(reclame)

 

14 juni 2018
DJ FONTANA OVERLEDEN

DJ Fontana: de laatste Blue Moon Boy overleden

Elvis is herenigd met zijn originele trio want de laatste Blue Moon Boy is vertrokken naar de eeuwige rock ‘n’ roll velden: in de nacht van woensdag 13 op donderdag 14 juni overleed om 21h33 de op 15 maart 1931 geboren Dominic Joseph Fontana op 87-jarige leeftijd tijdens zijn slaap. DJ Fontana was huisdrummer bij de Louisiana Hayride (destijds nog áchter het gordijn) toen hij Elvis in oktober 1954 voor het eerste ontmoette, werd Elvis’ eerste drummer en speelde 14 jaar bij de King. Hij was erbij tijdens alle TV-optredens in 1956-1957, is te horen op Heartbreak Hotel, Blue Suede Shoes, Hound Dog, Don't Be Cruel en Jailhouse Rock, deed mee op 460 RCA opnames, is te zien in de films Loving You en Jailhouse Rock en deed mee op de ’68 Comeback Special. Met zo’n cv kan je net anders dan daar de vruchten van plukken en Fontana zou dan ook nog járen de ronde doen op Elvis evenementen, ook in Nederland en België en vaak samen met gitarist Scotty Moore. In 1983 bracht hij het fotoboek DJ Fontana Remembers Elvis uit.


drummer DJ een keertje op de voorgrond...

14 juni 2018
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS


12 juli 2011: Miss Mary Ann & the Ragtime Wranglers en Brian Setzer backstage in Paradiso, Amsterdam

Cool: nadat ze vorige zomer het voorprogramma mochten doen voor Brian Setzer in heel Europa vlogen Miss Mary Ann & the Ragtime Wranglers nu naar Amerika om daar van 2 tot 24 juni te toeren als smaakmaker voor Brian Setzer’s Rockabilly Riot! *** Slapback Johnny gaat een kakelverse CD uitbrengen op Rhythm Bomb (D) *** En The Barnstompers hebben pas een nieuwe CD uit met gastmuzikanten als Charlie Thompson (GB), diens madam Raina Brody (GB), Glenn Doran (GB) en Junior Marvel. Recensie: zodra Kees Stigter hem persoonlijk te paard naar hier brengt!

BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

De herenigde Domino’s mogen dan niet echt veel optreden, maar het Spaanse label El Toro bracht voor alle zekerheid alvast de CD It Don’t Mean A Thing: The Best Of The Domino’s uit *** Omar Hauari stopt als drummer bij Shorty Jetson & his Racketeers om als tot het christendom bekeerde ex-moslim “de rest van mijn leven gospel te spelen”. Zijn afscheidsoptreden bij Shorty Jetson zal op 4 augustus in Denemarken zijn *** Little Kim & the Alley Apple 3 vieren hun tiende verjaardag met hun vierde full album getiteld Sugarbird, opgenomen met één tweesporen bandopnemer, twee microfoons en drie voorversterkers uit de jaren ’60 *** Aan alles komt een eind: The Baboons stoppen.

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Aangekondigd als top act op de Just For Fun Psychobilly Holidays in Pineda De Mar begin juli: na 29 jaar het dichtste wat we ooit zullen komen bij een reünie van Torment (GB) sinds de tragische dood van zanger-gitarist Simon Brand die in 1994 zelfmoord pleegde door een combinatie van mentale problemen, zelftwijfel, depressie en een echtscheiding. De in 1965 geboren Brand hield zowel van de Britse rockabillyrevival als van punk en dan kom je vanzelf uit bij psychobilly: na de split van contrabassist Steve Whitehouse’s band The Sharks richtte Whitehouse met Simon Brand en Merv Pepler op drums het trio Frenzy op wier livedebuut plaats vond in december 1983 in - jazeker - Eindhoven. Het Frenzy platendebuut was trouwens een 3-track vinyl-EP op Klaas Westerbeek’s label Cat Machine Records. Frenzy mocht een LP opnemen voor Roy Williams’ Nervous Records (GB) maar voor die klaar was werd Brand vriendelijk verzocht de band te verlaten wegens teveel meningsverschillen met Whitehouse en de LP werd afgewerkt door zijn vervanger Kevin Saunders. In 1985 startte Brand met drummer Kevin Haynes en contrabassist Sean Holder het trio Torment op, genoemd naar een nummer van Frenzy toen Brand nog bij Frenzy zat. Begin 1986 namen eerst Tony Biggs (later bij The Rimshots) en daarna Simon Crowfoot over op contrabas en met Crowfoot was de definitieve Torment bezetting een feit. Torment bracht tot 1990 vier LP’s uit: Psyclops Carnival, Three’s A Crowd, Round The World en Hypnosis. Crowfoot zou nog een tijdje in Nederland blijven hangen net als Brand zelf die uiteindelijk met een depressie werd opgenomen in een Brits ziekenhuis waar hij zich tenslotte ophing. Just For Fun vliegt nu drummer Kevin Haynes over uit England en contrabassist Simon Crowfoot uit Nieuw Zeeland om in Pineda een Torment set te spelen met gitarist Andy Kandil (Zorchmen, Highliners, Guitar Slingers) en gastzang van Steve Whitehouse, Mark “Sparky” Phillips van Demented Are Go, Steve “Klunky” Clarke alias Humungus van The Coffin Nails en Mourad Calvies alias Koefte DeVille van Mad Sin ***


Roy Young op piano bij The John Barry Seven op de TV set van Oh Boy

Op 27 april overleed op 83-jarige leeftijd de op 20 oktober 1934 geboren Britse pianist Roy Frederick Young, vanaf 1958 te zien op de Britse TV in programma’s als Oh Boy, Drumbeat en Boy Meets Girl waar hij werd opgevoerd als de Engelse Little Richard. In 1959 verscheen zijn debuutsingle Just Keep It Up/ Big Fat Mama, hij trad op in de 2i's Coffee Bar in Soho en toerde in package shows met Cliff Richard & the Shadows. Vanaf 1961 werkte Roy Young in de Top Ten Club in Hamburg waar hij speelde bij en opnam met Tony Sheridan: Young doet mee op de opnames die nog steeds de ronde doen onder de naam Tony Sheridan & the Beat Brothers. In de lente van 1962 trad hij op in de Star Club als pianist bij The Beatles en naar eigen zeggen bood Beatles manager Brian Epstein hem een vaste plaats in de groep aan maar sloeg hij het aanbod af omdat hij al een contract had met de Star Club. In 1963 was hij van de partij op de LP Twist At The Star Club Hamburg van The Star Combo, van 1964 tot 1969 was hij lid van Cliff Bennett & the Rebel Rousers, daarna trad hij opnieuw op onder eigen naam. Zijn laatste album verscheen in 2006 en was getiteld Still Young. Voor zover wij weten was hij nog steeds actief. Young overleed in een verzorgingstehuis in Oxfordshire ***

Restless als kwartet

Hoe jezelf na bijna 40 jaar in de schijnwerpers blijven plaatsen? Door ofwel bijna 40 jaar lang exact hetzelfde te doen ofwel door jezelf constant heruit te vinden, en het in 1980 opgerichte Restless doet eigenlijk beide: het trio gaat opnieuw optreden in de klassieke viermansformatie uit 1984-1987 bestaande uit zanger-gitarist Mark Harman, drummer Ben Cooper, contrabassist Jeff Bayly en tweede gitarist Mick Malone. Begin 2019 verschijnt een nieuw album op Bluelight Records (FIN) en het eerste optreden in de nieuwe oude bezetting staat momenteel ingepland voor 25 januari 2019 ergens in Engeland *** Nog meer Restless nieuws: Mark Harman heeft in samenwerking met het Duitse bedrijf Jo Vogel zijn eigen volledig handgemaakte Mark Harman Restless Limited Signature Edition Telecaster gitaarpickups uitgebracht *** Handgemaakt door Jo Vogel in Duitsland, niet door Mark Harman *** Guana Batz (GB) hebben een nieuw album uit getiteld Back To The Jungle, hun eerste studio album in 22 jaar! *** Het einde van een tijdperk: sinds maart wordt het Britse muziekblad New Musical Express niet meer gedrukt maar bestaat het enkel nog als website. NME verscheen wekelijks sinds 7 maart 1952 en was toen de opvolger van de Accordion Times And Musical Express die verscheen sinds 1946. Een half jaar na het eerste nummer was NME op 14 november 1952 het eerste blad in Groot-Brittannië dat een eigen hitlijst publiceerde, toen nog een Top 12 *** En toen moest de rock ‘n’ roll zelfs nog worden uitgevonden!

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s/'60s)

Deke Dickerson en Santo Farina

Gelokaliseerd door Deke Dickerson: de nu 81-jarige Santo Farina, de steelgitarist van Santo & Johnny wier debuutsingle Sleep Walk in 1959 de top van de Billboard lijsten en goud haalde. De broers bleven actief tot ze midden jaren ’70 in nimmer opgehelderde omstandigheden splitten wegens “artistieke en persoonlijke meningsverschillen”. Johnny Farina bleef tot op heden actief (als steelgitarist!) maar Santo verdween volledig in de anonimiteit: volgens sommigen verhuisde hij naar Italië waar hij nog een paar soloplaten uitbracht, volgens anderen bleef hij in Amerika maar heeft hij nooit meer gespeeld. Dickerson wist nu na een tip de man op te sporen en met hem te praten. Wordt ongetwijfeld vervolgd! *** Drie doo-wop overlevers samen op één podium op 24 juni in de 100 Club in Londen: de 80-jarige John Cheatdom van The Velours en The Penguins (en nog steeds van Magic Of The Platters), de 81-jarige Gaynel Hodge van The Platters, The Hollywood Flames en The Turks, en de 85-jarige Tommy Hunt van The Flamingos. De vocale ondersteuning komt van de geweldige Four Candles uit Spanje en de organisatie is in handen van de oude mannen club Tales From The Woods.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP's)

Laura Lee Perkins toen...
en Laura Lee Perkins recenter...

Op 6 april overleed op 79-jarige leeftijd Laura Lee Perkins, in 1939 geboren als Alice Faye Perkins en in 1958 door Imperial Records gelanceerd als de vrouwelijke Jerry Lee Lewis. Uiteindelijk nam ze eind 1957 en begin 1958 slechts zes nummers op waarvan twee singles verschenen op Imperial Records, Kiss Me Baby/ I Just Don't Like This Kind Of Livin’ en Don't Wait Up/ Oh La Baby. De twee resterende nummers, Gonna Rock My Baby Tonight en Come On Baby zagen pas in 1988 het levenslicht op het Britse Detour label van geluidstechnicus Bob Jones. Begin jaren ’60 huwde Perkins en liet ze de muziek achter zich om pas in in de jaren ‘2000 herontdekt te worden: ze bracht in 2006 haar debuut album uit getiteld I’m Back And Here We Go met naast haar fifties opnames ook zes nieuw opgenomen songs en trad in 2008 op op Viva Las Vegas. In 2012 verschenen op de Bear Family CD Don't Wait Up haar complete jaren ’50 opnames, inclusief demo’s uit 1957 en live opnames uit 1963 die eerder thuishoren onder de noemer lounge dan rock ‘n’ roll ***

Rayburn Anthony toen én recenter!

En overleden op 21 april: de op 23 mei 1937 in Tennessee geboren Rayburn Anthony die drie singles uitbracht op Sun Records: Alice Blue Gown/ St Louis Blues (1959, als Ray B. Anthony), Who’s Gonna Shoe Your Pretty Little Feet/ There’s No Tomorrow (1960) en How Well I Know/ Big Dream (1962). Na Sun werkte Anthony nauw samen met Scotty Moore als componist (zijn songs werden opgenomen door onder meer Jerry Lee Lewis, Conway Twitty, Alvis Wayne en Charlie Louvin) en gitarist in diens studio en was hij enkele jaren gitarist voor Bobby Bare. Hij bleef actief als countryzanger en vond zichzelf opnieuw uit als rockabillypionier die regelmatig optrad in Europa begeleid door Europese bands als Carl & the Rhythm All Stars (F), 45 RPM (D) en Wildfire Willie & the Ramblers (S) en nieuwe albums uitbracht als Jackson Was Jumpin’ (2001), My Baby’s Car Crazy (2005) Rockabilly Highway (2009, met Carl Mann en WS Holland) en Cruisin’ Around (2013, met Carl Mann) ***

Royce Porter toen én recenter!

