 58 jaar en naar schatting 4500 concerten definitief mee op: hun afscheidstour zou eindigen op 18 oktober 2014 met een optreden in het Holiday Inn Expo Center in Columbia, Missouri. Nu in mei zouden Lee Dresser & the Krazy Kats hun gezamenlijke Europese debuut maken in Hemsby, maar ook dat heeft niet mogen zijn: Dresser overleed met zijn echtgenote, zijn zoon en zijn kleindochter aan zijn zijde. El Camino Real took him home…

Naar Boven

8 mei 2014
FEEL THE 50’s INDOOR VENLO AFGELAST

Het Feel The 50’s Indoor festival op 1 juni te Venlo wordt door de organisatie “helaas en met veel pijn in ons fifties hart gecancelled omdat we niet het minimaal vereiste aantal kaarten in de voorverkoop bereikten om break even te halen. Mensen die reeds kaarten kochten krijgen gewoon netjes hun geld terug, Theater de Maaspoort zorgt hier voor. We wilden geen risico nemen om het gratis toegankelijke Feel The 50’s festival dat van 29 tot en met 31 augustus plaatsvindt in en om het Nolenspark te Venlo in gevaar te brengen”. Een vreemde werkwijze, zo vinden wij, want als iedereen zijn concerten pas zou laten doorgaan op het moment dat je via voorverkoop zeker bent uit de kosten te geraken zou er niet veel meer te beleven vallen op live gebied… Anderzijds hebben wij er begrip voor dat dit niet bepaald een goedkope affiche moet geweest zijn en dat de organisatie het voortbestaan van het gratis openlucht driedaags Feel The 50’s weekend eind augustus in Venlo niet wil compromitteren door nu een onverantwoorde aanslag op de groepskas te plegen, weekend waarop trouwens ook mooie dingen gepland staan: op hun www.feelthe50s.com website zien wij onder meer originele fifties doo-wopper Tommy Hunt met The Velvet Candles (E) als New Flamingos en een heuse big band revue waarin Mike Sanchez (GB), CC Jerome en The Bugalettes zullen aantreden.

Naar Boven

17 april 2014
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS

KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Jzzzzzp doet het dit jaar misschien iets rustiger aan qua optredens, maar niet op Koningsdag want dan staat er een heuse Haarlem tournee op het programma: tussen 13 uur en 21u30 spelen ze er in totaal vier uur op drie verschillende locaties! *** Internationale samenwerkingsverbanden in het kader van ontwikkelingshulp: rock ‘n’ roll café de Cruise Inn uit Amsterdam mag in november op de Rhythm Riot (GB) op vrijdagavond voor gastheer spelen *** Hadden we trouwens al gezegd dat The Bugalettes op de Rhythm Riot spelen? *** Ook voor het goede doel: Erik Bierman werkt als vrijwilliger voor vakanties voor mensen met een beperking, en elk jaar is aan die vakantie een thema verbonden als leidraad voor uitjes en thuisactiviteiten. Dit jaar is het thema muziek en staat een van de zeven vakantiedagen geheel in het teken van rock ‘n’ roll. Om hun zaal ook echt een rock ‘n’ roll uiterlijk te geven is Erik op zoek naar fanatieke rock ‘n’ roll mensen die hem als schenking rock ‘n’ roll materiaal zoals muurdecoraties en tijdschriften kunnen verschaffen, alles om helemaal in de juiste rock ‘n’ roll stemming te komen. Kan jij helpen of heb je geniale ideeën, mail erikbierman@hotmail.com *** Op vrijdag 18 april wordt tijdens een filmfestival in Kriterion Amsterdam de documentaire over Wild Records vertoont, en als u denkt dat die hele film toch wel lichtjes overdreven is dan zullen Wild recording artists The Delta Bombers (USA) u ter plekke het tegendeel bewijzen *** En om deze rubriek af te sluiten voor al onze jonge én oude boppers een wijsheid uit de koker van onze Jiving Walter: “Leeftijd is van geen tel. Bewaar het spontane en je blijft jong” *** Genoteerd, Walter!


Nee, dit is niet Jiving Walter...

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Na Nederland krijgt nu ook België zijn eigen vintage festival met Retrorama dat van vrijdag 30 mei tot en met zondag 2 juni Paleis 10 van de Brusselse Heizel (in de schaduw van het Atomium!) zal overnemen met alles van de jaren ’30 tot (helaas) de jaren ’80. Het panorama van een halve eeuw (1950-2000) design, looks, mode, reclame en grafische tendensen zal de revue passeren middels workshops voor groot en klein, danslessen, een retro restaurant, een stripverhalen boulevard, retro cinema op groot scherm, een ruimte met oude arcade games en flipperkasten, barbiers, kappers, stijlconsulenten, vinyl, CD’s, burlesque, auto’s, moto’s, scooters en onderdelen, Zippo, Rolex en ga zo nog maar een uurtje verder, dat alles op een verkoopoppervlakte van 3 vierkante kilometer. Er is ook “een rijke muzikale programmatie” verdeeld over twee podia gedurende het hele weekend. Namen zijn op dit ogenblik nog niet bekend, maar er zou ook rockabilly tussen zitten, en op vrijdagavond neemt Radio Modern het boeltje over. Dagtickets kosten 8 euro, op vrijdag betaal je 15 euro, behalve mensen met een “retro look” die binnen mogen voor 12 euro. Mooi detail: wie aan de ingang zijn concertticket van Cliff Richard in Brussel toont mag er gratis in. Alle info op www.retrorama.be

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Op 2 juni verschijnt een gloednieuwe CD van Hank Marvin eenvoudigweg getiteld Hank. Wat erop komt te staan is nog niet bekendgemaakt. Zijn vorige CD, Django’s Castle uit 2013, bevatte zigeunerswing en was enkel te koop via download omdat Marvin geen verdeler vond.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)


Johnny Cash hield àlles bij, en zo ook dit "things to do today" lijstje...

Na het succes van Out Among The Stars (vanuit het niets gelijk aan de top van de countrycharts en op drie in de Billboard album hitparade) heeft Columbia Records nog onuitgebracht Johnny Cash materiaal liggen voor minstens vijf albums, terwijl American Recordings onder de titel Unearthed II een tweede box onuitgegeven Cash plant. Naar verluidt had Cash nog een magazijn vol unreleased stuff toen hij overleed *** Wat ons eraan doet denken: de “director of photography” van de videoclip van de prima Out Among The Stars single She Used To Love Me A Lot is (ondanks zijn naam) een Belg, Nicolas Karakatsanis *** Wat Cash kan, kan Roy Orbison ook, en op 20 mei verschijnt Mystery Girl Deluxe, een Legacy CD/ DVD versie van Orbison’s laatste album dat precies 25 jaar geleden postuum verscheen. Mystery Girl Deluxe bevat één compleet nieuwe song, alternatieve versies van California Blue, She’s A Mystery To Me en You Got It, acht demo’s waaronder een She’s A Mystery To Me duet met Bono van U2 (die dat nummer schreef), vier videoclips en een DVD docu van een uur over de opnames van het album *** Altijd leuk om te zien welke nummers de Library Of Congress heeft toegevoegd aan de National Recording Registry, en nog geiniger om te lezen in welke bochten de Library zich wringt om die songs te beschrijven. Vanaf nu officieel bewaard tot het einde der tijden zijn Caldonia van Louis Jordan uit 1945 (“Vocalist en altsaxofonist Louis Jordan verliet het Chick Webb Orchestra in 1938 en startte zijn eigen kleine groep toegewijd aan de jumpblues stijl. Tegen het midden van de jaren ’40 bereikte hij een ongeëvenaard crossover succes. Louis Jordan & his Tympany Five scoorden nationale hits in de "race", country en popmarkt met hun aanstekelijke, drijvende uitvoeringen van Jordan’s scherpe, grappige songs en waren een belangrijke invloed op de vroege rock ‘n’ roll. Caldonia is een swingend uptempo dansdeuntje herinnerd voor de komische, geroepen pointe "Caldonia! Caldonia! What makes your big head so hard?"), Dust My Broom in Elmore James’ Trumpet versie uit 1951 (“Het liedje was niet nieuw, de sound wel. James verving de akoestische solo blues van Robert Johnson door een elektrische bluesband. Het is geweten dat hij knutselde aan de pick-ups van zijn gitaar en fans discussiëren nog steeds over hoe hij zijn kenmerkende sound bereikte. Welke combinatie van gitaar en pick-up ook werd gebruikt in de slide gitaar opening, Elmore James creëerde er de meest herkenbare gitaarrif in de geschiedenis van de blues mee”), When I Stop Dreaming van The Louvin Brothers uit 1955 (“The Louvin Brothers positioneerden zichzelf bijna uitdagend buiten de lijnen van de wereld van de countrymuziek van midden jaren ’50. Ira’s hoge eenzame leadzang en Charlie’s hoge tenor afdalingen waren de sound van een vroeger tijdperk, maar ze werden zeer goed bediend door de moderne opnametechnieken die elke nuance van hun harmonieën opving”), Cathy’s Clown van The Everly Brothers uit 1960 (“Geschreven door Don en Phil Everly, de tekst gebaseerd op een vriendinnetje van Don op de middelbare school, de sound op Ferde Grofé’s Grand Canyon Suite. Bij de opname in de legendarische RCA Studio B in Nashville gebruikte engineer Bill Porter een tape loop op de drums om een indruk van twee drummers te creëren. Porter bekwam het typerende stemgeluid door de Everlys door één microfoon te laten zingen en dat door een massieve plaat reverb eenheid te voeden. Om de sound te krijgen die hij wou schroefde hij de reverb veren zo vast dat ze bijna braken”), en de Carnegie Hall Concert live LP van Buck Owens & his Buckaroos uit 1966 (“Owens was de originator van de Bakersfield sound, genoemd naar de stad in California waar hij sinds 1951 woonde, een nieuw geluid dat de country muziek probeerde weg te leiden van de weelderige arrangementen karakteristiek voor de meeste Nashville artiesten om terug te keren naar de traditionele bands zonder orchestratie die honky tonk en proto-rock ‘n’ roll speelden. In tegenstelling tot Owens’ oorspronkelijke angst dat de New Yorkers zijn muziek niet goed zouden vinden verkocht de band in 1966 hun beide Carnegie Hall shows uit. Op het programma stonden opgewekte versies van Act Naturally en Love’s Gonna Live Here Again versterkt door Don Rich’s knisperende percussieve licks en drummer Willie Cantu’s showstoppende luidruchtigheid. Tranentrekkers In The Palm Of Your Hand en Cryin’ Time gaven steel gitarist Tom Brumley de mogelijkheid soulvolle accenten toe te voegen terwijl Owens’ vocalen gevaarlijk dicht aanleunden bij melodrama. Een criticus observeerde dat hij getuige was van een geïnspireerd man die de grootste performance van zijn leven gaf") *** Dat hadden we allemaal zelf niet beter maar wel veel bondiger kunnen zeggen! ** De intussen 78-jarige Mickey Gilley, neef van Jerry Lee Lewis én van Carl McVoy en zelf ook country- en occasioneel rock ‘n’ roll pianist, gaat in Pasadena, Texas een nieuwe Gilley’s honky tonk club bouwen. De originele Gilley’s opende in Pasadena in 1971 en was de locatie van de film Urban Cowboy (1980). De club sloot de deuren na ruzie tussen Gilley en mede-eigenaar Sherwood Cryer, in 1990 werd het interieur tot puin herleid na brandstichting. De enige gebouwen die nog rechtstonden toen de huidige eigenaar (het Pasadena Independent School District) alles met de grond gelijk maakte waren de rodeo arena en stallen. Vandaag de dag blijft enkel de opnamestudio op Spencer Highway over. Gilley’s heropende op 2 oktober 2003 in Dallas met de originele mechanische stier uit Urban Cowboy, een showroom van 2,4 vierkante kilometer en 8,5 vierkante kilometer restaurant, entertainment areas en meeting rooms.


Merchandise: een leeg bierblikje van Gilley's te koop in hun souvenirshop voor 5 dollar.
Gesigneerd door Mickey Gilley kost het 10 dollar...

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)

Op 30 maart overleed de op 2 juli 1936 geboren bariton- en tenorzanger George Everette “Buggs” Winfield, vanaf 1973 lid van The 5 Keys, de jaren ’50 doo-wop groep bekend van The Glory Of Love, Close Your Eyes en Ling Ting Tong. 5 Keys leadzanger Rudy West lijfde in 1973 de in 1952 opgerichtte doo-wop groep The Chateaus in als nieuwe 5 Keys. Winfield nam in 1973 met The 5 Keys de singles Goddess Of Love/ Stop What You're Doing To Me (Landmark Records) en acappella heropnames van Out Of Sight Out Of Mind/ Close Your Eyes (Bim Bam Bomm Records) op en bleef zingen met West tot diens dood in mei 1998. Winfield was een origineel groepslid van The Chateaus die tussen 1956 en 1959 vier singles uitbrachten op Epic en Warner Bros en in 1963 The Bobbettes begeleidden op Close Your Eyes. In 2003 richtten George Winfield en mede-Chateau Oliver Sidney samen met originele 5 Keys Maryland Pierce en Bernie West een nieuwe 5 Keys groep op met een nieuwe leadzanger, Dempsey Spencer *** Op 15 april overleed de op 29 december 1922 geboren Joseph Cook, falsetto leadzanger van Little Joe & the Thrillers, bekend van de door Cook geschreven hit Peanuts die in 1957 de 22ste plaats in de Billboard Top 100 bereikte. Cook, zoon van een blueszangeres en kleinzoon van een predikante, begon in het gospelkwartet The Evening Stars dat in 1951 Say A Prayer For The Boys In Korea opnam voor Apex Records. Zelf werkte hij trouwens in de scheepsbouw voor de marine. Naar verluidt sloeg hij een aanbod af om Sam Cooke te vervangen bij The Soul Stirrers alvorens in 1956 de seculiere Thrillers op te richten die een contract kregen bij Okeh Records. Do The Slop was een lokale hit in Philadelphia en New York, Peanuts ging via de TV show American Bandstand het hele land rond, een succes dat de groep nooit meer kon herhalen. In 1962 richtte hij met zijn dochters Dinell en Delfine en twee andere meisjes The Sherrys op die dat jaar de 35ste plaats haalden in de rhythm ‘n’ blues lijsten met Pop Pop Pop Pie. Cook is blijven zingen tot hij er in 2007 definitief mee kapte – de laatste 27 jaar van zijn carrière als vaste artiest in de Cantab Lounge club in Cambridge, Massachusetts. Hij werd 91 jaar. Peanuts werd gecoverd door Rick & the Keens (1961) en The Four Seasons (1963, Cook’s falsetto zang wordt beschouwd als een van de invloeden op de zangstijl van Frankie Valli).


Links Joe Cook toen en rechts een LP van Cook uit 1981 die wij niet persé hoeven te hebben...

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)


Duke Danger rechts naast Jerry Lee in 2011. Helemaal rechts zien we Linda Gail Lewis

Op 9 maart overleed Harvey Larry “Duke” Faglier alias Duke Danger, vanaf 1977 aan en af gitarist voor Jerry Lee Lewis. Fagler was eigenlijk bluesgitarist en woonde zelfs een tijdje in het Nederlandse Geldermalsen waar hij terechtkwam door zijn werk bij muziekapparatuurproducent Gibson in Vianen. In Nederland trad hij op met de Southside Blues Revue. Naast de muziek werkte Danger ook zowat zijn hele leven voor de politie, onder meer als informant. Hij leed al twee jaar aan keelkanker *** Op 30 maart overleed de op 15 december 1950 geboren zanger-saxofonist Samuel Leon alias Sammy Sax na een hartoperatie. Leon, de zoon van een saxofonist (zijn vader Julius Raul Velez Leon was bandleider van het Barnum & Bailey Circus), studeerde aan de Julliard School Of Music en richtte in 1969 op zijn achttiende de salsaband La Fantastica Orchestra op met wie hij verschillende albums uitbracht. Met Sammy Sax & the MD’s was hij bandleider voor oldies concerten met onder meer Vito Picone’s Elegants, The Dubs, The Channels, The Del Vikings, The Cadillacs, The Chimes, The Teenagers, The Limelites, The Harptones, The Heartbeats, The Chiffons, Gene Chandler, The Chantels, The Bobbettes, Don & Juan en The Teenchords. Opnemen deed hij met onder meer Earl Lewis & the Channels (de CD Especially For You uit 2008) en Cleveland Still’s Dubs (de CD Bringing Back The Magic). Daarnaast runde Leon in Northamton, Pennsylvania zijn eigen Canaan Lake platenlabel annex opnamestudio *** Het goede nieuws is dat de broers Dave en Phil Alvin van The Blasters voor het eerst in bijna 30 jaar samen een album opnamen, het slechte nieuws is dat Common Ground wellicht meer blues dan rock ‘n’ roll zal zijn gezien de ondertitel Dave Alvin + Phil Alvin Play And Sing The Songs Of Big Bill Broonzy, uiteraard een bluesartiest. Voor zover wij weten is dit ook Phil’s eerste album nadat hij bijna bezweek tijdens een Europese tour met The Blasters in 2012. De eerste 500 exemplaren van de CD of LP rechtstreeks besteld bij platenfirma Yep Roc gaan vergezeld van een metalen broeksgesp met de namen en de initialen van de broers en twee gekruiste gitaren.


