(reclame)

 

11 september 2019
WEER EEN KOMEET MINDER AAN HET ROCK 'N' ROLL FIRMAMENT


Onze Man op de foto wijzend naar Dick Richards. Daarachter links en rechts in tweevoud: Joey d'Ambrosio

Op 12 juli overleed op 95-jarige leeftijd de eeuwig grijnzende Richard Marley Boccelli, beter bekend als Dick Richards, drummer van Bill Haley & the Comets. Richards kwam bij de band in 1953 maar is merkwaardig genoeg niét de drummer op de meeste Bill Haley opnames. Om niet meer te achterhalen redenen werden bij zo goed als alle opnamesessies voor de drums studiomuzikanten gebruikt, en zo komt het dat op Rock Around The Clock en Shake Rattle And Roll ene Billy Gussak de trommelstokjes hanteerde. Wel speelde Richards percussie op ABC Boogie en tomtoms op Birth Of The Boogie en zong hij backing vocals op verschillende nummers. In elk geval was Richards de livedrummer, tenminste tot hij in 1955 samen met saxofonist Joey d'Ambrosio en contrabassist Marshall Lytle opstapte na een financieel dispuut. Hij werd vervangen door Don Raymond die op zijn beurt na een paar weken werd vervangen door Ralph Jones, de eerste Comets drummer die ook echt mocht meedoen op opnames, en daarmee is Jones de drummer op See You Later Alligator. Richards, Ambrose en Lytle richtten The Jodimars op bij wie Richards gek genoeg vooral zong (samen met Marshall Lytle) in plaats van te drummen, want het was onder meer opnieuw Billy Gussak die drumde op de Jodimars platen. The Jodimars maakten een aantal fenomenale opnames zoals well Now Dig This, Eat Your Heart Out Annie, Let's All Rock Together en Dance The Bop maar in 1958 was hun verhaal over en uit. Wat Richards daarna deed is niet duidelijk maar hij deed in elk geval onder zijn echte naam een beetje film- en televisiewerk. Zes jaar na het overlijden van Bill Haley kwamen The Comets anno 1954-1955, zijnde Dick Richards, Marshall Lytle (contrabas), Joey d'Ambrosio (sax), Johnny Grande (piano) en Franny Beecher (gitaar) in 1987 opnieuw bij elkaar om nieuwe albums op te nemen en met veel succes de wereld af te reizen, en zo hebben wij Dick Richards zo'n 20 jaar geleden nog bij The Comets zien drummen. Toen was hij dus een jaar of… 75! Dick Richards trad nog steeds op in zijn woonplaats Ocean City, New Jersey met zijn groep The Ready Rockers. Na zijn overlijden is Joey d'Ambrosio de laatste der kometen...

_
Op affiche en bladmuziek: Dick Richards rechts bij Bill Haley & the Comets

11 september 2019
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS NIEUWS

De negenkoppige swingformatie Torello's Jive Bugs bestaat dit jaar 25 jaar en viert dat op vrijdag 22 november op de openingsavond van de Jump Up The Boogie Train workshop in De Rijp. Andere bands dat weekend tijdens de vierde internationale boogie woogie workshop zijn Bun-Jon & the Big Jive (D) en de Martijn Schok Boogie & Blues Band. Doe je mee met de workshop dan hoef je geen losse kaartjes te kopen want de feesten zitten bij de prijs inbegrepen *** Op zaterdag 21 september in zaal Denziz in Boxtel vieren The Explosion Rockets maar liefst drie jubilarissen: geluidsman Ward Visser uit Wijchen kwam 10 jaar geleden bij de band, bijna 12,5 jaar geleden kwam Hank van Empel de band versterken als bassist nadat zijn inmiddels overleden voorganger Henk Verkooyen moest stoppen wegens gezondheidsproblemen, en toetsenist en technische ruggengraat Martien van Engelen nam 20 jaar geleden het stokje over van Jack Koenraad. The Explosion Rockets begonnen als band in 1978 als Savage Kalman & the Explosion Rockets, het "oudste" groepslid is Thom Sens, sinds 1985 slaggitarist van The Explosion Rockets *** De volgende Tardam Records single wordt er een van 44 Shakedown *** Het gaat inmiddels zo goed met Shakin' Arrows basgitarist Kees van der Mee, op 19 augustus getroffen door een herseninfarct, dat hij op zaterdag 14 september zijn "comeback" maakt op het Shakin' Arrows optreden in De Viersprong in Dongen.

BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Geen nieuws, goed nieuws...!

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP's)

En 't is jammer maar helaas maar Dick Richards is niet de enige die recent het rock 'n' roll loodje legde. Wij kunnen onze rug niet keren of er valt iemand dood, en even de boel niet bijhouden en je staat hopeloos achter. We hebben met andere woorden heel wat artiesten in te halen en vandaar, in sneltreinvaart, een overzicht.
Op 9 januari overleed de op 21 augustus 1943 geboren Clydie King, bekendst als achtergrondzangeres voor artiesten als Ray Charles (1966-1968) en Bob Dylan. King, een ontdekking van Richard Berry, begon haar carrière evenwel reeds in 1956 in de doo-wop met singles onder eigen naam en als lid van Little Clydie & the Teens en The Meadowlarks. Tot 1963 bracht ze een tiental singles uit op RPM, Specialty, Original Sound, Interlude en Philips. In 1965 was ze lid van Bonnie & the Treasures op de Phil Spector productie Home Of The Brave/ Our Song. Later oogste ze enig succes als solo zangeres maar was ze vooral actief als achtergrondzangeres voor onder meer BB King, The Rolling Stones, Linda Ronstadt, Joe Cocker en Lynyrd Skynyrd (op Sweet Home Alabama). Ze werd 75 jaar *** Op 7 februari overleed in Malibu de op 18 januari 1945 geboren Charles Randolph "Randy" Nauert, basgitarist van de in 1962 in Los Angeles door ex-Bel Airs drummer Richard Delvy opgerichte surfgroep The Challengers, vooral bekend van hun debuut LP Surfbeat (1962), de eerste van de pakweg 15 LP's die The Challengers uitbrachten tot 1970. Daarnaast namen de groepsleden ook anoniem platen op die werden uitgebracht onder de fictieve namen The Surfriders, The Good Guys, The Clee-Shays en The De-Fenders. Daarna was hij actief als producer voor zowel de muziek- als de TV-industrie en ontwierp hij huizen. Uiteraard was hij ook betrokken bij diverse surf projecten. Nauert overleed op 76-jarige leeftijd aan een hartaanval tijdens opruimingswerken twee maanden nadat bosbranden zijn en andere huizen in de buurt hadden vernield *** Op 11 februari overleed de op 27 september 1941 geboren soulzanger Harvey Scales wiens carrière aanving in 1960 in doo-wop groep The Esquires: Scales zingt mee op hun single The Long Hot Summer, uitgebracht onder de naam Betty Moore with the Seven Sounds & the Esquires - zangeres Betty Moore heette eigenlijk Betty Moorer en was de zus van Gilbert en Alvis Moorer van The Esquires. Ja, het is niet gemakkelijk! Daarna ging Scales solo, eerst als (Twistin') Harvey (zijn single The Clock uit 1966 is géén twist), daarna als Harvey & the Seven Sounds. In de jaren '70 nam hij op voor onder meer Chess en Stax, daarna legde hij zich toe op het songschrijven en producen van disco muziek. Hij bleef actief tot minstens de jaren '90. Scales werd 78 jaar *** Op 25 maart overleed de op 7 oktober 1931 geboren Lyle Tuttle, de laatste tattoo grootmeester uit het tijdperk dat tattoeages nog straatwaarde hadden en geen modegril waren: toén betekenden tattoo sleeves dat je een biker was die iemand had gedood achter de tralies, nu betekent het dat je chefkok bent die vanavond varkensschenkel gestoofd in balsamico azijn gaat klaarmaken. Tuttle liet zich voor het eerst versieren op zijn veertiende, werd professioneel tattoo artiest in 1949 en opende zijn eerste studio in 1954. Vorig jaar nog was hij eregast op de Amsterdam Tattoo Convention. Tuttle werd 87 jaar ***

RIP Margaret Lewis...