Op 31 mei overleed Royce Porter bracht vier rock ‘n’ roll-/ rockabillysingles met als uitschieters Yes I Do en Lookin’ alvorens hij eind 1958 in de marine moest. Terug in het burgerleven speelde hij enkel nog muziek in de kerk (maar werd geen pastoor zoals we links en rechts lazen) alvorens vanaf 1965 opnieuw muziek te gaan maken, eerst pop en daarna country, om tot slot door te breken als country songschrijver. Dat hij het daar niet onverdienstelijk vanaf bracht mag blijken uit het feit dat hij aan Old Hickory Lake in Tennessee woonde, hetzelfde meer waar Johnny Cash jarenlang woonde. U vindt zijn verzamelde rockabilly werk (in totaal slechts negen kantjes) op de El Toro CD Royce Porter & Friends. Na zijn herontdekking als rockabilly pionier in 2012 werd hij tot zijn verbazing gevraagd de oude songs te zingen die hij nooit eerder live had gezongen omdat hij ze net voor zijn legerdienst inblikte! Porter werd 79 jaar *** En op 1 juni overleed op 83-jarige leeftijd Eddy “The Chief” Clearwater die zijn bijnaam te danken had aan het feit dat hij placht op te treden verkleed als indiaan! De op 10 januari 1935 in Macon, Mississippi geboren Edward Harrington zoals zijn echte naam luidde was zowel actief als gerespecteerd Chicago blues gitarist als als rock ‘n’ roller die blues, rock, rockabilly, country, soul en gospel door elkaar mengde. Clearwater leerde zichzelf linkshandig de gitaar ondersteboven houdend gitaar spelen, deed dat eind jaren ’40 al bij gospelgroep The Five Blind Boys Of Alabama en bracht in 1958 zijn debuutsingle Hill Billy Blues uit onder de naam Clear Waters, een woordspeling op de naam Muddy Waters. Zijn rock ‘n’ roll werk vindt u verzameld op de in Nederland verschenen 29 tracks tellende Redita CD Hillbilly Blues uit 2009. In 1977 verscheen zijn debuut LP Black Night en sindsdien bracht hij meer dan 15 albums uit met als uitschieter Rock ‘n’ Roll City uit 2003 met Los Straitjackets als begeleidingsband dat een Grammy nominatie in de wacht sleepte. Zijn meest recente album is Soul Funky uit 2014.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Tex Rubinowitz toen én recenter!

In de jaren ’80 was Tex Rubinowitz heel ventjes de coolste mens ter wereld met zijn Ripsaw release Hot Rod Man die in Europa verscheen als 10-inch op het Franse label Big Beat. Rubinowitz had evenwel snel door dat hij nooit zou doorbreken buiten het rockabilly circuit (“ik was een grote vis in een kleine vijver zonder uitweg naar de open zee”), verdween van de radar, ging gitaren bouwen in zijn schuurtje, nam de zorg op zich van zijn zieke moeder, vader en gehandicapte broer en stopte met optreden om pas in 2012 opnieuw op te duiken met een dixieland jazzalbum getiteld The Old Man Mississippi. Nu stapte hij op 20 mei op 73-jarige leeftijd opnieuw op het podium naar aanleiding van een tribute show voor Ripsaw stalgenoot Billy Hancock die in januari overleed op 71-jarige leeftijd, in wat werd aangekondigd als Rubinowitz’ eerste rockabillyconcert sinds 1989 *** De hele Europese zomertour van Hillbilly Casino (USA) werd afgelast *** Wie er op vakantie is binnen geweest weet waar we het over hebben, wie het niet kent heeft pech want Don The Beachcomber in Huntington Beach langs de Pacific Coast Highway in Orange County, California gaat wellicht binnenkort tegen de korst: de eigenaars van de grond waarop het tiki paleis staat waar ook regelmatig live concerten plaatsvinden willen er condos, een shopping center of iets dergelijks neerplanten. Voor u huilend op de knieën zakt en u de haren uit de kuif rukt: weet dat dit geen originele tiki locatie is en bovendien niets te maken heeft met de echte Don The Beachcomber in 1933 in Hollywood geopend op 1722 N. McCadden Place als hotelbar met 25 zitplaatsen door de in 1989 in Honolulu overleden Ernest Raymond Beaumont Gantt alias Donn (met dubbele –n) Beach die de fundering legde voor de tiki rage. Deze originele Don The Beachcomber sloot de deuren in 1985, de Don The Beachcomber in Huntington Beach opende pas in 2009 en is eigendom van Delia Wu en haar intussen overleden echtgenoot Arthur K. Snyder die in 2007 de rechten op het merk Don The Beachcomber kochten van Gantt’s ex-echtgenote Cora Irene “Sunny” Sund. Tijdens de tweede wereldoorlog ontwierp Gantt recreatiecenters voor de Amerikaanse luchtmacht in Italië en aan de Franse Riviera terwijl Sund Don The Beachcomber uitbreidde tot een restaurantketen met 16 locaties over heel Amerika. De zaken floreerden in tegenstelling tot hun huwelijk en na de echtscheiding kreeg Sund de controle over het bedrijf en de rechten op het merk Don The Beachcomber. Gantt trok naar Hawaii dat toen nog geen Amerikaanse staat was, stampte daar een nieuwe Don The Beachcomber uit de grond en leerde er Delia Wu kennen die dus vele jaren later het merk Don The Beachcomber zou kopen van Sunny Sund. Als u nog kan volgen: de Snyders kochten uiteindelijk een uit de jaren ’40 daterend visrestaurant dat Sam’s Seafood heette en in de jaren ’60 heringericht werd in tiki stijl en bouwden dat om tot de Don The Beachcomber in Huntington Beach die we vandaag kennen. Of die nu echt verdwijnt valt nog even te bezien want er is al sprake van een nieuwe zonebestemming van de grond sinds 2015. Mogelijk verhuist de zaak. Geen enkel van de originele 16 restaurants bestaat overigens nog *** Op 3 juni overleed de op 8 november 1935 geboren auteur Elisha Gerald “Jerry” Hopkins, een van de eerste journalisten die rock au serieux nam met zijn baanbrekende boeken The Rock Story (1970) en Elvis: A Biography (1971). Hopkins schreef 20 jaar voor het Amerikaanse rockblad Rolling Stone, verhuisde in de jaren ’80 naar Honolulu waar hij zich verdiepte in de Hawaiiaanse muziek met boeken als The Hula: A History (1981), How To Make Your Own Hawaiian Musical Instruments (1988), Elvis In Hawaii (2002) en Don Ho: My Life, My Music (2007). In 1993 verhuisde hij naar Thailand waar hij reisgidsen en koookboeken schreef. In totaal staat zijn naam op 37 boeken waaronder Elvis: The Final Years (1981), Aloha Elvis (2007) en Elvis: The Biography (2007).

Naar Boven

17 mei 2018
WIN EEN GRATIS COMBI-TICKET VOOR SJOCK!

Zomaar een vraagje: waar kan u deze zomer op drie dagen tijd op één en hetzelfde podum Reverend Horton Heat (USA) én James Intveld (USA) zien én Wild Records recording artists Bebo & the Goodtime Boys (USA) én de comebackende Sonny West (GB) én Nico Duportal & his Rhythm Dudes (F) én The Hackensaw Boys (USA) én Messer Chups (RUS) én The Wise Guyz (UKR) én The Hoodoo Tones (F) én én én want dan hebben we nog niet eens de helft van het volledige rock ‘n’ roll programma opgesomd. Dat kan alleen maar van vrijdag 6 tot en met zondag 8 juli op Sjock in België, letterlijk op een weide in het midden van nergens in het piepkleine dorpje maar grote rock ‘n’ roll Mekka genaamd Gierle in de anders oh zo stille Kempen, het oudste (namelijk sinds 1976 toen sommigen onder u geeneens geboren waren) nog bestaande alternatieve én onafhankelijke festival in de Benelux, sinds jaar en dag een initiatief van de vrijwilligers van het plaatselijke Jeugdhuis ’t Hoekske en dit jaar aan zijn 43ste editie toe. Ook altijd sympathiek: Sjock biedt een forum en exposure aan de beste Benelux bands van dit moment, want hoe zou u anders Georgina Peach & the Originators, Wild Deuces, Lil' Sal & the Wildtones, Texarkana Trio, Link, Aloha Sluts en Supersonics noemen?
Dagtickets (vrijdagavond = € 27,--, zaterdag = € 35,-- en zondag = € 35,--) alsmede drie dagen combi-tickets (€ 70,--) zijn verkrijgbaar via www.sjock.com maar reserveer tijdig want vorig jaar was Sjock 42 helemaal op voorhand uitverkocht, goed voor duizenden bezoekers uit heel Europa en zelfs Japan. Op het hoofdpodium spelen afwisselend met de Titty Twister tent nog eens meer dan 20 rock, garage, punk en andere lawaai bands (The Mummies!) die wij traditiegetrouw links laten liggen omdat de bars rechts staan en omdat dat voor ons het tijdstip is om de hongerigen te spijzen en de dorstigen te laven, en voor de rest kan u ons drie nachten en twee dagen in de Titty Twister vinden.
En op het einde komt de aap uit de mouw: omdat die van Sjock toffe peren zijn mag Boppin’ Around gratis en helemaal voor niks één weekend ticket voor twee personen ter waarde van 2 x € 70,-- weggeven. Daarover doen wij niet moeilijk, dus dat ticket voor twee gaat eenvoudigweg naar de snelste mailer naar de Boppin' Around Redactie!. Eens kijken of u even snel kan mailen als pinten halen, zie! See you at Sjock!

Edit: Stop met mailen, vrienden en vriendinnen, want de allersnelste bopper was Monique Schamhart. Proficiat Monique, wij geven jouw naam door en Sjock doet de rest. Veel plezier !

10 mei 2018
HET EINDE VAN LIPTEASE

Liptease was weer eens op TV, dit keer bij Omroep Max. Het slechte nieuws daarentegen is dat de bekendste Nederlandse rock ‘n’ roll band er bekend maakte na 10 jaar te gaan stoppen. De Rotterdamse band met de drie zangeressen die oorspronkelijk begon als Liptease & the The Backstreet Crackbangers goot hedendaagse hits in een jaren ’50 outfit,
brak definitief door in 2014 in de finale van Holland’s Got Talent en werkte zich in de kijker via TV optredens bij onder meer RTL Late Night en De Wereld Draait Door, theatershows, kerstshows en concerten met een heuse 13-koppige big band onder leiding van Daan Bogers van BOSCO uit Breda.
Herbekijk de uitzending hier.