Merchandise: Dave en Phil Alvin als broeksgesp

KORT ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Nu te koop als metalen vuurscherm voor de open haard: replica’s van de Music Gates poorten van Graceland. Wie interesse heeft diene op internet op zoek te gaan naar de Amerikaanse firma Henson *** De meer gefortuneerden onder ons (nu ja, onder u) kunnen dan weer een gooi doen naar Elvis' Honeymoon Hideaway in Vista Las Palmas, Palm Springs dat op de onroerendgoedmarkt komt voor 9 miljoen dollar. Elvis leasde het huis ongeveer een jaar, tekende het contract net voor zijn huwelijk in 1967 en betaalde 21.000 dollar huur per maand. De residentie werd in 1987 voor 487.500 dollar verkocht aan een Elvisfan die het volstouwde met memorabilia. De villa kan bezocht worden door het publiek en elk jaar in mei vindt er een Elvisweekend plaats, vaak met Glen Glenn als een van de aanwezige artiesten. Het huis werd gebouwd in 1960 en werd toen het House Of Tomorrow genoemd omwille van zijn vooruitstrevende architectuur gebouwd in vier concentrische cirkels zonder één vierkante kamer. Er zijn twee slaapkamers en twee badkamers, en in de tuin een zwembad en een waterval *** Wij kunnen amper boeken betalen, laat staan alle boeken, want er komt voorlopig geen eind aan de stroom boeken van mensen die Elvis van nabij of minder nabij gekend hebben. Voorzien voor augustus is de publicatie van Memphis Mafia Princess: Living In “The Elvis World”, de autobiografie van Shirley Dieu, het lief van bodyguard Joe Esposito tijdens de laatste jaren van Elvis' leven *** De intussen 76-jarige baszanger Joe Moscheo II stapt uit The Imperials, waardoor Terry Blackwood het enige groepslid wordt dat nog met Elvis op het podium stond. De groep werd opgericht in 1946 en Moscheo en Blackwood kwamen er rond 1966 bij. Ze namen met Elvis op van mei 1966 tot juni 1971 (de gospel LP’s How Great Thou Art en He Touched Me) en begeleidden hem live on stage van 1969 tot 1972. Moscheo blijft eigenaar van de naam "Elvis' Imperials" en gaat zich toeleggen op het geven van lezingen, Blackwood gaat door met nieuwe zangers onder de naam Terry Blackwood & the Imperials.

Naar Boven

5 april 2014
UITVINDER VAN DE GITAAR BOOGIE OVERLEDEN

Op 3 april overleed de 93-jarige gitarist Arthur Smith, de man die in 1945 de originele Guitar Boogie componeerde en opnam en daarmee de basisakkoordenprogressie van de rock ‘n’ roll vastlegde: de Guitar Boogie is het standaard “Jef, er ligt een worst op tafel” rondje geworden. De invloed van Arthur Smith op gitaristen als Hank Garland en zelfs The Ventures valt dan ook niet te onderschatten.

Arthur Smith & the Cracker Jacks

Smith werd op 1 april 1921 geboren in Clinton, South Carolina en werkte in een textielmolen voor hij gitarist, fiddler, mandoline- en banjospeler werd. Zijn vader was muziekleraar en leidde de plaatselijke harmonie, en het eerste instrument dat Arthur leerde spelen was de cornet. Met zijn broers Ralph en Sonny startte hij het Dixieland combo The Carolina Cracker Jacks dat zou evolueren tot een countryband. Na zijn legerdienst bij de marine tijdens de tweede wereldoorlog pikte hij de muzikale draad weer op. Guitar Boogie nam hij origineel op in 1945 op voor Super Disc Records (een klein label uit Washington gelinkt aan de supermarkt van eigenaar Irwin Feld, dezelfde die achteraf de Winter Dance Party Tour organiseerde tijdens dewelke het vliegtuig met Buddy Holly, Ritchie Valens en The Big Bopper neerstortte) met zijn Rambler Trio dat naast Smith bestond uit ritmegitarist Don Reno en bassist Roy Lear van The Tennessee Ramblers. Guitar Boogie is een uptempo twaalfmaten boogie gebaseerd op oudere piano boogies en hetzelfde gitaarloopje zat ook al in Lead Belly’s Roberta Part 1 & 2 uit 1935. Zelf zei Smith ooit dat hij de mosterd haalde bij het nummer Boogie Woogie van Tommy Dorsey “want in die tijd luisterde ik naar big band muziek en niet naar country of blues”. Na het succes van het gelijkaardige Banjo Boogie in 1948 werd Guitar Boogie heruitgebracht op MGM onder de naam Arthur Smith & His Cracker Jacks en werd het een hit: nadat het nummer 8 werd in de countrylijsten stootte het door naar de 25ste plaats in de popcharts, naar verluidt de eerste crossover country gitaarinstrumental.
Na Guitar Boogie is Smith’s bekendste compositie er een waarvan weinig mensen zich realiseren dat hij het schreef: het door Eric Weissberg & Steve Mandel gespeelde Duellin’ Banjos thema uit de film Deliverance (1972) is het door Smith in 1955 gecomponeerde (al is de melodie sterk verwant aan een dansdeuntje uit de zeventiende eeuw (!) van de Duitse componist Michael Praetorius) en origineel door hem in duet met banjospeler Don Reno opgenomen Feudin’ Banjos. Het kostte Smith een rechtszaak om zijn copyright en royalties op te eisen. In totaal schreef hij bijna 500 nummers waaronder meer dan 100 gospels (een deel van zijn Cracker Jacks waaronder zijn broer Ralph Smith nam ook gospel op als het Crossroads Quartet). Zijn songs werden opgenomen door onder meer Chet Atkins, Johnny Cash, Roy Orbison en Boots Randolph. Smith bouwde zijn eigen opnamestudio waar – kan tellen qua uitersten – ook James Brown’s soulklassieker Papa’s Got A Brand New Bag werd opgenomen. Smith blikte er ook radioshows in voor Johnny Cash, Chet Atkins, predikant Billy Graham, en uiteraard ook voor zichzelf: zijn Top Of The Morning liep onafgebroken voor 29 jaar. Daarnaast zette hij ook in het nieuwe medium televisie: al in 1951 presenteerde hij zijn eerste televisieprogramma, zijn radioshow Carolina Calling liep in de jaren ’50 ook op TV, zijn Arthur Smith Show was de eerste country show die landelijk werd gesyndiceerd en zou 32 jaar zou lopen op 90 stations. In 2006 ging Smith op pensioen en droeg hij zijn zakelijke belangen, productiebedrijf en management business over aan zijn zoon Clay Smith, die zelf ook opnam (onder meer samen met zijn vader) en eind jaren ’70 de zaken van Johnny Cash beheerde.

Het waren zo te zien goede tijden Down Home in 1964...

Guitar Boogie werd onder meer gecoverd door Alvino Rey (1946), het Les Paul Trio (1947) , Pee Wee Crayton (in 1949 onder de titel Bounce Pee Wee), The Esquire Boys met Rock Around The Clock gitarist Danny Cedrone (in 1953 als Guitar Boogie Shuffle), The Super Sonics (in 1953 als New Guitar Boogie Shuffle), Frank Virtue (die samen met Smith in de marine diende) & the Virtues (als Guitar Boogie Shuffle een Top 5 hit in 1959), Bert Weedon (in 1959 een Top 10 hit in Engeland), The Shadows (in 1961 als Shadoogie) en Bill Justis (1965), in Nederland in 1962 door René & the Alligators en in België in 1962 door Burt Blanca als Guitar Boogie Twist en in 1964 door The Jokers als Football Boogie. Recenter werd het in 1987 nog gecoverd door The Tail Gators. De Guitar Boogie van Chuck Berry op zijn LP One Dozen Berries uit 1958 is daarentegen een eigen compositie van Berry die dan weer werd gecoverd door The Scorpions (GB) in 1959. Als hillbilly en rockabilly gerecupereerde nummers van Arthur Smith zijn Hot Rod Race (1951), Teen-Age Rebel (1957, met zangeres Carol Honeycutt), en de instrumentals Guitar Bustin’ (1958) en First Star (1964).


Geen gitaarlegende of Deke Dickserson staat er mee op de foto, hier in 2002 met Arthur Smith

Naar Boven

5 april 2014
GRATIS NAAR FEEL THE '50s INDOOR TE VENLO!

(edit 19-4-2014 bericht organisatie: Helaas en met veel pijn in ons 50s hart, hebben we 1 juni moeten cancelen. We bereikten niet het minimaal vereiste aantal kaarten om break-even. We wilden geen risico nemen om Feel The 50's festival 29 t/m 31 aug in gevaar te brengen als het outdoor weer plaatsvindt)

De Stichting Muziek en Cultuur.NL organiseert in samenwerking met Theater de Maaspoort op zondag 1 juni onder de naam Feel The ‘50s Indoor Experience Day in Theater de Maaspoort te Venlo een nieuw evenement met concerten en een fifties lifestyle beurs als opmaat naar de tweede editie van het Feel The ‘50s festival eind augustus in het Nolenspark in Venlo. Nu zijn er - prijs u gelukkig - teveel rock ‘n’ roll festivals om ze hier allemaal individueel in het zonnetje te zetten, maar de Feel The ‘50s Indoor Experience Day valt op omdat er naast twee uitstekende Nederlandse bands maar liefst vier internationale acts optreden die eender welk ander festival kunnen headlinen, namelijk Rockin’ Raffi, Si Cranstoun, Ray Gelato en The Magic Platters. In Venlo krijgt u ze alle vier op een rijtje!


Links: The Magic Platters. Rechts: Si Cranstoun

Een vreemde naam als top of the bill is misschien The Magic Platters (USA) omdat alle originele leden van deze in 1952 (!!!) opgerichte legendarische vocal group al lang niet meer onder ons zijn: het laatste oprichtende groepslid dat op al hun klassiekers zong, Herb Reed, overleed in juni 2012 op 83-jarige leeftijd. De Platters stamboom is inmiddels een onontwarbaar kluwen want letterlijk honderden zangers en zangeressen hebben in de loop der decennia deel uitgemaakt van een onoverzichtelijke reeks Platters aftakkingen en afsplitsingen. Wij vermoeden dat dit de sinds begin jaren ’90 vanuit Europa opererende Magic Platters zijn van de Amerikaanse zangeres Ella Woods die voor het eerst opdook in een Platters incarnatie in 1972, maar zelfs daar zouden we geen kratje bier op durven inzetten.
Si Cranstoun behoort tot de nieuwste lichting van Engelands hotste exportproducten uit de retro scene en is ook bij vele van onze boppers erg populair. Moest u hem toevallig toch niet kennen (schande!), dan kan u in deze radiospot horen wat voor mooie dingen hij bewerkstelligt. Ray Gelato (GB) daarentegen is wellicht een van Cranstoun’s leermeesters en voorbeelden, want de godfather van de swing rockt ‘n’ rollt al vanaf 1982 sinds zijn dagen met The Chevalier Brothers. De ras-entertainer eerste klas trad op voor Paul McCartney van The Beatles (op Macca’s huwelijk), als voorprogramma voor Robbie Williams in de Royal Albert Hall, en zelfs twee keer in het Londonse Ritz Hotel voor de Britse koningin! En van gevestigd talent naar nieuw en bovendien piepjong talent: het wordt in Venlo uitkijken naar de Jerry Lee Lewis vertolking van de uit Parijs komende 13-jarige (!!!) pianovirtuoos Rockin' Raffi.


Links: Ray Gelato. Rechts: Rockin' Raffi

In het voorprogramma kunt u zich alvast warmdansen bij optredens van VaVaVoom en Junior Marvel & the Hi-Tombs, terwijl de platentafels worden bemand door fifties DJ Big H Jamboree en Europa’s oudste actieve DJ, de 81-jarige (!!!) Appy Legius, bekend van het legendarische Venlose duo Appy & Henk. In de verschillende foyers zorgt een fifties lifestyle beurs voor stands met kleding, schoenen, accessoires, jukeboxen en meubilair. Vasco’s 50s barbershop zorgt voor scheerbeurten, vetkuiven en gepaste dameskapsels, dit alles omkleed met fotoshoots met Marilyn Monroe lookalike Deborah Bakker uit Zaandam en dansdemo’s en workshops van The Boogie Academy uit Eindhoven.
Het event start zondag 1 juni om 16 uur en is ten einde om 23 uur. Alle info betreffende de kaartverkoop vindt je op www.maaspoort.nl. Het mooiste hebben we voor het laatst bewaard: Stichting Muziek en Cultuur.NL geeft voor dit unieke festival 2 x 2 tickets ter waarde van € 75,-- per koppel cadeau aan de twee snelste Boppin’ Around mailers! Wees er als de gesmeerde bliksem bij en waag je kans vanaf NU via (edit 19-4-2014 bericht organisatie: Helaas en met veel pijn in ons 50s hart, hebben we 1 juni moeten cancelen. We bereikten niet het minimaal vereiste aantal kaarten om break-even. We wilden geen risico nemen om Feel The 50's festival 29 t/m 31 aug in gevaar te brengen als het outdoor weer plaatsvindt)

Naar Boven

5 april 2014
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS

KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Huib en Sietse...

Euh, gaan Huib Moor en Sietse Heslinga van The Ragtime Wranglers jazz spelen? Nee hoor, dit is enkel het resultaat van een fotoshoot voor het North Sea Round Town festival in Amsterdam, zonder Joe Sixpack die zoals gewoonlijk weer aan het klussen was aan zijn Homebrew Studio. Dit is op korte tijd de derde fotoshoot waarop The Ragtime Wranglers worden uitgenodigd, dus kunnen de heren er binnenkort misschien wel een tweede carrière bijnemen…. *** Nieuwe bands: laat ze maar komen, en daar melden Mister Rocks & his Handsome Devils zich aan. Op www.misterrocks.com kan u beluisteren welk soort vlees ze in de kuip hebben, maar u weze gewaarschuwd dat het niet je reguliere petticoat rock ‘n’ roll is! *** Op 20 april 2014 zal www.northseasurfradio.com, het op 1 september 2013 door Phantom Four drummer Niels Jansen opgerichte online surf radiostation, een Top 101 van de beste revival surf albums uitzenden, goed voor een 10 uur durende surfmarathon! Als je jouw favoriete nummers wil bijdragen aan de lijst moet je nog snel vòòr 11 april je persoonlijke Top 10 op het www.surfguitar101.com forum posten of doormailen naar top101@northseasurfradio.com.

Surf...

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

In Antwerpen loop je op het Zuid nog tot 30 april aan de Gillisplaats 3 een pop up tiki bar tegen het lijf: de Appleton Tiki Bar is open van woensdag tot en met zaterdag van 18 uur tot 2 uur. Geen flauw idee of ze er ook goeie muziek draaien, maar goeie cocktails zullen ze er allicht hebben…

Antwerpen goes Tiki!!!

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Goofin’ (FI) presenteert een 4 track vinyl-EP van Spud 'n' Nick, een nieuw duo bestaande uit Vesa Haaja (leadzanger van The Barnshakers) en Jouni “Kekka” Uitto (leadzanger van The Rockin' 8-Balls en The Silver Bullets). De EP is afgeklopt op 500 stuks, de eerste 200 met een gratis promofoto op singleformaat *** Eind dit jaar doen Lights Out, de band van Dan (contrabas), Craig (gitaar) en Lee (drums) Cotton oftewel de zonen van The Jets (GB), definitief het licht uit, want de band wil het aantal optredens drastisch terugschroeven tot “geselecteerde clubgigs en weekenders”. Lights Out begon in 1996 als The Bad Boys en bracht twee albums uit, Long Time Coming (2009) en What Did You Expect (2013). Ook hun vaste roadie Dennis stopt ermee na 30 jaar trouwe dienst aan Lights Out en The Jets *** Johnny & the Jailbirds (GB) hebben een nieuwe gitarist: Jake Allen vervangt Jim Hammond, meteen al de tweede personeelswissel sinds hun nieuwe start eind 2013, want eerder al verving Garry Tyrrell John Wright op bas.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)

"nieuw" Hank materiaal...

Ongelooflijk eigenlijk, maar er valt nog steeds “nieuw” materiaal te vinden, en zo werden vorig jaar een aantal transcriptieplaten ontdekt met vier radioshows van Hank Williams uit februari 1950 voor Naughton Farms, een planten- en zadenhandel uit Waxahachie, Texas. De opnames werden in een studio gemaakt voor een radioshow getiteld Garden Spot met studiomuzikanten in plaats van Hank’s reguliere Drifting Cowboys. Als voorproefje voor de in mei te verschijnen 28 track CD is er nu al de 10-inch (25 cm) EP The Garden Spot Programs 1950 Extended Play met 6 nummers + jingles op doorschijnend bruin vinyl gelimiteerd op 500 exemplaren. De opnames werden voor het laatst gehoord op de radio in Texas 64 jaar geleden… De eerste persing van de volledige LP wordt rood vinyl *** Verzamelvoer voor mensen die liever rocken zònder kleren aan is dan weer de Nasty Rockabilly box: alle 20 Nasty Rockabilly LP’s met de ongecensureerde hoezen in één dikke vett(ig)e doos van 5 kilogram, afgeklopt op slechts 200 exemplaren *** Boekenplank: Louis Jordan, Son Of Arkansas, Father of R ‘n’ B’ is een gloednieuwe biografie van een van de swingendste zwarte grootvaders van de rock ‘n’ rolll, geschreven door Stephen Koch *** Wie had ooit kunnen denken dat die goeie ouwe doodbrave Pat Boone op zijn 79ste een arrestatiebevel aan zijn broek zou krijgen? Een rechter in Los Angeles schreef op 31 maart een arrestatiebevel uit op Boone’s naam nadat die niet was opgedaagd als getuige in een rechtszaak rond luxecondo’s op een cruiseschip. De firma achter het project werd veroordeeld tot de betaling van een schadevergoeding aan de investeerders, maar omdat die betaling uitblijft proberen de advocaten nu hun onbetaalde rekeningen te recupereren door de eigenaars van de appartementen in de condo’s aan te pakken. Boone beweert dat hij niet aantrad als getuige omdat hij op vakantie was in Hawaii.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)


Was Glenn McDuffie echt dé man op dé foto?

