(reclame)

 

12 september 017
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

You can't please everybody so you gotta please yourself: na tributes voor Buddy Holly, Johnny Cash en The Everly Brothers gaan The Wieners volgend jaar de boer op met een eerbetoon aan Ricky Nelson *** Een kwart eeuw rock ‘n’ roll, het is er niet veel gegeven: onze felicitaties aan het King Size Trio die op zondag 29 oktober in de Beurs in Sint Oedenrode hun 25-jarig jubileum vieren!

BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Zowee’s in de Patersstraat in Turnhout, de retrolicious kledingzaak van Zoë De Peuter, stopt er mee na vijf jaar. De exacte datum waarop de deuren definitief dichtgaan is nog niet gekend.

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS


Engels TV-icoon Jack Good

Op 24 september overleed op 86-jarige leeftijd de op 7 augustus 1931 geboren televisieproducer Jack Good, de man die de rock ‘n’ roll aan de Britten aanbood op een gouden dienblad: Good was de man achter TV-programma’s als Six-Five Special (1957-1958), Oh Boy (1958-1959), Boy Meets Girl (1959) en Wham (1960) en was daarmee de eerste die artiesten als Cliff Richard, The Shadows, Marty Wilde, Joe Brown, Adam Faith, Billy Fury en Vince Eager op TV bracht. We bedoelen maar: als Cliff Richard na je dood op zijn Facebookpagina een videoboodschap plaatst waarin hij verklaart zo goed als alles aan je te danken te hebben, dan heb je echt wel iets goeds gedaan... Good was lid van Oh Boy huisorkest Lord Rockingham’s XI die in 1958 een Britse nummer 1 scoorden met de instrumental Hoots Mon en was in 1958 producer van de LP Jack Good’s Oh Boy (een live plaat met onder meer Cliff Richard, Vince Eager en de John Barry Seven) en in 1960 van Billy Fury's LP Sound Of Fury, door sommigen beschouwd als de beste Britse rock ‘n’ roll plaat ooit. Daarnaast was hij de man die Amerikaanse artiesten als Eddie Cochran, Gene Vincent, Conway Twitty, Brenda Lee en Johnny Cash naar Engeland haalde. In de jaren ’60 trok hij naar Amerika als producer van het popprogramma Shindig (1964-1965) en hij had er een klein rolletje in de Elvis film Clambake (1967). Hij was ook schrijver en producer van rockmusicals als Catch My Soul (1968) en Elvis The Musical (1977). In 1979-1980 maakte hij twee nieuwe Oh Boy seizoenen met onder meer Alvin Stardust, Shakin’ Stevens, Freddie Fingers Lee, Johnny Storm, The Shades en als enige originele fifties artiest Joe Brown. In latere jaren ontdekte hij de Here en vulde hij zijn dagen met schilderen alvorens terug te keren naar Engeland waar hij een rustig leven leidde buiten de schijnwerpers *** Voor wie het zich afvraagt: van Six-Five Special is niks bewaard, van Oh Boy bestaan officieel nog slechts vier van de 40 afleveringen naast korte fragmenten en afleveringen in privé archieven. Een nieuw ontdekte Oh Boy episode van 15 november 1958 werd op 22 juli jongstleden officieel voorgesteld in het British Film Institute in Londen *** Paul Fenech (GB) werd eind september na een longinfectie met hartfalen afgevoerd naar een ziekenhuis en moet op doktersbevel alle Meteors concerten tot april 2018 aflasten. De Meteors frontman zou inmiddels aan de beterhand zijn.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('
50s/'60s)

Op 18 juni jongstleden voor het eerst met een volledige set op een affiche in Engeland – zo lezen wij toch – : Little Anthony van Little Anthony & the Imperials. Het gebeuren vond plaats op een soulfestival in Blackpool en die “volledige set” waren acht songs op een half uur, maar wel met Tears On My Pillow (1958), Shimmy Shimmy Ko Ko Bop (1959) en Going Out Of My Head (1964) *** Op 14 november verschijnt Every Night is Saturday Night: A Country Girl’s Journey To The Rock ‘n’ Roll Hall Of Fame, de autobiografie van Wanda Jackson. Het voorwoord werd geschreven door “de andere Elvis” Costello en het boek zal meer dan 80 foto’s uit Jackson’s privé foto album bevatten. De nu 79-jarige Jackson blijft ook het overlijden haar echtgenoot-manager Wendell Goodman optreden en haar boek promoten: op 20 oktober in Ontario, op 14 november in het Grammy Museum in Los Angeles en op 2 december in de Country Music Hall Of Fame And Museum in Nashville. Haar 31ste studio album, Unfinished Business, verscheen in 2012, haar volgende album zal worden geproduced door rockzangeres Joan Jett.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP's)


Linksboven: The Flintstones? Nee, the Jetsons! Rechtsboven: de duidelijke door Gin Wong beïnvloede
Jetsons architectuur. Linksonder: het door Gin Wong ontworpen benzinestation in Beverly Hills
Rechtsonder: de door Gin Wong ontworpenTheme Building van LAX

Op 1 september overleed op 94-jarige leeftijd de Chinees-Amerikaanse architect Gin D. Wong, medeverantwoordelijk voor de look van Los Angeles door door hem ontworpen iconische gebouwen als de Theme Building op de LAX luchthaven (1960) en het Union 76 benzinestation met dat enorme dak in Beverly Hills (1965). Aangezien wij de Boppin’ Around en niet de Walkin’ Around While Lookin’ At Old Buildings zijn hebben we hier noch de plaats noch de tijd om dieper in te gaan op Wong’s werk en leven maar wie interesse heeft in midcentury modernistische architectuur of googie architectuur zoals die in Amerika wordt genoemd diene de man zeker een keertje te googelen. Wong was trouwens een inspiratiebron voor de tekenaars van de tekenfilmreeks The Jetsons uit 1962-1963, de sciencefiction tegenhanger van The Flintstones *** Op 22 september overleed op 74-jarige leeftijd Gaetano “Guy” Villari, leadzanger van The Regents die in 1961 een hit scoorden met hun origineel van het in 1965 door The Beach Boys hernomen Barbara-Ann. Vòòr Barbara-Ann had de groep al zonder succes opgenomen als The Montereys (met Ernie Maresca) en als The Desires en Barbara-Ann leek hetzelfde lot beschoren want de groep vond in 1958 geen enkel label bereid het liedje uit te brengen en was zelfs al gesplit toen in 1961 een lokaal label het nummer uitbracht op single. De door Ernie Maresca geschreven opvolger Runaround haalde in 1961 nog de Top 30 maar twee volgende singles flopten en het was over en out voor The Regents. Villari startte in 1973 en in 1995 met nieuwe Regents groepen zonder originele bandleden en is tot zijn dood blijven optreden *** Op 27 september overleed de 91-jarige Hugh Hefner, oprichter en grote baas van Playboy en in december 1953 uitgever van de allereerste Playboy met Marilyn Monroe op de cover en in haar blootje binnenin. Hef had geen geld maar wel een visie, ook al bestond die uit geairbruschte vrouwen, en moest geld lenen om die eerste Playboy op de markt te krijgen. Nog meer beroemd bloot in Playboy: Bettie Page in januari 1955 en Jayne Mansfield in élk februari nummer van 1955 tot 1960 uitgezonderd in 1959. Een andere rock ‘n’ roll link is Playboy cartoonist Shel Silverstein die ook songschrijver was met als bekendste liedje A Boy Named Sue voor Johnny Cash. Hefner, die Playboy tot een zakenimperium en zichzelf tot een merk uitbouwde, sprak in 1993 de stem in voor de cartoonversie van zichzelf in de Simpsons episode Krusty Gets Kancelled en heeft een ster op de Hollywood Walk Of Fame. Na zijn crematie zullen zijn stoffelijke resten bijgezet worden in de crypte naast het graf van Marilyn Monroe in het Westwood Village Memorial Park Cemetery die Hefner in 1992 kocht voor 75.000 dollar. Keerzijde van de medaille: Hefner en Monroe werden geboren in hetzelfde jaar en hebben elkaar nooit ontmoet want hij kocht de naaktfoto’s voor 500 dollar over van een derde partij terwijl de berooide Marilyn er in 1949 50 dollar had voor betaald gekregen. Hefner vroeg nooit haar toestemming om de foto’s te publiceren in Playboy en heeft haar er ook nooit ofte nimmer een cent voor betaald. Hefner werd 91 jaar en een icoon, Monroe overleed op haar 36ste en haar merknaam heeft in de 55 jaar sinds haar dood meer opgebracht dan ze verdiende bij leven. Monroe gaf nooit haar akkoord dat Hefner naast haar zou begraven worden *** U mag er het uwe van denken, wij denken er het onze van ***


Hugh Hefner en Playboy...

Wat ons eraan doet denken: ligt Richard Poncher nu nog steeds bóven Marilyn begraven? Poncher, een obscure zakenman uit Beverly Hills, overleed in 1986 en is volgens een hardnekkige broodje aap legende op zijn buik begraven in de crypte boven Marilyn, al is er geen enkel concreet bewijs voor die theorie. Zijn weduwe verkocht de crypte in 2009 per opbod maar voor zover wij weten ligt Poncher daar nog steeds doodleuk boven(op) Marilyn te liggen *** Op 30 september overleed de 87-jarige Frank C. Slay Jr., samen met Bob Crewe auteur van Silhouettes en Daddy Cool (The Rays), Tallahassee Lassie (Freddy Cannon, al werd dat liedje volgens de legende in werkelijkheid geschreven door Cannon’s moeder) en La Dee Dah (Billy & Lillie). Zelf had hij in 1961 een hit onder eigen naam met The Flying Circle, een instrumentale coverversie van Hava Nagila. Daarnaast was hij producer, verantwoordelijke Artiesten & Repertoire voor Swan Records en eigenaar van zijn eigen Claridge Records *** En op onze valreep kregen we nog binnen dat op 7 oktober enkele weken voor zijn 77ste verjaardag James “Jimmy” Beaumont overleed, de leadzanger van The Skyliners op hun golden oldie Since I Don’t Have You, nummer dat in 1958 door de groep letterlijk op weg naar de studio werd geschreven. Volgende keer meer over Jimmy Beaumont & the Skyliners!