Op 29 maart overleed zangeres Margaret Lewis die optrad in de Louisiana Hayride en samen met haar zus Rose backing vocals zong in de band van Dale Hawkins. Onder zijn auspiciën namen de zussen op voor Chess Records (slechts één nummer van The Lewis Sisters werd uitgebracht, Come On Let's Stroll dat eind 1959 de verzamel LP Hits That Jumped haalde) en zongen ze in 1958 achtergrond op Hawkins' La Do Dada. In 1959 bracht Margaret verschillende singles uit op Ram Records waarvan Shake A Leg enige bekendheid geniet in rockabilly kringen. Samen met Ram bazin Mira Smith alias Grace Tennessee vormde ze een songwriting team met als bekendste nummer Reconsider Me, een R 'n' B top 10 hit in 1969 voor Johnny Adams en in 1975 een nummer twee country hit in de cover van Narvel Felts. Op Ace Records verscheen in 1995 haar CD Lonesome Bluebird met heel wat onuitgebracht jaren '50 materiaal. Lewis die bij ons weten twee keer in Europa optrad, in 2009 en 2010 op twee Tales From The Woods Rock 'n' Roll Heritage shows in Londen, werd 78 jaar en overleed aan de gevolgen van een longontsteking

RIP Jay Chevalier...

*** Op 30 maart overleed de op 4 maart 1936 geboren Joe J. Chevalier alias rockabilly Jay Chevalier wiens carrière begon in 1957 met de single Rockin Roll Angel. Chevalier had er een handje van weg om singles uit te brengen die inspeelden op de actualiteit en in de categorie Koude Oorlog horen zijn Castro Rock (1960) en Khrushchev And The Devil (1962) thuis. Ook zijn grootste hits waren actualiteitsgebonden: Mr Football (Billy Cannon) (1961) over de gelijknamige football speler en vooral The Ballad Of Earl K. Long (1959) over de flamboyante gouverneur van Louisiana over wie Paul Newman in 1989 de film Blaze zou draaien, film waarin Jay Chevalier ook een klein rolletje speelde .Hij zou er trouwens in 2003 ook een boek over schrijven getiteld Earl K. Long And Jay Chevalier: When the Music Stopped. Van de jaren '70 tot '90 was Chevalier actief in de politiek. Zijn Come Back To Louisiana uit 1963 werd in 2006 door de staat Louisiana uitgeroepen tot officieel staatslied voor de Orkaan Katrina en Orkaan Rita recovery effort, en datzelfde jaar werd Chevalier benoemd tot de eerste officiële staatstroubadour. In 2005-2006 trad hij op in Hemsby en op het Americana festival. U kan zijn beste werk nabeluisteren op de in 2004 op Hydra (D) verschenen CD Rocking Country Sides *** Op 16 april overleed de op 15 oktober 1930 geboren songschrijver en producer Kent Levaughn Harris wiens carrière begon met singles onder de namen Ducky Drake (Saint Or Sinner, 1954), en Boogaloo & his Gallant Crew (Talk About A Party/ Big Fat Lie en Cops And Robbers/ Clothes Line (Wrap It Up), beide uit 1956). Cops And Robbers werd gecoverd door Bo Diddley, Clothes Line werd Shoppin' For Clothes van The Coasters, en Harris was vertrokken: bij gebrek aan persoonlijk succes legde hij zich toe op het schrijven van songs voor anderen, songs die vaak aan de grappige kant waren zoals Fat Sally van The Sevilles (1961), de twister Oh My Aching Back van HB Barnum (1962) en later The Big Rip Off van The Coasters (1979). Daarnaast runde hij zijn eigen Romark Records en was hij in de jaren '60 en '70 erg actief als producer voor onder meer The Duals (Stick Shift, 1961), The Mighty Hannibal (I'll Come Back To You, 1964), Coasters gitarist Adolph Jacobs, en Young Jessie toen die in de jaren '70 opnam als Obie Jessie *** Op 1 mei overleed de op 11 februari 1941 geboren Lou Johnson wiens carrière begon in gospel groep The Zionettes Of Denmark, SC die twee singles uitbrachten, Never Too Late/ Faith (op het label staan ze als The Zoinette's Of Denmark, SC) en Talkin' Bout A Man/ He's Walked With Me. In 1961 nam hij als lid van The Coanjos de single Dance The Boomerang op - òf als lid van The Canjoes, dat kan ook, want de single verscheen ook onder dié naam - die het schopte tot de compilatie CD Transparent Rock Shake Rhythm op Still Records, het zwarte equivalent van het Nederlandse verzamelaarslabel Collector Records. In 2017 werd Dance The Boomerang nog gereycleerd op de Stag-O-Lee (D) compilatie Buzzsaw Joint Cuts. In 1962 tekende Johnson als solo artiest bij Bigtop Records, een platenlabel dat afhing van muziekuitgeverij Hill & Range in de bekende Brill Building in New York, en daar ontmoette Johnson het beroemde componistenduo Burt Bacharach & Hal David. Zij schreven Johnon's debuutsingle , de mooie early sixties ballade If I Never Get To Love You. Een aantal van zijn singles uit die tijd zoals You Better Let Him Go en Reach Out For Me worden gekenmerkt door een Drifters-achtig geluid. In 1964 nam hij de originele versie op Bacharach & David's (There's) Always Something There To Remind Me met backing vocals van Doris Troy, Dee Dee Warwick en Cissy Houston. Johnson haalde er in Amerika net de Top 50 mee maar in Engeland ging de hit naar Sandie Shaw, in Frankrijk en Franstalig België naar de vertaling Toujours Un Coin Qui Me Rappelle van Eddy Mitchell, en bij ons hadden we Edwin Rutten met Ik Moet Altijd Weer Opnieuw Aan Je Denken. In Engeland was Johnson's grootste hit A Message To Martha in 1964 (origineel van Jerry Butler uit 1963) maar de versie van Adam Faith verkocht er beter. Na twee soul LPs eind jaren '60 begin jaren '70 evolueerde Johnson richting nightclub entertainer en hij zong ook bij moderne versies van The Ink Spots ***