Op 14 maart overleed de 86-jarige Glenn Edward McDuffie, (mogelijk) de man op de iconische foto van VJ Day op Times Square in New York, een foto die als geen andere de euforie evoceert die heerste in Amerika toen de tweede wereldoorlog werd beëindigd: fotograaf Alfred Eisenstaedt maakte de foto van het kussende paar met een Leica IIIa noordwaarts kijkend ten zuiden van 45th Street waar Broadway en Seventh Avenue samenkomen op 14 augustus 1945, de dag van de capitulatie van Japan, en de foto werd een week later afgedrukt in Life magazine. Een fotojournalist van de marine vereeuwigde toevallig dezelfde scene vanuit een andere hoek met minder achtergrond die evenwel toelaat de exacte locatie te bepalen, namelijk voor de Chemical Bank And Trust Building met het uithangbord van de Walgreens Pharmacy duidelijk zichtbaar. De op 31 mei 1927 in Kannapolis, North Carolina geboren McDuffie was overigens niet de enige die beweerde dat hij de matroos op de foto was, wat geen verwondering mag wekken aangezien er die dag allicht wel meer werd afgekust door mariniers: in totaal 11 mannen en drie vrouwen claimden dat zij op de foto staan. De waarschijnlijkste kandidate voor de vrouw was de op 20 juni 2010 op 91-jarige leeftijd overleden Edith Shain die toen als tandartsassistente werkte, en tandartsassistentes droegen in die dagen een verpleegstersuniform. Op Times Square is de kus vereeuwigd als standbeeld.

KORT OVERIG ROCK 'N' ROLL NIEUWS


The Quests in hun begindagen met Jap Chong rechts op de foto...

Op 2 maart overleed de 71-jarige Chong Chow Pin alias Jap Chong, gitarist van gitaargroep The Quests, de eerste band die een Engelstalige LP uitbracht in Singapore, niet echt rock ‘n’ roll territorium, zou je denken, tenzij je rekening houdt met de grote lokale militaire aanwezigheid van troepen van het Britse Gemenebest: je kon er alle Amerikaanse en Britse hits horen en zelfs de LP van de Nederlandse Jumping Jewels kopen! Het verhaal van The Quests begint als vier vrienden in 1961 een bandje beginnen met The Everly Brothers, The Ventures en vooral The Shadows op het repertoire. De jongens waren zo arm dat ze zich in de begindagen geeneens elektrische gitaren konden veroorloven en noodgedwongen speelden op geléénde instrumenten! Met ene Wilson David haalden ze hun eigen Cliff Richard in huis en in 1964 mochten ze nu een succesvolle tour door Maleisië auditioneren voor EMI, wat resulteerde in een platencontract met twee voorwaarden: zonder David en mét twee eigen nummers voor hun debuutsingle, en zo namen The Quests op 24 augustus 1964 Shanty/ Gallopin’ op. Shanty berekte de top van de hitparade in Singapore en Maleisië, de eerste single door een groep uit Singapore waarvan meer dan 20.000 stuks over de toonbank gingen. In Singapore zelf stond het twaalf weken op nummer één, vòòr I Should Have Known Better van The Beatles, en in Europa werd Shanty gevoverd door The Invaders (Zweden) en Danny & the Electro Strings (uit… Den Bosch!). Er volgden nog meer singles, EP’s en verschillende nieuwe zangers, wat uiteindelijk in 1966 resulteerde in de LP Questing, de eerste Engelstalige LP van een groep uit Singapore, met zeven vocale nummers en zes instrumentals. De groep evolueerde tot de lokale Beatles en zou uiteindelijk splitten in 1971. Bassist Henry Chua zou later een band genaamd The reQuest oprichten. Reünies volgden in 1994 en recent nog in 2013.


...en The Quests in 2013 met Jap Chong hier ook weer rechts op de foto

KORT ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Het nieuwe Britse Channel 9 programma Dead Famous DNA onderzocht een haar van Elvis en concludeerde daaruit dat de King leed aan hoge bloeddruk, migraine, obesitas, darmklachten, chronische vermoeidheid en hartproblemen. Hun conclusie: Elvis was mogelijk genetisch voorbestemd om jong te sterven, ongeacht zijn levensstijl. De analyse toonde een mogelijke ziekte aan de hartspieren aan, hypertrofische cardiomyopathie, die het hart doet verdikken en de hartspieren verzwakt. Symptomen van de ziekte zijn een onregelmatige hartslag, vermoeidheid, flauwvallen en hoge bloeddruk. Interessant hierbij is dat Elvis’ moeder op 46-jarige leeftijd overleed aan een hartaanval veroorzaakt door acute hepatitis. Elvis overleed officieel aan een hartfalen, maar de reden daarvan is onbekend. Het haartje zelf is afkomstig “van de kapper van Elvis”, al is er geen 100 % zekerheid dat het echt is. Onnodig te vermelden dat EPE elke medewerking aan het programma weigerde *** De Legacy Edition van Recorded Live On Stage In Memphis uit 1974 haalde de Billboard albumlijsten en is daar het 130ste Elvis album dat die hitparade haalt, een absoluut record: Frank Sinatra staat op de tweede plaats met “amper” 82 albums *** Op komst: een documentaire over Orion alias Jimmy Ellis, de rock ‘n’ roll zanger met de Elvisstem en het masker. Ellis nam zijn eerste single al op in 1964 maar werd pas echt “bekend” als de man wiens stem werd toegevoegd aan die van Jerry Lee Lewis op de Sun LP Jerry Lee Lewis: Duets uit 1978 waarvoor ook bij ons in Nederland flink reclame werd gemaakt met de slagzin "je weet niet wat - of wie - je hoort": Ellis’ stem trok zo op die van Elvis dat menigeen twijfelde of dit een verdraaid goeie soundalike dan wel de één jaar eerder overleden King was. De truc werd nog een keer overgedaan op de LP Trio Plus uit 1980 met Jerry Lee Lewis, Carl Perkins en Charlie Rich. In 1979 vond Ellis zichzelf opnieuw uit als Orion Eckley Darnell, het fictieve personage gecreëerd door schrijfster Gail Brewer-Giorgo in haar roman Orion uit 1978 (in 1982 zelfs in het Nederlands verschenen bij Elsevier als De Koning Van De Rock ‘n’ Roll) over een rock ‘n’ roll zanger die verdacht veel lijkt op Elvis en zijn eigen dood in scene zet, wat leidde tot speculatie dat het fictieve verhaal van Orion het ware verhaal van Elvis was. Orion’s debuut LP, toepasselijk getiteld Reborn, verscheen in 1979 op Sun Records met op de foto Orion Lone Ranger-gewijs met een masker over zijn ogen. In zijn hoogdagen trad hij in Nederland op op de Rockhouse Meeting en te dier gelegenheid was hij ook te gast bij Felix Meurders in de Rock ‘n’ Roll Methode. Jimmy “Orion” Ellis werd op 12 december 1998 op 53-jarige leeftijd in zijn pandjeshuis in Alabama doodgeschoten door overvallers.


Orion, de kruising tussen Elvis en Batman, bekijkt een van zijn LP's

Naar Boven

20 maart 2014
REGGIE TIELMAN OVERLEDEN


Vaarwel, Reggy, het ga je goed...

Iedere grote rock ‘n’ roll band komt ooit aan zijn einde: op 12 maart overleed in Den Haag de op 20 mei 1933 in Soerabaya geboren Reginald Uchtmann, de oudste en laatst levende van The Tielman Brothers, de allergrootste rock ‘n’ roll band aller tijden qua muziek, show, beleving, innovatie en cultstatus, alias The Four T‘s. De wereld heeft de laatste telg uit dit virtuozengeslacht verloren en Reggy, Andy, Phonton en Loulou hebben ons alleen nog herinneringen nagelaten. Nadat voor Loulou in 1994 de levenskaars uitging, Phonton de verre reis in 2000 maakte en Andy het tijdelijke in 2011 voor het eeuwige verruilde, heeft ook Reggy ons nu op de trotse leeftijd van 80 jaren vaarwel gezegd, de ritmegitarist die altijd in de bescheiden schaduw van leadgitarist en zanger Andy zijn kunststukjes, zeg maar gerust muzikale hoogstandjes, in een harmonieuze eenklang met zijn broers ten gehore gaf. De meest dynamische ritmegitarist aller tijden, afkomstig uit een aards paradijs aan het andere einde van de wereld, is nu vereend met zijn broers in het hemelse paradijs! Rock 'n' roll is nooit duivels geweest en The Tielman Brothers waren voorbeelden van het cultiveren van een eens zo verguisde muzieksoort. Zij hebben rock ‘n’ roll salonfähig gemaakt, naar een hoger niveau getild. Reggy had daar een belangrijke bijdrage aan. Hij trad bij ons weten voor het laatst op tijdens de Kelapa Muda party in het Wellantcollege in Voorburg op 20 mei 2013, begeleid door Tjendol Sunrise, naar aanleiding zijn 80ste verjaardag.

Naar Boven

13 maart 2014
WALKING TO HEAVEN: DAVE SAMPSON OVERLEDEN


Dave Sampson toen en recenter...

Op 5 maart overleed de op 9 januari 1941 in Uttoxeter, Staffordshire geboren David John Sampson die zijn eerste skifflebandje vormde in 1957 met Martin Murray, later bij The Honeycombs. De rock ‘n’ roll werd in Engeland geboren uit de skiffle en Dave Sampson speelde weldra in diverse Londense rock ‘n’ roll bandjes, onder meer in de Parker Royal Four waarin ook enkele schoolkameraden van Cliff Richard zaten. Cliff woonde bij Sampson in de buurt en ze kwamen elkaar weleens tegen op een podium. Hij schreef voor Cliff het nummer Sweet Dreams en ging hem dat persoonlijk bij hem thuis afgeven. Cliff nam het nooit op maar bracht Sampson wel in contact met Columbia Records en producer Norrie Paramor, en Sampson mocht het zelf opnemen: Sampson’s debuutsingle Sweet Dreams kampeerde in 1960 zes weken in de Britse charts met als hoogste positie nummer 29. Opvolgers See You Around/ If You Need Me (1960), Why The Chicken/ 1999 (1961), Easy To Dream/ That's All (1961, alle drie net als Sweet Dreams met zijn vaste band The Hunters) en de solosingle Wide Wide World/ Since Sandy Moved Away (1962) deden weinig en Sampson ging dan ook de geschiedenis in als een one hit wonder Cliff-soundalike. Vanaf 1963 werkte hij in het clubcircuit in Hamburg terwijl zijn begeleidingsband The Hunters in de beste Shadows traditie solo ging en diverse singles en zelfs twee LP’s uitbracht, Teen Scene en Hits From The Hunters. In 1961 hebben ze zelfs als “The Shadows” een paar keer Cliff Richard begeleid toen de echte Shadows in een auto ongeval waren betrokken. Helaas zouden noch The Hunters noch Dave Sampson de beat invasie overleven.


Dave Sampson in 1960 met Cliff Richard op de foto en rechts begin jaren '60 in Hamburg met Jerry Lee Lewis

In 1999 verscheen de CD Sweet Dreams: The Complete Dave Sampson & the Hunters, goed voor 18 tracks + 2 demo’s. Sampson trad nog steeds op, onder meer in 2005 naast gitarist James Burton (USA) in de Ricky Nelson tribute show Remembering Ricky, diverse 2I's Reunions in de 100 Club in Londen, en in 2010 begeleid door Clem Cattini en Cliff Edmonds voor de International Edwardian Teddy Boy Association. Dave Sampson werd 73 jaar.

Naar Boven

13 maart 2014
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS

KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Nu The Rambler in Eindhoven gesloten is plaatst programmator Erwin Princen een aantal van zijn bands in Café Wilhelmina op het Wilhelminaplein 6 in Eindhoven. Matchbox (GB) in de jaren ’80 hitbezetting op zondagmiddag 2 november zal in elk geval doorgaan in Café Wilhemina! *** William Smulders is bezig met het opnemen van een nieuwe single die hopelijk rond mei zal verschijnen *** Madame Risquée en Burlesque FreakOut organiseren van 30 mei tot 1 juni een driedaags burlesque weekend op diverse locaties in Amsterdam zoals het Paleis van de Weemoed, DOKA, Club Lite en de Sugar Factory. Op het programma van het eerste Amsterdam Burlesque Weekend staan parties, live performances, walk-around acts, een best-dressed competitie, candy girls, deejays, electro swing, alternatieve burlesque met satire en absurdistisch theater dat de donkere kant van fetish exploreert, en workshops waarin u de fijne kneepjes van het vak kan leren inzake pin up modelling, haartooi, make up en alle mogelijke bumps, grinds en shimmies. Alle info op www.amsterdamburlesqueweekend.com.

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Nieuwe bands, laat ze maar komen, en de nieuwste in het rijtje zijn The Moonlight Rumblers, opgericht in de winter van 2013 door Stefan Van den Bergh (gitaar, Lust Off ), Bart Crauwels (contrabas, Wild Deuces, Mike Fantom & the Bop-A-Tones) en Staf Heyndrickx (drums, Wild Deuces en in verre verledens The Boppin’ Bears en The Shuttlecocks) onder aanvoering van nieuwkomer Lies Vogeler op zang. Hààr kennen we nog van achter de tapkast in het Ace Café in Rumst *** En laat oude bands maar terugkomen: Fifty Foot Combo viert zijn 20ste verjaardag (zij het met daarin inbegrepen enige jaren afwezigheid) met een nagelnieuwe 3-track vinyl-EP op Drunkabilly Records getiteld Alligator Wine (met op de titeltrack Reverend Beat Man (CH) als special guest) afgeklopt op 500 stuks waarvan 100 op rood en 100 op wit vinyl. Opgelet: de gekleurde zouden enkel te koop zijn op hun verjaardagsconcert op 21 maart in de Vooruit in Gent, al zal u er daar wel enkele andere lawaaibands voor lief moeten bijnemen. Leuk detail: ook hun allereerste titelloze EP verscheen destijds in 1996 op rood vinyl.

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS


You're never too young to rock 'n' roll: de 12-jarige Lewis Jordan Brown

Binnenkort verschijnt het debuutalbum van pianist Lewis Jordan Brown (zoon van Big Six (GB) pianist Dave Brown), opgenomen in Sugar Ray’s Vintage Studio in Essex met Ricky Lee Brawn (drums, Big Six, Stargazers), Antonio Diavolo (gitaar, Paul Ansell, Voola & the Jayhawks), Paul “Choppy” Lambourne (contrabas, Guanabatz, Demented Are Go, Caravans), Nick Lunt (sax, Big Six), Alex Bland (sax, Big Six, Laura B) en Chas Hodges (Chas & Dave, piano, elektrische bas) *** Oh ja, Lewis Jordan Brown is… 12 jaar! *** Op 19 februari overleed de op 9 september 1941 in Fulham, Londen als Raymond Leslie Howard geboren Britse zanger Duffy Power (echte naam: Raymond Leslie Howard), die in 1959 toen hij in een wasserij werkte op zijn 17de werd ontdekt bij een talentenjacht door impresario Larry Parnes die hem gelijk een contract en een typische Larry Parnes artiestennaam aanbod naar analogie met zijn andere artiesten met een krachtdadig tweelettergrepig adjectief in hun familienaam zoals Billy Fury, Marty Wilde, Dickie Pride en Vince Eager. Hij nam covers op van hits als Whole Lotta Shakin’ Goin’ On, Dream Lover en Ain’t She Sweet voor Fontana Records maar slaagde er nooit echt in daar zelf hits van te maken. Na twee jaar stapte hij eind 1961 met een depressie op bij Parnes om na een mislukte zelfmoordpoging de rest van de jaren ’60 door te brengen in de Britse blues scene en als sessiemuzikant, zij het zonder commercieel succes, en hij eindigde als kluizenaar in een flat. In 1972 verscheen zijn solo debuutalbum waarop onder meer Dana Gillespie meespeelde, maar wegens druggebruik en mentale problemen zou een echte doorbraak naar het grote publiek toe er nooit komen. Eind jaren ’80 werden zowel zijn muziek als Power zelf herontdekt. Power werd 72 jaar.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)


You're never too old to rock 'n' roll: de 86-jarige Fats Domino wordt ere-Grand Marshall van de Krewe Of Orpheus