Jimmy Beaumont links bij The Skyliners

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Cool: Bruce Springsteen die met een tweet reclame maakt voor een optreden van Big Sandy & his Fly-Rite Boys! *** Op 2 oktober overleed kort voor zijn 67ste verjaardag rockzanger Tom Petty die samen met Roy Orbison, George Harrison, Bob Dylan en Jeff Lynne supergroep The Traveling Wilburys vormde die in 1988 de LP The Traveling Wilburys Volume 1 uitbracht. Volgens de legende begon Petty’s interesse in muziek nadat hij in 1961 op zijn tiende Elvis ontmoette op de filmset van Follow That Dream – Petty’s oom werkte op de set. Petty werd levenloos aangetroffen in zijn huis in Malibu.

ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Nieuw voor in uw boekenkast is Elvis: Safe & Sound van Dick Grob, van 1967 tot 1977 Elvis’ lijfwacht en Head Of Security. Grob was agent in Palm Springs en stond in voor de beveiliging van Elvis op zijn huwelijk op 1 mei 1967, job die hij blijkbaar zo goed uitvoerde dat Elvis hem gelijk in vaste dienst nam *** Na If I Can Dream en The Wonder Of You verschijnt op 6 oktober het derde Elvis album met nieuwe arrangementen en begeleiding opgenomen in de Abbey Road Studio in Londen door het Royal Philharmonic Orchestra van Engeland, en het zal niemand verwonderen dat het dit keer een kerstalbum wordt: Elvis Christmas belooft nummers van Elvis’ twee kerstplaten Christmas Album (1957) en The Wonderful World Of Christmas (1971) met onder meer Blue Christmas, Here Comes Santa Claus, Merry Christmas Baby en Silent Night zoals u ze nog nooit hebt gehoord en mogelijks ook nooit meer wíl horen. Elvis Christmas verschijnt op CD en vinyl, op 24 november volgt een deluxe versie met vier extra nummers *** Op 11 september overleed de 67-jarige Terry Wilkinson, weduwe van de in januari 2013 overleden John Wilkinson, vanaf 1969 Elvis’ ritmegitarist *** Shure kondigt de nieuwe gelimiteerde Pitch Black Super 55 Deluxe Elvis microfoon aan, een matzwarte versie van hun iconische Super 55 Deluxe micro door Shure zelf omschreven als “een moderne uitvoering van ons klassiek ontwerp en een ode aan de geschiedenis, het succes en de erfenis van ons materiaal”. De Shure Model 55 Unidyne microfoon kwam origineel op de markt in 1939 en is dé symbolische rock ‘n’ roll micro bij uitstek.


Rechts: Is dit de grootste Shure microfoon ter wereld?


4 oktober 2017
ROCK SPUTNIK ROCK!


The Spotnicks!

It was 60 years ago today: op 4 oktober 1957 lanceerde de toenmalige USSR de Sputnik I, de allereerste kunstmatige satelliet in een baan om de aarde. Het metalen tuig met een diameter van slechts 58 centimeter was niet ontworpen om te landen en verbrandde op 4 januari 1958 bij terugkomst in de atmosfeer. Het bekende bip bip signaal van de Sputnik werd ook door radio-amateurs hier ten lande opgevangen. En wat dat met rock ‘n’ roll te maken heeft? Veel, want de Sputnik beroerde zodanig de gemoederen en de publiek opinie dat verschillende bands er zich naar noemden: de in astronautenpakjes gehulde Spotnicks uit Zweden waren de bekendste, in België waren de Spoetniks de begeleidingsband van Danny Fisher en in Volendam had je van 1957 tot 1960 de Spoetnik Boys wier mix van dixieland en rock ‘n’ roll de voorloper van de palingsound was, zeker omdat Cees Veerman van de latere Cats een tijdje hun zanger was. En wij hebben hier nog steeds die nog steeds geweldige 10-inch Six By The Sputniks uit 1986 steken van een Britse band genaamd The Sputniks waar wij vòòr en na die 10-inch nooit meer wat van gehoord hebben en over wie wij u alle info schuldig moeten blijven. Daarnaast werd er ook een hele reeks Sputnik plaatjes, euh, gelanceerd zoals Sputnik (Tex Bobo & the Bop Beats), Sputnik (Al Jacobson & the Cave Dwellers), Sputnik (Anita Veal), Sputnik alias Satellite Girl (Jerry Engler & the Four Ekkos), Sputnik II (Al Barkle & the Tri-Tones), Sputnik N° 2 (Bobby Bare), The Sputnik Story (Bill Thomas), Rock Old Sputnik (Nelson Young), Shake It Over Sputnik (Billy Hogan & the Twilighters), Red Sputnik Rock (Don Lang & his Frantic Five uit Engeland) en Sputnik Rock ‘n’ Roll (Rock-Krister & his Cristals uit Zweden).



En toen Little Richard een vuurbal aan de hemel zag die zo goed als zeker de Sputnik moet zijn geweest interpreteerde hij dat als een teken van god om de verderfelijke rock ‘n’ rol op te geven en zijn leven aan de Here te wijden. Die dekselsche rode rakkers van Russen toch!

Naar Boven

29 september 2017
KILI WATCH GITAAR UITGEDOOFD...

Op 18 september overleed in Hannut (B) op 80-jarige leeftijd André Shore alias André Van den Meersschaut, oprichtend lid van The Cousins en zanger-leadgitarist op hun Kili Watch, de eerste Belgische rock ‘n‘ roll hit.


André Van den Meersschaut tweede van links bij The Cousins...

De Brusselse groep noemde zich naar de in juli 1959 geopende Les Cousins club op de Grote Markt in Brussel (als u op zoektocht wil gaan naar sporen ervan: het adres was Grote Markt 7 op de eerste verdieping) waar ze werden ontdekt door producer Jean Kluger, de zoon van Jacques Kluger, grote baas van Les Disques Palette, de slechts twee jaar oude Belgische platenfirma die zelfs een filiaal in New York had. Het op 15 september 1960 met een driesporenrecorder opgenomen Kili Watch, oorspronkelijk slechts de B-kant van het nummer Fuego, werd in mei 1961 de tweede gouden plaat die in België werd uitgereikt voor de verkoop van 100.000 exemplaren, na Eso Es El Amor van cha cha cha groep Les Chakachas (B) – op de vooravond van de doorbraak van de twist stond op de eerste persing van Kili Watch als genre omschrijving «cha-cha-rock». Haar in de boter: hoewel de nonsensicale tekst van Kili Watch was gebaseerd op een scoutsliedje en de muziek werd bedacht door de vier groepsleden deponeert basgitarist Gustave “Gus Dersé” Dereze Kili Watch (met een nieuwe Franse tekst gecoverd door Johnny Hallyday (F) en in het Nederlands door Bobbejaan Schoepen) enkel onder zijn eigen naam bij auteursrechtenorganisatie Sabam, wat betekent dat hij en hij alleen tot zijn dood in maart 2014 alle centen incasseert...Binnen de kortste keren verlaat Dereze als een dief in de nacht de groep waar hij eerst wordt vervangen door Jacques “Jacky” Stekke, later door Jean Huysmans. Voor de fanatici: de groep speelde oorspronkelijk op gitaren van het Duitse merk Framus, later op Fenders, nog later op Vox.


...en André Van den Meersschaut recenter!

Kili Watch verschijnt in 13 landen en wordt in Vlaanderen enkel van de nummer 1 gehouden door Wooden Heart en Are You Lonesome Tonight van Elvis. Het succes van The Cousins in het kielzog van Kili Watch is fenomenaal: in juli 1961 staan ze met drie singles tegelijk in de hitparade, hun platen verschijnen in Amerika, Japan, Australië, Argentinië, Brazilië, Canada, Uruguay, Indonesië, Spanje en Italië, de groep komt op TV in België, Duitsland, Frankrijk, Engeland, Denemarken, Zweden, Italië, Nederland (in januari 1961 in het programma Pas Geperst, begin 1963 in Tot Uw Orders, in 1965 in het programma Combo) en Argentinië, treedt op in Italië, Zweden, Argentinië, Madagaskar, La Réunion, Angola, de Centraal Afrikaanse Republiek, Rwanda, Burundi, Gabon, Kameroen, Ivoorkust en Congo, neemt van hun eigen nummers Franstalige, Italiaanse, Spaanstalige en Duitstalige versies op en brengt platen uit als Les Cousins, Los Primos en The Continental Cousins. Ze brengen tot 1966 een onoverzichtelijke stapel singles en EP’s uit alsmede drie 10 inches (of 25 centimeters zoals dat destijds in België heette) én in 1965 een fake live-LP met studio-opnames waaraan applaus werd toegevoegd. Nummers als Kana Kapila (1961, dat zelfs een Jungle Exotica compilatie haalt), Stodola (1961) en Dang Dang (1961) zijn meer dan behoorlijk maar zullen nooit het wereldsucces van Kili Watch kunnen herhalen. Begin 1967 stoppen The Cousins, moegetoerd...