10 mei 2018
PRODUCER STUART COLMAN OVERLEDEN


Op 19 april overleed Stuart Colman, een van de figuren achter de schermen van de Britse rock ‘n’ roll revival van de jaren ’70, aan de gevolgen van kanker. De op 19 december 1944 in Harrogate, Yorkshire geboren Ian Stuart Colman is wellicht het bekendst als de producer achter de hitmachine Shakin’ Stevens, maar hij was als zoon van een dansbandleider al actief in de muziek sinds hij eind jaren ’50 als tiener op school in een rock ‘n ‘roll bandje speelde.
Na omzwervingen in diverse bands en in de rhythm ‘n’ blues maakt hij zijn platendebuut in 1965 als bassist op een single van The Caribbeans. Na vijf singles met de rockband Pinkerton’s Assorted Colours scoort hij eind jaren ’60 een hit als lid van The Flying Machine met de single Smile A Little Smile For Me/ Maybe We’ve Been Loving Too Long die de vierde plaats in Amerika en een gouden plaat haalt. Begin jaren ’70 speelt hij bij Hurricane, een band waarin onder meer gitarist Dave Wendells (ex-Screaming Lord Sutch), drummer Carlo Little (ex-Screaming Lord Sutch), Mal Gray van The Wild Angels en pianist Freddie Fingers Lee passeerden en die in 1973 één single uitbracht, Mama Was A Honky Tonk Woman/ Shakin’ an’ Breakin’. Colman’s beruchtste wapenfeit uit die dagen was evenwel dat hij mede-organisator was van wat in 1976 bekend kwam te staan als de Mars Op Londen, een protestmars van teds en rockers om meer rock ‘n’ roll op de BBC Radio te eisen, een betoging met petitie die succes had want er kwam inderdaad een wekelijks rock ‘n’ roll programma – en Colman kreeg de baan van presentator. In die tijd vereiste de BBC nog “acht minuten livemuziek per uur” en een van de live gasten werd Shakin’ Stevens die toen de rol van Elvis vertolkte in een musical op West End en binnen de rock ‘n’ roll scene redelijk succesvol was met zijn band The Sunsets. Toen Stevens hem om raad vroeg hoe hij ook in de mainstream zou kunnen scoren luidde Colman’s advies om een fatsoenlijke begeleidingsband te zoeken! Enkele weken later kreeg hij een telefoontje van Stevens’ management of hij een band kon samenstellen voor een opnamesessie bij Epic Records, en dat deed hij, met Albert Lee op gitaar, Geraint Watkins op piano, Howard Tibble op drums, BJ Cole op pedal steel, Roger McKew op ritmegitaar en zichzelf op basgitaar. Op die plaat, This Ole House uit 1980, staat Mike Hurst van Epic vermeld als producer maar het is een publiek geheim dat Colman al het werk deed, en tegen dat opvolger Shaky in 1981 in de winkels lag was het inderdaad de naam Stuart Colman die op de plaat stond. Yep: This Ole House, Green Door, Oh Julie, Hot Dog, Marie Marie – allemaal Stuart Colman. Colman werkte ook met The Chevalier Brothers en The Shades en was de man die drie singles en de LP 100 % Cotton van The Jets in de Britse hitlijsten kreeg, én producer van de komische versie van Living Doll door Cliff Richard en de acteurs van de TV-reeks The Young Ones, in 1986 nummer één in Engeland, Australië én Nederland. Twee andere novelty successen voor Colman waren de update van Rockin’ Around The Christmas Tree door acteur Mel Smith en zangeres Kim (dochter van Marty) Wilde en de ‘Allo ‘Allo versie van Je T'aime Moi Non Plus door ‘Allo ‘Allo acteurs Gordon Kaye en Vicki Michelle. Daarnaast werkte Colman aan het laatste in 1983 postuum uitgebrachte album van Billy Fury getiteld The One And Only, voor Jeff Beck & the The Big Town Playboys (Crazy Legs uit 1993, een eerbetoon aan Gene Vincent gitarist Cliff Gallup), Phil Everly (Phil Everly, 1983), Alvin Stardust (I Feel Like Alvin Stardust, 1984), The Shadows (Guardian Angel, 1984) en Little Richard (Lifetime Friend, 1985).
Colman was te zien in de concertfilm Blue Suede Shoes (1980), schreef hoesnota’s voor CD’s, columns voor het Britse rock ‘n’ roll magazine Now Dig This en het boek They Kept On Rockin (1982) over de grote rock ‘n’ roll pioniers. In 1995 verhuisde hij naar Tennessee waar hij werkte met onder meer The Crickets (Too Much Monday Morning, 1996), Linda Gail Lewis (Linda Gail Lewis, 1999), Faith Hill en Don Walser. Zijn buurman was er Duane Eddy die peetvader van een van Colman’s kinderen werd. Colman werd in 2002 gediagnoseerd met slokdarmkanker maar genas na een operatie en chemotherapie. In 2014 kwam Colman terug naar Engeland waar hij op 19 april jongstleden overleed op 73-jarige leeftijd.

10 mei 2018
ELVIS OP CANVAS


Hoe Elvis blijven herverpakken? Via The Searcher bijvoorbeeld, een nieuwe drie uur durende tweedelige documentaire van kwaliteitshuis HBO met “meer dan 20 nieuwe interviews met mensen die nauw betrokken waren bij sleutelmomenten in Elvis‘ leven of zwaar door hem beïnvloed werden”. Bij zo’n documentaire hoort een soundtrack en de CD bevat naast bekende hits als Heartbreak Hotel en Are you Lonesome Tonight “enkele zeldzame takes of repetitieversies van nummers als Suspiciuos Minds, Hurt en Seperate Ways”. En het goeie nieuws is dat wie de Vlaamse TV-zender Canvas kan ontvangen de twee delen van The Searcher al kan bekijken op donderdag 10 en 17 mei, dus amper één maand nadat de docu in Amerika op de buis kwam. Dit is alvast de trailer.

5 april 2018
NOKIE EDWARDS OVERLEDEN


Nokie Edwards links op de foto bij The Ventures...

Op 12 maart overleed de op 9 mei 1935 geboren Nole Floyd 'Nokie' Edwards, leadgitarist van The Ventures en algemeen beschouwd als een gitaargod. Klein geleerd is oud gedaan en Edwards was amper vijf jaar jong toen hij al aan de slag ging met snaarinstrumenten als de steelgitaar, banjo, mandoline, viool en bas. In 1960 verscheen op Blue Horizon zijn debuutsingle Night Run/ Scratch als lid van The Marksmen maar het was met Walk Don’t Run uit 1960 van de in 1958 in Tacoma, Washington opgerichte Ventures waarmee hij muziekgeschiedenis schreef, al begon hij bij The Ventures eigenlijk als bassist. De originele Walk Don’t Run werd al in 1954 opgenomen door jazzgitarist Johnny Smith, in 1956 gecoverd door Chet Atkins, en op de Ventures versie werd de leadgitaar gespeeld door Bob Bogle, niet Nokie Edwards. Walk Don’t Run is trouwens een van de weinige nummers in de muziekgeschiedenis die twee keer een hit werden in twee verschillende versies door dezelfde uitvoerder want in 1964 haalde Walk Don’t Run ’64, hun eigen surfversie van Walk Don’t Run, opnieuw de Top 10. Opvallend: Walk Don't Run '64 begint met een fade-in in tegenstelling tot de fade-out waar veel nummers mee eindigen. Edwards nam Walk Don’t Run nog een derde keer op in 2003 met The Light Crust Doughboys voor het album Guitars Over Texas met een door jazz beïnvloede tweede strofe en keyboards in plaats van ritmegitaar. The Ventures werden een van de beroemdste instrumentale bands met Edwards aan het roer (ze scoorden van 1960 tot 1969 acht Top 40 hits) tot Edwards in 1968 solo ging, al zou hij nog regelmatig samen met de andere Ventures op het podium staan, met name van 1973 tot 1984. Hij was te zien als acteur in de TV-reeks Deadwood, zou tot 2012 jaarlijks toeren in Japan en deed een Europese tour met de Nederlandse band AdVenture waarvan u de neerslag vindt op de DVD Live At The Sunhouse.


...en Nokie Edwards in 2012 in een Japans ziekenhuis

Er is ook een CD getiteld Studio Album door Nokie Edwards & AdVenture opgenomen in Nederland in 2002 met Albert van Prehn (gitaar), Hans Stevens (bas), Harry Spies (drums), Roy Henninger (gitaar) en Lia van Prehn (zang). Edwards was ook actief als countrygitarist, onder meer als leadgitarist voor Lefty Frizzell op diens laatste opnames en bij western swing band The Light Crust Doughboys. Hij sleepte twee Grammy nominaties in de wacht voor Best Southern, Country Or Bluegrass Gospel Album in 2005 (20th Century Gospel) en 2006 (Southern Meets Soul). In 2010 bracht hij een album uit met Deke Dickerson. Tot begin jaren ‘60 speelde Edwards op Fender Telecasters alvorens tot 1967 over te schakelen op Mosrite. Hij ontwierp de Nokie Edwards Custom Signature Fender Telecaster, zijn eigen custom gitaar genaamd de HitchHiker die elementen van de Telecaster en de Mosrite combineert, en de Nokie Edwards Dual Blade Humbucker Pickup. Edwards was al enige tijd ziek en overleed op 82-jarige leeftijd na een heupoperatie.

5 april 2018
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Dita Von Teese brengt dit najaar voor de eerste maal haar The Art Of The Teese show naar Europa: afspraak met Dita op 13 oktober in Koninklijk Theater Carré in Amsterdam en op 18 oktober in de Stadsschouwburg van Antwerpen *** Schreven we in onze vorige update dat Rockadile er na 11 jaar mee stopt na het vertrek van drummer Paul Dijker, dan is de band intussen op die beslissing teruggekomen: zanger-gitarist Frank Jansen en contrabassist Wietze Cammenga introduceren hun nieuwe drummer Roeland Heek die in 2009 in de rockabilly rolde via The Boppin’ Bastards.


De nieuwe bezetting van Rockadile!

BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Op 14 april verschijnt het fotoboek De Wereld Van Expo 58, het derde boek over de Wereldtenstoonstelling van Brussel in 1958 van François Van Kerckhoven, mogelijk de grootste Expo 58 verzamelaar ter wereld met meer dan 13.000 Expo items in zijn collectie *** Verwacht u trouwens aan nog meer Expo 58 dit jaar want op 17 april 2018 is het exact 60 jaar geleden dat Expo 58 de deuren opende op de Heizelvlakte in Brussel *** Zoals daar zijn de tentoonstelling People Of 58 in de tentoonstellingsbol op niveau 5 van het Atomium gewijd aan de mensen die deel uitmaakten van Expo 58 met nooit eerder gepubliceerde documenten, video’s, foto’s, voorwerpen en kostuums. People Of 58 is het eerste deel van een drieluik getiteld Galaxy 58 en loopt tot 20 januari 2019. De andere twee zijn Graphic 58 in het ADAM Brussels Design Museum op een boogscheut van het Atomium over grafiek en architectuur en Podium 58, ook in het ADAM in samenwerking met het Mode & Kant Museum, dat de mode toont waarin de bezoekers van de wereldtentoonstelling zich op hun paasbest tooiden. Tijdens dit hele jubileumjaar geeft het inkomticket voor het Atomium trouwens automatisch toegang tot het ADAM. Daarnaast verschijnt een stripalbum getiteld Glimlach 58, re-introduceert brouwerij Flobecq het Flo 58 bier dat in 1958 werd geproduceerd voor de Expo en brengt de Duitse horlogermaker MeisterSinger een uniek horloge uit met een zeer beperkte oplage van zestig stuks. Op 28 en 29 april is er tussen het Atomium en het ADAM een Rommelmarkt 58 en op zaterdag 5 en zondag 6 mei vindt aan de voet van het Atomium het door Patrick Ouchène van Runnin’ Wild georganiseerde gratis tweedaags Rock Around The Atomium rockabilly festival plaats met onder meer Jake La Botz (USA), Josh Hi-Fi Sorheim (USA), Kokomo Kings (S), Spunyboys (F) en de legendarische Belgische jaren ’80 band The Wild Ones ***


Expo 58!

Die blijkbaar nagelnieuw materiaal gaan uitbrengen op Migraine Records (D) *** En Radio Modern gaat van 21 tot 23 september de Oktoberfeesten van Wieze nieuwe leven inblazen die plaats vonden van 1956 tot 1987. Minder leuk vinden wij dat Radio Modern hier een schlager soundtrack bij verzon met optredens van onder meer Dennie Christian (D) *** We worden oud: wij hebben in de Oktoberhallen in Wieze in 1985 Ray Campi nog weten optreden bij de Wildboys rock ‘n’ roll club.