De op 26 februari 86 jaar geworden Fats Domino werd dit jaar uitgeroepen tot ere-Grand Marshall van de Krewe Of Orpheus, de carnavalsclub uit New Orleans die een parade houdt de avond vòòr Mardi Gras, dit jaar op 3 maart. Fats, die erom bekend staat dat hij na een leven lang toeren zijn huis niet graag meer uitkomt, nam zelf niet deel aan de parade: zijn oudste zoon Antoine Domino III nam de honneurs waar en trad op in een rijdende wagen, de hits van zijn vader vertolkend. Ook andere familieleden namen deel en gooiden muntstukken in de vorm van gouden platen en andere Fats items in het publiek. Fats werd al langer gevraagd, maar dit is de eerste keer in jàren dat hij de uitnodiging aanneemt. De Krewe Of Orpheus werd in 1993 opgericht door ondermeer Harry Connick Jr. en vuurt muziek hoog in het vaandel: een van de bands die dit jaar optreden op hun Orpheuscapade gala is Big Bad Voodoo Daddy. Cineast Quentin Tarantino was celebrity monarch in de parade: hij filmde in New Orleans zijn Django Unchained western *** Gerenoveerd: de in 1942 gebouwde National Guard Armory in Amory, Mississippi, trainings- en opslagfaciliteit van de National Guard annex buurtcentrum en de locatie voor talrijke sportwedstrijden, worstelmatches, dansnamiddagen (het verschil is miniem) én concerten, zoals een Country ‘n’ Western Jamboree met Johnny Cash en Carl Perkins in november 1955 en een in retrospect triple bill met Johnny Cash, Carl Perkins en Elvis op 12 en 13 december 1955, één van de slechts twee keer dat deze drie artiesten de affiche deelden en de laatste keer dat Carl Perkins en Elvis samen optraden. Volgens de legende lag de kiem van Blue Suede Shoes trouwens in de National Guard Armory: het zou hier in de nacht van 24 November 1955 geweest zijn dat Johnny Cash vertelde hoe een soldaat van de luchtmacht met wie hij diende refereerde naar zijn legerschoenen als “blue suede shoes”, verhaal dat leidde tot een van de beroemdste songs uit de rock ‘n’ roll geschiedenis toen Carl Perkins wat later tijdens een ander optreden een jongen zag die meer bezorgd was om zijn schoenen dan om zijn meisje, getuige de uitspraak “don’t step on my suedes”. De Armory werd in 2002 officieel uitgeroepen tot Mississippi Landmark maar was zo verwaarloosd dat het gebouw rijp was voor de sloop. Dank zij de inzet van buurtbewoners en vrijwilligers is het nu helemaal klaar om opnieuw in gebruik te worden genomen met een podium van 35 feet breed en een zaal met 1000 zitplaatsen. De feestelijke heropening werd opgeluisterd met een optreden van WS “Fluke” Holland, ex-drummer voor Cash en Perkins. Teneinde fondsen in te zamelen om ook geluid, licht en electra up to date te brengen houden ze er op op 9 augustus een Blue Suede Ball *** Boekenplank: Stephen Propes, auteur van de Los Angeles R ‘n’ B Vocal Groups encyclopedie, heeft een nieuw naslagwerk klaar getiteld Old School: 77 Years Of Southern California R ‘n’ B And Vocal Group Harmony Records 1934-2011 waarin hij op 481 pagina’s meer dan 1400 plaatjes van een goeie 850 artiesten onder de loep neemt. Moest u een exemplaar willen zal u uw best moeten doen want Propes bracht het boek uit in eigen beheer *** Filmnieuws: de documentaire Twenty Feet From Stardom over Darlene Love en andere achtergrondzangeressen die reeds te zien was op de Belgische nationale televisiezender Canvas won op 2 maart de Oscar voor Beste Documentaire *** En in de marge van het filmnieuws: wij verzamelen DVD’s van James Bond (of toch die met Sean Connery), de Amerikaan Michael Dezer verzamelt de voertuigen uit de James Bond films, en daarmee bedoelen we dus de voertuigen die effectief bij de filmopnames gebruikt werden. Met 57 originele voertuigen bezit Dezer de grootste collectie James Bond voertuigen ter wereld, en die biedt hij nu in één lot te koop aan. De meeste zijn afkomstig uit een museum in het Britse Lake District. Dezer kocht ze toen de eigenaar zijn museum sloot en liet de voertuigen overbrengen naar zijn eigen museum in Miami waar ze een plaatsje kregen naast andere beroemde voertuigen zoals de originele Volkswagen Beetle uit de Herbie films. Dezer bezit in totaal 1800 voertuigen. Als u interesse hebt in onder meer zes six Aston Martins, het Fairey Huntress jacht uit From Russia with Love (1963), de Rolls-Royce en een replica van Pussy Galore’s Lockheed Jetstar jet uit (1964), een BSA Lightning motor uit Thunderball (1965), de Triumph Stag uit Diamonds Are Forever (1971), de amfibie Lotus Esprit S1 uit The Spy Who Loved Me (1977), de riksja uit Octopussy (1983) of de Russische T55 tank die in Goldeneye (1995) door een muur rijdt mag u beginnen bieden vanaf 36 miljoen dollar.


Alleen al met deze memorabilia zouden wij tevreden zijn...

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)

In de shaduw van het overlijden van Comets gitarist Franny Beecher melden we het overlijden in Bath, New York op 28 januari op 81-jarige leeftijd van Jim Lebak die in 1974 Ray Cawley verving als bassist voor Bill Haley. Hij was lid van The Comets tot 1976 en kwam opnieuw bij de groep in 1979. Hij speelt mee op diverse opnamesessies voor Sonet Records waaronder de LP’s R-O-C-K (1976), de Rudy Pompilli LP Rudy's Rock: The Sax That Changed The World (1976, zonder Bill Haley, de laatste opnames van Comets saxofonist Rudy Pompilli), en Everyone Can Rock ‘n’ Roll (1979, Haley’s laatste opnames). Te zién is hij in de concertfilm Blue Suede Shoes (1979) en in de live registratie van een Bill Haley concert in maart 1979 in Engeland, opgenomen voor televisie en te koop op DVD. Lebak nam ook één single op als solo-artiest onder de naam Jim Leback, Paper Lips/ Two Hearts op Chestnut Records. Bij Haley’s laatste Europese concertreeks in de herfst van 1979 was hij er niét bij. Later werkte hij deeltijds als buschauffeur voor een bejaardentehuis *** Op 2 maart overleed de 96-jarige Porky Chedwick, een van de pionierende rock ‘n’ roll radio deejays en de man die beschouwd wordt als de uitvinder van de golden oldies: toen de blanke George Jacob “Craig” Chedwick (dat Porky kwam pas later) in 1948 werd ingehuurd door het zwarte radiostation WHOD in Pittsburgh (in 1956 wijzigde de naam in WAMO) wou hij wel eens wat anders draaien dan de rhythm ‘n’ blues van de dag, dus ging hij in de kelders van de zender en in platenwinkels op zoek naar oude platen die hij zijn “dusty discs” noemde omdat hij soms letterlijk het stof eraf moest blazen, het prille begin van wat later de oldies zouden worden. In 1965 was Chedwick Billboard’s nummer één DJ in heel Amerika en hij bleef zijn geliefde oldies draaien tot hij in 1984 door WAMO werd ontslagen, waarna hij aan de slag ging bij verschillende andere radiostations. In 1990 ontdekten artsen een goedaardige tumor in zijn hersenen, waarna artiesten als Little Anthony, Hank Ballard, Johnnie & Joe, The Marcels en Bo Diddley een benefiet organiseerden. Chedwick herstelde volledig. In 1998 werd ter zijner ere het Porkstock Festival georganiseerd, en hij werd voor zijn verdiensten als radiopionier gelauwerd door de Amerikaanse senaat. Chedwick’s laatste programma ging van start op 2 september 2011 op WEDO, maar op 26 oktober vertelde hij zijn luisteraars dat het programma zou worden geschrapt als er geen nieuwe sponsors werden gevonden. Er kwam geen akkoord en na slechts acht uitzendingen verkoos Chedwick er mee te kappen… Op 11 november 2011 maakte hij van bij hem thuis zijn internetradiodebuut met als eerste plaat Breaking Up The House van Tiny Bradshaw uit 1950. Zijn laatste publieke verschijning was zes dagen voor zijn dood op een concert met The Chantels, The Marcels, Shirley Alston Reeves van The Shirelles, Jimmy Beaumont van The Skyliners, Eugene Pitt (met wandelstok) van The Jive Five en Bobby Hendricks van The Drifters. De 96-jarige Porky Chedwick mocht er drie staande ovaties in ontvangst nemen. Chedwick verbond tijdens zijn lange carrière zijn naam aan verschillende oldies platen, meest recent aan de CD Cruisin’ With Porky Chedwick op Increase Records uit 1995 in de Cruisin’ reeks met oldies aangekondigd door radiodeejays, geen originele fifties opnames maar een geslaagde reconstructie aan elkaar gebrabbeld door Chedwick die zijn best doet zoveel mogelijk als zichzelf in de jaren ’50 te klinken, al kan de geoefende luisteraar horen dat hij zijn best doet om er zijn vals gebit niet uit te tateren.


Porky Chedwick in 1953

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Altijd leuk qua originele merchandising: Reverend Horton Heat verkoopt tegenwoordig zijn eigen tabasco onder de naam Reverend Horton Heat Sauce...

Reverend Horton Heat: hotter than ever!

KORT ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Op 2 maart overleed de op 4 oktober 1937 in Canada geboren Gail Gerber alias Gail Gilmore alias Gale Gerber alias Gail Gibson, in 1965 Elvis’ tegenspeelster in de films Harum Scarum en Girl Happy. Gerber was eigenlijk balletdanseres en stond in november 1963 (helaas mét kleren aan) in Playboy als een van de “Girls From Canada." In 1965 was ze te zien in de beachfilms The Girls On The Beach (met The Beach Boys, The Crickets en Lesley Gore) en Beach Ball (met The Four Seasons en The Hondells) en in Village Of The Giants (met Freddy Cannon) en ontmoette ze haar toekomstige echtgenoot, schrijver-scenarist Terry Southern (Easy Rider, Dr. Strangelove, Casino Royale, Barbarella), voor wie ze Hollywood achter zich liet. Later werd ze balletlerares en secretaresse voor haar echtgenoot. In 2010 verscheen haar autobiografie Trippin' With Terry Southern: What I Think I Remember. Gerber werd 76 jaar en leed aan longkanker *** Te koop: de volledig gerestaureerde riverside red split window Corvette Sting Ray 711 Coupé uit de film Viva Las Vegas (1963). De Chevrolette uit 1963 is een echte racewagen die door MGM werd gehuurd voor de opnames en werd bestuurd door haar vaste piloot Gary Pickens die een bonus van 500 dollar kreeg voor de beroemde spinout scene, de enige keer in haar hele racecarrière dat de wagen schade opliep, met name aan de achterzijde, gelukkig zonder het frame of het fiberglass te raken. De auto werd gebruikt als racewagen tot hij in 1972 in privé handen kwam. U mag beginnen bieden vanaf 325.000 dollar *** Wegens groot succes brengt de US Postal Service volgend jaar hun best verkopende postzegel ooit opnieuw uit… de Elvis postzegel van 29 dollarcent uit 1993! De postzegel was erg in trek: voor het eerst in de postale geschiedenis van de USA werden er meer dan 100 miljoen exemplaren van een zegel verkocht, om precies te zijn 120 miljoen!

Naar Boven

5 maart 2014
DE BUDDY HOLLY CONNECTIE: FRANKIE SARDO OVERLEDEN

Frankie Sardo, een naam die bekender is dan zijn songs, en dat omwille van het feit dat zijn naam onderaan de poster van de Winter Dance Party prijkt: de op 26 februari jongstleden overleden Sardo was opener op de tour die begin 1959 het leven kostte aan Buddy Holly, Ritchie Valens en The Big Bopper.



Frank Marco Sardo werd geboren in Italië in 1936 (al kneep hij naar aloude showbizztraditie graag enkele jaartjes af van zijn leeftijd) en leerde het vak van kindsaf door met zijn ouders te zingen en dansen in theaters. Zijn ouders vluchten voor de nazi’s naar Amerika waar Sardo na zijn highschool in het leger ging en onder meer diende in Korea. Terug in het civiele leven ging hij rond 1954 aan de slag als theateracteur en comedian om zich vanaf 1958 samen met zijn broer John op de muziek te storten: de broers namen elk solo én met elkaar op als Frankie & Johnny. Het beginnende succes van Sardo’s door zijn broer gepende single Fake Out op ABC-Paramount (Fake Out debuteerde in Cashbox magazine op 6 december 1958 en bleef er zes weken met als hoogste notering nummer 68, maar haalde nooit de Billboard Hot 100 waar het nochtans op 6 oktober 1958 als een Pick Of The New Releases een positieve recensie kreeg) verzekerde hem van dat plaatsje als opener op de Winter Dance Party, de 24 data tellende rock ‘n’ roll tour die van 23 januari tot en met 15 februari 1959 zes staten aandeed. Dat Sardo slechts opener was is duidelijk: zijn foto staat in tegenstelling tot die van de vier andere artiesten niét op de tourposter, hij wordt aangekondigd als “extra attraction”, en de titel van zijn “new hit” Fake Out is misspeld als het meer gastronomische Take Out. Sardo deelde die fatale tweede februari een hotelkamer met Buddy Holly in Clear Lake, Iowa, doch de tour werd dramatisch onderbroken toen Buddy Holly, The Big Bopper en Ritchie Valens omkwamen bij het beroemdste vliegtuigongeluk in de rock ‘n’ roll. Frankie Sardo en Dion & the Belmonts deden de tour helemaal uit, Bobby Vee & the Shadows vielen in op 3 februari, en Jimmy Clanton, Fabian en Frankie Avalon werden ingehuurd als nieuwe headliners. The Crickets, althans Buddy Holly’s voor die tour ingehuurde begeleidingsband bestaande uit Tommy Alsop op gitaar, Waylon Jennings op elektrische bas en Carl Bunch op drums, eindigden de tour met de door de muziekgeschiedenis vergeten Ronnie Smith.


Frankie Sardo links op de foto met The Big Bopper (midden) en Buddy Holly (rechts)

Sardo zou nooit nationaal doorbreken en gaf het in 1962 op na minstens 11 singles op acht labels. Hij huwde, werd platenproducer, acteerde in het theater en ging samen met zijn vader Marco in de nightclub business. Eind jaren ’60 werd hij actief in de filmwereld, onder meer als co-producer en componist van een aantal nummers voor de bikerfilm Hell’s Angels ’69. Sardo’s verhaal kreeg een merkwaardig staartje toen hij op 12 november 1971 samen met zeven andere personen in Londen werd gearresteerd door Scotland Yard in verband met de diefstal van blanco stockcertificaten ter waarde van 30 miljoen dollar van een bank in Chicago met het doel die op zich waardeloze certificaten te gebruiken als onderpand voor frauduleuze leningen. Naar eigen zeggen werd hij in deze volledig vrijgesproken. Vanaf dan gebruikte hij de naam van zijn moeder om als Frank Avianca actief te blijven als filmproducer, al leverde dat niet echt veel op: behalve enkele kleine rolletjes als acteur en zijn naam als scenarioschrijver en producer op enkele rommelfilms is zijn resumé in de International Movie Data Base IMDB pijnlijk beperkt.
Sardo werd regelmatig uitgenodigd op de Winter Dance Party herdenkingen in de Surf Ballroom in Clear Lake, Iowa maar weigerde daarop in te gaan tot 2009, de 50ste verjaardag van het overlijden van Buddy Holly. In een panelgesprek verklaarde hij daar dat hij er altijd wegbleef uit een schuldgevoel omdat hij de tragedie had overleefd en de herdenkingen beschouwde als commercie en uitmelkerij. “Ik wou nooit een rock ‘n’ roll ster zijn. Ik wou geen zanger zijn. Ik was een Korea veteraan die meegezogen werd door de muziek, er zijn voordeel mee deed en zich amuseerde. Wat het echte leven voor mij in petto had moest nog komen”, aldus Sardo in een zeldzaam interview.
Frankie Sardo overleed op 77-jarige leeftijd in zijn woning in New York. Hij leed al twee jaar aan kanker. Zijn opnames, die van zijn broer en hun enige single samen, in totaal 27 tracks, staan op de Hydra (D) CD Frankie & Johnny Sardo: I Wanna Rock uit 2010.

Naar Boven

27 februari 2014
FRANNY BEECHER’S GITAAR VOORGOED UITGEROCKT


Franny Beecher rechts in de klassieke bezetting van Bill Haley & the Comets

Deke Dickerson meldt het overlijden op 24 februari van Franny Beecher, dé gitarist van Bill Haley & the Comets, ook al was het niet Beecher die op 12 april 1954 de gitaarsolo speelde op het iconische Rock Around The Clock.
Dat de op 29 september 1921 geboren Francis "Frank” Beecher goed was hoeft geen betoog: hij speelde voor publiek vanaf zijn 18de tot toen hij al een dik eind in de 80 was, en hij leerde het vak reeds in de tweede helft van de jaren ’40 als gitarist bij big bands als die Benny Goodman (met wie hij speelde bij de inauguratie van president Harry S. Truman en twee albums opnam, Modern Benny en Benny Goodman At The Hollywood Palladium) en diens pianist Buddy Greco (de singles Baby I'm True to You/ How Many Times en Lillette/ A Stranger in Town in 1947 en 1948), maar evengoed bij countrybands als Slim Allsman’s Arizona Ramblers, wat misschien verklaart waarom hij zo vloeiend was in het vermengen van country en jazz.