 

Einde van het verhaal... maar niet helemaal: in juni 1986 maken The Cousins een comeback in de bezetting André Van den Meersschaut, Guido Van den Meersschaut en Jean Huysmans, aangevuld met André’s zonen Danny op gitaar en Alain op drums. The Cousins doen het uitstekend in het oldies circuit tot ze er in 1990 definitief een eind aan breien. Ze stonden voor de allerlaatste keer op een podium op 10 april 2010. Voor zover wij weten zijn alle originele Cousins die op Kili Watch speelden (basgitarist Gustave Dereze, drummer Adrien Ransy en André’s broer en zanger-gitarist Guido “Guy Dovan” Van den Meersschaut) intussen overleden, net als de latere drummer Paul “Pépé” Pécriaux.

Naar Boven

28 september 2017
ANDRÉ HANSELMAN OVERLEDEN


André Hanselman (links) met Phil Alvin van The Blasters

Zo triest kunnen we ze niet zelf verzinnen: drie maanden na het overlijden op 26 juni van Chris Hanselman alias Glenn Thompson in een tragisch auto-ongeval overleed op 24 september zijn broer André Hanselman op 56-jarige leeftijd aan een hartstilstand... André was contrabassist in Lil’ Esther & the Rumble Beat en zat vroeger in The Tinstars en Lil' Esther & the Tinstars. André en Chris speelden ook samen met hun broer Peter in de in 1984 opgerichte Haagse band That Crazy Beat die in de tweede helft van de jaren '80 en begin jaren '90 minstens drie singles en de CD The Walls Came Tumblin' Down uitbracht. That Crazy Beat had oorspronkelijk ook André's echtgenote Suzan Hanselman in de gelederen die stopte na de geboorte van hun zoon. Toen Chris overleed was That Crazy Beat voor het eerst in 12 jaar net opnieuw beginnen repeteren als driebroersformatie om te kijken of een That Crazy Beat reünie mogelijk was. Ook wij beduiden ons medeleven aan André’s familie en vele vrienden en fans.

Naar Boven

28 september 2017
ROCKABILLYHELD SONNY BURGESS OVERLEDEN

Sonny Burgess in de fifties

Onze helden sneuvelen in snel tempo: op 18 augustus overleed na een kort ziekbed een van de laatste Sun recording artists, de op 28 mei 1929 op een katoen en sojabonen boerderij in Newport, Arkansas geboren Albert Austin "Sonny" Burgess die hier zo vaak optrad en zo toegankelijk was dat we aannemen dat elk van u met hem op de foto staat. Zelfs binnen het zootje ongeregeld dat in de jaren ‘50 Sun Records bevolkte moet Burgess een buitenbeentje en een van de wildste artiesten zijn geweest, waarvan ook zijn vijf Sun singles getuigen, We Wanna Boogie/ Red Headed Woman (1956) en Sadie’s Back In Town (1960) op kop. Opvallend: die woest toeterende trompet op een paar van die nummers, toch een ongewoon instrument binnen de rock ‘n ‘roll. Het strafste verhaal: Burgess verfde na Red Headed Woman zijn haar rood zodat het matchte met zijn rode pak en rode gitaar.


Sonny Burgesss (tweede van rechts) & the Pacers toen...

Na Sun nam Burgess op voor Ad-Bur en Razorback maar zijn opnames voor die labels bleven destijds onuitgebracht. Hij bleef actief als muzikant tot begin jaren ’70, onder meer als bassist voor Conway Twitty, alvorens handelsreiziger te worden voor een firma van naaibenodigdheden! Rock ’n’ roll bloed kruipt evenwel waar het niet gaan kan en midden jaren ’80 floot Burgess een aantal oude Sun maatjes en ex-bandleden als bassist Marcus Van Story, pianist JL “Smoochy” Smith, drummer JM Van Eaton, (bas)gitarist Stan Kesler en vreemd genoeg ook Johnny Burnette’s gitarist Paul Burlison en Elvis’ post-Sun drummer DJ Fontana bij elkaar, eerst onder de naam The Sun Rhythm Section, later als The Legendary Pacers met als prominentste groepsleden pianist Kern Kennedy en drummer Bobby Crafford. Naarmate de jaren vorderden bevatte de groep steeds minder originele Pacers en evolueerden Burgess’ optredens van pure rockabilly waarbij hij hier begeleid werd door Europese hepcat bands zoals onze eigen Tinstars die er speciaal voor de gelegenheid een trompet bijhaalden tot all round oldies shows met The Pacers die uiteindelijk een soort rock ‘n’ roll balorkest werden. Ondertussen bleef hij nieuw materiaal uitbrengen zoals het door Dave Alvin van The Blasters geproducede Tennessee Border (1992) en Still Rockin And Rollin’ (2000).


...en Sonny Burgess (tweede van rechts) & the Pacers recenter!

Burgess is tot het einde toe blijven rocken (en had nog steeds die stem van prikkeldraad) maar gaf verstek op de Wildest Cats in Town Weekender (GB) begin juli jongstleden waar het gerucht de ronde deed dat ie een hartaanval had gehad. Volgens andere bronnen werd Burgess gehospitaliseerd bij hem thuis in Little Rock, Arkansas waar hij woonde met zijn zoon John. Burgess stond voor het laatst op een podium op 15 juli en werd 88 jaar. Bobby Crafford laat weten dat The Pacers ook zonder Sonny Burgess onverbiddelijk zullen blijven doorgaan.


Sonny Burgess in latere tijden

Naar Boven

14 september 2017
BLUE DIAMONDS HELAAS OPNIEUW SAMEN...

Riem de Wolff

In de nacht van 12 september is in Blaricum Riem de Wolff op 74-jarige leeftijd rustig en in het bijzijn van zijn naaste familie overleden.
De op 15 april 1943 geboren Riem kwam in 1949 samen met zijn twee jaar oudere broer Ruud de Wolff vanuit Batavia (nu Jakarta) in Indonesië, het toenmalige Nederlands-Indië, naar Driebergen-Rijsenburg en vormde in de jaren ’50 samen met hem het duo The Blue Diamonds waarin hij onder meer de rol van zanger en gitarist voor zijn rekening nam. The Blue Diamonds werden gelanceerd als de Nederlandse Everly Brothers en hun coverversies van hits als Till I Kissed You, Bye Bye Love, Let It Be Me en Cathy's Clown kwamen op de Nederlandse en Duitse markt veel eerder uit en hadden meer succes dan de oorspronkelijke uitvoeringen zodat de platenmaatschappij van The Everly Brothers bezwaar maakte. Jack Bulterman, de A&R-manager van Phonogram, ging daarom op zoek naar alternatief materiaal voor het duo, wat resulteerde in hun cover van het nummer Ramona, een liedje dat al dateerde van eind jaren ’20. Ramona hield een half jaar stand in de Top 10, er verschenen vertalingen in het Maleis en het Spaans, en de plaat haalde de eerste plaats in Nederland, België, Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Spanje, Frankrijk, Mexico, Thailand, Japan en Indonesië. In de Billboard Hot 100 stond het vijf weken genoteerd met als hoogste notering plaats 72 en uiteindelijk verkochten de broers 20 miljoen exemplaren van Ramona. Nadat er zeven miljoen Ramona’s waren verkocht ontvingen de broers een Edison uit handen van Wim Sonneveld. Andere succesnummers uit die tijd waren onder andere Oh Carol en Little Ship. Begin jaren ’60 toerden Riem en Ruud samen met Anneke Grönloh door Indonesië.

"Los" Blue Diamonds

The Blue Diamonds bleven ook na hun laatste hit in 1971 platen maken en namen begin jaren ’80 in Indonesië diverse platen op in het Maleis waarvan miljoenen exemplaren over de toonbank gingen.


The Blue Diamonds in vroege jaren

Het duo bleef optreden tot de dood van Ruud op 59-jarige leeftijd op 18 december 2000. Daarna ging Riem solo en bracht hij in 2001 samen met zijn zoon Steffen onder de naam The New Diamonds de CD Out Of The Blue uit. Op 29 april 2005 werd Riem de Wolff benoemd tot Ridder in de orde van Oranje Nassau. Eind augustus maakten Riem’s manager George Kwekel en theaterproducent Sylvia Budie bekend dat Riem in het ziekenhuis verbleef en “om ernstige gezondheidsredenen” al zijn optredens moest annuleren, ook de theatershows The Story Of The Blue Diamonds. Ook Boppin’ Around betuigt zijn medeleven aan Riem’s familie en vele vrienden en fans.