Links: Chuck Barksdale centraal bij The Dells. Rechts: Chuck Barksdale tweede van rechts bij The Dells

Op 15 mei overleed de 84-jarige baszanger Charles "Chuck" Barksdale, in 1955 oprichtend lid van doo-wop groep The Dells. Sterker: Barksdale zat al bij de in 1952 opgerichtte pré-Dells groep The El-Rays van wie in 1954 de single Darling I Know/ Christine verscheen! De eerste single van The Dells, Tell The World, verscheen in 1955, een jaar later scoorden ze hun eerste hit met hun derde single, Oh What A Nite. Eind 1958 stopte de groep na een zwaar auto ongeval en ging Barksdale zingen bij Harvey Fuqua's spinoff Moonglows groep Harvey & the Moonglows. In 1960 kwamen The Dells opnieuw bij elkaar, oorspronkelijk als achtergrondkoortje en/of openingsact voor Dinah Washington, Ray Charles en Barbara Lewis, intussen met Johnny Carter van The Flamingos als nieuwe leadzanger. Vanaf de tweede helft van de jaren '60 werden The Dells erg succesvol als soulgroep, onder meer met de soul heropname van Oh What A Nite die een hit werd in 1969. In de jaren '70 waren ze een van de eerste doo-wop groepen van wie wij ten zeerste verheugd waren nieuwe platen te vinden - tot we erachter kwamen dat dat disco platen waren... Vanaf de jaren '80 begonnen ze op te treden in het oldies circuit en in 1991 waren ze creatieve consulenten voor de muziekfilm The Five Heartbeats, losjes gebaseerd op het verhaal van The Dells en andere doo-wop groepen. De groep stopte met optreden in 2012 toen de gezondheid van Chuck Barksdale en bariton Junior Marvin dat niet meer toeliet. The Dells bestonden 60 jaar en scoorden hits in vijf decennia. Van de originele bezetting leven nog drie groepsleden: de 84-jarige tenor Lucius McGill, de 83-jarige tenor Verne Allison en de 82-jarige bariton Michael "Mickey" McGill. Johnny Carter overleed in 2009, Junior Marvin in 2013


Links: Chuck Barksdale midden boven bij The Dells in 1960. Rechts: Chuck Barksdale in memoriam

*** Op 6 juni overleed de op 20 november 1941 in New Orleans geboren Malcolm John "Mac" Rebennack Jr, beter bekend als Dr John, de pianist wiens muziek een jambalaya was van rhythm 'n' blues, pop, jazz, boogie woogie, Tin Pan Alley standaards en rock 'n' roll. De piano was evenwel niet zijn eerste instrument: Rebennack begon zijn carrière als tiener op gitaar in het bruisende nachtleven in New Orleans nadat hij in 1954 van school was getrapt. Hij speelde met de flamboyante pianist Professor Longhair die ongetwijfeld zijn latere podiumpersoonlijkheden beïnvloedde en werkte als studiomuzikant, producer en schrijver voor onder meer Jimmy Clanton, Huey (Piano) Smith & the Clowns, Earl King, Jerry Byrne (Rebennack schreef Lights Out, 1957), Morgus & the Ghouls (eigenlijk Mac Rebennack samen met zijn neef Frankie Ford op Morgus The Magnificent, 1959), Aladdin Records, Ron Records, Ric Records, Rex Records en Ace Records. Hij nam ook zelf op en zijn beste single uit die dagen is de instrumental Storm Warning uit 1959. Aan de gitaar kwam een eind toen hij rond 1960 een kogel in de ringvinger van zijn linkerhand kreeg, waardoor hij eerst naar de basgitaar en daarna naar de piano overstapte in een stijl beïnvloed door Professor Longhair. Naast de muziek handelde Rebennack ook in drugs en prostitutie wat hem twee jaar cel opleverde, en toen hij in 1965 vrij kwam was er in New Orleans een opkuisoperatie aan de gang. Minder cafés betekent minder werk voor muzikanten en Rebennack verhuisde naar Los Angeles waar hij opnieuw aan de slag ging als studiomuzikant, onder meer bij de befaamde Wrecking Crew, en waar hij met de LP Gris Gris (1968) zijn alter ego Dr John The Night Tripper uitvond, een theatrale stage show geïnspireerd door voodoo, medicine shows, mardi gras kostuums en psychedelische rock. Van daaruit evolueerde hij met de LP Dr John's Gumbo (1972), een eerbetoon aan en zijn interpretatie van de muziek waarmee hij was opgegroeid, naar traditionelere New Orleans rhythm 'n' blues funk, wat hem midden jaren '70 de Amerikaanse hit Iko Iko opleverde. In die periode begon hij songs te schrijven met componist Doc Pomus, een samenwerking die 20 jaar zou duren: Rebennack nam de allerlaatste song op die Pomus voor zijn dood in 1991 schreef, I'm On A Roll, te horen op de CD Til The Night Is Gone: A Tribute To Doc Pomus uit 1995 waarop hij verkeert in het goede gezelschap van onder meer Brian Wilson, Dion en Los Lobos. Rebennack trad ook op op Pomus' begrafenis. Daarnaast werkte hij samen met Professor Longhair op diéns laatste album, Crawfish Fiesta, dat pas verscheen ná Longhair's dood eind januari 1980. November 2017 werd door de stad New Orleans officieel uitgeroepen tot Mac Maand en zijn verjaardag op 20 november werd er dat jaar gevierd als Dr John Day "omdat hij tot internationale erkenning uitsteeg voor zijn muzikale funkitude inzake performen, schrijven en producen", waaraan de gouverneur van Louisiana toevoegde dat Dr John "de cultuur van de staat belichaamde van New Orleans tot aan de bayou". Rebennack nam 30 studio albums en negen live albums op, was te zien in de concertfilm The Last Waltz (1976) over het afscheidsoptreden van The Band (1976) en in Blues Brothers 2000 (1998), schreef in 1994 zijn autobiografie getiteld Under A Hoodoo Moon: The Life Of The Night Tripper, en won zes Grammy awards. Hij overleed op 77-jarige leeftijd aan een hartaanval. U vindt zijn vroege werk op de CD’s Return Of The Mac: In The Studio With Mac Rebennack aka Dr John 1959-1961 (Westside, 2000), Storm Warning: The Early Sessions Of Mac 'Dr John' Rebennack (Westside, 2004), Good Times: The Early Career of Mac Rebennack aka Dr John (Jasmine, 2014) en In The Studio With Mac Rebennack aka Dr John: Good Times In New Orleans 1958-1962 (Soul Jam, 2017)