Francis Beecher (links) in december 1948 bij Benny Goodman (rechts)

Na het overlijden van Danny Cedrone, de gitarist op Rock Around The Clock, kwam Beecher bij The Comets, in den beginne “slechts” als invaller en sessiemuzikant, maar uiteindelijk zou hij blijven tot 1962 en daarmee een van Haley’s trouwste Comets blijken. Beecher speelt op klassiekers als Dim Dim The Lights, Burn That Candle, Rock-A-Beatin’ Boogie, Hot Dog Buddy Buddy, Rudy’s Rock en R-O-C-K en was te zien in de films Rock Around The Clock (1956) en Don’t Knock The Rock (1956), Hier Bin Ich Hier Bleib Ich (Duitsland, 1959), Jóvenes Y Rebeldes (Mexico, 1961) en Besito A Papa (Mexico, 1961). Zijn gimmick om zijn stem hoog te laten klinken als een kind werd gebruikt op See You Later Alligator, (You Hit The Wrong Note) Billy Goat en Rip It Up, en in het Billy Williamson – Franny Beecher duet ABC Rock zingt Beecher zelfs twee volledige strofes met dat kinderstemmetje. Daarnaast was hij de componist van nummers als Blue Comet Blues en het geweldige Goofin' Around. In 1958 nam hij met The Comets voor East West Records twee singles op onder de monniker The Kingsmen, Week End/ Better Believe It dat dat jaar de 35ste plaats haalde in de Billboard pop singles charts, en Conga Rock/ The Catwalk. In 1960 stapte Beecher samen met saxofonist Rudy Pompilli en drummer Ralph Jones uit The Comets om The Merri-Men op te starten die de single Big Daddy/ St. Louis Blues opnamen voor Apt Records, maar een jaar later kwam hij terug naar de stal om begin 1962 opnieuw op stappen. Zijn laatste opnames met Bill Haley maakte hij van 23 tot 25 maart 1962 in de Roundtable Club in New York, te horen op de live plaat Twisting Knights At The Roundtable op Roulette Records.
Daarna stapte hij uit de muziek, maar midden jaren ’70 duikt Beecher opnieuw op: in 1975 trad hij op met Rudy Pompilli kort voor diens overlijden, in 1977 speelde hij bij Comets reünies. Bij een latere reünie in 1982 namen ze de single Bring Back The Music op met op de B-kant de gitaarinstrumental The Hawk Talks. Vanaf 1987 kwamen de enige echte originele Comets opnieuw bij elkaar en Beecher zou met hen toeren tot hij in in juli 2006 definitief op pensioen ging. In april 2012 woonde hij nog een optreden van Bill Haley Jr. bij.


Franny veel later in zijn leven met Bill Haley's Comets

Franny Beecher overleed in een rusthuis in de buurt van Philadelphia tijdens zijn slaap. Hij werd 92 jaar.

Naar Boven

20 februari 2014
GO MUSTANG

It was 50 years ago: op 9 maart 1964 rolde de eerste Ford Mustang van de productieband. De nieuwe auto werd aan het publiek voorgesteld op 13 april 1964 op het Ford paviljoen van de Wereldtentoonstelling in New York en bleek een instant hit: aan het einde van de dag waren er al 22.000 exemplaren verkocht. De Mustang bood een sportieve look aan de lage prijs van 2.300 dollar en was bovendien leverbaar als cabriolet en als coupe. Gelijktijdig aan de Amerikaanse introductie werd in het Hilton Hotel in Amsterdam de nieuwe Ford Mustang aan de Nederlandse pers en Ford dealers geïntroduceerd, want Ford had van 1924 tot 1981 zijn eigen fabriek in Amsterdam waar ook de Mustang is geassembleerd/ geproduceerd. Deze Mustangs kregen in hun chassisnummer de code N mee, en naar schatting zijn er rond de 500 exemplaren van de Mustang in Amsterdam uit de fabriek gerold. Deze auto’s werden niet alleen in Nederland verkocht maar waren bestemd voor de gehele West-Europese markt. De Ford Mustang is nog steeds in productie en is anno 2014 toe aan de zesde generatie. Tot op heden zijn er ruim 9 miljoen Fords met de naam Mustang uit de Ford fabrieken gerold. De auto werd onder meer bezongen door Chuck Berry (My Ford Mustang), Dick Dale (Wild Wild Mustang), The Rally-Packs (Move Out Little Mustang, The Rally-Packs was een schuilnaam voor Jan & Dean’s backup band The Fantastic Baggys) en The Triptides (Go Mustang).

Naar Boven

20 februari 2014
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS

KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS


The Jumping Jewels Revival Band

Headliner op de 22ste jaarlijkse Instrumental Rock Music Convention van het Britse magazine Pipeline op 20 april in Hertfordshire (GB): “The Jumping Jewels Revival Band featuring original Jumping Jewels lead guitarist Hans van Eijk”. Mooi toch? *** Na zeven en een half jaar onverwacht gesloten: muziekcafé The Rambler aan het Stationsplein pal in het centrum van Eindhoven, vaste klant in onze concertkalender Be There!©. De boosdoener is volgens een mededeling van The Rambler “de economische crisis”, al horen wij ook iets waaien dat de bierbrouwer de zaak per direct op slot heeft gedaan naar aanleiding van conflicten. Programmator Erwin Princen meldt dat de geplande optredens voor de komende tijd (maand) gecancelled zijn omdat die op korte termijn onmogelijk elders te plaatsen zijn, voor de geplande optredens op langere termijn en de lopende opties wordt gekeken of die elders geplaatst kunnen worden. Voor in voorverkoop gekochte tickets voor grote namen als The Blue Cats (GB) op 13 april en Matchbox (GB) op 2 november kan u in principe uw centen terugvragen via de ticketservice waar de kaarten gekocht zijn, alleen zullen de servicekosten niet vergoed worden. De groep die (voorlopig?) het laatste optreden in The Rambler heeft gespeeld waren The Town Rebels (D) op zondag 26 januari *** Dit jaar viert het Rock ‘n’ Roll Festival Franeker zijn vijfde verjaardag, en speciaal voor deze lustrumeditie maken ze er een dubbelslag van: het festival vindt niet alleen op zaterdag 17 mei maar ook op de avond van vrijdag 16 mei plaats. Op de vrijdagavond is er al volop live muziek in de binnenstad en pakt de organisatie uit met een enorme openluchtbioscoop waar de bezoekers een fifties film kunnen bekijken. Op zaterdag komt er wederom een uitgebreide fifties braderie met Amerikaanse oldtimers en het kampioenschap hoelahoep. Hoe het programma en de line-up er exact uit gaan zien is nog niet bekend *** The Bugalettes spelen in november op de Rhythm Riot (GB) waar ze de affiche delen met fifties artiesten Charlie Gracie, Roddy Jackson en Eddie Daniels *** Na hun reünie op 25 januari (dat helemaal op YouTube staat, zoek op Lost Boys Groene Engel) geven The Lost Boys nog één keer een optreden op vrijdag 25 april in cafè De Machinist te Oss. Rolf en Stanley stoppen na dit optreden en Gilbert is op zoek naar een gitarist om door te starten met The Lost Boys. Als u zich geroepen voelt mag u hem bellen op 0412-636746 *** En kijk: op Valentijn schoven The Tinstars een nieuwe leadzangeres naar voor. We kennen allemaal Lil Esther begeleid door The Tinstars, nu staat zanger Rick de Bruijn zijn plaats deeltijds af aan zijn verloofde Ruby Pearl. Verwacht spoedig een demo!

Rick en Ruby

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Haalde in Vlaanderen Johnny Trash de derde plaats in de finale van Belgium’s Got Talent, in de Waalse versie over de taalgrens deed rock ‘n’ roll talent het nog beter: die goeie oude Chris Watson haalde er de tweede plaats met zijn capriolen op de piano *** Op High, het nieuwe album van Lady Linn, zonder haar Magnificent Seven, krijgen we een heel andere Lady Linn te horen dan we gewend zijn: de blazers werden achterwege gelaten ten voordeel van elektronica, wat niet mag verwonderen na Lady Linn’s nevenprojecten als FCL en Red D die dreven op beats. “Voor mij mocht het eens iets anders zijn”, zo lezen wij in een interview met de Genste schone. “Veel mensen zullen zeggen dat het typische jazzy geluid er uit is en dat de nieuwe plaat meer synthpop, soul, disco en R ‘n’ B klinkt. Het album zal sowieso reacties uitlokken en ik zal er zeker niet iedereen een plezier mee doen”. Zeg niet dat we u niet gewaarschuwd hebben! *** Gitarist op het nieuwe Lady Linn album is trouwens Bruno De Groote die in een ver rock ‘n’ roll verleden nog goeie dingen deed bij Bruno De Bruxelles, Mambo Chillum en The Whodads *** Net zoals elk jaar kan jij met je band je kandidaat stellen om via de Sjock Sjowcase een plaatsje te veroveren op het Sjock Festival in Gierle begin juli. Interesse om wat drankbonnen in de wacht te slepen? Stuur vóór 12 april je demo, bio en contactgegevens naar Charlotte Kersemans, Schoorstraat 14, B-2275 Gierle. Alle info terzake: www.sjock.com *** Nog meer Sjock nieuws: wie niet kan kiezen tussen muziek en voetbal zal blij zijn te vernemen dat extra ruimte wordt gecreëerd op de festivalmarkt voor de uitzending van de kleine en grote finale van het WK-voetbal op een scherm van 14 m², met - zeer belangrijk - extra drankvoorziening. Daarnaast dringt de beschaving nu eindelijk ook door tot Gierle en plaatst de organisatie vanaf dit jaar douchecabines op de camping. Naast deze douches zal Barbier, de kapperszaak uit Geel, op de festivalmarkt aanwezig zijn, waarmee we hopen dat u elke dag vers gewassen en geschoren van de bands zal kunnen genieten in plaats van zoals gebruikelijk een eind weg te stinken… *** Maar in de eerste plaats is er natuurlijk muziek: de eerste namen voor Sjock zijn Nekromantix (DK), Koffin Kats (USA), Delta Bombers (USA), Carolina & her Rhythm Rockets (D), Marc & the Wild Ones (D), Spunyboys (F) en The Montesas (D) *** Gespot in de Primitive Sounds Studio in Brussel: Fifty Foot Combo, al kon onze door het raam loerende man ter plaatse niet achterhalen of het ging om repetities of opnames *** Alles komt terug: The Shuttlecocks spelen op 26 april een reünieconcert op het Gasketblowers Greasefest, in 80% van de originele bezetting: hun contrabassist zag het niet meer zitten wegens een slechte rug en werd voor de gelegenheid vervangen door Chris Forget van swingblues groep Fried Bourbon. The Shuttlecocks waren een rockabillyband in de tijd dat rockabilly bands enkel nog de Sun catalogus hadden om nummers uit te kiezen en lokaal legendarisch konden worden zonder ooit iets op te nemen of uit te brengen – of misschien juist daardoor… *** Als u er destijds al bij was mag u vanaf heden “Tennessééééééééé” beginnen brullen! *** The Baboons hebben een nieuwe contrabassist: Bop De Houwer (ex-Seatsniffers) vervangt Bas Vanstaen die intussen speelt in oppersniffer Walter Broes’ nieuwe band WB & the Mercenaries. The Baboons trekken gelijk de studio in en gaan een EP opnemen in Zwitserland. Wanneer die afgewerkt zal zijn is momenteel nog niet te zeggen *** De full force première na enkele try-outs van WB & the Mercenaries in CC Luchtbal in Antwerpen is dan weer verschoven van 15 februari naar zaterdag 26 april: Walter Broes is herstellende van een medische ingreep en moet dus noodgedwongen de rock ’n’ roll even laten voor wat het waard is. Derde huurling in The Mercenaries is Lieven Declercq van skagroep The Internationals op drums, Walter Broes speelt als vanouds gitaar en zingt. Wie enigszins vertrouwd is met de discografie van deze drie heren weet dat er alvast geen sequencers, computers of draaitafels aan te pas gaan komen.

De nieuwe Baboons met Bop De Houwer tweede van links

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Op 22 januari overleed de 88-jarige schlagerzanger Fred Bertelmann, van wie u op CD’s met Duitse rock ‘n’ roll nummers vindt als Einmal High High High en Marie Mit Dem Frechen Blick. De op 7 oktober 1925 geboren Bertelmann vocht in de tweede wereldoorlog bij de Wehrmacht en eindigde als krijgsgevangene in Amerika waar hij kennismaakte met de swingmuziek. Na zijn terugkeer in Duitsland richtte hij zijn eigen band op. Zijn grootste hit was in 1957 Der lachende Vagabund, een Duitse cover van Gambler’s Guitar van Jim Lowe. Hij speelde in 16 (vooral schlager)films en kreeg eind vorig jaar een longontsteking *** Ricky Lee Brawn (Stargazers, Big Six, Space Cadets) heeft een nieuwe “supergroep” opgericht, The Shooting Stars, allicht een verwijzing naar Marshall & the Shooting Stars, een van zijn vorige projecten uit 1994 met Comets contrabassist Marshall Lytle. De nieuwe Shooting Stars bestaan naast Brawn op drums uit zanger Steve Arlene van americana groep The Arlenes, Brawn’s echtgenote Helen Shadow (Queen B’s, Johnson Family) op zang, gitaar en mandoline, gitarist Darren Lince (Jack Rabbit Slim, Space Cadets), steel gitarist Phil Morgan (Tennessee Rhythm Riders, Blackwater Valley Boys) en contrabassist Darren Richards (Jack Rabbit Slim, Space Cadets, Slim Slip & the Sliders). De stijl is western swing en ze hebben een 3-track 10-inch vinyl-EP uit getiteld Watchtower Blues op Rhythm Rock-It Records, naar wij aannemen Brawn’s eigen label aangezien ze al eerder spul van The Space Cadets en The Stargazers uitbrachten. Verzamelaars opgelet: de plaat is geperst op groen vinyl in een oplage van 500 stuks *** Het dertig jaar volhouden is niet veel rock ‘n’ roll bands gegeven, dus onze gelukwensen aan The Lennerockers (D) die op 15 februari hun 30-jarig jubileum vierden met een concert in Hagen-Hohenlimburg (D). Speciale gasten aldaar waren de zelfs nog enkele jaren langer bestaande Jets (GB) en The Sinners uit Hamburg *** Ex-Whirlwind pianist-gitarist Rob Russell (GB) heeft een nieuwe band opgericht onder de naam The Del Monties, met zijn broer John Russell op gitaar, John’s zoon Matt Russell op drums en nieuwkomer Finlay Malcolm op contrabas en zang. Ze hebben een 5-track EP uit getiteld Classic op Thunderbilly Records *** Alles komt terug, en zo ook The Ricochets (GB) met Chain Dog, hun eerste album in meer dan 20 jaar sinds On Target (1992) en slechts hun derde album sinds debuut Made In The Shade uit 1982. Verzamelaars opgelet: er zijn 150 met de hand genummerde oranje LP’s van Chain Dog in omloop *** Ook hun collega’s The Long Tall Texans (GB) hebben een nieuw ei gelegd: The Devil Made Us Do It, uit op CD, LP en op 666 stuks afgeklopte picture disc, is hun eerste album sinds The New Adventures Of van 8 jaar terug *** Imelda May (GB) kan zich vanaf heden met recht en rede een superster noemen: een Britse fan heeft haar portret op zijn voorarm laten tatoeëren. Nadat hij haar na een concert de tatoeage toonde viel La May eerst steil achterover waarna ze haar handtekening zette op zijn arm, handtekening die inmiddels ook over getatoeëerd werd… *** Op 30 mei verschijnt May’s nieuwe album getiteld Tribal, en wie dat pre-ordert via haar website krijgt aan de normale prijs van 12 pond niet alleen zijn CD gesigneerd maar daarbovenop ook een gelimiteerde vinylsingle *** Zowel de teaser op www.imeldamay.com als Imelda zelf zien er in elk geval goed uit.


Verzekerd van de eeuwige liefde van Imelda May...

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)


Bobby Vee toen... en rechts Bobby Vee op 18 december 2013

De 70-jarige Bobby Vee treedt sinds 2011 niet meer op wegens Alzheimer, maar bracht op 3 februari een nieuw album uit, The Adobe Sessions, een informele jamsessie opgenomen met zijn zonen Jeff op drums, Robby op gitaar en Tommy op contrabas in Rockhouse Productions, Vee’s eigen opnamestudio in Minnesota. Merkwaardig: The Adobe Sessions bevat vooral materiaal van singer-songwriters als Bob Dylan (The Man In Me), Townes Van Zandt en Gordon Lightfoot maar evengoed nummers van The Drifters en Ricky Nelson. De releasedatum is niet toevallig, namelijk exact 55 jaar na 3 februari 1959, niet alleen de dag waarop Buddy Holly neerstortte met zijn gecharterd vliegtuigje maar ook de dag waarop de toen 15-jarige Robert Velline met zijn band The Shadows op de Winter Dance Party tour Buddy Holly verving. Enkele maanden later namen ze voor Soma Records de single Suzie Baby op, wat leidde tot een contract met Liberty Records en 38 Top 100 hits van 1959 tot 1970. De ziekte heeft naar verluidt niet zozeer Vee’s geheugen maar wel zijn vermogen tot praten aangetast en Vee moet vaak zoeken naar woorden. Zijn (ritme)gitaarspel zou evenmin aangetast zijn *** Wat die Bob Dylan betreft nog volgende anekdote: Dylan speelde in het begin van zijn carrière (toen nog onder de naam Elston Gunn) enkele blauwe maandagen als pianist bij Vee’s groep The Shadows en het was Dylan die voorstelde dat Velline zijn artiestennaam zou afkorten tot Vee. In zijn Chronicles: Volume One autobiografie schrijft Dylan dat “Vee’s stem een metalige, scherpe toon had en zo muzikaal was als een zilveren bel”. Toen Dylan vorige zomer optrad in Vee’s thuisstad St. Paul, Minnesota groette hij Vee in het publiek en coverde hij Vee’s debuutsingle Suzie Baby *** Darlene Love’s autobiografie My Name Is Love: The Darlene Love Story gaat verfilmd worden door Oprah Winfrey’s OWN network, met Love zelf als executive producer. Love is bekend van haar Phil Spector single Today I Met The Boy I'm Gonna Marry en zong lead op He’s A Rebel en He's Sure The Boy I Love van The Crystals *** In Folsom, California wordt begonnen met de aanleg van de Johnny Cash Trail, een fietsroute met onder meer een brug over de met vier rijstroken erg drukke Folsom Lake Crossing en East Natoma Street die Granite Bay verbindt met Folsom en El Dorado Hills. De betonnen brug is zo ontworpen dat ze lijkt op de gotische wachttorens van de westelijke poort van Folsom State Prison. In een latere fase zal ook Prison Road, de baan die naar de hoofdingang van de staatsgevangenis leidt, deel uitmaken van de fietsroute die ten westen van Folsom State Prison loopt. Cash heeft zelf nooit in Folsom gezeten maar maakte de bajes wel wereldberoemd middels zijn nummer Folsom Prison Blues uit 1955 en de live plaat die hij er in januari 1968 opnam *** Niet dat Cash ooit heeft bekend gestaan als wielertoerist, maar de bedoeling is goed, zullen we maar zeggen…