1988: The Blue Diamonds ontmoeten The Everly Brothers op Schiphol

Naar Boven

14 september 2017
CEES KLOP OVERLEDEN

Na Mac Bouvrie vorig jaar overleed op 29 augustus op 73-jarige leeftijd die andere Nederlandse platenbaas, Cees Klop uit Oud-Beijerland, maar het grote verschil tussen beide is dat Klop, de man achter White Label en Collector Records en een reeks andere, minder bekende re-issue labels, vooral jaren ‘50 materiaal uitbracht en Bouvrie nieuwe bands.
Klop begon al in de jaren ’50 rock ‘n’ roll te verzamelen en startte in 1964 met het pionierende rock ‘n’ roll tijdschrift Rock/ Rockville. Tegelijk begon hij met het heruitbrengen van jaren ’50 materiaal en dat werd allengs meer, en nog meer, en oneindig veel meer. Klop reisde vanaf 1967 voor zijn werk meer dan 30 jaar lang drie à vier keer per jaar naar Amerika en Canada en ging dan gelijk op zoek naar onbekende en soms zelfs onuitgebrachte rock ‘n’ roll plaatjes die hij steeds meer ging heruitbrengen op een eindeloze reeks LP’s en later CD’s op labels als Collector, White Label, Unknown, Pro Forma, Down South, Rockville, Still en Jim Jam Records, een bonte collectie materiaal die anders zeker voor het nageslacht verloren zou zijn gegaan en een “hobby” met mondiale impact. U die tegenwoordig alles zomaar gratis van internet plukt kan zich daarbij niet voorstellen wat een baanbekend werk Klop verrichtte met die pakweg 325 LP’s en 250 CD’s met rock ‘n’ roll, rockabilly en hillbilly uit Amerika, Australië en Nieuw Zeeland die Klop in 40 jaar beschikbaar maakte: latere termen als white rock en boppin’ hillbilly (een reeks van 30 White Label LP’s) werden populair gemaakt door onze Cees en artiesten als Huelyn Duvall, Art Adams, Bobby Crown en intussen helaas wijlen Eddie Bond, Sonny Burgess, Teddy Redell, Larry Donn of Benny Joy danken een flink stuk van hun huidige populariteit aan het pionierswerk van Cees Klop die hen met zijn releases opnieuw onder de aandacht bracht en soms ook naar Nederland haalde voor optredens op bijvoorbeeld de Rockhouse meetings of gewoon bij hem thuis! Zo werd de live-CD Malcolm Yelvington & the Dave Travis Band: A Tennessee Saturday Night Fever opgenomen in 1988 in... Rotterdam! Cees maakte ook veel radioprogramma's voor onder andere Veronica, NCRV en VARA, maar ook voor de BBC en radiostations in Nieuw Zeeland en Australië. Met name voor de Australische radio heeft ie gewoon thuis een heel stel tapes gemaakt! Ook kwam Cees twee keer op televisie... in Californië! Vanaf 1974 runde Cees Klop zijn eigen muziekuitgeverij en zelfs zijn eigen platenperserij, en heel af en toe bracht hij gloednieuw werk uit, meestal van boogie woogie pianisten zoals Jean-Pierre Bertrand (F) of Henk Pepping want de piano boogie woogie was zijn grote muzikale liefde.


Collector Records

Over Cees Klop doen veel verhalen de ronde die waarschijnlijk niet waar of fel overdreven zijn maar hij was er de man niet naar om daar duidelijkheid over te scheppen want dat droeg alleen maar bij tot zijn mysterieuze aura van de man die massa’s rock ‘n’ roll ontdekte, de breedsprakerige en luidruchtige zakenman die handelde in een voorraad van 1000den originele singles en 78 toeren. Over zijn privéleven is dan ook weinig bekend, maar wie plaatjes wou kopen was altijd welkom in zijn dijkwoning in Heinenoord in de polders onder Rotterdam. Hoge bomen vangen evenwel veel wind en Klop kreeg ook kritiek te slikken: het was allemaal maar bootleggen, hij betaalde geen of te weinig royalties, de hoezen waren knip- en plakwerk, het Engels schabouwelijk (“slab bass” was een klassieker), de hoesinfo soms fout (om andere verzamelaars te misleiden?), de geluidskwaliteit slecht, het materiaal te obscuur, Klop knoeide met tempo’s, voegde zelf pianosolo’s toe en creëerde door nog meer knip- en plakwerk met banden zijn eigen “alternatieve” versies, en af en toe sukkelde er “per ongeluk” wel eens een moderne opname tussen: Rough Cut van Johnny & the Roccas (dat bleken Johnny & the Roccos uit Schotland te zijn) en Ice Cold Water van Mister Mack (eigenlijk Ice Water van Mack Stevens) zijn beruchte voorbeelden. Wat er ook van zij: zonder Cees Klop hadden we een onwaarschijnlijke schat aan songs die vandaag de dag als klassiekers of cult worden beschouwd nooit te horen gekregen, zoveel is zeker, en als een fifties artiest als Gene Summers een rouwbetuiging stuurt moet je wel degelijk iéts goed hebben gedaan. Cees Klop heeft véél goed gedaan.
De recentste Collector uitgave was de DVD van de Vaden Records reünie uit 2010, nóg een project dat er kwam dankzij Cees Klop. Klop leed al enkele jaren aan alzheimer, en op zijn rouwkaart stond “gotta keep it swingin’”. Ook wij betuigen ons medeleven aan Klop’s echtgenote Karin, zijn kinderen en kleinkinderen.

Naar Boven

14 september 017
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS


Earl Jackson en CC Jerome (r)

Drukke tijden voor CC Jerome: in december verschijnt op Tombstone Records de vorig jaar opgenomen en door KC Byrd van The Barnstompers geproduceerde nieuwe Rusty Pinto (Australië) With CC Jerome 10-inch vinyl-LP Shotdown From Sugartown, dit keer in pure rockabillystijl, en nog in december brengt Tombstone de 10-inch uit van Earl Jackson (GB) begeleid door CC Jerome & his Savoys. Jetsetters CC Jerome en pianist Dick Elsendoorn spelen tegenwoordig ook bij de Britse revival legende Sonny West die een comeback plant met een CD op Wild Records (USA). Het CC Jerome Trio met contrabassist Martin Ubaghs en drummer Coen Molenschot begeleidt eind oktober Levi Dexter op een korte Europese tour waaronder minimaal twee optredens in Nederland in D'n Hiemel te Maastricht op vrijdag 27 oktober en in dB’s in Utrecht op zondagmiddag 29 oktober, de eerste keer dat het Brits-Amerikaanse rockabilly cult idool in Nederland speelt! In december gaan CC Jerome & his Savoys (CC Jerome, Martin Ubaghs, Darryl Ciggaar) een aantal optredens doen met legende Chris Montez, bekend van de hit Let’s Dance uit 1962, en verder zal CC Jerome dit en volgend jaar te zien zijn als gitarist bij Gene Summers, Linda Gail Lewis, Earl Jackson en Joakim Tinderholt (N). Daarnaast zijn CC Jerome en contrabassist Martin Ubaghs een nieuwe ‘50s/‘60s rhythm ‘n’ blues band begonnen met zangeres Gin Geordy: Georgina Peach & the Originators gaan later dit jaar een full album opnemen voor El Toro Records (E) en staan nu reeds geboekt voor het Screamin Festival te Calella begin juni 2018 *** The Wieners waren te zien in het NOS journaal met beelden van hun Everly Brothers tribute op het speciaal voor 65-plussers (bijzonder was dat het publiek zittend kon genieten van de muziek) georganiseerde Forever Young Festival op 23 augustus in Almere met onder meer Willeke Alberti en Anita Meijer. Het Forever Young Festival krijgt in 2018 zeker een vervolg *** Op dinsdagochtend 1 augustus overleed de op 20 augustus 1951 geboren Ad van den Meijdenberg uit Waalwijk, gitarist van Sunny & the 4 Bobs. Ad was eind vorig jaar om gezondheidsredenen gestopt bij de band en speelde zijn laatste optreden met hen op 28 oktober 2016 in De Mads in Waalwijk *** Betreffende het overlijden van Riem de Wolff: in verband met restitutie van reeds gekochte kaarten voor de theatershows The Story Of The Blue Diamonds neemt het betreffende theater eerstdaags telefonisch dan wel schriftelijk contact op met wie al kaarten had gekocht ***

Ad van den Meijdenberg

Medio september verschijnt Helden Van Toen: The Tielman Brothers En De Nederlandse Rock ‘n’ Roll 1957-1967, een 424 pagina’s tellende biografie door Harm Peter Smilde van de legendarische Haagse Indo-rockband The Tielman Brothers. De broers Reggy, Ponthon, Andy en Loulou Tielman, de ongekroonde pioniers van de Nederlandse pop- en rockmuziek die in de jaren ’60 hits als Rock Little Baby Of Mine en Little Bird scoorden, kwamen vanuit Indonesië naar een Nederland dat maatschappelijk en cultureel op de helling stond en werden supersterren in de rock ‘n’ roll clubs in Duitsland. Reggy, de langst levende van de vier broers, overleed in 2014. Helden Van Toen, een uitgave van uitgeverij SWP, verschijnt in paperback, bevat “uniek nooit eerder gepubliceerd beeldmateriaal” en heeft een prijskaartje van € 19,95 *** Custom Made Rockabilly Trio stelt zijn nieuwe bezetting voor met Koos Nelemans, Arnoud van der Veen en Frank Jonckers, wat volgens ons betekent dat zanger-gitarist Arnaud het enige resterende originele groepslid is *** Contrabassist Deon Buck stopt bij The Atomic 4 om zich volledig toe te leggen op het Blue Moon Trio dat steeds meer optreedt *** Wat gelijk betekent The Atomic 4 uit Limburg op zoek zijn naar een nieuwe contrabassist. Allen daarheen! *** Spin-Out is een nieuwe Elvis tribute band die zich concentreert op de wat exclusievere en minder voor de hand liggende jaren ’60 Elvis nummers uit de Nashville Studio B, u vakkundig voorgeschoteld door Pascal Snijders (Supersonics, Texarkana Trio, ex-Taildraggers: zang + gitaar), Jeroen van Delden (Supersonics, Texarkana Trio: leadgitaar), Boudewijn Snijders (piano), John Hofmans (Rumble Rousers, Supersonics: bas) en John van Houtum (Jacuzzi Sharks ex-Taildraggers: drums) *** In oktober verschijnt de nieuwe CD van Dee’s Honeytones.

Dee's Honeytones

BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

In oktober gaat een nieuw Ace Café open... in Tenerife! Ace Café Tenerife is een initiatief van Werner Van de Voorde, de broer van Chris Van de Voorde van Ace Café Rumst. Voor wie ginds op vakantie is: het adres is Puerto Colon 217 in Adeje *** Link is een nieuwe Link Wray cover band bestaande uit Fifty Footers Jens de Waele (bas), Steven Gillis (gitaar) en Bart Rosseau (drums) aangevuld met gitarist Steven Janssens van The Revelaires en The Whodads. Hun eerste optreden vond plaats begin september op Rockabilly Day in Gent.