*** Op 10 juni overleed de op 14 januari 1944 in Lafayette, Louisiana geboren zydeco gitarist Paul Alton Senegal alias Lil' Buck Sinegal wiens carrière begon als sessiemuzikant voor Excello Records op platen van Slim Harpo en Lazy Lester. Eind jaren '60 nam hij onder eigen naam funk op, daarna speelde hij gitaar voor onder andere Clifton Chenier, Rockin' Dopsie, Buckwheat Zydeco en Katie Webster. Later evolueerde zijn speelstijl meer richting blues. Sinegal die binnenkort een operatie moest ondergaan aan de spieren van zijn schouder werd dood aangetroffen in zijn woning. Hij was 75 jaar *** Nòg legendarischer dan Dr John in New Orleans en ver daarbuiten: David Louis "Dave" Bartholomew, de eerste rock 'n' roll artiest die de 100 haalde, overleden op 23 juni. Is er iets wat wij over Bartholomew kunnen schrijven dat niet reeds eerder is gezegd? Waarschijnlijk niet, want is er iets wat hij niét heeft gedaan? Bartholomew was trompettist, bandleider, arrangeur, producer, de architect achter het succes van Fats Domino én een sleutelfiguur in de overgang van jump blues en swing naar rhyhtm 'n' blues en rock 'n' roll. Bartholomew kreeg trompet les van Peter Davis die ook Louis Armstrong tot zijn studenten mocht rekenen en leidde vanaf eind 1945 zijn eigen band, Dave Bartholomew & the Dew Droppers, met wie hij zijn eerste opnames maakte voor De Luxe Records in september 1947 in Cosimo Matassa's studio in New Orleans. Prominente leden van zijn orkest waren Alvin Tyler, Herb Hardesty en Lee Allen, de saxofonisten die de kern van de band van Fats Domino zullen worden. In 1949 gaat hij werken voor Imperal Records en begeleidt hij met zijn band Fats Domino bij de opname van het nummer The Fat Man dat Domino's doorbraak wordt. Het is vooral die samenwerking met Fats Domino waarvoor Bartholomew bekend zal blijven bij het grote publiek: samen schreven ze meer dan 40 nummers waaronder Ain't That A Shame, Blue Monday, I'm Walkin', I'm In Love Again I'm Gonna Be A Wheel Someday, Let The Four Winds Blow, Whole Lotta Loving, Walking To New Orleans en My Girl Josephine. Bartholomew is Domino's arrangeur en bandleider en zal dat zo ongeveer heel Domino's carrière ook blijven. Nummers die uit Bartholomew's pen vloeiden voor andere artiesten of voor zichzelf waren I Hear You Knockin' (Smiley Lewis), One Night (Smiley Lewis, gecoverd door Elvis), Witchcraft (The Spiders, ook gecoverd door Elvis), Sick And Tired (Chris Kenner) en My Ding A Ling (voor zichzelf in 1952 en een hit voor Chuck Berry in 1972). Als producer was hij verantwoordelijk voor onder meer Lloyd Price's Lawdy Miss Clawdy en Shirley & Lee's Let The Good Times Roll. Bartholomew werd op 2 december 2018 100 jaar maar de feestelijkheden werden afgelast omdat hij in het ziekenhuis lag

*** Op 13 juli overleed Billy Erwin, beter bekend als Billy King, de broer van Sid King en de gitarist van Sid King & the Five Strings, één van de vele tiener country bandjes die in de jaren '50 bezeten raakten door het rock 'n' roll virus en er prompt rockabilly klassiekers uitpompten: Sag Drag And Fall (1955), Let 'Er Roll (1956), Gonna Shake This Shack Tonight (1956) en When My Baby Left Me (1957) behoren tot het puurste van wat het genre ooit voortbracht. Ze brachten van 1954 tot 1962 een tiental singles uit maar de doorbraak kwam er nooit en de band viel uit elkaar. Sid en Billy streden manmoedig voort, solo en samen, tot Sid in 1965 de handdoek in de ring gooide en een kapperszaak opende in Richardson, Texas. Billy bleef nog 10 jaar actief als studio technicus maar ook hij gaf uiteindelijk de pijp aan Maarten en ging in 1975 mee in de zaak. Vijf jaar later werden de broers herontdekt via de Bear Family (D) LP Gonna Shake This Shack Tonight en de Australische bootleg LP 18 Rockabilly Classics 1955-1957 op Jimbo Records. Sid & Billy King kwamen prompt naar Europa, de eerste keer niet bepaald een succes omdat ze geen flauw idee hadden wat van hen verwacht werd en ze moderne muziek speelden! Ze keerden terug naar Texas, studeerden hun fifties nummers in en werden vanaf dan in Europa onthaald als helden, tot op de dag van heden, en steevast begeleid door... onze eigen Barnstompers! De kapperszaak werd een bedevaartsoord voor Europeanen op rock 'n' roll vakantie omdat iedereen wel wou kunnen zeggen dat zijn kuif geknipt was door Sid King, die in 1999 een tweede kapperszaak opende in Alba, Texas waar hij een repetitieruimte en opnamestudio aanbouwde. De zaak in Richardson bleef gerund door Billy, samen met Sid's zoon Sid Jr. Sid & Billy King zouden twee nieuwe albums uitbrengen: de begin jaren '80 opgenomen LP Let's Get Loose die in 1987 uitkwam op het Nederlandse Rockhouse label (bij ons weten nooit verschenen op CD), en de CD From One Cut To Another die ze zelf uitbrachten in 2016. Hun fifties opnames staan op de in 1991 op Bear Family (D) verschenen CD Gonna Shake This Shack Tonight, de Rollercoaster CD Rockin' On The Radio uit 2001 bevat live radio opnames uit de jaren '50, en op Jasmine verscheen in februari van dit eigenste jaar 2019 de CD Sag Drag And Fall: Singles As & Bs 1954-1961 Plus. O ja, voor alle duidelijkheid als u foto's bekijkt: Sid King is die met de baard, Billy King die met de snor ***

 

En het wordt stil in New Orleans: na Dr John en Dave Bartholomew overleed Arthur Lanon "Art" Neville, gedurende vijf decennia als zanger, componist en pianist een van de hoekstenen van de muziek in de crescent city. Neville maakte zijn platendebuut in 1954 als zanger van The Hawketts op de gezellige single Mardi Gras Mambo/ Your Time's Up. Van 1957 tot 1959 bracht hij onder eigen naam drie New Orleans rock 'n' roll singles uit op Specialty waarvan wij u Zing Zing en het door The Seatsniffers gecoverde Arabian Love Call warm aanbevelen. Tussen de bedrijven door was hij sessiemuzikant: de pianos solo op Lights Out van Jerry Byrne kwam uit Neville's losse pols geschud. Nadat hij in 1962 zijn legerdienst achter de rug had bracht hij diverse solo singles uit alvorens eind jaren '60 de invloedrijke funkgroep The Meters op te richten, in 1978 gevolgd door rock-soul-jazz band The Neville Brothers. In 2000 schreef hij samen met zijn broers Charles en Cyril een autobiografie die makkelijkheidshalve The Brothers Neville: An Autobiography heette. Neville sleepte drie Grammy awards in de wacht en kondigde in december 2018 zijn afscheid van de muziek aan. Hij sukkelde al een aantal jaren met zijn gezondheid en overleed op 22 juli op zijn 81ste. Zijn Specialty opnames staan op een CD die - Neville was geen moeilijk mens - luistert naar de titel Art Neville: His Specialty Recordings 1956-1958 ***

 