Johnny Cash voor de poort van Folsom

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)


Charlie Mercer links bij The Mercer Brothers

Op 2 januari overleed de op 27 september 1924 geboren Charles "Charlie" D. Mercer, de helft van The Mercer Brothers van wie u verschillende nummers kan vinden op diverse hillbilly meets rockabilly albums. De broers speelden eind jaren ’40 voor de Louisiana Hayride en later op de Grand Ole Opry en namen begin jaren ’50 diverse platen op voor Columbia Records zoals If Nickels Were Dimes, It Ain’t No Use, Me And My Busted Heart, No Place To Hang My Hat, Tell Me Who, What’s He Got That I Ain’t Got, Wish Bone en You Just Wait And See. Beide broers werkten ook voor de luchtmacht en stopten eind jaren ’70 met de muziek. Charlie Mercer werd 89 jaar, zijn broer Wallace overleed in juli 2000 *** Op 31 januari overleed de 92-jarige Anna Ruby Gordy Gaye, de oudere zus van Motown stichter Berry Gordy. Anna begon haar carrière in 1956 als platendistributeur bij Checker Records en Gone Records en starte in 1958 (een jaar vòòr Berry Motown voorloper Tamla Records lanceerde) met haar zus Gwen (die van 1961 tot 1968 gehuwd was met Harvey Fuqua van The Moonglows) en Gwen’s echtgenoot Billy Strange haar eigen Anna label op, bekend van Barrett Strong’s Money (That’s What I Want) uit 1960, een nummer dat ze in licentie overnamen van Berry Gordy. Anna Records werd in 1961 overgenomen door Motown en Ana Gordy ging bij Motown aan de slag als songschrijver. Van 1964 tot 1977 was ze gehuwd met soulzanger Marvin Gaye *** Diezelfde 31ste januari overleed de 70-jarige Jeff Leonard, baszanger en drummer van Little Joey & the Flips. Nadat hun Bongo Stomp (een nummer dat de Bristol Stomp van The Dovells uit 1960 samplede) werd afgekeurd door Swan, Chancellor, Newton en Cameo-Parkway Records werd het in 1962 een hit op Joy Records, meteen hun enige hit, want opvolgers Bongo Gully/ It Was Like Heaven (eind 1962 inspelend op Hully Gully Baby van The Dovells) en Fool Fool Fool/ The Beachcomber (1964) deden het een pak minder en de groep hield het voor bekeken nadat Leonard vertrok naar Vietnam. Na zijn tour of duty werd hij electriciën en in 1982 opende hij een winkel in sportartikelen. In 1976 bracht Monogram Records een Little Joey & the Flips single uit met twee onuitgebrachte opnames uit 1962, The Mistery Of The Night/ Hot Rod.


Jeff Leonard links op de foto bij Little Joey & the Flips

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Neo doo-wop groep Little Isidore & the Inquisitors heeft zijn derde CD uit… bijna 20 jaar na hun tweede! Vreemd genoeg is de CD getiteld Moxie Part 2, terwijl er nooit een Part 1 geweest is…

KORT ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Elvis mag dan al 37 jaar dood zijn, hij treedt nog steeds op, of toch virtueel: van 24 april tot 9 juni komt Elvis Presley On Stage 2014 naar Europa, de opvolger van Elvis Presley In Concert en gebruikmakend van hetzelfde principe van live archiefbeelden van Elvis op een transparant videoscherm met live gespeelde muzikale begeleiding. Opgelet: het grootste verschil is dat de begeleidingsband deze keer niét bestaat uit leden van de TCB Band of muzikanten die nog met Elvis speelden… Naast enkele songs uit de ’68 Comeback Special is het merendeel van de gebruikte concertbeelden afkomstig van de Las Vegas optredens uit 1970 die als basis dienden voor de concertfilm That’s The Way It Is. In Elvis Presley On Stage 2014 worden ook camerastandpunten en versies gebruikt die destijds de film niet haalden. De Europese tour omvat momenteel 36 data in IJsland, Engeland, Schotland, Ierland, Wales, Duitsland en Frankrijk, én - woensdag 28 tot en met zaterdag 31 mei - drie data in Groningen, Utrecht en Tilburg en één datum in Oostende (B). Voor de locaties: zie onze onvolprezen Be There!© rock ‘n’ roll gig guide! *** Ook The Original Elvis Tribute komt terug, al lijkt de spoeling dunner te worden: Duke Bardwell (bassist tijdens 181 Elvis shows) en Jerome “Stump” Monroe, van 1969 tot 1977 Elvis’ reservedrummer, zijn nog steeds van de partij, maar gitarist Carl Bradychok (ex-Jack Scott) en boogie woogie pianist Damien Daigneau (de pianist van Ervin Travis?) hebben nooit wat met Elvis te maken gehad, wat in mineur wordt goedgemaakt door ceremoniemeester Dick Grob, van 1967 tot 1977 hoofd van Elvis’ security en de man die Elvis’ begrafenis regelde. Onze eigen Sue Moreno zal er evenmin zijn: zij werd vervangen door twee backingzangeressen die ooit voor Rod Stewart, Elvis Costello, Anastacia en Toni Braxton werkten. Qué? The Original Elvis Tribute 2014 speelt vanaf 1 mei 7 data in Finland, Denemarken en Zweden en is op 10 en 11 mei te gast in de Melkweg in Amsterdam en de Effenaar in Eindhoven. De Elvis van dienst is Dwight Icenhower (USA) *** Tot nu toe kon je in de Sun Studio in Memphis al je eigen CD’tje inzingen en opnemen, binnenkort kan je er net als in de jaren ’50 ook je eigen vinylsingle opnemen *** Volgens de gespecialiseerde pers (onze echtgenote leest de roddelblaadjes) heeft Lisa Marie Presley stemproblemen die mogelijk slecht zouden kunnen uitdraaien: haar keel- en stembanden zouden zo zwaar beschadigd zijn dat ze risico loopt op slokdarmkanker. Lisa Marie zou al 10 jaar problemen hebben met haar keel, en dat zou er bepaald niet op beteren: waar ze voordien vooral last had tijdens het toeren schijnen de problemen zich nu ook voor te doen in dagelijkse stresssituaties. Volgens Lisa Marie zelf zou het enkel gaan om overbelaste stembanden. Ze is nu 45 jaar, drie jaar ouder dan haar vader toen die in 1977 overleed *** Zeg dan gelijk dat het mens niet kan zingen… *** Te koop voor 3,95 miljoen dollar: het zogenoemde “Graceland West”, de villa van Elvis gelegen aan 845 West Chino Canyon Road in Palm Springs. Elvis kocht het in 1970 voor 105.000 dollar en nam er onder meer Sweet Angeline, Are you Sincere, Blue Spanish Eyes en I Miss You op. Graceland West is het enige huis dat Elvis naast Graceland bezat toen hij overleed, niet te verwarren met zijn Honeymoon Hideaway gelegen aan 1350 Ladera Circle in Palm Springs. De villa schijnt nog in authentieke staat te zijn en is een vaste stop voor Elvisfans op bezoek in de USA, al zijn de buurtbewoners niet echt happig op de passerende tourbussen. Dat het huis te koop staat is merkwaardig omdat niet echt duidelijk is wie de wettige eigenaar is: een Elvis fan genaamd Reno Fontana kocht het in 2003 voor 1,25 miljoen dollar van een Japanse zakenman en herdoopte het tot Graceland West. Nadat Fontana de bank niet meer kon afbetalen werd het overgenomen door een investeerder genaamd Rade Raicevic die het trachtte te verkopen voor 4 miljoen dollar, maat toen dat niet lukte raakte hij in 2012 zelf in de financiële problemen en nam de US Bank National Association het huis over. En het addertje onder het gras is dus dat het nu Reno Fontana is die Graceland West te koop aanbiedt… *** De 25-jarige Patrick Smith uit Leeuwarden werd op 2 februari in het Rock Art Museum in Hoek van Holland uitgeroepen tot Nederlandse Elvis Presley, gevolgd door Jimmy Wierenga en Arie Oosterbaan. Juryvoorzitter was Pim Maas die in 1959 deze titel én een persoonlijke ontmoeting met Elvis in Duitsland won. Tot zondag 2 maart loopt in Rock Art de expositie It’s Elvis Time, die op zaterdag 1 maart wordt afgesloten met een optreden van Jan Terhell uit Hoek van Holland die speciaal voor de gelegenheid een aantal Elvis songs zal brengen. Zondag 2 maart is er de Elvis Top 40, gepresenteerd vanuit de originele Radio Veronica studio in het museum en samengesteld door de bezoekers van de tentoonstelling die hun favoriete Elvis Top 5 mochten opgeven. Info: www.rockart.nl.


Pim Maas in 1959 met Elvis...

...en Patrick Smith in 2014 met Pim Maas! (foto: Dixie Solleveld)

Naar Boven

30 januari 2014
AFSCHEID VAN RUSTY YORK

De Rockabilly Hall Of Fame meldt het overlijden op 26 januari van Rusty York, vooral bekend van het nummer Sugaree. Charles Edward York werd op 24 mei 1935 geboren in Gray’s Knob, Harlan County, Kentucky als zoon van een mijnwerker die voor hem een akoestische gitaar kocht en hem welgeteld één akkoord leerde. York leerde zichzelf spelen door zaterdagavond op de radio naar de Grand Ole Opry te luisteren, en zijn voorkeur ging vooral uit naar de bluegrassmuziek van Earl Scruggs: hij kocht een tenor banjo en maakte er zelf een vijfsnarige banjo van. De middelbare school maakte hij nooit af: nadat zijn vader overleed toen hij 17 was moest York gaan werken, eerst als hulpje in een restaurant, daarna bij een effectenmakelaar. Muziek blijft zijn hobby en uitlaatklep, en hij begint op te treden in de lokale clubs, in den beginne zelfs zonder te weten dat muzikanten daarvoor betááld kregen! Uit deze tijd dateert zijn artiestennaam Rusty: die naam stond namelijk al op een tweedehandsgitaar waar hij op speelde… Dat hij in de rock ‘n’ roll terechtkomt is haast toeval: als de rock ‘n’ roll opkomt wordt York door de kroegbazen verplicht ook rock ‘n’ roll in zijn bluegrass sets op te nemen. Intussen leert hij countryzanger Jimmie Skinner voor wie hij weldra gaat werken: hij is niet alleen regelmatig te gast op Skinner’s live en radio shows maar werkt als technicus en DJ bij die radio show en helpt zelfs mee platen inpakken voor Skinner’s mail order bedrijfje. Daarnaast toert hij als muzikant voor Hylo Brown.

Rusty York in 1958

Van platen inpakken naar zelf platen opnemen was een logische stap, en York’s debuut in 1957 is – merkwaardig genoeg of puur toeval – opnieuw rock ‘n’ roll, meer bepaald budget covers van The Girl Can't Help It gekoppeld aan Sweet Love op Rite) en Peggy Sue gekoppeld aan Roy Brown’s Shake 'Em Up Baby op King. Tegelijk neemt hij bluegrass op voor Mercury Records, met name zijn eigen banjo tune Dixie Strut die in februari 1958 verschijnt als B-kant van Connie Hall's I'm The Girl In The USA (een antwoord op Jimmie Skinner's I Found My Girl In The USA) met York op leadgitaar. York speelde in 1957 ook lead op verscheidene Jimmie Skinner opnames. In 1959 brengt Starday drie bluegrass opnames van Rusty York uit, Don't Do It en Banjo Breakdown op de LP Banjo In The Hills, The Lock On Your Heart/ Don’t Do It op single. In 1960 en 1961 brengen Rusty York & the Kentucky Mountain Boys drie EP’s van elk zes nummers uit die verkocht werden via Jimmie Skinner’s mail order, terwijl een vierde EP verscheen op York’s eigen Jewel label. Toch blijft hij ook rock ‘n’ roll opnemen voor King Records: de Billy & Lillie cover La Dee Dah (een duet met Bonnie Lou) gekoppeld aan de original Let The School Bell Ring Ding A Ling (1958), en Cajun Blues/ Just Another Lie op Fraternity (1959), waaarmee York’s rock ‘n’ roll trio gelijk de naam The Cajuns kreeg. Wat later wordt York uitgenodigd voor een sessie waar onder de titel Red Rooster een instrumentale rock ‘n’ roll versie van She’ll Be Coming Round The Mountain wordt opgenomen, gekoppeld aan de door Marty Robbins geschreven Jordanaires cover Sugaree. De twee andere nummers van de EP zijn voorbehouden aan de toen amper 14-jarige Jackie De Shannon begeleid door Rusty en zijn Cajuns. Niemand is geïnteresseerd in het nummer, dus brengen Rusty York en zijn partner Pat Nelson Sugaree zelf uit op het PJ label, en het nummer verkoopt zo goed dat King Records het laat coveren door Hank Ballard. PJ verkoopt de master aan Note Records dat het op zijn beurt verkoopt aan Chess, het rhythm ‘n’ blues label waarop ook Chuck Berry en Bo Diddley zitten. Sugaree haalt in 1959 de 77ste plaats op de Billboard hitlijsten, de 69ste plaats op de Cash Box lijsten en zelfs de 29ste plaats in de R ‘n’ B charts, en binnen de kortste keren mag York de package shows van Dick Clark openen voor Frankie Avalon, Duane Eddy en Annette Funicello. Het hitsucces blijkt evenwel van korte duur wanneer Chess geen opvolger klaar heeft voor Sugaree. York blijft begin jaren ’60 rock ‘n’ roll opnemen voor Sage, New Star en Capitol, om later over te schakelen op country, folk en zelfs een bizarre mix van country en rhythm ‘n’ blues wanneer King Records hem laat begeleiden door Hank Ballard's Midnighters. In 1961 richt hij in Mount Healthy, Cincinnati zijn eigen Jewel Studio op, vanaf 1964 toert hij vijf jaar als frontman en bandleider voor countryzanger Bobby Bare. In 1966 brengt hij op Jewel de update Sugaree ’66 uit en occasioneel verschijnt nog nieuw materiaal, maar hij steekt steeds meer tijd in zijn studio waar hij niet alleen country, bluegrass en gospel opneemt voor artiesten als Hylo Brown, Jimmie Skinner, Ralph Stanley, Brother Claude Ely en Jean Shepard, maar later ook soul en zelfs rap. Een van zijn laatste platen onder eigen naam was een bluegrass LP met Lonnie Mack op gitaar die in 1973 verscheen onder de titel Dueling Banjos, om in te spelen op de populariteit van de film Deliverance. In 1991 trad York op in Europa, onder meer in Nederland op een Rockhouse Meeting waarvan wij ons een keurige heer in een net pak met een verzorgd ringbaardje herinneren, naast het feit dat hij ofwel speciaal een nieuwe gitaar had gekocht of men er eentje voor hem gehuurd had, want het prijskaartje hing er nog aan! In 2007 trad hij op nog in Hemsby (GB), in 2008 op High Rockabilly (E). Datzelfde jaar verkocht hij zijn Jewel Studio.

Rusty York in april 2007 in Hemsby (GB)

Rusty York leed aan een hersenziekte en werd 78 jaar. De recentste Rusty York compilatie is Rusty Rocks op Bear Family.

Naar Boven

23 januari 2014
AFSCHEID VAN DE ONE EYED BOOGIE BOY: FREDDIE FINGERS LEE OVERLEDEN

Onverwacht overleden op 13 januari: rock ‘n’ roll pianist en showman par excellence Freddie Fingers Lee. Onverwacht, omdat veel mensen dachten dat Freddie al lang dood wàs. De waarheid is genuanceerder: Freddie’s carrière was dood nadat hij in 2004 een beroerte kreeg, een tragisch einde voor een artiest die al actief was sinds eind jaren ’50.
Freddie Fingers Lee, nog gewoon Frederick John Cheeseman toen hij op 24 november 1937 werd geboren, verloor als kind een oog (volgens één verhaal ten gevolge van een door zijn vader fout geworpen darts pijltje) en begon zijn carrière als tiener als gitarist in het bloeiende skifflecircuit, maar stapte over op de piano nadat hij Jerry Lee Lewis ontdekte. Hij speelt kortstondig piano voor Cliff Richard, Marty Wilde en Eden Kane alvorens in 1961 te gaan spelen bij Screaming Lord Sutch die hem zijn artiestennaam geeft: àlle pianisten van Sutch’s groep The Savages hebben immers de stage name Freddie Fingers Lee The Flea, maar enkel ònze Freddie Fingers Lee zal die geuzennaam zijn hele leven met trots dragen. Met The Savages trekt hij naar Hamburg waar hij in het clubcircuit Amerikanen op doorreis als Chuck Berry, Jerry Lee Lewis, Little Richard, Fats Domino en Gene Vincent zal begeleiden. Met The Savages maakt hij zijn platendebuut: hij zingt lead op een paar nummers van de EP Everybody Surf With The Surfing Savages uit 1963.