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Zoals te verwachten is het flink hommeles binnen de familie Hallyday na het overlijden van pater familias Johnny Hallyday op 5 december jongstleden. Hallyday die vijf keer gehuwd was (waaronder twee keer met dezelfde vrouw) schijnt immers twéé testamenten te hebben nagelaten, een Frans en een recenter Amerikaans, en in dat Amerikaans sluit hij zijn twee natuurlijke kinderen David Hallyday en Laura Smet uit omdat “ik hen bij leven al financieel heb gesteund”. Vooral een legertje advocaten zal rijk worden, vrezen wij, en echtgenote Laetitia is nu kop van jut omdat ze er langs alle kanten van beschuldigd wordt Hallyday sinds hun huwelijk te hebben vervreemd van zijn familie en vrienden teneinde zelf de volle pot op te strijken voor haarzelf en de twee kinderen die ze met Johnny Hallyday adopteerde… *** Laetitia zou inmiddels verhuisd zijn naar Los Angeles dan wel naar Saint Barthélemy, het Franse eiland in de Antillen waar Hallyday is begraven *** Wordt ongetwijfeld vervolgd voor de rechtbank! *** Pech voor The Nut Jumpers (F/GB) wier live debuut op de Rockin’ Race Jamboree in Spanje in februari niet doorging nadat Helen Shadow enkele dagen voor vertrek op weg naar haar werk domweg viel, haar gezicht openhaalde en van de dokters verbod kreeg te vliegen. Toch handig dat je dat de dag van heden allemaal kan volgen op Facebook! ***

Links Helen Shadow, en rechts Helen bij The Nut Jumpers

Geheel terzijde: wij hebben die CD van The Nut Jumpers nog niet gerecenseerd omdat we die toch niet echt superfantastisch vinden… *** Robert Austin, de man achter de Hep Cats Holidays (GB), sluit na 10 jaar de boeken en last om financiële redenen de Hep Cats Holidays voor 2018 af *** Maar niet getreurd: Claire Austin alias DJ Voodoo Doll, in 2008 mede-oprichtster van de Hep Cats Holiday en sindsdien betrokken bij 15 weekenders, kondigt al een nieuwe weekender aan, de Humdinger. Voodoo Doll, al 25 jaar actief als promotor en ex-manager van vocal harmony trio The Inteli-Gents, stak samen met promotor en Laura B, Juke Joint Jump, Lew Lewis en Wigsville Spliffs drummer Paul Richardson de Humdinger Vintage Vacation dansweekender in elkaar die zijn première zal beleven van 4 tot en met 7 april 2019 in Weston super Mare (GB) met onder meer onze hoogsteigen At’s Crazy Record Hop achter de platentafels. Welke bands er zullen aantreden is nog niet bekend, info www.humdinger-events.com *** Eind februari overleed gitarist-banjospeler Dickie Bishop die Lonnie Donegan verving als banjospeler in de jazzband van Chris Barber toen Donegan na het succes van Rock Island Line solo en 100 % skiffle ging. Bishop ging verder onder de namen Chris Barber’s Skiffle Group (de single Can’t You Line ‘Em/ Gipsy Davy uit 1958) en Dick Bishop’s Skiffle Group alvorens zelf solo te gaan als Dickie Bishop & the Sidekicks die in 1957-1958 vier singles uitbrachten. In 1962 was hij zanger van Monty Sunshine’s Jazz Band op hun single Sunstroke/ Coney Island Washboard. In 1995 stond hij samen met Lonnie Donegan op het podium naar aanleiding van een Britse reünie tour waarna Bishop emigreerde naar Duitsland. De laatste keer dat wij hem hebben weten optreden was in 2004 in Duitsland *** Het in 1938 geopende Ace Cafe in Noord-Londen bestaat dit jaar 80 jaar en viert dat met een Western Star dubbel-CD met 46 rock ‘n’ roll tracks over bikes en auto’s *** De Duitse rock ‘n’ roll pionier Peter Kraus werd op 18 maart 79 jaar en viert dat met een tournee door Duitsland van 19 maart tot 22 april onder de titel Schön War Die Zeit: Die Kulthits Der Wilden 50er Und 60er.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s/ '60s)


Wanda Jackson in 1964

Wanda Jackson werd door de gouverneur van de staat Oklahoma officieel uitgeroepen tot Oklahoma Cultural Treasure tijdens een plechtigheid op het Capitool van Oklahoma City en is daarmee de 13de persoon die die onderscheiding verdient. Om in aanmerking te komen moet je minstens 70 jaar oud zijn en “drager van immateriële culturele activa met buitengewone artistieke of historische waarde betreffende een specifieke periode, klasse, gemeenschap of bevolking” *** Kortom: Let’s Have A Party in een notendop *** De nu 75-jarige Tommy Roe heeft op 8 februari aangekondigd er mee te stoppen *** Overleden aan kanker: de 59-jarige Tommy Russell, de zoon van Maxine Brown, het enige nog levende lid van jaren ’50 vocal trio The Browns dat nog toerde met Elvis. De nu 85-jarige Maxine Brown is wat je noemt een overlever: haar broer Jim Ed Brown overleed in 2015, gevolgd door haar zus Bonnie in 2016, haar echtgenoot en nu haar zoon ... ***


Deze gitaar dus!

Deke Dickerson heeft van de familie van de 88-jarige weduwe en de kinderen van Gene Barnard de Epiphone Emperor gitaar van Gene Barnard’s broer Junior Barnard kunnen kopen. Junior Barnard speelde in de jaren ’40 gitaar bij onder meer Bob Wills & the Texas Playboys en kwam in 1951 om het leven bij een auto-ongeval. Aanwezig bij de koop: de asse van Gene Barnard… Vòòr Junior Barnard speelde bij Bob Wills Jimmy Wyble op dezelfde gitaar die in 1947 werd gepimpt door Leo Fender himself met een Fender lap steel brug pickup, een set lap steel volume-/toonknoppen en een DeArmond pickup op de nek *** En Deke gaat een biografie van Merle Travis schrijven gebaseerd op een ongepubliceerde honderden pagina’s tellende doch onafgewerkte autobiografie van de in 1983 op 65-jarige leeftijd overleden Travis. Dickerson tekende een contract met uitgeverij BMG en kreeg het manuscript van Travis’ dochters Merlene en Cindy Travis die nog een garagbox vol hebben met foto’s, brieven, gitaren en bandopnames van Merle Travis.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP's)

Op 13 februari overleed op 79-jarige leeftijd William Martin Willis Jr. uit Memphis, in 1959 de originele saxofonist van het Bill Black Combo en (on)bekend onder de namen Martin Willis, Sonny Willis en Willy Willis. Willis was studiomuzikant bij Sun Records (de bariton saxsolo op Charlie Rich’s Lonely Weekends uit 1960 is van zijn, euh, hand), speelde mee op de Bill Black Combo hit Smokie Part 2 en was met Bill Black’s Combo in 1961 te zien in de film Teenage Millionaire met de instrumentals Smokie Part 2 en Yogi. Willis werd bij het Combo vervangen door Ace Cannon en gaf de muziek op in 1965 na de geboorte van zijn zoon: via zijn baan als restaurantmanager in het Memphis Peabody hotel werkte hij zich op tot regionaal manager van de Holiday Inn and Quality Inn keten verantwoordelijk voor de bouw van hotels in heel Amerika. De laatste keer dat wij van hem hoorden was toen hij 2006 optrad op het jaarlijks Memphis In May muziekfestival ***


Barbara Alston in 1962 links bij The Crystals

Op 16 februari overleed Barbara Alston, oprichtend lid en de originele leadzangeres van meidengroep The Crystals op hun eerste hits Uptown en There's No Other (Like My Baby), beide in 1962. Op latere en bekendere nummers als He's A Rebel en He's Sure The Boy I Love gebruikte producer Phil Spector Darlene Love & the Blossoms in de rol van Crystals, daarna verving koorzangeres La La Brooks de podiumschuwe Barbara Alston als leadzangeres, en het is dan ook niet verwonderlijk dat Alston uiteindelijk uit de groep stapte. Ze overleed op 74-jarige leeftijd aan de gevolgen van griep *** Op 27 maart overleed in Cool Springs, Tennessee op 73-jarige leeftijd de op 21 juni 1944 geboren Kenny O'Dell (echte naam: Kenneth Guy Gist Jr.), bekendst als componist van Behind Closed Doors, de crossover pophit van Charlie Rich uit 1973 (en dat jaar goed voor de Grammy Award voor Best Country & Western Recording) en van Mama He’s Crazy van The Judds uit 1984. O’Dell draaide evenwel al langer mee: hij maakte deel uit van de Phoenix, Arizona scene rond Duane Eddy en Sanford Clark, hij was gehuwd met de vorig jaar op 80-jarige leeftijd overleden gitariste Vivian J. "Corki" Ray (echte naam: Vivian Casey) die ook samenwerkte met Duane Eddy, en hij bracht zelf begin jaren ook een paar singles uit: Unknown Territory uit 1962 is popcorn, Hurricane uit 1963 is teen rock.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Op 14 maart overleed Steve Mandell die de akoestische gitaar speelde op het welbekende Dueling Banjos banjo-/gitaarduel, het thema van de film Deliverance (1972) dat begin 1973 vier weken kampeerde op de tweede plaats van de Billboard Hot 100 na Roberta Flack's Killing Me Softly With His Song, maar Mandell bleef helaas onbekend omdat enkel de naam van banjospeler Eric Weissberg op de plaat stond! Hij begon zijn carrière begin jaren ’60 als folkmuzikant en in het kielzog van het succes van Dueling Banjos vormden Weissberg en Mandell een band genaamd Deliverance. Hij bleef actief als bluegrass gitarist en nam ook een aantal reclamejingles op alvorens te kappen met de muziek en zich toe te leggen op de audio, video en home theater sector. Dueling Banjos dat een Grammy Award won en werd genomineerd voor de Golden Globes in de categorie Best Original Song was een cover van het nummer Feudin’ Banjos uit 1955 van Arthur Smith (dezelfde van de originele Guitar Boogie) in duel met Don Reno en Smith’s naam stond óók niet op de plaat – hij spande een rechtszaak aan en won die. Mandell leed aan prostaatkanker en werd 76 jaar, Eric Weissberg leeft nog en is nu 78 jaar maar naar verluidt niet blakend van gezondheid. Beide hadden elkaar al jaren niet meer gezien maar stonden nog wel in contact via email *** Voorzien voor release op 15 juni: Incredibles 2, het vervolg op de Disney/ Pixar full length tekenfilm The Incredibles uit 2004. Benieuwd of deze sequel even fifties zal zijn qua design en vormgeving!

ELVIS NIEUWS & GOSSIP


Donna Butterworth en Elvis in Paradise Hawaiian Style

Op 6 maart overleed in Hilo, Hawaii de op 23 februari 1956 geboren Donna Lee Butterworth, het kindsterretje dat in 1966 op negenjarige leeftijd in Paradise Hawaiian Style een paar duetten zong met Elvis en de rol vertolkte van Jan Kohana, het dochtertje van de zakenpartner van Elvis in die film. Vòòr Paradise Hawaiian Style trad ze op als kindzangeresje bij de Hawaiiaanse popmuzikant Don Ho en had ze in 1966 al twee popsingles uitgebracht in een productie van Lee Hazlewood, Sailor Boy/ Sugar Kisses en California Sunshine Boy/ I'm Not Usually Shy. Haar acteercarrière bleek van korte duur (haar enige andere rol van betekenis was in 1965 in de Jerry Lewis komedie The Family Jewels) maar ze is wel blijven zingen en bracht in 2007 in Hawaii nog de CD Girl In The Picture uit in eigen beheer. Butterworth was al geruime tijd ziek en werd 62 jaar *** Te koop voor 1.549.000 dollar: het in 1957 gebouwde huis gelegen North Vista Vespero 1166 in Palm Springs (op wandelafstand van de zogenaamde Elvis Hideaway villa waar Elvis zijn wittebroodsweken doorbracht) waar Colonel Parker woonde van 1963 tot zijn vrouw overleed eind jaren ’80. Elvis en entourage kwamen er regelmatig op de barbecue en Parker hield er ook wel eens een persconferentie.