Op 19 augustus overleed de op 26 juni 1942 geboren Larry Taylor ,"bassist van Canned Heat", de bluesrock band die in 1969 speelde op Woodstock. Dat kwam in het toevallige kader van 50 jaar Woodstock uitgebreid aan bod in de muziekmedia, maar die vermeldden nergens dat Larry Taylor de jongere broer was van Ventures drummer Mel Taylor en dat hij zijn platendebuut al maakte in 1960 op de surf instrumental Moon Dawg van The Gamblers. Taylor speelde bij Canned Heat van 1967 tot 1970, ook op hun twee bekendste nummers, On The Road Again en het recent nog door Kitty, Daisy & Lewis gecoverde Goin' Up The Country, beide uit 1967. Na Canned Heat werkte hij voor onder meer Hollywood Fats (Hollywood Fats Band en Rock This House, beide uit 1979), Colin Winski (Rock Therapy, 1980), The Blasters (Hard Line, 1985), The Ventures (New Depths, 1998), Candye Kane (Toughest Girl Alive, 2000 en Whole Lotta Love, 2003), Dale Hawkins (Fool's Paradise, 2000) en Wanda Jackson (Heart Trouble, 2003). Tussen de bdrijven door speelde hij aan en af bij Canned Heat die anno 2019 nog steeds bestaan onder aanvoering van het enige originele en constante groepslid, drummer Fito De La Parra. Taylor was 77 jaar en leed aan kanker *** Op 1 september overleed de op 12 januari 1934 in Chillicothe, Texas geboren rockabilly Lew Williams, bekend van de klassiekers Centipede, Abra Cadabra, Something I Said, Cat Talk en Bop Bop Ba Doo Bop waar The Stray Cats een nieuwe tekst op schreven, hun eigen naam onder zetten en het Fishnet Stockings noemden. Weet er eigenlijk iemand of Setzer en co zich daar ooit over hebben uitgesproken? Iedereen die Williams kende, onder meer Mark Harman van Restless, noemt hem een gentleman die erg close was met zijn enkele jaren geleden overleden echtgenoet Anita, en het is dan ook niet onlogisch te veronderstellen dat haar afwezigheid Williams' verscheiden heeft versneld. Lew Williams werd 85 jaar.

 

ELVIS NIEUWS & GOSSIP


Darlene Tompkins tweede van rechts op deze affiche van Blue Hawaii

Op 18 juli overleed de op 16 november 1940 geboren actrice Darlene Tompkins die in Blue Hawaii (1961) speelde, meteen het hoogtepunt van haar carrière, in zoverre je drie films een carrière kan noemen. Tenzij dat hoogtepunt het sciencefiction vluggertje Beyond The Time Barrier (1960) was natuurlijk. Overigens had ze ook een rolletje in Fun In Acapulco (1963) maar dat is zo klein dat die film zelfs niet in haar resumé staat: ze is één van de drie meisjes die aan een tafel zitten in de El Torito’s kantine en ze mag in die scene welgeteld één zin van zes woorden zeggen. Tompkins huwde, stopte met acteren, kreeg kindjes, kwam 10 jaar later terug naar Hollywood om er te ontdekken dat niemand meer op haar stond te wachten, en een leven achter de schermen van de droomfabriek werd haar deel. De 78-jarige Tompkins had in het voorjaar een beroerte en werd kunstmatig in leven gehouden. Op 18 juli is ze losgekoppeld van de apparatuur en overleden *** Er is opnieuw een Elvis radio in de lage landen: surf naar www.elvismattersradio.com en luister 24 uur per dag live naar muziek van de King *** Op 16 augustus was het exact 42 jaar geleden dat Elvis op 42-jarige leeftijd overleed *** Wat betekent dat we binnen zo'n 200 dagen, ergens midden maart 2020, leven in een wereld waarin Elvis langer dood is dan hij geleefd heeft ... *** Nog op 16 augustus, dus exact 42 jaar na het overlijden van Elvis, overleed Kang Rhee, zijn karateleraar van 1970 tot 1974 *** En ook nog op 16 augustus kondigde Netflix een nieuwe tekenfilmreeks aan getiteld Agent King, een "adult animated comedy waarin het muziek icoon zijn witte jumpsuit inruilt voor een jetpack wanneer hij wordt ingezet als geheime overheidsspion om de duistere krachten te bestrijden die zijn geliefde land bedreigen". Priscilla Presley, betiteld als co-creator van Agent King, verklaarde dat "Elvis er van kleins af aan van droomde een superheld te zijn die de misdaad bestreed en de wereld redde. Agent King kaat hem dat doen. Ik ben zeer opgewonden dat ik de kans krijg de wereld een kant van Elvis te laten zien die men nog niet kende"... Netflix heeft alvast een volledig seizoen besteld waarop nog geen datum staat ***

Wel een officiële release datum heeft intussen de nieuwe doch voorlopig nog titelloze Elvis biopic met Austin Butler als Elvis en Tom Hanks als Colonel Parker: 1 oktober 2021 *** Dit kan ook tellen qua merchandising: Authentic Brands dat het merk Elvis beheert en Bellevue Brands lanceren een reek Elvis parfums voor heren én dames. U kan zich vanaf heden wentelen in de geurtjes Legend voor hem (een mix van muskus-achtige glimpen van roze peper, pompelmoesschil, provençaalse lavendel, wilde salie en een basis van eikenmos, barnsteen, benzoë siam hars en cederhout), Legend voor haar (een mix van bloemennota’s van hibiscuswater, lavendelknoppen, appelsienbloesem, roos en roze fresia met een basis van warm barnsteen, katoennige muskus en cederhout), Forever voor hem (een combinatie van pikante glimpen van zwarte peper, verse aldehydes, sprankelende yuzu en een gin & tonic akkoord met een basis van vetivergras, barnsteen, muskus, wierook en sparbalsem) en Forever voor haar (een montere medley van mandarijn, appelbloesem, roze peper en jasmijn met pluizige muskus, ebbenhout en kristal barnsteen basis nota’s), geurtjes die Elvis' niet te ontkennen charme belichamen en de legendarische muziek en stijl eren die van hem een wereldwijd begrip maakten". Zo, vanaf nu hebt u geen excuus meer om te stinken bij optredens... *** Op 4 september overleed in een Berlijns ziekenhuis op 74-jarige leeftijd Ed Bonja, Elvis' officiële fotograaf vanaf 1970. Bonja leerde de latere Colonel Parker, een vriend des huizes, begin jaren '50 kennen omdat zijn oom werkte voor Parker pré-Elvis, en hij zag op die manier een aantal optredens van Elvis in de jaren '50. Elvis ontmoeten doet hij voor het eerst in 1964 op de filmset van Girl Happy wanneer hij een zomerbaantje heeft als secretaris van Colonel Parker, een mooi woord voor manusje van alles. In 1968 is hij aanwezig bij de Comeback Special: je kan zijn tweelingzussen in het publiek zien zitten. Als Elvis in 1970 voor het eerst sinds de jaren '50 opnieuw gaat toeren kan Bonja aan de slag als tour manager, opnieuw een duur woord voor manusje van alles, want naar Bonja's zeggen had Parker er een handje van weg iedereen te laten doen wat hij ontdekte dat ze kònden doen. Wat Bonja kon was foto's maken en zodra de Colonel dat doorhad werd Bonja Elvis' fotograaf, en hoe: Aloha From Hawaii, Madison Square Garden, de On Tour film tour, LP hoezen, promofotos, souvenirboeken en posters: de meeste en de allermooiste zijn gekiekt door Ed Bonja die Elvis meer dan 1000 keer zag optreden en naar schatting 9000 foto’s van hem nam. Hij bleef tot bijna het einde, maar na 1975 trok hij geen foto’s meer omdat hij vond dat de King er te dik en te slecht uitzag. Op 1 mei stapte hij emotioneel compleet leeg op met een burnout. Twintig jaar later keerde hij terug naar de Elvis wereld met rolletjes vol onuitgegeven foto’s die hij aan de man bracht met toestemming van Elvis Presley Enterprises mits het netjes betalen van royalties. Daarnaast bracht hij in 2001 de DVD Elvis, The Colonel & Me: Documenting The Legend uit (een DVD zònder Elvis songs), was hij te gast op Elvis evenementen, richtte hij tentoonstellingen van zijn werk in en verbond hij zijn naam aan een Elvis musical. Uiteraard bracht hij fotoboeken uit, minstens vier: Elvis Shot By Ed Bonja (2000), de Japanse uitgave Viva Elvis (2010), Spotlight On Elvis (2013) en Elvis We'll Remember You (2014). Bonja woonde al 12 jaar in Duitsland, had al een aantal jaren gezondheidsproblemen, leed aan leukemie en lag sinds enkele dagen op intensieve zorgen.