Links: Freddie Fingers Lee (r) eind jaren '50 nog op gitaar bij The Saints Skiffle Group
Rechts: twee Lee's op één foto: Freddie Fingers Lee met Jerry Lee Lewis in Hamburg


Freddie Fingers Lee links op de foto bij The Savages in 1963 in Hamburg

Doorheen de jaren ’60 zullen diverse singles volgen onder eigen naam, intussen verzameld op de CD The Early Years. Nadat hij eind jaren ’60 in revival bands als de At Last The 1958 Rock ‘n’ Roll Show speelt komt zijn doorbraak bij het grote publiek er vanaf 1979 in het rock ‘n’ roll TV-programma Oh Boy: Freddie steelt er de show als de clown van dienst die bijvoorbeeld steevast gigantische bordeelsluipers draagt. Met de Rockhouse LP Freddie Fingers Lee: The One Eyed Boogie Boy uit 1978 schiet zijn carrière als een van de topfiguren uit de jaren ’80 rock ‘n’ roll definitief uit de startblokken, in 1980 zie je in de concertfilm Blue Suede Shoes hoe hij een piano onder handen neemt met een bijl. Zijn concerten zijn spectaculair en bevatten een aantal vaste grappen: midden in een nummer stopt hij om doodgemoedereerd een dampende thermos koffie te gaan drinken (wat er in die koffie zat is onduidelijk), hij floepte zijn glazen oog uit de oogkas om het te deponeren in een pint bier en die lekker uit te drinken, White Christmas zingen in het midden van de zomer, en uiteraard piano’s aan spaanders hakken, mits de organisator een piano voorzag die rijp was voor de sloop. Zelf hebben we de man begin jaren ’90 een keertje geboekt en toen bleek hij een aparte maar aardige kerel. In 1991 is Freddie te gast op de LP van The Saddle Tramps (het solo project van Crazy Cavan), in 1997 op de CD Lennerockers & Friends Volume 2. Dat hij het enkele jaren later flink gehad had met de muziekbiz moge blijken uit in eigen beheer uitgebrachte albums als Pissed Off And Pissed Up (2001) en Where’s My Royalties You Bastards (2001).


Links: De Oh Boy TV show in 1980 met Joe Brown (l), Alvin Stardust (r) en Freddie Fingers Lee achter Stardust
Rechts: Freddie Fingers Lee in het boek The Teds van Chris Steele-Perkins

Freddie Fingers Lee, die als wij het een beetje hebben bijgehouden acht albums en 19 singles uitbracht en optrad in 22 landen, werd 76 jaar. Hij was drie keer gehuwd maar momenteel single en woonde in een verzorgingstehuis in Blackhill, Consett, County Durham, zo’n 23 kilometer van Newcastle upon Tyne in het noordoosten van Engeland. Hij laat een zoon, twee dochters, drie kleinkinderen en vier achterkleinkinderen na. Enkele weken voor zijn dood kreeg hij nog bezoek van zijn oude kompaan Joe Brown, zie het nummer Joe Brown And Me op de Big Beat (F) 10-inch Rockin’ With My Pinao uit 1981. Hij overleed aan de gevolgen van een longontsteking die hij opliep op kerstdag. De afscheidsdienst gevolgd door crematie vond plaats op 22 januari.


Links: Freddie Fingers Lee in 2002 in het boek The Teds Now van Chris Steele-Perkins
Rechts: Freddie Fingers Lee krijgt enkele weken voor zijn dood bezoek van Joe Brown.
Een wazige foto, maar ze toont pijnlijk scherp hoe slecht het Freddie ging.

Naar Boven

23 januari 2014
KORT ROCK 'N' ROLL NIEUWS

KORT NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS


De nieuwe bezetting van Roy P-Cat & the V8 Daddy's is er helemaal klaar voor (foto: Albert Bartelds)

Personeelswissels bij Roy P-Cat & the V8 Daddy's: frontman Roy Piket en tenor- en baritonsaxofonist Willem Alink worden vervoegd door Ben van de Bunt op drums en de harde kern van The Rumble Cats in de jaren ’90, Jeroen van Halem op contrabas en Elco Stalknecht op piano. Vanaf september vorig jaar wordt er hard gewerkt om speelklaar te zijn en de eerste optredens in de nieuwe bezetting liggen inmiddels vast op zondagmiddag 26 januari in de Hip te Deventer en vrijdag 31 januari in de Livingroom te Zwolle. Allen daarheen, want er zullen filmpjes gemaakt worden die op YouTube geplaatst gaan worden, maar hou het natuurlijk wel een beeftje deftig. De band zal ook op Rock ‘n’ Roll Street Terschelling staan. Roy P-Cat & the V8 Daddy’s ontstond uit een voorliefde voor jaren ’40 en ’50 muziek als rock ’n’ roll, rhythm ‘n’ blues, rockabilly en jump en mixt al die rootsvormen tot wat de band zelf garage swing noemt in de stijl van grootheden als Big Joe Turner, T-Bone Walker en Wynonie Harris, al ruimen ze ook plaats in voor hedendaagse artiesten als JD McPherson *** The Three Farmers Boys stellen op zondag 26 februari vanaf 17 uur hun nieuwe CD Jamboree Baby voor in Cafe de Spoek, Sint Jacobstraat te Leeuwarden. Tsjendol Willy komt ook om een paar nummers mee te spelen! *** En op 15 maart wordt de officiële debuut-CD van Dee’s Honeytones getiteld Hot Damn officieel voorgesteld in Rotown in Rotterdam. Wie twéé keer wil feesten kan een weekje eerder op 9 maart al terecht in The Rambler In Eindhoven voor de officiële pré-release party, ongetwijfeld voorafgegaan door nog enkele officiële pré-pré-pré-release feestjes *** In twee speciale avondvullende uitzendingen presenteert De Wereld Draait Door op twee zaterdagavonden DWDD Saturday Night met de ideale muziekavond van speciale gasten. Eén van die twee data wordt ook voor ons interessant, want op zaterdag 15 februari mogen vanaf 20 uur de scherpgeknipte koppen van Schorem Haarsnijder & Barbier uit Rotterdam hun favoriete videoclips, interviews, fragmenten uit TV-programma’s, muziekdocumentaires en speelfilms tonen op Nederland 3. In de uitzending zijn ook live optredens te zien van bands die speciaal door de gasten zijn uitgenodigd, zoals het Amerikaanse rootsfenomeen Pokey LaFarge en het Nederlandse Batmobile, beiden favorieten van Schorem. De Ideale Muziekavond Van is al twee seizoenen een succesvol onderdeel van De Wereld Draait Door *** Vergeet ook niet dat Schorem Haarsnijder & Barbier op 22 februari in de Van Nelle Fabriek in Rotterdam hun eigen Scumbag festival met 14 bands organiseren. Ook hier zal Batmobile van de partij zijn, uiteraard naast een hoop andere luidruchtige bands.

KORT BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS


Billy Harlan toen.... en Billy Harlan nu!

Zomaar zonder boe of ba tussen de ons toegestuurde concertdata: Billy Harlan op zondagmiddag 1 juni in Steakhouse Cowboy Up in Waardamme (B), dé Billy Harlan die in de jaren ’50 slechts één single opnam, maar wat voor één, I Wanna Bop uit 1958. Harlan maakte zijn comeback op 8 april 2012 op Viva Las Vegas 15. Geen flauw idee of ie nog elders in de buurt speelt rond 1 juni *** Alles komt terug: op zondag 14 september spelen Los Fabulous Frankies een reünieconcert op High Rockabilly in Calafell, España, en da’s ook al weer geleden van 2010. Recent hadden wij nog een flyer van hen vast uit 1989 wat betekent dat ze intussen ook al minstens 25 jaar bezig zijn *** Met de Mexicaanse clown uit te hangen…

KORT EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Rolf Harris, eigenlijk een Australiër maar vooral bekend van de Britse televisie en de hilarische hit Tie Me Kangaroo Down Sport (1960), verscheen op 14 januari voor een Londense rechter en pleitte onschuldig op negen beschuldigingen van aanranding op vier meisjes van 7 tot 19 jaar tussen 1968 en 1986 en vier beschuldigingen van het maken van onfatsoenlijke afbeeldingen van kinderen. Het onderzoek maakt deel van een sexschandaal bij de BBC. De zaak komt voor op 30 april, Harris is vrijgelaten op borgtocht onder voorwaarde dat hij thuis blijft, geen contact heeft met de getuigen, en geen contact heeft met minderjarigen onder de 18 jaar zonder begeleid te zijn door een volwassene van minstens 21 jaar. Harris is er nu… 83!

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's/ 60's)

Chuck Berry speelde in januari zijn 200ste maandelijkse clubconcert in de Duck Room van de Blueberry Hill in St Louis, en ondanks speculaties daaromtrent denkt hij nog niet aan stoppen. “Mijn zingende dagen zijn voorbij”, aldus de inmiddels 87-jarige Berry in een interview. “Mijn stem is weg. Mijn keel is versleten. En mijn longen gaan snel achteruit.” Toch wil hij blijven optreden “zolang ik een beetje kan zien, een beetje kan horen en een beetje kan doen. Ik wil optreden. Dat zit in mijn genen. Niemand weet wanneer zijn tijd komt, maar ik heb het gevoel dat God mij een beetje meer tijd heeft gegeven. Ik kijk uit naar de volgende 200 shows“. De traditie dat Chuck Berry één keer per maand in de Duck Room speelt begon in 1996, kaartjes kosten momenteel 43 dollar *** Douglas E. Friedman, auteur van The Encyclopedia Of Early American Vocal Groups en The Comedian Harmonists: The Last Great Jewish Performers In Nazi Germany, werkt met Dan Clemson, mede-oprichter en ex-president van de Mills Brothers Society, aan een biografie van The Mills Brothers, die opnamen van 1931 tot 1970 en beschouwd worden als mogelijk het allerbeste vocale kwartet van de 20ste eeuw. Nooit vergeten wij de dag waarop we voor het eerst de documentaire The Mills Brothers Story uit 1992 zagen en op het eind daarvan bleek dat Harry Mills blind was, wat wij doorheen de gehele docu geeneens hadden gemerkt *** En burlesque koningin Tempest Storm is haar autobiografie aan het schrijven. Storm (echte naam: Annie Blanche Banks) had naar eigen zeggen relaties met Elvis en John F. Kennedy, had haar borsten verzekerd voor 1 miljoen dollar, treedt op haar 85ste nog steeds op, en bracht vorig jaar een interview uit op vinyl met Jack White van rock band The White Stripes.

De nog steeds stormachtige Tempest Storm...

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (50's RIPS)

Op 20 oktober overleed de 77-jarige Leon Ashley (echte naam: Leon S. Walton) wiens Teenage Angel op Imperial Records uit 1961 op de Bear Family CD The Drugstore’s Rockin’ Volume 2 staat. Ashley’s debuutsingle He’ll Never Go/ If I Were King Of The Universe verscheen in 1960 op Goldband, waar hij na een tweede single op Imperial, It’s Alright Baby/ Court Of Two Sisters, in 1962 naar terugkeerde met Not Going Home/ You Win Again. In 1964 verscheen op Dot Records de single You Gave Me Reason to Live/ You’ve Got A Heartbreak. In 1966 verscheen op Monument Records de single How Can We Divide These Little Hearts, een duet met zangeres Margie Singleton met wie hij een jaar later huwde, en ze zouden samenwerken zolang dat huwelijk duurde. In 1967 richtte Ashley zijn eigen en dan ook toepasselijk genoemde Ashley label op, waarmee hij merkwaardig genoeg meer succes had dan met zijn singles op échte platenlabels: Laura (What's He Got That I Ain't Got), zijn derde release op Ashley Records, werd in 1967 een nummer één country hit, zijn laatste hitje werd Ease Up in 1972. De op 18 mei 1936 in Mansfield, Georgia geboren Ashley overleed na een lang ziekbed. Margie Singleton leeft nog *** Op 28 november overleed Joseph “Joe” Bihari, de jongste en laatst levende van de vier Bihari broers, de vier zonen van Hongaars-Joodse immigranten uit Budapest die in 1941 met hun ouders van Tulsa naar Los Angeles verhuisden. Jules Bihari werkte in de jukebox business en omdat hij problemen had met het lokaliseren en stockeren van de plaatjes die zijn klanten wilden horen, startte hij in 1945 met zijn jongere broers Saul en Joe een eigen platenlabel op, Modern Records, dat zou uitgroeien tot een van de belangrijkste blues en rhythm ‘n’ blues labels met als eerste hit Swingin' The Boogie van Hadda Brooks. De broers kochten een platenperserij en verdeelden de taken netjes onder elkaar: Jules was talentscout en verantwoordelijk voor de opnames, Saul stond in voor de fabricatie van de platen en Lester voor de verdeling. Joe werkte als talentscout in Memphis samen met Ike Turner en ontdekte onder meer Johnny “Guitar” Watson. Ook hun zussen waren werkzaam bij Modern. Begin jaren ’50 lanceerde Modern sublabels als RPM, Flair en Meteor, tot de artiesten op die labels behoren Little Richard, Elmore James, John Lee Hooker, Etta James, Lightnin’ Hopkins, Lowel Fulson, Rufus Thomas en Charlie Feathers. Later volgden nog meer labels als Crown (Trini Lopez), United/Superior en Yuletide. Midden jaren ’60 ging Modern op de fles, al zullen de broers wel wat geld opzij hebben gezet: zoals in die tijd gebruikelijk deinsden ze er niet voor terug ongevraagd hun naam mee op de plaatjes te zetten, en als u Modern opnames ziet gecomponeerd door ene Joe Josea dan weet u dat Joe Bihari een deel van de winst naar zijn eigen portefeuille versluisde. Joe liet de muziekbiz eind jaren ’70 voor wat ze was, waarna hij zich bezighield met het fabriceren van motoronderdelen en het bouwen van huizen. Hij werd 88 jaar ***

 

Nog een dode platenbaas: op 8 december overleed in Baton Rouge op 85-jarige leeftijd Larry McKinley, in 1959 mede-oprichter van het Minit label. McKinley was sinds 1954 radio DJ in New Orleans en daarnaast manager van Ernie K-Doe, toen hij benaderd werd door promoter Joe Banashak om een platenfirma op te starten. Hits op Mint waren Ernie K-Doe's Mother-In-Law, Jessie Hill's Ooh Poo Pah Doo en The Showmen’s It Will Stand. Later werd McKinley de stem van het New Orleans Jazz & Heritage Festival *** Op 2 december overleed rhythm ‘n’ blues zanger Rex Garvin, wiens bekendste nummer er een was dat hij schreef voor iemand anders, namelijk Over The Mountain Across The Sea van Johnnie & Joe uit 1957. De op 24 juli 1940 geboren Rex A. Garvin leerde als kind piano spelen en hielp in 1954 The Hearts opstarten, een female vocal group waarbij hij bas zong, piano speelde en de songs schreef en arrangeerde, en de debuutsingle van The Hearts, Lonely Nights op Baton Records uit begin 1955, haalde de 8ste plaats op de Billboard R ‘n’ B charts. Als assistent bij het in 1956 opgerichte J & S Records scoort hij met het door hem voor Johnnie & Joe geschreven Over The Mountain Across The Sea (# 8 pop en # 3 R ‘n’ B) waarop hij backings zong en orkestleider was. Het nummer werd in 1963 gecoverd door Bobby Vinton die er de 21ste plaats in de Hot 100 mee haalde. Garvin maakt zelf zijn platendebuut in 1957 met My Darling Dear. In 1959 haalde zijn met I Can’t Sit Down duet met Marie Knighton onder de naam Marie & Rex net nummer 94 in de Billboard poplijsten. Vanaf 1961 tot eind jaren ’60 bracht hij met zijn groep The Mighty Cravers meerdere soul singles en de LP Raw Funky Earth (1968) uit, materiaal dat naar verluidt erg populair is in Northern Soul kringen. Twee voorbeelden van Garvin’s explosieve stijl zijn Oh Yeah (1962) dat op verschillende rock ‘n’ roll compilaties staat en Sock It To 'Em JB (1966), een James Bond tribute in de stijl van James Brown. De laatste Mighty Cravers single verscheen in 1971, rond 1985 stopte Garvin met de muziek. Hij werd 73 jaar *** Op 21 december overleed de op 24 november 1933 geboren John Neil “Johnny” Sibert, vanaf oktober 1951 twee decennia lang steelgitarist voor Carl Smith’s Tunesmiths (Are You Teasing Me, Hey Joe, Loose Talk, There She Goes). Daarnaast speelde hij als sessie- en livemuzikant voor Kitty Wells (Heartbreak USA), Lefty Frizzell, Johnnie & Jack, Little Jimmy Dickens (Out Behind The Barn), Johnny Bond, Gene Autry en The Everly Brothers (Keep A Lovin’ Me, The Sun Keeps Shining, If Her Love Isn’t True, That’s The Life I Have To Live, vier Columbia opnames uit 1955 die pas voor het eerst werden uitgebracht in 1981 door Bear Family). In 1969 stapte Sibert op bij Carl Smith en ging hij werken als beveiligingsagent. Midden jaren ’70 hing hij zijn steel gitaar definitief aan de wilgen ***