30 maart 2018
ROSIE THE RIVETER OVERLEDEN?

Een bericht dat gretig werd gedeeld op de sociale media: op 20 januari overleed op 96-jarige leeftijd Naomi Fern Parker Fraley uit Longview, Washington, de échte Rosie The Riveter wegens model gestaan voor de tekening op de bekende We Can Do It poster uit de tweede wereldoorlog. Naomi Parker Fraley was een van de miljoenen vrouwen die tijdens de tweede wereldoorlog hun steentje bijdroegen aan de oorlogsinspanning door de plaats van de mannen in te nemen in de fabrieken, in haar geval in het Alameda Naval Air Station in Oakland bij San Francisco waar ze in 1942 aan de industriële draaibank werd gefotografeerd door een naamloos gebleven persfotograaf. Meer dan 60 jaar later woonde Fraley een bijeenkomst bij van vrouwen die gewerkt hadden in de oorlogsindustrie en zag ze een foto waarvan werd gezegd dat de poster op die foto was gebaseerd. De foto toont een vrouw in overalls met een gestippelde bandana op het hoofd die werkt aan een draaibank en werd door het Acme foto-agentschap verspreid voor publicatie in kranten in de lente en zomer van 1942. Een inspirerend verhaal, ongetwijfeld, alleen hadden wij het gevoel dat bericht al eerder gelezen te hebben. En wat bleek:

In 2015 overleed de 92-jarige Mary Doyle Keefe uit Vermont, “de echte Rosie The Riveter”.

In 2010 overleed Geraldine Hoff Doyle, “de echte Rosie The Riveter” die in 1942 korte tijd had gewerkt in een metaalfabriek in Ann Arbor, Michigan, in 1984 de bewuste foto afgedrukt zag in Modern Maturity magazine en vond dat de foto op haar leek. Tien jaar later zag ze de We Can Do It poster op de cover van het Smithsonian magazine van maart 1994 en vond ze dat de vrouw op die poster op de vrouw op de foto leek – en dus op haar.

In 1997 overleed Rose Will Monroe, “de echte Rosie The Riveter” die model stond voor de We Can Do It poster en in de Willow Run Bomber Plant in Michigan werkte toen ze gevraagd werd voor een reeks promofilmpjes voor de verkoop van oorlogsobligaties.

Onafgezien van het feit dat Rosie The Riveter een verzamelnaam is voor àlle vrouwen die in de oorlogsindustrie werkten wordt het probleem deels veroorzaakt door het feit dat er verschillende Rosie The Riveters zijn. De naam Rosie The Riveter dook voor het eerst op in een liedje uit de oorlogsjaren dat onder meer door The Four Vagabonds en door het orkest van Kay Kyser werd opgenomen en de Rosie uit dat liedje was Rosalind P. Walter, dochter uit een gegoede familie in Long Island die werkte als plaatster van rivetten (rivetten, ook holnieten en blindklinknagels genoemd, worden gebruikt om stukken metaal aan elkaar te bevestigen) op Corsair gevechtsvliegtuigen en later een bekende filantropiste werd. Het liedje vormde de inspiratiebron voor een musical getiteld Rosie The Riveter die in 1944 in de Amerikaanse bioscopen draaide. Een andere Rosie werd geschilderd door Norman Rockwell voor de voorpagina van de Saturday Evening Post van 29 mei 1943 en stelt een gespierde vrouw in overalls voor met een rivettenpistool in de ene en een broodje in de andere hand, de naam Rosie (geïnspireerd op het liedje?) op haar lunchtrommeltje en een vertrappeld exemplaar van Hitler’s Mein Kampf onder haar voet. De inspiratie voor deze Rosie werd geïdentificeerd als Mary Doyle Keefe maar de afbeelding zelf is minder bekend omdat er auteursrecht rust op het werk van Norman Rockwell.


Naomi Parker in 2016 (r) en haar jongere zus Ada Wyn

De bekendste Rosie The Riveter is heden ten dage evenwel een oorlogsposter die in februari 1943 in vestigingen van het bedrijf Westinghouse Electric Corporation hing en die werd ontworpen door J. Howard Miller, een artiest uit Pittsburgh die door het bedrijf was ingehuurd om een reeks posters te ontwerpen om het bedrijfspersoneel te sensibiliseren voor de war effort. Deze poster waarvan er toen 1000 zijn gedrukt raakte na de oorlog vergeten tot er begin jaren ’80 een exemplaar werd ontdekt in de National Archives in Washington (één van de slechts twee exemplaren die er nu nog van bestaan!) waarvan de afbeelding wijd en zijd werd verspreid onder de naam Rosie The Riveter, en door die verspreiding kwamen er plots verschillende vrouwen in de openbaarheid die meenden dat zij model hadden gestaan voor deze Rosie.


Links: Naomi Parker op dé foto! Rechts: Naomi Parker in 2015

De grootste Rosie specialist ter wereld is ene Dr. James J. Kimble, professor communicatie en kunsten aan Seton Hall University in New Jersey, die sinds 2010 probeert uit te zoeken hoe de vork nu juist aan de steel zit, niet zozeer omdat hij de goede trouw van de dames in kwestie in twijfel trok maar wel omdat hij het vreemd vond dat de media hun claims zonder enige vorm van controle overnamen. In een wetenschappelijke studie getiteld Rosie’s Secret Identity verschenen in de zomer van 2016 in het tijdschrift Rhetoric & Public Affairs, het academische journaal van de Michigan State University, stelt hij dat de vrouw op de foto wel degelijk Naomi Parker Fraley is en daarmee de waarschijnlijke inspiratie van de We Can Do It poster, aangezien erg geen enkel bewijs is voor een verband tussen de foto en de poster. Wat voor Kimble de doorslag gaf is het feit dat hij via een handelaar in oude foto’s een origineel exemplaar van de foto vond met op de achterkant de datum — 24 maart 1942 — en de locatie – Alameda – met de handgeschreven vermelding “pretty Naomi Parker looks like she might catch her nose in the turret lathe she is operating, but she knows to keep her nose out of her business.” Kimble wist Naomi Parker te lokaliseren in Cottonwood, California en zij bleek in 2015 in het bezit van een origineel krantenknipsel van de foto. Rest uiteraard de essentiële vraag: heeft de foto de Miller poster beïnvloed? Aan de intussen overleden Miller kunnen we het niet meer vragen maar de indirecte bewijslast wijst in die richting. Enerzijds is er de fysieke gelijkenis, anderzijds klopt de timing: de foto verscheen op 5 juli 1942 in de krant de Pittsburgh Press in Miller’s woonplaats – dus kàn hij ze gezien hebben - en de poster hing in de Westinghouse fabrieken in februari 1943, dus allicht heeft Miller aan de poster gewerkt in de zomer en de herfst van 1942.


Het wereldrecord Rosie The Riveter!

Terzijde: in Richmond, California is de non-profit organisatie Rosie The Riveter Trust actief die het Rosie The Riveter World War II Home Front Historical Park beheert dat onder meer een gooi deed naar het Guiness wereldrecord van de meeste Rosie The Riveters – het huidige record van 2229 Rosies werd gevestigd op 13 augustus 2016.

1 maart 2018
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS


Dee Ann (foto: Wim Helmer)

In september 2017 recenseerden we nog hun nieuwe CD en vervolgens blijken Dee Ann & the Nightcaptains helaas per 1 januari uit elkaar. De reden blijft deels netjes binnen de band maar wat ook meespeelt is dat Dee Ann van den Berg zich meer wil toeleggen op muziek met piano en Hammondorgel en daar is meer ruimte voor binnen het bredere spectrum van swing, jump blues en authentieke rhythm ‘n’ blues van Dee’s andere band Dee’s Honeytones. Want het goede nieuws is dus dat Dee’s Honeytones gewoon lekker doorgaan! *** U wil eindelijk wel eens mee op een live-CD staan? Grijp uw kans: op zondagmiddag 27 mei maken The Wieners live opnames van hun The Wieners Play Ricky Nelson concert in Du Commerce in Valkenswaard, wat na eerbetonen aan Buddy Holly, Johnny Cash en The Everly Brothers dus hun vierde tribute-CD wordt. Het betreft daar in Valkenswaard een luisterconcert met slechts 100 zitplaatsen, dus verzeker je plekje à € 10,- per kaartje via www.rickynelson.nl *** Uiteraard het wel een beetje beschaafd houden want anders wordt uw gebrul er toch uitgemixt… *** Nog in de Wieners planning: een DVD van hun Everly Brothers tribute en analoge opnames in Engeland met het oog op een vinylsingle *** Na 11 jaar speelplezier kondigt Rockadile aan te stoppen.

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Op 2 januari overleed Dennis Carter, gitarist van The Chas McDevitt Skiffle Group Featuring Nancy Whiskey en zanger op hun Worried Man. Hun grootste hit was Freight Train dat in juni 1957 de vijfde plaats bereikte in de Britse hitparade. De groep was te zien in de film The Tommy Steele Story (1957) maar kort daarna verliet Carter samen met tweede gitarist Alex Whitehouse de groep om hun eigen Oldtimers Skiffle Group op te richten. Van de groepsbezetting die Freight Train opnam is bij ons weten enkel nog Chas McDevitt zelf in leven en die treedt op zijn 83ste nog steeds op *** Hot Boogie Chillun lijkt het te menen met hun comeback: er komt zowel een clubtour (momenteel alleen in Duitsland) als een nieuw album, 18 Reasons To Rock ‘n’ Roll. Al is “nieuw” relatief: 18 Reasons To Rock ‘n’ Roll is een geremasterde heruitgave van hun vorige reüniealbum 15 Reasons To Rock ‘n’ Roll uit 2005 met drie inderdaad nieuwe bonustracks. De bezetting is dezelfde als op dat album, dus met Michael “Micha” Frick op contrabas als vervanger van HBC’s originele contrabassist Uli Leitz. 18 Reasons To Rock ‘n’ Roll verschijnt ook op vinyl *** Drunkabilly (B), het label waarop 15 Reasons To Rock ‘n’ Roll toen verscheen, kan er maar goed mee zijn…

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s/'60s)

Little Richard toen...

We worden oud: recent een interview gezien met de inmiddels 84-jarige Little Richard met een TV-zender van het christelijke Three Angels Broadcasting Network en Richard was niet alleen kaal en zat in een rolstoel, maar keerde zich - met het einde in zicht? - op een opvallende manier af van zijn eigen vroegere ideeën door te verklaren dat homoseksualiteit een “onnatuurlijke affectie is. Jezus maakte mannen mannen en vrouwen vrouwen, en je moet leven zoals God wil dat je leeft” ***


en - nagenoeg onherkenbaar - Little Richard nu...