Werk van Ed Bonja...

8 september 2019
BREAKING NEWS: THE BARNSTOMPERS STOPPEN!
Bericht geupdated op 11-09-2019

The Barnstompers zijn niet meer...

Het bericht kwam als een donderslag bij heldere hemel: geen Barnstompers bij Marti Brom (USA) in de Cruise Inn in Amsterdam op 14 september want de Nederlandse swingbillylegendes kappen er meer. Hé? Qué? Hoezo? Wij staken ons licht op bij Barnstompers van het eerste uur Kees Stigter en Jeroen Haagedoorn en de geruchten blijken te kloppen: na 28 jaar en ver over de 1000 optredens over de halve wereld waarin ze een half legertje fifties artiesten begeleidden en zo'n beetje alles hebben meegemaakt wat ze konden meemaken binnen en soms ook buiten het rockabilly circuit hebben privé omstandigheden Kees (en zijn zoon Ed) doen besluiten per ingang van nu onmiddellijk te stoppen bij The Barnstompers én bij Annita & the Starbombers, meteen het einde van een van de beste bands die Nederland ooit heeft gekend. Ook Annita Langereis zelf zou stoppen, maar KC Credit & the Cashiers staan hier buiten en gaan gewoon door, aldus Kees. Jammer voor de mensen die de band een warm hart toedragen, maar het is niet anders - niets blijft eeuwig duren, behalve The Rolling Stones. Niet getreurd echter: even wat meer tijd voor andere zaken en om eindelijk thuis bij te klussen, en de overige Barnstompers zitten op de achtergrond alweer te broeden op iets nieuws. Ook Kees en Ed gaan samen verder en hopen binnenkort weer met iets nieuws te komen. Als band voegen The Barnstompers er nog aan toe dat ze iedereen willen bedanken voor de support tijdens deze muzikale rollercoaster. Annita Langereis heeft ons bevestigd dat het vertrek van Kees voor haar de aanleiding is om er na 17 jaar zelf een punt achter te zetten: wat haar betreft geen Starbombers zonder Kees Stigter. Wij kunnen aan dit alles enkel toevoegen dat we ze gaan missen en nu al uitkijken naar de triomfantelijke reünies binnen een paar jaar.


The Barnstompers door de jaren heen...

31 augustus 2019
ELVISWERELD NEEMT AFSCHEID VAN GER RIJFF

Op 13 juli is onverwacht Ger Rijff overleden. De op 10 december 1951 in Amsterdam geboren Gerrit Johannes Rijff nam als Nederlander een aparte plaats in in het Elvis fandom: in kringen van kenners wordt hij geroemd als "een legendarisch icoon" en "de leidende expert inzake fifties data en foto’s", lof dat kan samengevat worden in de gevleugelde uitspraak "twee woorden zullen voor altijd synoniem blijven met de fifties Elvis: Ger Rijff".


Een boek met memorabilia uit de acrhieven van Ger Rijff, aangevuld met een CD 12 van zijn favoriete rock 'n' roll songs. Het zal wel geen toeval zijn dat zes van die 12 nummers Elvis songs zijn...

Als tiener gefascineerd door rock 'n' roll en all things Amerika maakt Rijff in de jaren '70 en '80 eerst naam als tekenaar van rock 'n' roll cartoons voor Muziek Parade en Aloha en als striptekenaar van onder meer de hippie strip De Vogels (Daan en Dodo, 1970-1971). Tevens was hij betrokken bij pornografische parodieën op strips als Suske en Wiske, Lucky Luke en Kuifje. Belangrijker is dat Tall Hair Gerry (zijn bijnaam in Amerika) die Elvis in 1976 en 1977 drie keer had zien optreden in het pré-internet tijdperk toen alles nog gebeurde via nieuwsbrieven (hij is ooit nog voorzitter geweest van de Nederlandse fanclub It's Elvis Time) een van de eerste Elvis super-verzamelaars werd die een indrukwekkend arsenaal aan Elvis foto’s uit vooral de jaren '50 blootlegde die hij in een reeks baanbrekende en hoogkwalitatieve boeken deelde met zijn mede-fans: vòòr RCA's Follow That Dream label, vòòr Erik Lorentzen's Elvis Files, vòòr de Memphis Recording Service en vòòr Boxcar Books was er Ger Rijff en Tutti Frutti Productions. Ook gaf hij bootleg-LP’s en soundboard opnames uit, uitgaves die mee leidden tot de oprichting van RCA's tot op heden actieve verzamelaarslabel Follow That Dream. Daarnaast was hij betrokken bij legale uitgaves, onder meer bij de The King Of Rock 'n' Roll: The Complete 50's Masters box (1992), en hij mocht samen met Ernst Jorgensen begin jaren '90 in de RCA archieven duiken op zoek naar materiaal voor Hits Like Never Before: Essential Elvis Volume 3 (1990). Toch zijn het vooral die fantastische fotoboeken waaronder verschillende in samenwerking met fotograaf Alfred Wertheimer waarvoor Rijff zal herinnerd blijven: Echoes Of The Past (1976), Long Lonely Highway: A Pictorial Coverage Of A Rock-Odyssey Through 1950's America (1984), Faces And Stages: An Elvis Presley Time-Frame (1986), Florida Close Up (1987), Elvis Close Up (1988), Memphis Lonesome (1988), The Cool King (1989), Fire In The Sun (1991), The Voice Of Rock 'n' Roll: Elvis In Times Of Ultimate Cool (1993), Growing Up With The Memphis Flash (1994), Inside Jailhouse Rock (1994), 60 Million TV Viewers Can't Be Wrong (1994), Songs Of Innocence (1995), Shock Rattle & Roll: Elvis Photographed During The Milton Berle Show (met Michael Ochs en Trevor Cajiao, 1997), Steamrolling Over Texas (1997), Studio B Blues (1998), Inside King Creole (1999), The Hottest Thing That's Cool (2001), Inside Loving You (2003), The Rock 'n' Roll Years Volume 1: My Wish Came True (2003) en Inside GI Blues (2006).