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Op 8 april overleed de op 17 september 1928 geboren Britse radiocoryfee Brian Matthew die in 1957 op BBC Radio presentator werd van de Saturday Skiffle Club die in 1959 door de opkomst van de rock ‘n’ roll herdoopt werd tot Saturday Club. Rond 23 februari 1960 (de juiste datum is niet bekend) had Matthew in Saturday Club Eddie Cochran en Gene Vincent te gast (ze kregen elk 100 £ betaald) en het programma werd uitgezonden op 5 maart 1960. De opnames verschenen voor het eerst in 1981 op de Rockstar (GB) LP Rock ‘n’ Roll Heroes, zijn sindsdien courant beschikbaar en het is Matthew die Eddie Cochran en Gene Vincent introduceert en interviewt. Van 1961 tot 1966 presenteerde hij op ITV-televisie de popshow Thank Your Lucky Stars. Matthew was al geruime tijd ziek en was voor de laatste keer op BBC Radio te horen met zijn sinds 1990 lopend oldies programma Sound Of The Sixties (in 2006 en 2007 was hij al enige tijd afwezig om gezondheidsredenen en werd hij vervangen door gastpresentatoren als Joe Brown en Suzy Quatro) op 25 februari 2017: de allerlaatste plaat die hij draaide was Last Night Was Made For Love van Billy Fury. Hij werd 88 jaar. Weetje: Matthew woonde begin jaren ’50 nog enkele jaren in Hilversum waar hij werkte voor de Engelse afdeling van de toenmalige Radio Nederland Wereldomroep *** Op 28 juli overleden op 91-jarige leeftijd: de op 15 juni 1926 geboren Britse saxofonist en orkestleider Ronnie Keene die het vak leerde toen hij in de tweede wereldoorlog twee jaar in de Royal Artillery Band speelde. In 1957 was hij met zijn orkest te zien in de Britse rock ‘n’ roll-/ jeugdmisdaadkomedie These Dangerous Years (ook bekend als Dangerous Youth), in 1958 stond hij mee op de affiche van Buddy Holly’s Engelse tour als “Britain’s new musical sensation” met nummers als 6-5 Special Jive, tour tijdens dewelke hij fungeerde als orkestleider voor alle acts. En voor de rest heeft ie nooit niks meer met rock ‘n’ roll te maken gehad! In 1984 trad Keene op in het Grand Hotel in Brighton waar hij het gebouw verliet een kwartier voordat het IRA dat opblies ***


Buddy Holly was zo te zien toen écht wel de top of the bill...

Volgend jaar op Viva Las Vegas: een exclusieve reünie van jaren ‘90 trio Hot Boogie Chillun (D) die als we het ons nog goed herinneren voor het laatst samen op een podium stonden in 2005 *** Randy Rich (D) gaat in oktober met Ike & the Capers/ Cherry Casino & the Gamblers en Rockin’ Piano Sam in de Lightning Recorders Studio in Berlijn de zes songs opnemen die ze eerder dit jaar wilden opnemen met Jimmy Van Eaton bij Sun in Memphis, opnamesessie die werd afgelast omdat Rich en de mensen van Sun het niet eens konden worden over wat authentiek opnemen nu eigenlijk juist inhoudt.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s/'60s)

“Nieuw”materiaal van Carl Perkins: is het nog mogelijk? Blijkbaar wel: de vinyl-EP The Lost Acetate bevat vier live opnames gemaakt in Engeland in 1964 van de nummers Blue Suede Shoes, Matchbox, Lonely Heart en High Heel Sneakers. De nummers komen inderdaad van een teruggevonden acetaat maar door het ontbreken van info op de single blijven wij zitten met pertinente vragen als: wanneer werd dit opgenomen (Perkins toerde in 1964 twee keer in Engeland, namelijk in mei en van half oktober tot half november), wie begeleidde hem (The Nashville Teens of The Flintstones?), is er toen nog meer materiaal opgenomen, waarom staat hier een live foto uit 1956 op het hoesje terwijl er van die Britse tours zelfs kleurenfoto’s bestaan en waarom werd dit in hemelsnaam uitgebracht op rood vinyl en niet op toepasselijker blauw vinyl? *** Maar voor de rest zijn wij helemaal geen moeilijke mensen *** In het stadje Folsom in California opent op 14 oktober de Johnny Cash Trail wat binnen de vijf jaar een wandeling met openbare kunst en een park met een plaza in de vorm van een gitaar moet worden. In Folsom staat de Folsom Prison gevangenis waarover Cash het nummer Folsom Prison Blues (1955) schreef en waar hij op 13 januari 1968 een live-LP opnam *** En in California werd dan weer het stuk van de 5 Freeway tussen Route 170 en de 118 Freeway op 31 augustus officieel herdoopt tot Ritchie Valens Memorial Highway *** Medisch Centum West: op 23 augustus werd de 74-jarige Chad Allan, oprichtend lid van de Canadese rockband The Guess Who, geveld door een beroerte. Allan was zanger-gitarist op hun Canadese sixties rock ‘n’ roll hitcover van Shakin' All Over uit 1965 dat in de originele versie van Johnny Kidd & the Pirates (GB) uit 1960 enkel een hit was in Europa en dus de weg open liet voor andere artiesten. De groep heette eigenlijk Chad Allan & the Expressions maar hun label Quality Records bracht de eerste persing bij wijze van promostunt uit met als groepsnaam "Guess Who?" oftewel “raad eens wie?”, implicerend dat het weleens om een Britse band zou kunnen gaan. De naam bleef hangen en The Guess Who bestaat anno 2017 nog steeds. De tweede Chad Allan & the Reflections single was in 1962 trouwens een cover van Mike Berry’s Tribute To Buddy Holly. Allan stapte al rond 1966 na hun derde LP uit The Guess Who wegens stemproblemen, ging solo en was tot minstens begin jaren ’90 actief als rockmuzikant. Het is ons niet bekend hoe het inmiddels met hem gaat ***Op het moment dat we dit schrijven beukt Orkaan Irma in op Florida en ondertussen worden de wonden geslagen door Hurricane Harvey gelikt: de huizen van Jivin' Gene, Gene Terry en swamppop bandleider Ken Marvel zijn niét overstroomd, het huis van Roy Head is wel overstroomd maar Head zelf is ongedeerd.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP's)

Op 18 juli overleed op 84-jarige leeftijd bariton William “Dice” Galloway, begin jaren ’50 een van de oprichters van doo-wop groep The Harptones, bekendst van hun debuutsingle Sunday Kind of Love uit 1953, een cover van een Louis Prima song uit 1946. Zoals met alle doo-wop groepen die veel materiaal uitbrachten is het niet helemaal duidelijk wie op welke opnames zong maar Galloway lijkt ons van de partij op hun vijf Bruce singles waaronder dus Sunday Kind Of Love waarna hij eind 1954 onder de wapens moest. Galloway was daarmee in 1956 niet te zien bij The Harptones in de film Rockin’ The Blues want hij keerde pas terug naar het burgerleven nadat The Harptones die film hadden ingeblikt. Sunday Kind Of Love werd vreemd genoeg in 1957 opnieuw uitgebracht onder de naam The Rapidtones op Rapid Records maar dat is gewoon dezelfde Harptones versie! Na zijn legerdienst ging Galloway opnieuw bij de groep om eind 1957 op te stappen. The Harptones zelf zouden het uitzingen tot midden jaren ’60. Vanaf begin jaren ’70 traden ze opnieuw op zonder Galloway die af en aan occasioneel bij de groep zou zingen. Later zong hij enkel nog tijdens het inpakken van de boodschappen in de plaatselijke supermarkt in zijn woonplaats Houghs Neck in Massachusetts, zijn bijbaantje als gepensioneerde. Galloway was al enige tijd ziek *** Op 20 juli overleed op 84-jarige leeftijd de op 23 mei 1933 geboren John “Catfish” Purser, de originele drummer van de Australische rock ‘n’ roll pionier Johnny O’Keefe’s band The Dee Jays op nummers als Wild One (1958). Purser trad nog steeds op met een band genaamd The Dee Jays. Purser leerde O’Keefe kennen in 1955 in Sydney, na O’Keefe ging Purser verder onder de naam Catfish & the Dee Jays en hij trad tot zijn dood op met The Dee Jays: hij stond nog geboekt tot eind 2017 toen hij ziek werd en zijn laatste optreden vond plaats op 17 juni jongstleden. Voor zijn dood gaf hij zijn band toestemming verder te blijven optreden onder de naam The Dee Jays. Purser was het enige nog levende originele groepslid van de originele Dee Jays uit 1955
***


Catfish Purser toen...