Er zouden drie tot op heden onbekende Carl Perkins opnames ontdekt zijn daterend van begin jaren ’50, dus van vòòr Perkins’s officiële opnamedebuut voor Sun Records. Perkins zou toen in Eastview, Tennessee enkele nummers hebben opgenomen als gitarist van fiddler Charley Cox’ band The Southern Playboys voor Stanton Littlejohn die een opnameconsole had waarmee je Sun-gewijs acetaatplaten kon opnemen in één exemplaar. Er zijn korte fragmenten vrijgegeven van Perkins’ covers van Eddy Arnold’s There’s Been A Change In Me, Stick McGhee’s Drinkin’ Wine Spo-Dee-O-Dee en Roy Brown’s Good Rockin’ Tonight, dat laatste dus vòòr Elvis het opnam bij Sun. Littlejohn’s archiefopnames uit 1947-1957 worden sinds enkele jaren gedigitaliseerd door culturele verenigingen uit Tennessee *** Op 16 februari het slachtoffer van een zware beroerte: de nu 74-jarige Ronnie Allen die in zijn hele leven welgeteld één single uitbracht, meer bepaald in 1961 met de teenrocker Flip Over You gekoppeld aan een stukje novelty comedy getiteld Ronnie’s Swanee. Allen is tegenwoordig oldies-DJ en erg actief op de oldies website www.jerseygirlssing.com. Sinds zijn beroerte zou hij verlamd zijn aan zijn rechterzijde *** En deze Ronnie Allen is dus niét de Ronnie Allen die van 1959 tot 1960 drie singles uitbracht op het piepkleine San label uit Tennessee, Juvenile Delinquent/ River Of Love, High School Love/ This Love Of Ours en Gonna Get My Baby/ The Best Of Me, waarvan vooral Juvenile Delinquent een, euh, juvenile delinquent klassieker is geworden *** Wat leidde tot de merkwaardige situatie dat de prijs van Flip Over You de hoogte inschoot omdat iedereen dacht dat dat ook van die andere Ronnie Allen was!

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP's)


Wayne Cochran

Op 21 november overleed op 78-jarige leeftijd de artiest met de grootste en meest geblondeerde kuif ooit, de op 10 mei 1939 geboren Talvin Wayne Cochran. Wayne Cochran bracht in 1959 zijn debuutsingle My Little Girl/ The Coo uit en speelde in 1964 bas op Otis Redding’s rock ‘n’ roll single Shout Bamalama. Zijn singles van begin jaren ’60 waren nog teenrock maar Cochran maakte vooral faam in de tweede helft van de jaren ’60 met zijn blue eyed soul en zijn energieke live shows vergelijkbaar met wat Tom Jones deed. Midden jaren ’80 gaf hij de muziek op om evangelische pastoor van zijn eigen kerk te worden. In 2001 deed hij nog twee reünie concerten met zijn band The CC Riders. Cochran leed aan kanker ***

Op 11 januari overleed de op 3 april 1935 geboren Gary Lambert, gitarist van Glen Glenn op diens rockabillyklassiekers als Everybody’s Movin’ en Blue Jeans And A Boy’s Shirt, aan kanker. Na Glenn’s herontdekking als rockabilly pionier traden Glenn en Lambert nog vaak samen op, ook in Europa, recenter gingen ze ruziënd elk hun eigen weegs. Lambert’s naam staat ook op diverse albums met demo materiaal zoals de instrumentale CD Guitar Pickin’ Rarities van Gary Lambert & Eddie Cochran uit 1992 op Sunjay (S) *** Op 26 januari overleed de op 8 oktober 1942 geboren Reese Francis Clifford III alias Buzz Clifford van de novelty rocker Baby Sittin’ Boogie uit 1960, in 1961 goed voor de zesde plaats in de Billboard Hot 100 en gek genoeg ook voor de nummer 28 in de countrycharts én de nummer 27 in de rhythm ‘n’ blues charts. Clifford tekende al op zijn 15de bij Bow Records maar zijn eerste singles op Bow en Columbia kenden geen succes, in tegenstelling tot Baby Sittin' Boogie dat een internationale hit en een millionseller werd: Clifford kwam op televisie in de show van Perry Como en op American Bandstand, toerde in Engeland met Freddy Cannon en Dion, en er verscheen een Franstalige cover door Sacha Distel (Le Boogie De Babe), een Duitstalige door Ralf Bendix Und Die Kleine Elisabeth en een Italiaanse door diezelfde Ralf Bendix E La Piccola Elisabetta. Uiteraard kwam er in 1961 ook een LP getiteld Baby Sittin' With Buzz Clifford, maar Clifford zou al snel helaas pindakaas een one hit wonder blijken. In de jaren ’60 legde hij zich toe op het schrijven van songs voor andere artiesten en zijn liedjes werden opgenomen door onder meer Petula Clark, Clyde McPhatter, Lou Rawls, Leon Russell, Freddie King, Kris Kristofferson en Johnny Maestro & the Brooklyn Bridge (Echo Park). Af en toe bracht hij ook zelf nieuw werk uit met de bands Carp (een LP in 1969, in Carp zat ook acteur Gary Busey die de hoofdrol zou spelen in de film The Buddy Holly Story), Hamilton Streetcar (ook een LP in 1969) en de Marks-Clifford Band met David Marks, in 1962-1963 (en opnieuw van 1997 tot 1999 en voor het laatst in 2012) ritmegitarist van The Beach Boys (Marks was een buurjongen van de Wilson broers) en van de partij op hun eerste vier studioalbums. Sinds 2011 speelde Clifford in een band met zijn twee zonen Reese en John. De beste Buzz Clifford CD is wellicht de 28 tracker More Than Just Babysittin': Complete Recordings 1958-1967 uit 2003. Trivia: het baby stemmetje op Baby Sittin' Boogie is dat van de zoon van de man die het liedje schreef, componist Johnny Parker ***

Op 31 januari overleed Frankie Burke van vocal harmony groep The Tempos wier bekendste nummer, See You In September uit 1959, niet echt rock ‘n’ roll is maar wel mooi de soundtrack van de film American Graffiti haalde. See You In September werd onder meer gecoverd door The Quotations (1962), Shelley Fabares (1962), Bobby Rydell (1963), The Chiffons (1963) en Pat Boone’s dochter Debby Boone (1979). Enige probleem: wij hebben nog nooit gehoord van een Frankie Burke bij The Tempos en al helemaal niet ten tijde van See You In September! Drie mogelijkheden: 1) de geschiedschrijving omtrent The Tempos klopt niet, 2) Burke was een later lid van een latere Tempos incarnatie, of 3) Burke was niet wie hij beweerde te zijn…

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Speciale gast op zaterdag 14 en zondag 15 april op de Mega Record & CD Fair in de Jaarbeurs in Utrecht, die zichzelf met ruim 500 exposanten bestempelt als de grootste platenbeurs ter wereld: Shandon Sahm, zoon van de in 1999 overleden Doug Sahm (Sir Douglas Quintet, Texas Tornados) die een aantal hits van zijn vader zal spelen. Shandon drumde op één Sir Douglas Quintet album, Day Dreaming At Midnight uit 1994.

ELVIS NIEUWS & GOSSIP


The Sweet Inspirations in 1968 met geheel links Cissy Drinkard Houston

Op 28 januari kreeg de nu 85-jarige Cissy Houston van de oorspronkelijk door haar samen met Doris Troy in 1963 opgerichte Sweet Inspirations die vanaf 1969 bij Elvis zongen een straat naar haar genoemd in haar geboortestad Newark, New Jersey. Houston (een nicht van Dionne Warwick én de moeder van Whitney Houston) was amper vijf toen ze met haar broers en zussen begon te zingen in de familie gospelgroep The Drinkard Four die later The Drinkard Singers werden, in de jaren ’50 optraden met Mahaliah Jackson op het Newport Jazz Festival en de eerste gospelact werd die een contract kreeg bij RCA. In haar meer dan 60-jarige carrière werkte ze met onder meer The Drifters, Brook Benton, Aretha Franklin, Wilson Pickett, Solomon Burke, Bette Midler, Luther Vandross en Chaka Khan en won ze twee Grammy awards *** Op 4 januari overleed Paul Beaulieu, de stiefvader van Priscilla Presley wier echte biologische vader, James Wagner, kort na haar geboorte om het leven kwam. Haar moeder hertrouwde in 1948 met Paul Beaulieu, een Amerikaanse luchtmachtofficier gestationeerd in West-Duitsland in de periode dat ook Elvis daar zijn militaire dienst vervulde. Beaulieu sukkelde al enkele jaren met zijn gezondheid en stierf op 91-jarige leeftijd aan nierfalen in het huis in Brentwood, Californië dat Elvis hem cadeau had gegeven *** En begin januari overleed op 72-jarige leeftijd Peter Haan, oud-voorzitter van de Nederlandse fanclub It’s Elvis Time. Haan was sinds 1962 lid van de fanclub en werd in 1981 voorzitter. In 2010 volgde zijn latere echtgenote Freia Roos hem op. Haan leed aan kanker *** Aangekondigd voor 2018 is de autobiografie van Elvis’ in juli 2017 overleden bodyguard Red West getiteld A Hell Of A Ride: Recollections Of A Remarkable Life Before, During And After Elvis & The Memphis Mafia. Het boek wordt uitgebracht door West’s weduwe. Red West leerde Elvis kennen op de middelbare school, werd in 1955 zijn chauffeur, was erbij tijdens Elvis’ legerdienst in Duitsland en werd in 1960 zijn lijfwacht. Kort voor Elvis’ overlijden publiceerde hij met twee andere ontslagen bodyguards het schandaalboek Elvis: What Happened *** En Tony Brown, pianist voor Elvis van 1975 tot het allerlaatste concert in 1977, vanaf april 1976 de officiële vervanger van Glen D. Hardin en van de partij op de LP Today, brengt op 31 mei een biografie uit getiteld Elvis, Strait, To Jesus: An Iconic Producer's Journey With Legends Of Rock 'n' Roll, Country And Gospel Music. Brown ontmoette Elvis voor het eerst in 1969 als lid van JD Sumner & The Stamps en werd later producer voor artiesten als George Strait, Reba McEntire, Cyndi Lauper, Steve Earle, Lyle Lovett, Trisha Yearwood, Lionel Richie, Jimmy Buffet en ook Lisa Marie Presley *** We worden trouwens oud: op 1 februari werd de op 1 februari 1968 (exact negen maanden na Elvis’ huwelijk! ) geboren Lisa Marie Presley 50 jaar *** Begin januari werd de voormalige woning annex kantoor van Colonel Parker gelegen Gallatin Pike 1215 in Madison, Nashville platgewalst om plaats te maken voor het bouwen van een car wash.

2 februari 2018
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS


The Eightball Boppers

The Eightball Boppers hebben in eigen beheer in hun oefenhok met de laptop 14 nieuwe nummers opgenomen. De CD moet nu nog gemengd, gemixt en gemasterd worden, dus het is nog even afwachten wanneer het schijfje precies beschikbaar wordt *** The Wieners zijn dit jaar met hun Everly Brothers show te zien in meer dan 30 theaters doorheen het hele land. Meer info: www.everlybrothers.nl *** Altijd dolle pret om met The Explosion Rockets mee te reizen naar een optreden: begin maart gaan ze met een 90 persoons dubbeldekker naar het Isle Of Wight eiland in Engeland waar The Explosion Rockets optreden op het IOW Rock ‘n’ Roll Extravangana weekend. De bus zit al helemaal vol en via www.explosionrockets.nl kan je enkel nog op de reservelijst gaan staan *** Minder goed nieuws uit het Explosion Rockets kamp: in de vroege ochtend van 1 februari is oud-voorzitter van de Explosion Rockets fanclub Henk Vermeegen overleden. Vermeegen was 71 jaar en de laatste maanden liet zijn gezondheid hem steeds vaker in de steek. Op de laatste fanclubavond in december van vorig jaar kondigde hij aan te moeten stoppen met zijn functie als voorzitter van de fanclub. Daarna holde zijn gezondheid achteruit en volgde een reeks ziekenhuisopnames elkaar steeds sneller op *** Lief en leed: Peter Koelewijn (77) is eind vorig jaar in het geheim getrouwd met zijn zeventien jaar jongere vriendin Els. Koelewijn verloor in 2013 plotseling zijn vrouw Mieke met wie hij bijna vijftig jaar getrouwd was aan een hersenbloeding *** Danny Pattinama en Jos Vrancken hebben per direct The Rocking Navigators verlaten wegens “verschil van mening over het opnemen van onze eerste CD en gebrekkige communicatie”. Na hard werken achter de schermen aan het herstel van de operatie van frontman Kees van Valen werd in eerste instantie besloten de totale band op te doeken en geen optredens meer onder deze naam te zullen geven maar inmiddels werd daarop teruggekomen. The Rocking Navigators zijn met andere woorden met spoed op zoek naar een nieuwe drummer en sologitarist! ***

De in 1962 in de havenplaats Stein opgerichte Moonshots vinden gezien de leeftijd van de groepsleden na ruim 55 jaar het moment gekomen om in schoonheid te stoppen en spelen hun afscheidsconcert op zaterdag 14 april in café-zaal De Dikke Stein in Elsloo. Het voorprogramma wordt verzorgd door collega band Shape met ex-Moonshots lid van het eerste uur Jan Peters in hun gelederen *** In 2018 bestaat Amsterdam BeatClub alweer 15 jaar en dat gaan ze vieren op 5 mei in "poptempel" Paradiso met het ABC Route ’68 Festival waar onder meer The Spunyboys (F) en The Rhum Runners (F) zullen aantreden. Verder wordt het 15-jarig bestaan van Amsterdam BeatClub gevierd met de release van hun tweede compilatiealbum getiteld Amsterdam BeatClub: The Best Place To Go Go Volume 2 die ook zal verschijnen als dubbel-LP op het Spaanse label Munster Records.

BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS


Slick Nick & the Casino Special

Op 23 februari brengen Slick Nick & the Casino Special na zes jaar de opvolger van hun All Aboard uit getiteld Hey You. Ook op vinyl, zo laten ze weten! *** En Op 7 april verschijnt op Rhythm Bomb (D) het nieuwe album van Shakedown Tim & the Rhythm Revue getiteld Shakedown’s Th’owdown in een productie van de Amerikaanse blues mondharmonicaspeler James Harman die meeblaast op drie nummers. Een andere gast is Gene Taylor, pianist van The Blasters die bij ons weten nog steeds op zijn minst deeltijds in België woont. De CD voorstelling vindt plaats in de Arenbergschouwburg in Antwerpen op wat dan zo mooi wordt omschreven als een “staand concert” *** Rock ‘n’ roll cruises zijn blijkbaar niet langer een ver van ons bed show: van 16 tot 18 februari kan u inschepen op een driedaagse P & O cruise van Hull (GB) naar Brugge (B) in het gezelschap van Earl Jackson, The Revolutionaires, The Cadillac Kings én de Belgische Big Time Bossmen. Maar dan moet je dus wel eerst in Hull geraken… Info: www.poferries.com/en/hull-zeebrugge/minicruises/rock-n-roll-bruges.

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Kijk, dat noemen wij het jaar slecht beginnen: Robb Shenton meldt het overlijden op 1 januari van de op 28 mei 1944 geboren Des O'Reilly, zanger en drummer van The Puppets, een Britse pop/beat band die bestond van 1962 tot 1967 en werd gemanaged door Joe Meek. Meek nam van september 1963 tot mei 1964 drie singles op met The Puppets die ook fungeerden als live begeleidingsband voor artiesten als Gene Vincent, Brenda Lee, The Ronettes, Dee Dee Sharp, Millie, Vince Eager, Marty Wilde, Duffy Power, Jess Conrad en Billy Fury. O’Reilly woonde sinds 1979 in Australië waar hij van pakweg 1986 tot 1996 de band Monkey Business leidde *** Blijkbaar al enkele maanden geleden overleden: Mike “Ace” Skudder, een van de pianisten van Shakin’ Stevens & the Sunsets en ook van de partij op Shaky’s eerste solo-LP Play Loud uit 1978 *** Dat auto-ontwerpers in deze dagen van vintage = hip graag teruggrijpen naar de klassiekers is geen nieuws maar nu is er voor het eerst een model dat de typenaam “rockabilly” krijgt: de nieuwe Eriba Touring Troll 530 caravan is verkrijgbaar in Rockabilly en Ocean Drive uitvoering ontwikkeld ter ere van het 60-jarig jubileum van de Troll, waarvoor Eriba trouwens eerder ook al de 60 Edition introduceerde. De vrolijke two-tone rode (Rockabilly) en blauwe (Ocean Drive) kleuren waarin het exterieur is uitgevoerd en het hoogglans plaatwerk zijn geïnspireerd op de jaren ’50, de periode waarin de allereerste Eriba Troll werd gebouwd, en zorgen voor een vintage look en feel gekregen die ook is doorgevoerd in de betimmering en stoffering van het interieur waarvoor werd gekozen voor de populairste indeling, namelijk de bekende Troll 530. De rood-witte en blauw-witte accenten zien we terug in de tafels, werkbladen, kussens en gordijnen, en de kastfronten zijn uitgevoerd in retro beige. De Rockabilly en de Ocean Drive zouden vanaf mei/juni leverbaar moeten zijn. De “made in Germany“ Eriba Touring wordt beschouwd als een beetje een cult caravan klassieker waarmee vakantiegangers al eind jaren ’50 voor de eerste keer dwars door het land en over de Alpen naar het zuiden trokken.


De Rockabilly!

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s/ '60s)

Headliner op het Surf-O-Rama festival in Valencia in mei: de nu 80-jarige Sam The Sham die in 1965 scoorde met Wooly Bully, aangekondigd als zijn eerste optreden in Europa *** 84 jaar intussen maar nog steeds actief is Tommy Hunt van doo-wop groep The Flamingos van de klassieker I Only Have Eyes For You uit 1959. Hunt, al jaren woonachtig in Engeland en tegenwoordig optredend met de Spaanse doowop groep The Velvet Candles als nieuwe Flamingos, kondigt voor de nabije toekomst een nieuwe CD, een documentaire over zijn 65-jarige carrière en een ge-update uitgave van zijn autobiografie aan.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP's)

Op 16 januari overleed op 92-jarige leeftijd actrice Jan Englund alias Jan Lowell, te zien in jaren ’50 pulp als Reform School Girl (1957, zij was de delinquente met het gouden hartje) en Invasion Of The Saucer Men (1957). Ze was gehuwd met akteur Bob “Mark” Lowell (Untamed Women uit 1952, Attack Of The Puppet People uit 1958) met wie ze samen filmscenarios schreef zoals High School Hellcats (1958) en de Italiaanse Clint Eastwood western A Fistful Of Dollars (1964). In de jaren ’60 en ’70 schreef ze ook verschillende stationsromans *** En op 26 januari overleed Buzz Clifford van de novelty rocker Baby Sittin’ Boogie uit 1960 op 75-jarige leeftijd aan griepcomplicaties. Volgende update meer over Buzz!

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Er was al sprake van een Stray Cats reünie in 2018, nu wordt dat concreet, en da’s dan toch wel een knaller voor een rock ‘n’ roll weekend: de enige nu vaststaande datum is 21 april op… Viva Las Vegas! Dit is het eerste Noord-Amerikaanse concert van de intussen ook alweer 39 jaar bestaande Stray Cats in meer dan 10 jaar *** Ook op het vierdaagse VLV: Jerry Lee Lewis, Duane Eddy, Carl Mann, Narvel Felts en meer dan 100 andere bands *** Overleden: de op 4 november 1946 geboren William C. Hancock Jr., beter bekend als Billy Hancock en bij ons wellicht bekendst van zijn Big Beat (F) 10-inch Rockabilly Fever (1981). Hij begon zijn carrière begin jaren ’70 met gitarist Danny Gatton in Danny & the Fat Boys met Hancock op zang en bas. Daarnaast speelde hij in 1980 gitaar op en was hij producer van Tex Rubinowitz’s Big Beat 10-inch Hot Rod Man. Billy Hancock was 71 en al geruime tijd ziek. Heruitgaves van Hancock’s platen vindt u op Ripsaw Records (USA), Bluelight Records (FI) en Part Records (D).


Links Billy Hancock toen en rechts Billy Hancock later...

ELVIS NIEUWS & GOSSIP

In samenwerking met Heroesdome zal de Belgisch-Nederlandse ElvisMatters club op 2 en 3 juni in het Gelredome in Arnhem een exclusieve Europese expositie presenteren met onder meer een karatepak van Elvis, podiumpakken van zijn muzikanten, gesigneerde contracten en Las Vegas concertitems. Heroesdome is een “hero culture event dat aandacht schenkt aan helden en heldinnen uit de fictieve wereld én uit de realiteit met meer verscheidenheid dan welk ander fan evenement dan ook”, alle info op www.heroesdome.com *** Op 11 december verloor de Britse actrice Suzanna Leigh, in 1965 Elvis’ tegenspeelster in Paradise Hawaiian Style, haar strijd tegen leverkanker. Ze werd 72 jaar. Haar een monument van de zevende kunst noemen is Leigh (echte naam: Sandra Smith) te veel eer bewijzen: vòòr Paradise Hawaiian Style was haar enige rol van enige consistentie in de Jerry Lewis & Dean Martin komedie Boeing Boeing, nà Paradise Hawaiian Style was ze te bewonderen in horrorfilms als The Deadly Bees (1966), The Lost Continent (1968), Lust For A Vampire (1971) en Son Of Dracula (1974). Sinds 1978 had ze geen films meer gemaakt. In 2000 verscheen haar autobiografie Paradise Suzanna Style ***

Suzanna Leigh met Elvis

Op 12 december overleed na een slepende ziekte bassist Mike Leech van The Memphis Boys, de huisband van de American Sound Studio in Memphis die meespeelden op Elvis nummers als Sweet Caroline, Always On My Mind, Good Time Charlie's Got The Blues, Suspicious Minds, In The Ghetto en Kentucky Rain *** Gerenoveerd, heringericht in jaren ’50 stijl en geopend als hotel: het huis in Waco, Texas waar Elvis in 1958-1959 tijdens zijn militaire opleiding in Fort Hood regelmatig op bezoek kwam en zelfs bleef slapen. Het in 1924 gebouwde huis gelegen aan Lasker Avenue 2807 was toen eigendom van Eddie Fadal, zakenman en DJ in Waco die Elvis leerde kennen toen die in 1956 optrad in het Heart O' Texas Coliseum en luidens de website www.theelvishouse.com ook op de foto staat met onder meer Bill Haley, Little Richard, Clyde McPhatter en Lavern Baker. Ook aanwezig bij Elvis’ bezoekjes: actrice Anita Wood (zijn toenmalig lief?) en Rebel Without A Cause acteur Nick Adams. Het zijn Fadal’s kinderen die het huis renoveerden en nu verhuren.


12 oktober 1956: Nick Adams, Eddie Fadal en Elvis

5 januari 2018
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

De energieke Toby Rix in lang vervlogen tijden...

Op 15 december op 97-jarige leeftijd overleden: de op 28 februari 1928 in Amsterdam geboren Tobias Lacunes, beter bekend als Toby Rix van de toeterix, zijn zelfgebouwde toeter instrument, zanger, clown, entertainer en acteur. Rix vormde vlak voor de Tweede Wereldoorlog het trio The Young Rambling Cowboys, kreeg in de oorlog door hun Amerikaanse cowboy repertoire problemen met de Duitse bezetter en schakelde onder de naam Los Magelas over op Zuid-Amerikaanse en Spaanse liedjes alvorens de groep in 1943 uit elkaar viel. In de jaren ’50 begin jaren ’60 bracht hij een aantal novelty songs, parodieën en vertalingen uit als de Toeteriks Boogie (1956), Tante Greet Ik Ken D'r (1957, een bewerking van The Great Pretender van The Platters), de Trappelzak Boogie (1957), Kaw Liga (1958), Mooie Vera (1958, bewerking van Buona Sera van Louis Prima), Mijn Vader Is Een Mooie (1960, bewerking van My Old Man Is A Dustman van Lonnie Donegan) en Hand In Hand (in 1963 onder de naam Tobietel Rix, bewerking van I Want To Hold Your Hand van The Beatles). Rix trad op en was op TV te zien in onder meer China, Argentinië, Duitsland, Noorwegen, Denemarken, Zwitserland, Spanje, Engeland, Japan, Portugal en Frankrijk *** Na 7 jaar in Spanje te hebben gewoond komt Emilio Garcia van The Bellhops opnieuw in Nederland wonen en Emilio zou Emilio niet zijn als hij niet gelijk een nieuwe band opstartte: The Real Deal bestaat naast Emilio uit bekende namen Harold van Lierop, Roy Raaijmakers, John van Houtum en Richard Schuurs, speelt op 10 maart zijn debuutoptreden in de Cowboy Up in Waardamme (B) en is ongetwijfeld, euh, the real deal.

BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Crystal Dawn, bezig met de opnames van haar tweede CD met Runnin’ Wild, verhuist in januari naar Londen *** En de vintage Bar Bakeliet van Tim Mouling verhuist na twee jaar begin januari van de Kroonstraat naar Laar 11 in Borgerhout *** Hadden we al gezegd dat Shorty Jetson & his Racketeers op 17 februari hun full album debuut voorstellen in een tent op de Poeyelheide in Gierle, de heilige grond van Sjock?

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS


Links Paul Würges toen en rechts op recentere datum

Op 30 november overleed in München op 85-jarige leeftijd Paul Würges, de Duitse Bill Haley. Würges begon zijn carrière eind jaren ’40 met Duitse volksmuziek en country voor de in Duitsland gestationeerde Amerikaanse GI’s alvorens op rock ‘n’ roll over te schakelen met The Moonglow Combo die in 1957 The Rocking Allstars werden. Hoewel zijn opnames als kwalitatief hoogstaand worden beschouwd scoorde hij nooit echt grote hits zoals andere Duitse rock ’n‘ roll zangers als Peter Kraus en Ted Herold. Hij was te zien in de films Gruß Und Kuß Vom Tegernsee (1957), Witwer Mit Fünf Töchtern (1957) en Schlagerrevue (1962) en nam ook op onder de namen The Thunderbirds en Jeff Jackson & his Explorers en als gitarist voor Little Gerhard (S). Vanaf pakweg 1962 maakte hij twist, madison en hully gully plaatjes, in 1964 bracht hij de single Olympic Nights uit naar aanleiding van de Olympische Winterspelen in Innsbruck, later ging hij op de beat toer. Tot midden jaren ’60 bracht hij een twintigtal deels instrumentale en deels Duitstalige singles uit met titels als Twist Around The Clock, Twist Ist Gut Für Die Linie, Immer Wieder Twist en The Twistin’ Hillbilly. Würges trad nog steeds op en gaf op 24 maart 2017 wat hij als zijn afscheidsconcert betitelde. De beste verzamelaars van zijn fifties opnames zijn zijn Bear Family CD’s Die Rock ‘n’ Roll Legende Aus München (2005, 37 tracks) en Rhythm Is Our Business (2007, 22 tracks) *** Opvallend: de Duitse televisie besteedde geen aandacht aan zijn dood, wel aan die van Johnny Hallyday, in Duitsland toen toch minder bekend dan Würges, ook al trad Hallyday in 1963 op in de Star Club in Hamburg *** Wat betreft God in Frankrijk Johnny Hallyday: hij kreeg op 9 december geen officiële staatsbegrafenis (de laatste entertainer die die eer kreeg toebedeeld was Joséphine Baker in 1975 maar dat was voor haar activiteiten binnen het verzet) maar het scheelde niet veel: de Champs Elyssées en de Place Concorde volledig afgesloten tot La Madeleine kathedraal, één miljoen mesnen op de been, veiligheidsmaatregelen die net iets minder waren dan bij het jaarlijkse défilé op de Franse nationale feestdag (klaarstaande pantserwagens, helikopters in de lucht, scherpschutters op de daken), een begrafenisstoet begeleid door 700 bikers (meer mocht niet van de politie), Hallyday’s Harley geparkeerd voor de kathedraal, een drie uur durende uitvaartplechtigheid deels geleid door biker priester Père Gilbert (raadsman van de Belgische prins Laurent) in aanwezigheid van drie Franse presidenten en de hele elite aan Franse zangers en acteurs waaronder Hallyday’s eerste echtgenote en yé yé zangeres Sylvie Vartan en Eddy Mitchell. Hallyday werd intussen begraven op Saint Batholoméé, een Franse enclave in de Caraïben waar de Hallydays een vakantiehuis hadden *** En binnenkort mag u ongetwijfeld Hallyday’s eerste postume album verwachten: 10 van de 12 songs van zijn 51ste studioalbum (hij heeft ook nog een dertigtal live albums uitgebracht) waren al afgewerkt in zijn home studio *** Ook overleden: zanger-gitarist Andy Williams (GB) van onder meer The Valvetones, Some Like It Hot en The Sureshots. Williams leed aan een slepende ziekte ***

Nieuwe band uit Spanje

Nieuwe bands, laat ze maar komen: Los Torontos (Spanje) bestaan uit Agustí Burriel (Velvet Candles, zang en ritmegitaar), Spencer Evoy (MFC Chicken, zang en sax), El Lega (Legacaster, leadgitaar), Xavi Ruiz (Los Locos Del Oeste, basgitaar) en Berto Martínez (Kabooms, drums) en spelen fratrock in de stijl van The Wailers, The Sonics en Lee Dresser *** Drummer Pedro Pena stapt uit Barny & the Rhythm All Stars (F) en daarmee blijft volgens ons enkel nog gitarist Claude Placet over als origineel groepslid van de band die in 2001 werd opgericht als Carl & the Rhythm All Stars. The Rhythm All Stars speelden in die 16 jaar wereldwijd zo’n 300 concerten met een twintigtal (gast)muzikanten.


Pedro Pena, hier met echtgenote Suzanne, stapt uit The Rhythm All Stars

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s/ '60s)

Bear Family Records (D) heeft zijn achtste Grammy nominatie binnen, dit keer voor de hoesnota’s van hun dubbel-CD Arthur Q. Smith: The Trouble With The Truth. Die hoesnota’s zijn dan ook geen hoesnota’s maar een boekwerk van 124 pagina’s. De Grammy Awards worden toegekend op 28 januari *** Op 13 december werd La Bamba, de biopic over Ritchie Valens uit 1987, door de Library Of Congress opgenomen in het National Film Registry, voor zover dat nog iets te betekenen heeft: ook Superman, Die Hard en Titanic werden dit jaar uitverkoren als films voor de eeuwigheid… *** Op 14 april 2018 worden in Cleveland, Ohio Nina Simone en Sister Rosetta Tharpe bijgezet in de Rock 'n' Roll Hall Of Fame. Voor zover dat nog iets te betekenen heeft: ook The Moody Blues, Dire Straits, The Cars en Bon Jovi valt die eer te beurt… *** Wie wordt de eerste rock ‘n’ roll artiest die de 100 haalt? Misschien Fats Domino’s arrangeur en bandleider Dave Bartholomew die op 24 december 99 jaar werd! *** Al hoef je de dag van heden zelfs niet langer te leven om op te treden: in april komt Roy Orbison naar de Benelux! Het gaat meer bepaald om de In Dreams: Hologram Tour 2018 waarin een driedimensionele holografische laserversie van Roy Orbison in Engeland wordt gekoppeld aan het Royal Philharmonic Orchestra en in de Benelux aan het Sinfonia Rotterdam orkest. U kan Roy zien op maandag 23 april 2018 in Luxor in Rotterdam en op woensdag 25 april in de Stadsschouwburg in Antwerpen. Orbison overleed in 1988 op 52-jarige leeftijd aan een hartaanval, in november verscheen via Sony Music wereldwijd het album A Love So Beautiful: Roy Orbison With The Royal Philharmonic Orchestra dat in het Verenigd Koninkrijk op nummer 2 binnenkwam in de hitlijsten. Het 3D procedé werd eerder al toegepast op Michael Jackson en rapper Tupac Shakur.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP's)

Op 19 november overleed de op 6 juli 1931 geboren Delloreese Patricia Early alias zangeres Della Reese. Voor zover wij weten heeft ze nooit rock ‘n’ roll opgenomen (tenzij u haar versie van Someday (You’ll Want Me To Want You) rock ‘n’ roll noemt) maar ze was in 1958 wel mooi te zien in de film Let’s Rock met het zwoele jazznummer Lonelyville! Vanaf midden jaren ’70 bouwde ze naast haar zangcarrière als jazzy croonster een succesvolle akteercarrière uit die culmineerde in haar hoofdrol in de TV reeks Touched By An Angel die liep van 1994 tot 2003 ***


Mitch Margo links onderaan bij The Tokens...

The lion went to sleep: Mitch Margo, tenorzanger van The Tokens op hun The Lion Sleeps Tonight, overleed op 24 november in zijn slaap. De groep die The Tokens zou worden werd in 1955 opgericht als The Linc-Tones en had oorspronkelijk ook Neil Sedaka in de gelederen die in 1957 uit de band stapte. Nadat Margo op zijn dertiende (!) samen met zijn oudere broer Phil Margo bij de groep kwam werden ze in 1960 The Tokens. In 1961 haalden ze met Tonight I Fell In Love al de Top 15 maar het was The Lion Sleeps Tonight, een cover van een Zuid-Afrikaans nummer van Solomon Linda, dat datzelfde jaar een nummer één en een golden oldie zou worden. The Tokens haalden tot 1970 nog negen keer de Top 100 en traden anno 2017 nog steeds op met Mitch Margo. In 2010 verscheen zijn eerste soloalbum getiteld ABCDEFG. Naast zanger was hij illustrator van onder meer kinderboeken en kunstschilder. Een recent solo popnummer van hem is The Lion Is Awake ***


R.I.P. Keely Smith...

En op 16 december overleed op 89-jarige leeftijd Dorothy Jacqueline “Keely” Smith, van 1949 tot 1961 zangeres bij de band van Louis Prima, van 1953 tot 1961 met hem gehuwd (ze was zijn vierde echtgenote), van 1965 tot 1969 gehuwd met Jimmy Bowen, van 1975 tot zijn dood in 2006 met Bobby Milano (toen lounge zanger, in 1958 zanger van de rock ‘n ‘roll single Life Begins At Four ‘O Clock/ Double Talking Baby), en tussendoor had ze naar verluidt nog een affaire met akteur Clint Eastwood. Smith en Prima wonnen in 1959 op de allereerste Grammy Awards de Grammy voor Best Performance By A Vocal Group voor That Ol' Black Magic, ze waren samen te zien en te horen in de film Hey Boy Hey Girl (1959), en Smith doet mee op onder meer de Louis Prima LPs The Call Of The Wildest (1957), The Wildest Show At Tahoe (1957), Las Vegas Prima Style (1958) en Return Of The Wildest (1961). Daarnaast was ze te zien en te horen in de Robert Mitchum film Thunder Road (1958). Na Louis Prima ging ze solo en zong ze onder meer met Frank Sinatra. Haar laatste album was voor zover wij weten Vegas '58 – Today (Recorded Live At Feinstein's At The Regency) in 2005. Daarnaast kwam ze in het nieuws met belastingperikelen van bedrijven waar zij mee tussen zat en werd ze enkele keren opgepakt in verband met alcohol- en druggebruik. Rond 2010 stopte ze om gezondheidsredenen met zingen, in 2016 lanceerde haar dochter Toni Elisabeth Prima (samen met Keely Smith nog te gast bij optredens van The Jive Aces, GB) een oproep om financiële steun omdat ze de rekeningen niet meer konden betalen: moeder en dochter konden wegens gezondheidsredenen niet langer werken en Toni was het slachtoffer van een auto-ongeval waarna ze diende te stappen met krukken.


Keely Smith met Louis Prima

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Op 5 december jl. werd Ryan Koenig, bekendst als multi-instrumentalist bij Pokey LaFarge, in Charleston, South Carolina op het voetpad gegrepen door een auto. Inmiddels is hij aan de beterhand.

Lees hier de oudere nieuwsberichten

Terug naar de voorpagina