(Bijna) alle boeken van Ger Rijff bij elkaar!

Wat Rijff als auteur én als mens zo goed maakte was zijn no nonsense attitude, de manier waarop hij visueel een verhaal kon vertellen, zijn energie, zijn onvoorwaardelijke toewijding en niet aflatende enthousiasme, en zijn streven naar kwaliteit in plaats van naar commerciëel succes, eigenschappen die tegenwoordig te vaak ontbreken, en heus niet alleen in het Elvis wereldje. Een bewijs daarvan kun je vinden in onze Boppin’ Around uitgaves 40 en 41 waarin Rijff ons belangeloos exclusieve Elvis-foto’s ter beschikking stelde bij het door Susanne Vrenken geschreven artikel over Elvis en zijn 50’s films.
De Rijffster sukkelde al meer dan tien jaar met zijn gezondheid en was sindsdien vooral actief op internet: u vindt zijn mooie schrijfsels op zijn ten zeerste aan te raden www.elvisechoesofthepast.com website. Ger Rijff werd 67 jaar. Zijn broer, muziekjournalist Lodewijk Rijff (1944-2010) schreef in 1977 het boek Elvis Presley: De Biografie Van Een Fenomeen.

31 augustus 2019
NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS


The Monkey's Uncle is er klaar voor!

Nieuwe bands, laat ze maar komen: The Monkey's Uncle is een nieuwe band met Ron de Neys (zang), Peter Dekker (contrabas), Tiny Lathouwers (gitaar), William van Hoof (steel gitaar) en Rick Withuis (drums). De stijl wordt omschreven als ameripolitan met prominente roots invloed: honky tonk, outlaw country en western swing. Met twee derde van King Size Trio in de gelederen kan dat niet mis gaan! Op 30 augustus speelden ze hun eerste optreden en ze hopen dat er nog veel zullen volgen *** Op 19 augustus is Kees van der Mee, sinds 2009 basgitarist van de in 1961 opgerichte Shakin' Arrows, getroffen door een herseninfarct. Door het adequate handelen van de professionals is erger voorkomen en het gaat zelfs zo goed dat Kees inmiddels weer thuis is. Na de diagnose werd hij met succes gedotterd. Op wat problemen met zijn ogen na kan hij intussen weer alles, al heeft hij uiteraard tijd nodig om goed te herstellen en alles een plekje te geven *** The Wieners zijn in september te zien in 12 theaters met hun eerbetoon aan Buddy Holly. Speciale gast tijdens deze tour is Cor Sanne. Vanaf oktober volgt de reprise van The Wieners Play The Everly Brothers in liefst 42 theaters! U vindt alle data uiteraard netjes in onze onontbeerlijke Be There!© concertkalender *** Zanger Danny Vera heeft op 30 augustus een man uit de Herengracht in het centrum van Middelburg gered. De 51-jarige drenkeling is in onbekende toestand naar het ziekenhuis gebracht, meldt Omroep Zeeland. De man raakte rond 09.40 uur door onbekende oorzaak te water. Een voorbijgangster trok de aandacht van Vera, die vlak bij de gracht woont. Hij wist de man uit het water te halen. Hulpdiensten haalden even later ook de hond van het slachtoffer aan de kant. Hoe het nu met de drenkeling gaat, is onbekend. Volgens de regionale krant PZC was hij bewusteloos. Vera zelf wil verder niet veel zeggen over wat er is gebeurd. "Dan gaat de aandacht naar mij, terwijl het over de gezondheid van die meneer moet gaan", zegt de vertolker van de hit Roller Coaster in de krant.

Danny Vera

17 augustus 2019
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS NIEUWS

Komend seizoen spelen The Wieners in maar liefst 54 theaters! Zie de volledige agenda op www.thewieners.nl *** Nieuwe bands, laat ze maar komen: Junior & his Texas Hi Flyers bestaan uit Junior Marvel (zang, ritmegitaar), Ron Wouters (contrabas) en Iwan Rommers (gitaar) en die laatste hebben wij niet meer gezien sinds The Shuttlecocks (een halve eeuw geleden. Ze geven hun debuutoptreden op zaterdag 9 november tijdens de Rockin' Bowling, een nieuw event van de organisators van Rockin' At The Drive-In Barn *** 69 Automobile, de tweede van Supersonics en reeds enige tijd uit op vinyl, is nu ook beschikbaar op CD. Recensie: zodra we'm beu gehoord zijn, wat nog eventjes kan duren.

BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Aan alles komt een eind: The Big Time Bossmen speelden op 21 juni in Gent hun afscheidsoptreden "wegens nieuwe hoofdstukken in de levens van de groepsleden” *** Nieuwe CD’s, laat ze maar komen: On the Back Porch is het 7-track debuut van Belle Starr & the Boot Jacks *** Veertien jaar na hun titelloze debuut uit 2005 en zeven jaar na Rivers And Coastlines: The Ride uit 2013 brengt het Griekse surflabel Green Cookie in december plotsklaps een vinylversie uit van dat debuut. Gaan ze dan terug spelen of zo? U zal er wel snel bij moeten zijn: er worden slechts 200 stuks geperst waarvan slechts de helft te koop is via Green Cookie. Wie de andere 100 krijgt is ons niet duidelijk *** Gespot in de studio: het comebackende Hètten Dès. Bedoeling is een videoclip op te nemen voor YouTube en bij voldoende belangstelling volgt een nieuw album *** Moonshine Reunion bestaat 15 jaar en viert dat met een gloednieuwe vinylsingle op het Spaanse label Sleazy Records en een jubileumconcert op zondag 10 november on OC De Djoelen in Oud-Turnhout. Verwacht u aan een hele stoet speciale gasten *** Overigens: een dikke proficiat aan Moonshine Reunion gitarist Johan De Brabander die op 11 augustus de Dodentocht van Bornem aflegde, goed voor 100 km stappen. Wan deed er 20 uur en 50 minuten over, een gemiddelde van 4,8 km/uur *** Kan tellen: de derde editie van het gratis Retro Sur Mer festival in trok volgens de krant verspreid over drie dagen maar liefst 45.000 bezoekers!