...en Catfish Purser recenter

Op 21 juli overleed LC Cooke, de op 14 december 1932 geboren jongere broer van Sam Cooke die zelf ook zong. Hij niet alleen trouwens: van de 10 kinderen van Reverend Charles Cook en Annie May Cook (de –e kwam erbij toen Sam Cooke een artiestennaam nodig had) zongen er drie broers en twee zussen in de door Sam opgestarte gospelgroep The Singing Children. LC werd in 1956 lid van doo-wop groep The Magnificents die opnamen voor Vee-Jay Records, solo nam hij in 1958-1959 drie singles op voor Chess sublabel Checker en vanaf 1960 vijf singles voor Sam’s label SAR. Na de gewelddadige dood van Sam Cooke eind 1964 toerde LC met Little Richard’s begeleidingsband The Upsetters en nam hij op voor Destination, Wand en Broken Arrow, en op Blue Rock verscheen in 1965 de LP LC Cooke Sings The Great Years Of Sam Cooke. U vindt al zijn opnames voor SAR en één Checker single op de ABKCO Records CD LC Cooke: The Complete SAR Recordings (12 van de 17 songs op die CD werden (mee)geschreven door Sam) waarvan het booklet werd geschreven door Peter Guralnick, auteur van de biografie Dream Boogie: The Triumph of Sam Cooke uit 2005. LC Cooke werd 84 jaar *** Op 21 juli gegaan naar de enige plaats waar hij nog nooit was geweest: Geoff Mack (echte naam: Albert Geoffrey McElhinney, geboren op 20 december 1922), de Australische countryzanger die I've Been Everywhere schreef, bekendst in de Amerikaanse hitversie (nummer één op de country hitparade in 1962) van Hank Snow (eigenlijk een Canadees!) maar ook opgenomen door Asleep At The Wheel (1973) en Johnny Cash (1996). Mack was professioneel entertainer in het variété circuit sinds zijn legerdienst in 1944 en schreef I’ve Been Everywhere, een tongtwister waarin hij 94 Australische plaatsnamen afratelt, in 1959 onder de werktitel Swagman Rock, bedoeld als opener voor zijn cabaret act. De originele Australische versie werd in 1962 opgenomen door de Australische countryzanger Lucky Starr. Het werd zo’n succes dat Mack gevraagd werd een Amerikaanse versie te schrijven wat hij deed aan de hand van een atlas. Daarnaast schreef hij ook een Duitse en een Japanse versie! The Mudlarks (GB) brachten in 1962 een Britse versie uit, John Hore in 1966 een Nieuw-Zeelandse. Mack nam uiteraard zelf nog een aantal nummers op in dezelfde stijl (zijn I've Had Everything uit 1966 somt ziektes op!) en van I’ve Been Everywhere bestaan intussen meer dan 130 covers en parodieën waaronder Schotse, Ierse, Tsjechische en Finse versies. Ook vermeldenswaard: I Ain't Goin' Nowhere van de Canadese komiek Rick Moranis en I've Seen Pubic Hair van het Canadese comedy duo MacLean & MacLean (live op hun LP Bitter Reality uit 1976 en in 1980 in studio versie op hun LP Suck Their Way To The Top/Take The "O" Out Of Country). In The Simpsons dook een versie op met fictieve plaatsnamen uit de tekenfilmreeks en in de western Pat Garrett And Billy The Kid (1973) werd een korte uitvoering gezongen door Kris Kristofferson. Tot slot is een Australiër er in geslaagd tussen december 2009 en juli 2011 alle 94 plaatsen uit de Australische versie te bezoeken, een road trip gedocumenteerd op de website www.ivebeeneverywhere.com.au en culminerend in een bezoek aan Geoff Mack. Mack werd 94 jaar *** Op 4 augustus overleed de 80-jarige Robert “Bob” Maurice Wimberly, de op 18 juli 1937 geboren Rob van duo Rob & Roy uit Dallas, Texas die in 1960 en 1961 op Columbia drie singles uitbrachten waarvan één onder de naam The Rob Roys. Hun bekendste nummer is hun Buddy Holly cover It Doesn’t Matter Anymore. Het duo viel uit elkaar toen Jerry “Roy” Dodson zijn legerdienst moest gaan vervullen in Korea en Wimberly verhuisde naar Abilene, Texas waar hij eind jaren ’60 op TV het programma Abilene Bandstand presenteerde en van midden jaren 60 tot de jaren ’90 frontman was van een pop band genaamd The Topics. Daarnaast runde hij in Abilene meer dan 30 jaar lang een handel in autos. Wimberly leed aan kanker ***


Links: 5 december 1970: Glen Campbell op de foto met Elvis en Priscilla
Rechts: 2004 : Glen Campbell wordt gearresteerd wegens dronkenschap achter het stuur

Op 8 augustus overleed Glen Campbell aan de gevolgen van Alzheimer, een eind dat er al even aan zat te komen: Campbell werd zes jaar geleden gediagnoseerd met de ziekte, zijn aftakelingsproces en afscheid van de bühne werd gedocumenteerd in de docu It’ll Be Me (2014) en zijn familie communiceerde heel open over zijn achteruitgang. Bij ons is hij vooral bekend van zijn pophit Rhinestone Cowboy uit 1975 maar Campbell was veel meer dan dat, met name een hele goeie zanger (luister naar zijn covers van It’s Only Make Believe, Only The Lonely en Crying) en een onwaarschijnlijk straffe gitaarpicker. Hij leerde het vak als sessiegitarist voor Bobby Darin, Dean Martin, Nancy Sinatra, Merle Haggard, Phil Spector en Jan & Dean, was in Los Angeles lid van studiomuzikanten collectief de Wrecking Crew, speelde op meer dan 600 opnamesessies, is te horen op Viva Las Vegas (Elvis), Fun Fun Fun en de Pet Sounds LP (The Beach Boys), Mr. Tambourine Man (The Byrds), Strangers In The Night (volgens de legende zei Frank Sinatra over hem: “wie is die flikker op gitaar?”) en You’ve Lost That Lovin’ Feeling (The Righteous Brothers), was van oktober 1960 tot mei 1961 lid van The Champs, van december 1964 tot maart 1965 toerend lid van The Beach Boys op basgitaar en falsetto zang als vervanger voor Brian Wilson, speelde in april 1966 basgitaar in de band van Ricky Nelson, bracht in 1961 zijn eerste single uit onder eigen naam, bracht in totaal meer dan 70 albums uit waarvan er vier platina haalden en één dubbel platina, scoorde negen nummer één hits op de pop, country, easy listening en adult contemporary charts, 29 Top 10 hits, 42 easy listening hits en 75 country hits, presenteerde van 1968 tot 1972 op TV zijn eigen Glen Campbell Goodtime Hour, was in 1969 te zien aan de zijde van John Wayne in de western True Grit (1969, zijn titelsong werd genomineerd voor een Oscar), was 17 keer genomineerd voor een Grammy Award waarvan hij er zes won en kreeg in 2012 een Lifetime Achievement Grammy. Meer dan wij kunnen zeggen! In mei 2017 verscheen zijn afscheidsalbum Adios. Campbell heeft acht kinderen uit vier huwelijken – ook meer dan wij kunnen zeggen – en werd 81 jaar ***


Jerry Lewis met Dean Martin en Marilyn Monroe

Op 20 augustus overleed in Las Vegas op 91-jarige leeftijd acteur en comedian Jerry Lewis, even bekend om zijn liefdadigheidswerk als om zijn slapstick en zenuwslopende gekke bekken, zijn meer dan 60 films en het comedyteam dat hij van 1946 tot 1956 vormde met crooner Dean Martin. De link met rock ‘n’ roll? Zijn film The Delicate Delinquent uit 1957 (de enige komische juvenile delinquent film die wij kennen) en zijn schitterende rock ‘n’ roll parodie I'm Gonna Rock You Baby in technicolor in de film Rock-A-Bye Baby (1958), door sommige filmcritici omschreven als “misschien de beste samenvatting van Jerry Lewis in het midden van zijn carrière: drie briljant grappige minuten”. En als u dat clipje opzoekt op YouTube doe uzelf dan gelijk een lol en klik door naar het TV-clipje van het Colgate Comedy Hour uit mei 1954 waarin Jerry Lewis & Dean Martin The Treniers te gast hadden. Jerry Lewis heeft niet één maar twéé sterren op de Hollywood Walk Of Fame en was de vader van sixties zanger Gary Lewis van Gary Lewis & the Playboys van wie wij toch hun covers van Sealed With A Kiss (1968) en Rhythm Of The Rain (1969) en de voor 1969 opvallende tribute I Saw Elvis Presley Last Night onthouden.

 

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Op 6 oktober verschijnt op New West Records uit Nashville het derde album van JD McPherson, getiteld Undivided Heart And Soul *** Rock ‘n’ roll is een wereldwijde samenzwering: in september vindt in Hong Kong het zesde Dirty Boogie festival plaats met bands uit Japan (The Blitz Attack Boys), Indosesië (Raw Deal) en Hong Kong zelf (The Boogie Playboys) *** Op 20 oktober verschijnt Crazy Like Me: From Memphis And The Rock ‘n’ Roll Trio To Fleetwood Mac, de autobiografie van Billy Burnette, de zoon van Dorsey Burnette, contrabassist van Johnny Burnette & the Rock ‘n’ Roll Trio. Tegelijk brengt ie een nieuwe CD uit ook getiteld Crazy Like Me met naast eigen songs ook covers van Johnny Burnette’s Tear It Up, Ricky Nelson’s It’s Late (gepend door Dorsey Burnette) en Fleetwood Mac’s Oh Well. Billy nam zijn eerste song op in 1960 met Ricky Nelson toen hij amper zeven jaar jong was (Hey Daddy I'm Gonna Tell Santa On You), speelde van 1987 tot 1995 gitaar bij rockband Fleetwood Mac, zijn Do I Ever Cross Your Mind werd opgenomen door Ray Charles, Cher en Bonnie Raitt, en zijn River Of Love werd opgenomen door country zanger George Strait.