Johnny Sibert tweede van links bij Carl Smith's Tunesmiths

Gelukkig nieuwjaar! Behalve voor de op 5 januari 1929 in Baton Rouge geboren Ernest Joseph Thomas alias Rockin' Tabby Thomas, van wie wij enkel Hoodoo Party uit 1961 op Excello Records kennen, al maakte hij eind ’50 begin ’60 wel degelijk nog meer swamp blues plaatjes. Eind jaren ’60 zette hij zijn eigen Blue Beat label op, en in 1978 stampte hij op North Boulevard zijn Tabby's Blues Box And Heritage Hall club uit de grond die in 2000 verhuisde en in 2004 ter ziele ging. Thomas had een zwaar auto ongeval in 2000 en een beroerte die wel zijn gitaarspel maar niet zijn zang aantastte. Thomas, die ook in Europa heeft opgetreden, was de vader van bluesman Chris Thomas King wiens Hard Time Killing Floor Blues niet enkel te horen was op de soundtrack van O Brother Where Art Thou, King was ook een van de weinige uitvoerders die in die cultfilm uit 2000 te zién was: hij speelt de rol van de bluesgitarist aan wie George Clooney vroeg waarom hij zijn ziel had verkocht aan de duivel, waarop King antwoordt: “ik gebruikte hem toch niet” *** Op 2 januari op zijn 70ste overleden aan leverkanker: John "Jay" Traynor, de derde leadzanger van The Mystics én de eerste leadzanger van Jay & the Americans! De op 30 maart 1943 geboren Traynor zong eerst bij The Mystics (falsetto op The White Cliffs Of Dover en lead op Somewhere Over The Rainbow en Blue Star) voor hij eind jaren ’50 mee Jay & the Americans opstarte. Leuk detail: componistenduo en producers Jerry Leiber & Mike Stoller wilden de groep eigenlijk Binky Jones & the Americans noemen, maar Traynor drong erop aan zijn bijnaam Jay te gebruiken. Hij zong in 1962 lead op hun eerste hit She Cried (gecoverd door The Shangri-Las) en hun gelijknamige debuut-LP maar stapte nadat de twee volgende singles flopten op voor een solocarrière die evenzeer flopte, al werd I Rise I Fall uit 1964 wel een bescheiden succesje in de coverversie van Johnny Tillotson en werd zijn eigen Up And Over uit 1966 een Northern Soul klassieker. Traynor werd bij Jay & the Americans vervangen door Jay Black en het is Black die zingt op hun grote pophits Come A Little Bit Closer (1964) en Cara Mia (1965, in Nederland opnieuw een hit in 1980). De groep treedt nog steeds op, tegenwoordig met een derde Jay als zanger, Jay Reincke. Origineel groepslid Kenny Vance richtte in de jaren ’70 neo-doo-wop band Kenny Vance & the Planotones op. Na zijn solo jaren werkte Traynor voor Woodstock Ventures, de firma die het Woodstock rockfestival organiseerde, en achter de schermen voor verschillende rockbands. Vanaf 1977 werkte hij cameraman voor televisiezender WNYT in Albany, New York. Hij zong bij coverbands en jazz trio’s en bracht enkele CD’s uit als zanger van de Joey Thomas Big Band. Sinds 2006 zong hij bij – om het qua Jay’s helemáál ingewikkeld te maken – Jay Siegel’s Tokens. Midden december stond hij voor het laatst op de planken ***


Reather Dixon tweede van links bij The Bobbettes

Op 7 januari overleed de 68-jarige Reather Elizabeth "Dimples" Dixon-Turner, een van de originele Bobbettes die het liedje Mr. Lee schreven over hun niet bepaald populaire schooldirecteur. Nadat het positiever was herschreven tot een liedje over een verliefdheid op een leraar leverde het hen in 1957 een contract op bij Atlantic Records, resulterend in de zesde plaats in de hitparade – voor wie houdt van statistieken: The Bobbettes waren de eerste meidenband die de eerste plaats R ’n B én de pop Top 10 haalden. Het trio zou nog voor minstens vijf andere labels waaronder End, Diamond, RCA Victor en Mayhew opnemen maar de enige keer dat ze de Top 60 nog haalden was drie jaar later met sequel I Shot Mr. Lee, op Atlantic én in een heropname op Triple-X: omdat Atlantic weigerde I Shot Mr. Lee uit te brengen namen ze het opnieuw op voor Triple-X, en toen die single enig kabaal begon te maken moest Atlantic wel volgen. Daarnaast zongen ze in 1962 de backgrounds in voor Johnny Thunders' hit Loop De Loop en namen ze in 1964 Love That Bomb op voor de soundtrack van de Stanley Kubrick film Dr. Strangelove. In 1974 splitten The Bobbettes na een 25-tal singles. Origineel groepslid Jannie Pought werd in 1980 door een onbekende doodgestoken. Dixon, samen met Emma Pought Patron het enige resterende originele groepslid in de actuele Bobbettes, overleed aan een hartaanval *** Op 14 januari overleed de in 1943 geboren doo-wop zangeres Dianne Christian die tussen 1961 en 1967 minstens negen singles uitbracht op Herald, Dunes, Smash, Bell, Josie en Shout als lid van The Rosettes, Diane & the Darlettes, The Chic-Lets, The Liberty Belles, Diane & the Delights en onder eigen naam.

KORT AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

“Any of you fucking pricks move and I'll execute every motherfucking last one of you”, waarna Dick Dale’s Misirlou losbarst: Pulp Fiction is nu officieel “cultureel, historisch en/of esthetisch belangrijk”, want de film uit 1994 is opgenomen in het National Film Registry voor bewaring tot het einde der tijden in de Library Of Congress. “De film is afwisselend ten zeerste derivatief en gedurfd origineel. Quentin Tarantino’s doordringend giftig Möbius stripverhaal van een film beïnvloedde een hele generatie filmmakers en is een mijlpaal in de evolutie van de onafhankelijke cinema, waardoor het een van de weinige films in het National Film Registry is even notenswaardig voor zijn blijvende impact op de film industrie als voor zijn verregaande artistieke verdiensten. Gebaseerd op Tarantino’s eigen profane en poëtische script is Pulp Fiction een wondermooi gecomponeerde tour-de-force die narratieve elementen van de hardboiled crime novels en film noir combineert met de heldere breedbeeld visuals van Sergio Leone. De impact is diepgaand en onvergetelijk”, aldus het National Film Registry, en dat hadden we zelf niet beter maar wel veel makkelijker kunnen zeggen. Tussen de 25 andere dit jaar opgenomen films vinden we nog twee films die wij met plezier herbekijken: de science fiction klassieker Forbidden Planet (1956) en het western epos The Magnificent Seven (1960) waarvan het thema begin jaren ’80 nog door Eddy Mitchell (F) werd gebruikt om zijn concerten te openen *** Rock ‘n’ roll beleving in de 21ste eeuw: Lee Rocker gaf op 7 januari in samenwerking met het ter zake gespecialiseerde bedrijfje Stageit een online live optreden van een half uur dat niet werd bewaard of opgenomen, waarbij hij verzoekjes speelde en chatte met de kijkers. Voor het concert was een gelimiteerd aantal “tickets” te koop (hoeveel ze kostten weten we niet, we hebben ons niet geregistreerd), en tijdens het optreden kon je ook “fooien” geven. Wie het hoogste bedrag doneerde kreeg in ruil een door Rocker gesigneerde 6120 Gretsch gitaar, de tweede beste tipper kreeg een cadeaupakket met vijf gesigneerde Lee Rocker CD’s, een Lee Rocker T-shirt en een Stray Cats hoodie.

KORT ELVIS NIEUWS & GOSSIP


21 december 1957: Elvis gesandwiched tussen Gordon Terry (l) en Ray Price backstage in de Grand Ole Opry

Op 16 december overleed de 85-jarige countryzanger Ray Price die zomaar eventjes 109 countryhits scoorde waarvan er 10 doorstootten naar de poplijsten. Mooi mooi mooi, maar wat is de link met Elvis? Wel, beste vrienden: Elvis’ Heartbreak Hotel en Ray Price’s Crazy Arms (ook bekend van Jerry Lee Lewis) dat in 1956 Heartbreak Hotel van de top van de hitparade schopte, waren dat jaar wellicht de twee invloedrijkste liedjes: Heartbreak Hotel door de ontketende rock ‘n’ roll revolutie, Crazy Arms door de invloed die het uitoefende op de country sound. Elvis zou merkwaardig genoeg minstens zes songs coveren die ook door Ray Price waren opgenomen: A Fool Such as I, Release Me, For The Good Times, Danny Boy, She Wears My Ring en Make The World Go Away. In 1976 nam hij de Hank Williams coverplaat Hank ‘n Me op: toen Price naar Nashville verhuisde logeerde hij nog even bij Williams en na diens dood nam hij kortstondig Williams’ band The Drifting Cowboys over. Price leed aan pancreaskanker *** De volgende Legacy uitgave wordt Recorded Live On Stage In Memphis uit 1974. Disc 1 zal de oorspronkelijke LP bevatten, hermixt en aangevuld met songs waarvoor niet genoeg plaats was op de plaat, disc 2 gaat het “repetitie concert” van twee dagen eerder op 18 maart 1974 in het Richmond Coliseum herbergen (eerder uitgebracht op de FTD release 48 Hours To Memphis) + vijf repetities opnames van 16 augustus 1974 uit de RCA Studios in Hollywood waarvan er drie nooit eerder zijn uitgebracht. Deze Legacy Edition verschijnt op 14 maart *** En blijkbaar zijn er nog steeds vondsten te doen: uit de archieven van WKY-TV zijn drie minuten filmmateriaal opgedolven van Elvis live in het Oklahoma City Auditorium op 19 april 1956 en backstage beelden van Elvis die kusjes en handtekeningen uitdeelt. Het geheel is helaas gefilmd zonder audio… *** Elvis blijft het goed doen op de veilingmarkt: Elvis’s Perpetuum Ebner Musical 5v Luxus platendraaier van tijdens zijn legerdienst in Duitsland waar we u recent het fijne van vertelden verwisselde in Engeland van eigenaar voor 4.400 Britse ponden, terwijl ook op Julien's Icons Of Rock ‘n' Roll 2013 veiling in Amerika enkele opvallende items opvallende prijzen haalden, zoals het enige bekende paar Blue Suede Shoes in 1956 effectief gedragen door de King ging onder de hamer voor 76.800 dollar. Elvis kocht ze bij Nudie's Rodeo Tailors in 1956 in het kielzog van zijn succes met de gelijknamige song en gaf ze vier jaar later na zijn terugkeer uit het leger aan Joe Esposito. Het corduroy jack dat Elvis droeg op de hoes van de LP Elvis Is Back uit 1960 haalde 28.800 dollar, en voor een zwart satijnen hemd gedragen tijdens de ’68 Comeback Special moest u 20.480 dollar ophoesten *** Al kunnen ook replica’s behoorlijk wat geld kosten: EPE liet 300 kopieën vervaardigen van het jasje van lichtbruin suede leder dat Elvis draagt op de foto’s van de Million Dollar Quartet jamsessie uit december 1956. Verkoopprijs: 1475 dollar… *** Het originele jasje werd in 2010 op een veiling verkocht voor 16.500 dollar.

Dit jasje van Elvis is back

Naar Boven

6 januari 2014
SO SAD: EVERLY’S ZULLEN NOOIT MEER SAMEN ZINGEN

Zaterdag 4 januari ook bij ons in het landelijke nieuws: het overlijden op 3 januari van Phil Everly op 74-jarige leeftijd na een leven lang roken. Zijn bio dienen we hier niet te kopiëren, want Phillip en zijn twee jaar oudere broer Isaac Donald behoren tot de Top 10 van de rock ‘n’ roll pioniers, en de feiten zijn bekend: 35 Billboard Top 100 singles waarvan er 26 de Top 40 haalden, en daarmee hebben ze het record voor het grootste aantal Top 100 singles door een duo – voor het grootste aantal Top 40 singles door een duo moeten ze enkel Hall & Oates voorlaten.

Phil Everly links in 1958

De rock ‘n’ roll van The Everly Brothers was beïnvloed door country en klonk goddelijk: twee akoestische gitaren met stalen snaren, de close harmony zang met Phil op tenor en Don op bariton, gebaseerd op diatonische derden waarbij elk van de zanglijnen op zichzelf staat, in tegenstelling tot de normale standaard close harmony waarbij de zanglijnen uitstekend passen bij de melodie maar op zichzelf niet melodieus zijn. Die samenzang zat in hun bloed en in hun DNA en werd nog extra gestimuleerd door hun ouders die een muziekshow hadden op de radio, mét de twee zoontjes, als The Everly Family. De evolutie naar een duo kwam er vanzelf, en familievriend Chet Atkins versierde in 1956 een auditie bij Columbia Records die resulteerde in één geflopte Columbia single, Keep A' Lovin' Me. Ze stapten over naar Cadence, en hun eerste Cadence single, Bye Bye Love uit begin 1957, was gelijk hun eerste miljoenenhit: nummer 1 country, nummer 2 pop en zelfs nummer 5 R ‘n’ B! Met Wake Up Little Susie , All I Have To Is Dream, Bird Dog, Problems en (Till) I Kissed You volgden de hits elkaar in sneltempo op. In 1957 en 1958 deelden ze regelmatig de affiche met Buddy Holly, en op diens begrafenis droeg Phil mee de kist. In 1960 tekenden The Everly brothers bij Warner Bros en ook hier bleven de hits de komen: Cathy’s Clown, So Sad (To Watch Good Love Go Bad), Walk Right Back, Crying In The Rain en That's Old Fashioned, in 1962 hun laatste Top 10 hit in de States. Dat succes blijkt ook uit het feit dat Gibson in 1962 de Gibson Everly Brothers Flattop akoestische gitaar lanceerde die werd gemaakt tot 1972. Midden jaren ’80 werd ze heruitgebracht als de Gibson J-180.



Begin jaren ’60 starten de broers hun eigen Calliope Records waarop Don onder het pseudoniem Adrian Kimberly instrumentaal werk uitbracht en Phil één single uitbracht met Glen Campbell en Carole King als The Keestone Family Singers. Die single, getiteld Melodrama, flopte en eind 1962 stierf Calliope een stille dood. Er volgde nog meer ellende: in november 1961 gingen de broers voor zes maanden bij de marine, ruzie met hun vaste componisten Felice & Boudleaux Bryant en muziekuitgeverij Acuff-Rose, een verslaving aan speed (bij Don nog verergerd door het gebruik van rilatine totdat hij een zenuwinzinking kreeg: Don haakte af tijdens een Britse tour, waarna zijn plaats werd ingenomen door bassist Joey Page), en de concurrentie van de Britse Invasie. De gevolgen waren er dan ook naar: van de 27 singles die verschenen tussen 1963 en 1970 haalden er slechts drie de Hot 100 met nummer 31 als hoogste notering, en terwijl hun eerste twee Warner LP’s in 1960 en 1961 de negende plaats bereikten, haalde slechts één van het dozijn platen dat erop volgde de Top 200, Beat & Soul uit 1965 die nummer 141 haalde. In Engeland duurden de hits tot 1965 met Lucille, So Sad, Walk Right Back, Ebony Eyes, Temptation, Cryin' In The Rain en The Price of Love dat daar in 1965 zelfs nog de tweede plaats haalde, en in Canada haalden ze in 1967 nog de Top 10. Zo groot was het succes in Engeland dat ze er in 1966 de LP Two Yanks In England opnamen begeleid door The Hollies.

Het einde kwam er op 14 juli 1973 tijdens een optreden in Knotts Berry Farm in California: Don smeet live on stage zijn gitaar aan spaanders en stapte op, Phil eindigde het concert op zijn eentje met de mededeling dat The Everly Brothers al 10 jaar daarvoor waren gestorven. De broers gingen hun eigen solo weg, waarbij Phil meer solo materiaal uitbracht dan Don maar er minder succes mee had. Hij schreef het nummer Don't Say You Don't Love Me No More dat hij in duet met Sondra Locke zong in de Clint Eastwood film Every Which Way But Loose (1978) en One Too Many Women In Your Life voor het vervolg op die film, Any Which Way You Can (1980): je ziet hem in de band die Sondra Locke begeleidt als ze dat liedje zingt in die film. Zijn voornamelijk in Londen opgenomen album getiteld Phil Everly met Mark Knopfler van Dire Straits op gitaar was een succes in England, waar de single She Means Nothing To Me, een duet met Cliff Richard, zelfs de Top 10 haalde. In 1983 waren de plooien tussen de broers gladgestreken en volgde de reünie, op 23 september 1983 in de Royal Albert Hall in Londen, begeleid door een band onder leiding van gitarist Albert Lee. De reünie was een succes, de TV special, de live LP en de video volgden, evenals de comeback LP EB ’84, een productie van Dave Edmunds. On The Wings Of A Nightingale, de single van die plaat, werd een hit. De broers toerden weer, ook bij ons. Phil Everly nam in 1990 een duet op met René Shuman, On Top Of The World, te vinden op Shuman's album Set The Clock On Rock. In 1994 haalde een live BBC opname van All I Have To Do Is Dream uit 1981 van Phil in duet met Cliff Richard de Britse Top 20.

De invloed van de samenzang van The Everly Brothers is onmiskenbaar op bijvoorbeeld The Beach Boys, Simon & Garfunkel en The Bee Gees, maar ook op The Beatles die zich weleens de Britse Everly’s noemden: het arrangement van Please Please Me verwijst duidelijk naar Cathy’s Clown. In 1997 kregen ze een Grammy Lifetime Achievement Award, en ze hebben een ster op Hollywood Boulevard nummer 7000. In 2013 verschenen er drie Everly Brothers tributes: Foreverly van Billy Joe Armstrong & Norah Jones, A Date With The Everly Brothers van The Chapin Sisters, en What The Brothers Sang van Bonnie Prince Billy & Dawn McCarthy. Dichter bij huis doen The Wieners een Everly’s tribute: Op 19 januari verschijnt hun nieuwe live Everly Brothers CD Bird Dogs.
Phil overleed twee weken voor zijn 75ste verjaardag aan COPD, chronisch obstructieve longziekte, een combinatie van emfyseem en bronchitis waarbij de luchtwegen alsmaar verder vernauwen terwijl het longweefsel rond de luchtwegen wordt afgebroken, een traag maar onomkeerbaar proces. Don, die soms samen met zijn in 1968 geboren zoon Edan optreedt, is er nu 76, vader Ike overleed in 1975, moeder Margaret leeft nog.

Naar Boven