Billy Burnette

3 augustus 017
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Matchbox

De datum van Matchbox (GB) in Café Wilhelmina in Eindhoven is gewijzigd van zondag 5 november naar zondag 4 februari 2018. Wie al kaarten had gekocht in de voorverkoop krijgt/ kreeg bericht over hoe en wat *** Met nog 3 weken te gaan vóór de eerste zomer editie van het Western Experience Summer Festival op 22 en 23 juli in het Hippisch Centrum Deurne heeft de organisatie het evenement geannuleerd wegens tegenvallende kaartverkoop. De organisatie biedt haar excuses aan aan alle mensen aan die reeds een kaartje gekocht hadden waarvan de betaling inmiddels volledig teruggestort zou moeten zijn. De 24ste editie van de Western Experience dat zichzelf omschrijft als het grootste allround country 'n' western festival van Europa op 27 en 28 januari 2018 in de Brabanthallen in Den Bosch gaat gewoon door *** Ook Rockabilly Day Middelburg begin september gaat niet door *** Rond de jaarwisseling zijn er opnieuw diverse theatershows van The Wieners & Friends Play The Everly Brothers *** King Size Trio gaat in tegenstelling tot zijn naam steeds compacter: Gert de Graaf (zang, gitaar) en Peter Dekker (contrabas) traden al op als duo onder de naam Memphis Two, nu kan je Gert ook solo, akoestisch en supermobiel boeken als Rocking Daddy Unplugged *** Gespot in de studio: de rootsrockers van Dry Riverbed Trio. Verwacht u aan een album begin volgend jaar *** Ook gespot in de studio: The Supersonics, de powerroots groep bestaande uit Pascal Snijders (Taildraggers, Texarkana Trio: zang, leadgitaar), Jeroen van Delden (Texarkana Trio, tweede leadgitaar), John Hofmans (Rumbe Rousers, contrabas) en John Rietberg (Smokey & the Bandits, drums) *** Het goeie nieuws is dat CC Jerome in een nieuwe band zit genaamd Tight ‘n Juicy. Het slechte nieuws is dat die omschreven wordt als sixties rhythm ‘n’ blues punk *** Ex-Boppin’ Around redactielid en 200% rock ’n’ roll fanaticus Frank Nelissen ligt sinds 17 juli in het ziekenhuis: bij een gipscontrole is hij vanwege een fikse infectie meteen opgenomen en met spoed geopereerd waarbij hij twee tenen is verloren. Door de infectie heeft hij bovendien een bloedvergiftiging opgelopen. Een swingende beterschapskaart is altijd welkom op Frank Nelissen P/A Nieuwehagen, kamer 1.35, Gervenstraat 2, 5211 PD Den Bosch.


Frank Nelissen (linksboven) eind jaren '80 op de foto met The Avengers (GB)

BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Psychobillyband Adios Pantalones bracht na een demo in 2009 en de split Clash Of The Primitives met The Grave Brothers uit 2013 op 22 juli hun full-albumdebuut Playtime uit. Vinyljunks opgelet: naast regulier zwart vinyl worden er ook 200 LP’s op rood vinyl geperst die enkel te koop zijn via de band zelf en via de www.drunkabilly.com mailorder. Opvallend: op het album staat ook een nummer opgedragen aan en over het Sjock festival *** De 7de editie van het gratis Rock-A-Lady festival in Haaltert op 1 oktober wordt de laatste. De organisatie meldt volgend jaar terug te komen met "iets nieuws" *** Vorige uitgave schreven we al dat The Wild Ones 30 jaar na datum een comeback beramen, nu kunnen we daar ook een datum op kleven: zaterdag 11 november op de Turnhout Rootsnight in – u had het al geraden – Turnhout.


The Wild Ones in 1988... en The Wild Ones in 2017!

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

The Spunyboys (F) speelden op 6 juli in Lille (F) hun 800ste concert *** Bamboozle (GB) meldt dat drummer Shaun O'Keeffe eind oktober uit de band stapt en vervangen wordt door Les Curtis van onder meer Darrel Higham & the Enforcers en Bob & the Bearcats *** Over Bob & the Bearcats gesproken, dat herinnert ons eraan dat Jack Rabbit Slim frontman Bob Butfoy bij Western Star een solo-album aan het opnemen is met Darrel Higham op gitaar en Rob Tyler op drums *** Ook gespot in de studio: The Velvet Candles (E) *** The BeeMeeNeeBees (D) zijn terug in een nieuwe bezetting: Mareike Ullrich vervangt de zwangere Gesa Brand als zangeres, Paul Gregoor vervangt Christian Friederich als drummer *** Binnenkort in een gekkenhuis bij u in de buurt: The Nut Jumpers, gelegenheidsformatie bestaande uit Jake Calypso (F), Ricky Lee Brawn (GB) en diens vrouw Helen Ingham, in een vorig leven bekend als Helen Shadow *** De nu 72-jarige Hank C Burnette (S) meldt dat ie aan de beterhand is. Burnette werd in de voorbije twee maand drie keer gehospitaliseerd, het gevolg van drie kleine beroertes die op 18 april culmineerden in een grote beroerte: hij viel en kon zeven uur lang niet bewegen tot zijn zoon hem vond *** Gediagnoseerd met “niet-levensbedreigende longkanker”: de nu 74-jarige Franse rock ‘n’ roll pionier Johnny Hallyday. Hallyday zou intussen chemo ondergaan maar kondigt wel een nieuwe Vieilles Canailles (“oude rotzakken”) concertreeks aan met zijn jaren ’50 en ’60 collega’s Eddy Mitchell en Jacques Dutronc en is bezig met de opnames van een nieuw album. Zijn vorige plaat heette Rester Vivant wat zoveel betekent als “levend blijven”...



Johnny Hallyday toen (boven) en nu (onder): niet vies van een pafje
En dat wordt zelfs commerciëel uitgebuit ook (zie de twee rechterfoto's)...

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s/'60s)

Dion heeft op 2 juli klacht neergelegd ter griffie tegen de makers van het videospelletje Fallout 4 wegens het ongeoorloofd gebruik van het liedje The Wanderer in advertenties. Dion heeft het recht dat gebruik te weigeren, noemt de bewuste reclames "walgelijk en moreel onverdedigbaar" en eist dat The Wanderer per onmiddellijk uit de reclame gehaald wordt plus één miljoen dollar schadevergoeding *** Drummer Tim Fitzpatrick (de originele drummer van surfband The Lively Ones op hun bekendste nummer Surf Rider uit 1963 dat in 1994 in de film Pulp Fiction zat) stopt bij The Dynotones en speelt zijn afscheidsoptreden begin augustus op de 10de Surf Guitar 101 Convention in Torrance, California. Fitzpatrick drumde sinds 2003 bij de in 1995 in Orange County, California opgerichte Dynotones *** Ook op de Surf Guitar 101 Convention: een reünie van diezelfde Lively Ones én van neo-surf groep The Huntington Cads *** De Britse folk-punk zanger Bill Bragg heeft een boek geschreven getiteld Roots, Radicals And Rockers: How Skiffle Changed The World over de origine van de skiffle muziek. Bragg huldigt de stelling dat skiffle de jazz, folk en blues uit het begin van de 20ste eeuw gebruikte om een brug te slaan over de Atlantische oceaan die die Britse interpretatie in omgekeerde richting opnieuw in de Amerikaanse hitlijsten bracht. "Skiffle was het gezoem van de rails toen de rock ‘n’ roll trein eraan kwam denderen”, aldus de poëtische Bragg die vervolgt dat skiffle te vergelijken is met “de fidget spinners van tegenwoordig: meer een rage op de speelplaats dan een genre uitgevoerd door volwassenen” *** Volstrekt nutteloze doch interessante weetjes: Johnny Cash & the Tennessee Two kwamen helemaal niet uit Tennessee maar uit Arkansas (Johnny Cash), Mississippi (gitarist Luther Perkins) en North Carolina (contrabassist Marshall Grant)! *** Ronnie Hawkins verlaagt de verkoopprijs van zijn Hawkstone Manor villa aan Lake Stoney zo’n 40 kilometer ten noorden van Peterborough, Ontario van 15 miljoen dollar naar 4,25 miljoen dollar. Hawkins woonde 46 jaar in het optrekje met vijf badkamers en negen slaapkamers dat al vier jaar te koop staat. De nu 86-jarige Hawk wil verhuizen naar Peterborough om dichter bij zijn familie te zijn ***

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP's)

Op 27 maart overleed op 95-jarige leeftijd de op 5 augustus 1921 geboren drummer Thomas Edward Tribble Sr. die vanaf eind jaren ’40 tot begin jaren '60 onder de naam TNT Tribble verschillende jump blues, rhythm 'n' blues en rock ‘n’ roll platen uitbracht maar waarvan wij ook niet meer weten dan wat we lezen in de hoesnotas van zijn verzamelplaat Red Hot Boogie. Wij kunnen ook niet àlles weten! Later was hij actief als soul- en funkdrummer. Tribble laat vijf kinderen, vier kleinkinderen, vier achterkleinkinderen en vijf achter-achterkleinkinderen, euh, achter ***


Kai Ray ergens rond 1971

Op 2 juni overleed in Farmington, Minneapolis de 81-jarige zanger-gitarist Richard A. "Tony" Caire, wereld-, euh, on-beroemd als Kai Ray, wiens faam berust op twee nummers: I Want Some Of That uit 1961 dat door The Cramps werd gerecycleerd tot een stuk van hun The Natives Are Restless, en I Want Some Of That B-kant Trashmans Blues dat de inspiratie was voor de naam van The Trashmen van Surfin' Bird die ook uit Minneapolis kwamen en voor wie hij het nummer New Generation (1964) zou schrijven. Over Ray is weinig bekend: hij bracht in 1961 minstens drie singles uit, was een pionier van de fuzz gitaar, speelde gitaar op opnames van zangeres Lynette, Jesse J & the Bandits (samen met Trashmen leadgitarist Tony Andreason ) en King Krusher & the Turkeynecks, lanceerde midden jaren '60 zijn eigen Kai Ray label waarop vier singles verschenen, en evolueerde later naar folk en country *** Op 21 juni overleed de op 5 oktober 1939 in Rayne, Louisiana geboren zanger-accordeonist Belton Richard, een van de grootste namen in de cajun. Richard begon zijn carrière evenwel met de Jimmy Clanton covers Another Sleepless Night (Un Autre Soir D’Ennui) en Just A Dream (Just En Reve). In 1971 speelde hij de accordeon in op Johnny Allan’s na al die jaren nog steeds geweldige cajun rock ‘n’ roll cover van Chuck Berry’s Promised Land. Hij overleed op zijn 77ste aan een longontsteking

*** Eerder meldden we het overlijden op 10 mei van Burt Holiday van de in 1949 opgerichte vocal group The Gaylords, nu overleed op 30 juni de vierde Gaylord naast Burt “Holiday” Bonaldi, Ronnie “Gaylord” Fredianelli en Billy Christ, de op 9 december 1928 geboren Donald “Don” Rea die op zijn dertiende leerde piano spelen en in 1949 bij de groep kwam. The Gaylords scoorden in de jaren ’50 verschillende Italiaans geïnspireerde pophits maar namen ook doo-wop op en één onvervalste jiveklassieker: het in februari 1959 ook in Nederland uitgebrachte Ma Ma Ma Marie. Voor de liefhebbers: ze namen ook Ramona op! Toen The Gaylords in de jaren ’60 afslankten tot comedy team Gaylord & Holiday bleef Rea aan boord als hun keyboard speller, muzikaal leider, dirigent en arrangeur. Begin jaren ’80 werd hij in Reno directeur entertainment bij een firma die muzikanten boekte om circusacts te begeleiden. De 88-jarige Rea die nog steeds optrad als pianist werd recent gediagnoseerd met kanker *** Op 15 juli overleed de op 20 juni 1928 geboren acteur Martin Landau, geen rock ‘n’ roll naam maar wel een vriend van James Dean met wie hij samen op de beroemde Actors Studio van Lee Strasberg en Elia Kazan zat: Landau en Steve McQueen waren in 1955 de enige twee studenten die aangenomen werden uit 500 kandidaten. Dean was toen helemaal into fotografie en mocht graag kiekjes maken van Landau. Landau ging ook nog een tijdje uit met Marilyn Monroe maar daar vonden we geen foto’s van terug. Landau’s bekendste rollen waren in North By Northwest (Hitchcock, 1959), de TV-reeksen Mission: Impossible (1966-1969) en Space: 1999 (1975-1977), en de films Tucker: The Man And His Dream (1988) en Ed Wood (1994) waarvoor hij een Oscar won voor beste bijrol ***


Martin Landau hier met James Dean (l)

Ook verhuisd naar de eeuwige rock ‘n’ roll jachtvelden: BBC presentator Brian Matthew (8 april) die Eddie Cochran en Gene Vincent introduceerde en interviewde op hun Britse live opnames uit 1960, William “Dice” Galloway (18 juli) van doo-wop groep The Harptones, John “Catfish” Purser (20 juli, de originele drummer van de Australische rock ‘n’ roll pionier Johnny O’Keefe), songschrijver Geoff Mack (21 juli) die I’ve Been Everywhere uit zijn duim zoog en de “cajun Hank Williams” DL Menard (27 juli) die cajun lijflied The Back Door (La Porte En Arrière) schreef en in 1962 origineel opnam als lid van Badeaux & Louisiana Aces. Volgende update meer!

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

De inmiddels ook al 64-jarige Rocky (zoon van Johnny) Burnette heeft High Rockabilly (E) afgezegd om niet nader gespecifieerde gezondheidsredenen en wordt er vervangen door zijn neef Billy (zoon van Dorsey) Burnette.

OVERIG ROCK 'N' ROLL NIEUWS


Off Topic: Rock 'n' roll is een wereldwijde samenzwering: dit is The Hydrant uit Bali, Jakarta

ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Elvis Presley En Ik: 20 Odes Aan Presley is een nieuw boek van Art Rooijakkers met 20 bijdrages van 20 Nederlandse schrijvers, muzikanten, journalisten en muziekliefhebbers als Thomas Erdbrink, Cecile Koekkoek, Margriet van der Linden, Eric Corton, Gerard Ekdom, Mart Smeets, Dennis van Tiel, Thomas Verbogt, Alex Boogers, Jeroen Kijk in de Vegte, Peter Buwalda en Art Rooijakkers zelf *** Rooijakkers maakte ook samen met Matthijs van Nieuwkerk en Andrew Makkinga de documentaire Elvis Lives waarin ze veertig jaar na Elvis’ overlijden in Las Vegas op zoek gaan naar zijn erfenis en de mens achter het idool en in Tokio de allergrootste Elvis fans bezoeken. De documentaire is op 16 augustus om 20h30 te zien op NPO1 Nederland 3, gevolgd door het in juni in de voormalige gevangenis de Lik in Utrecht gefilmde concert Elvis Leeft Live waarin Nederlandse artiesten als Anita Meyer, George Baker, Douwe Bob, Lucas Hamming en Jett Rebel Elvis nummers vertolken *** Al zitten de echte diehards tijdens Elvis Week natuurlijk in Graceland en daar kunnen ze op 13 augustus een concert meepikken van onze eigen Bouke in The Guest House At Graceland. Bouke trad in 2012 al op in Graceland *** Een ander nieuw boek wordt All The King's Horses: The Equestrian Life Of Elvis Presley door Kimberly Gatto en Victoria Racimo over Elvis' liefde voor paarden. Het voorwoord is van Elvis’ goeroe Larry Geller *** Ook nieuw: Elvis Under The Covers van Michael Madden (GB) over de invloed van Elvis op de artiesten die zijn nummers coverden. Meestal hebben wij niet veel op met dat soort boeken maar Madden schreef eerder de Mike Sanchez biografie Big Town Playboy en laat in zijn nieuwe boek goed volk als Wanda Jackson, Chris Spedding en – minder verrassend – Mike Sanchez aan het woord *** Eind oktober heropent in Bad Nauheim (D) aan de Terrassenstrasse 10 het gerenoveerde hotel Villa Grunewald waar Elvis in 1958 en 1959 tijdens zijn legerdienst enkele maanden logeerde alvorens hij en zijn gezelschap vriendelijk verzocht werden het pand te verlaten en ze 500 meter verhuisden naar een huurwoning in de Goethestrasse. In kamer nummer 10 kan u slapen in hetzelfde bed waarin Elvis sliep *** Gerestaureerd om eruit te zien zoals in de jaren ’40 toen Elvis er zijn korte broek versleet: de Lawhon Elementary School in Tupelo, Mississippi. Onder de tegels van het auditorium werd de originele hardhouten vloer gerecupereerd, het auditorium zelf en de stoelen werden hersteld in hun oorspronkelijke staat *** Op 30 augustus gaat in het Ogunquit Playhouse in Ogunquit, Maine de musical Heartbreak Hotel in première, geschreven en geregisseerd door Floyd Mutrux, co-creator van de Million Dollar Quartet musical die een dikke hit werd op Broadway. Heartbreak Hotel is een vervolg op Million Dollar Quartet en focust op de 18 maanden van Sun Records tot Colonel Parker *** Over Colonel Parker gesproken: mogelijk komt er een biopic over hem gebaseerd op het boek The Colonel: The Extraordinary Story Of Colonel Tom Parker And Elvis Presley, één van de vier Elvis boeken van schrijfster Alanna Nash. Een van de producenten wordt Steve Binder, regisseur van de ’68 Comeback Special: “Het echte verhaal van The Colonel is nooit verteld en ik beloof dat je er voor op het randje van je stoel gaat zitten. Ik was daar en ik kende hem”, aldus Binder in een persmededeling. Stof genoeg voor een film in elk geval: de in 1997 overleden Parker kwam uit Breda en emigreerde illegaal naar Amerika, mogelijk nadat hij in Nederland een moord had gepleegd, al bestaat daar geen bewijs voor ***


Links: Red West zat in de hoek waar de klappen vielen... Rechts: Red West links op gitaar

In de nacht van 18 op 19 juli overleed bodyguard Robert Gene “Red” West die in november 81 jaar zou worden. West ontmoette Elvis op de middelbare school, werd vanaf 1955 zijn chauffeur, vergezelde hem naar Duitsland en werd vanaf 1960 zijn lijfwacht. West bracht van 1960 tot 1963 minstens vier singles uit (zijn Rudy “Tutti” Grayzell cover FBI Story uit 1960 is niet slecht), was (co-)auteur van de Elvis songs You'll Be Gone, If You Think I Don't Need You, Separate Ways, If Every Day Was Like Christmas, That's Someone You'll Never Forget en If You Talk In Your Sleep, schreef songs opgenomen door Ricky Nelson, Pat Boone en Johnny Rivers, werd stuntman, figureerde in 16 Elvis-films en was mede-eigenaar van het Tennessee Karate Institute waar Elvis regelmatig ging trainen. West’s vader overleed op dezelfde dag als Elvis’ moeder en hij leerde zijn toekomstige echtgenote Pat kennen toen zij voor Elvis werkte als secretaresse: bedoeling was dat Elvis in 1961 zijn getuige was op het huwelijk maar de King arriveerde te laat. In juli 1976 werd West met twee andere lijfwachten, David Hebler en zijn neef Sonny West, ontslagen en schreven ze samen het schandaalboek Elvis: What Happened dat verscheen twee weken vòòr Elvis’ overlijden. Na Elvis werd hij full time acteur: zijn bekendste films zijn Road House (1989) met Patrick Swayze, Natural Born Killers (1994) en I Still Know What You Did Last Summer (1998). Op TV was hij zien in afleveringen van Mannix, The Six Million Dollar Man, Magnum PI, The Fall Guy en The A-Team. Neef Sonny West overleed op 24 mei 2017.


Links: Red West toen met Elvis. Rechts in de film Goodbye Solo (foto: Hooman Bahrani)

Lees hier de oudere nieuwsberichten

Terug naar de voorpagina