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Op 8 maart overleed in Frankrijk de op 26 maart 1921 geboren chansonnier Jacques Bodoin die vooral bekend wed met zijn komische plaatjes en daarbij mocht een parodie op de twist niet ontbreken: Quatre Fois Deux Twist uit 1963. Zijn discografie vermeldt ook nog een single getiteld Twisto maar die hebben wij nog nooit gehoord. In 1966 speelde hij de operazanger in de Franse filmklassieker La Grande Vadrouille. Hij overleed drie weken vòòr zijn 98ste verjaardag *** Zetten we net dat mooie stukje over de comeback van de Life Club (D) op onze site, krijgen we door dat ze er al weer mee stoppen. Uit de mail van de promotor: “Ik stop met alle activiteiten en evenementen omdat ik tot nu toe te veel geld heb verloren. Eén partner is ook gestopt en nu is de portemonnee leeg. Ik heb mijn best gedaan maar de tijden zijn veranderd en ik wil niet mijn financiële ondergang tegemoet gaan” *** Teken des politiek correcte tijden: de Rockabilly Rave (GB), Viva Las Vegas, Viva East (USA), de Rhythm Riot (GB), de Atomic Weekender (GB) en de Rockin’ Race Jambore (E) doen een gezamenlijke oproep om geen rebel vlaggen meer te dragen op hun festivals: “we begrijpen dat de geconfedereerde vlag (de vlag van de geconfedereerde staten van Amerika ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog van 1861 tot 1865 tussen de noordelijke en de zuidelijke staten) gedurende vele jaren door een aantal mensen werd geadopteerd als een symbool voor rockabilly en rootsmuziek. We begrijpen echter evenzeer dat diezelfde vlag mogelijk als beledigend kan worden ervaren en op de FBI lijst van haatsymbolen staat. In dit kader oordelen wij dat er geen noodzaak is om die vlag te tonen op onze festivals en weekenders die mensen van over de hele wereld verenigen in hun passie voor muziek en lifestyle. Wij vragen u dan ook geen geconfedereerde vlaggen en andere vlaggen en symbolen die als beledigend kunnen worden ervaren te dragen op onze festivals” *** Armen met rebelvlaggen erop getattoeëerd hoeven voorlopig nog niet afgezaagd te worden *** En hoe moet het nu met The Dukes Of Hazzard?

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s/'60s)


Art Adams op de Nashville Boogie Weekender in 2015

Art Adams meldt dat zijn gig op de Nashville Boogie Weekender in mei zijn afscheidsoptreden was *** Al speelt ie eind dit jaar op de Wildest Cats In Town kerstweekender (die traditioneel plaats vindt eind november) zijn "Britse afscheidsoptreden" *** Freddy Cannon heeft zijn gig op Viva Las Vegas in april afgezegd om gezondheidsredenen. Hij werd vervangen voor The Coasters featuring de allerlaatste originele Coaster, de nu 86-jarige Leon Hughes *** En Freddy Cannon was al de vervanger voor Wanda Jackson die reeds eerder had afgezegd om gezondheidsredenen... *** Minder goed op Viva Las Vegas waren doo-wop groep The Majors die slechts één eigen nummer brachten, A Wonderful Dream uit 1962 *** Maar de grote "ontdekking" van deze Viva Las Vegas was de 80-jarige Hal "Holiday" Schneider alias de Joker van Three Aces And A Joker die beide kantjes zong van hun enige single, Sleigh Bell Rock/ Booze Party uit 1960, begeleid door Big Sandy's Fly-Rite Boys die Booze Party coverden op hun LP Big Sandy Presents The Fly-Rite Boys uit 1998 *** Op 19 oktober gaat in Amerika de TV-film Patsy & Loretta in première over countryzangeressen Patsy Cline en Loretta Lynn. Beide artiesten hadden al hun eigen biopic: Coal Miner's Daughter uit 1980 en Sweet Dreams uit 1985. Cline kwam in 1963 om het leven in een vliegtuigongeval, Lynn is nu 87 jaar maar heeft niet meer opgetreden sinds een beroerte in mei 2017 *** Bekijk de trailer hier.

Op 9 maart werd Barbie 60 jaar! De pop werd "uitgevonden" door de Amerikaanse zakenvrouw Ruth Handler die de pop baseerde op een Duitse pop die Bild Lilli heette. Ze zag haar dochter Barbara spelen met poppen die ze de rol van volwassenen toebedeelde en dat bracht haar op het idee van een pop met het lichaam van een volwassene, een idee dat ze doorspeelde aan haar echtgenoot Elliot Handler, mede-oprichter van het speelgoed bedrijf Mattel dat er evenwel niks in zag. Tijdens een vakantie in Duitsland in 1956 zag Ruth Handler daar de Bild Lillie pop met het lichaam van een volwassene die er een jaar eerder was gelanceerd en er werd verkocht met aparte sets kleertjes. Mattel raakte nu toch geïnteresseerd en ontwierp een gelijkaardige pop die op 9 maart 1959 werd voorgesteld op de speelgoedbeurs van New York. Barbie's boyfriend Ken volgde in 1961 en Mattel verkocht sindsdien meer dan 1 miljard Barbies in meer dan 150 landen *** Rock 'n' Roll! *** Een Barbie kostte in 1959 trouwens drie dollar *** En de vinylsingle wordt dit jaar 70 jaar oud! De eerste 45 toeren singles, het door RCA Victor geïntroduceerde muziekformaat dat de grote dikke breekbare 78 toeren platen zou gaan vervangen, werden geperst in december 1948 (de allereerste persing in de Sherman Avenue plant in Indianapolis was naar verluidt op 7 december 1948 het kinderverhaaltje op klassieke muziek RCA Victor 47-0146 Pee-Wee The Piccolo verteld door ene Paul Wing op muziek van het orkest van Russ Cage) en waren te koop vanaf 31 maart 1949. Het verhaal dat Texarkana Baby/ Bouquet Of Roses van countryzanger Eddy Arnold de allereerste single is die uitkwam klopt echter niet en is wellicht gebaseerd op het feit dat die single het catalogusnummer 48-0001 draagt, al is er nooit een single gevonden met het nummer 48-0000. Het verhaal klopt niet omdat er die 31ste maart maar liefst 104 singles verschenen, kwestie van ook iets te draaien te hebben op de gloednieuwe platendraaiers voor 45 toeren. Opvallend is dat die singles oorspronkelijk in een verschillende kleur vinyl werden geperst naargelang het genre, en er waren zeven verschillende kleuren die dus voor zeven genres stonden: groen vinyl voor country, kersenrood (oranje) vinyl met een grijs label voor "blues & rhythm" (de eerste bluessingle was That's All Right/ Crudup After Hours, dezelfde That's All Right die zes jaar later Elvis' eerste Sun Single werd), zwart vinyl met een blauw label voor "populaire muziek", rood vinyl voor klassieke muziek, middernachtsblauw vinyl voor "populair klassiek', hemelsblauw vinyl met een zwart label voor "internationale muziek" en geel vinyl met een blauw label voor kinderplaten. Van dat gekleurd vinyl werd binnen de kortste keren afgestapt ***

That's All Right!

Bear Family (D) blijft de kampioen: op 4 oktober verschijnt Fats Domino: I've Been Around, The Complete Imperial And ABC-Paramount Recordings, goed voor 312 tracks op 12 CD’s stampende vol onuitgegeven alternatieve uitvoeringen, undubbed en unedited masters, overdubs, backing tracks, bekende nummers op de tragere snelheid waarin ze werden opgenomen (de tapes van nogal wat Fats Domino spul werden wat versneld om snediger te klinken), nummers van artiesten als Big Joe Turner, Lloyd Price en Smiley Lewis met Fats als sessiemuzikant, en nummers van artiesten die Fats imiteerden. De doos bevat ook een gebonden boek van 240 pagina’s met onuitgegeven foto’s en een DVD met de documentaire The Big beat: Fats Domino And The Birth Of Rock 'n' Roll uit 2016 in de gewone versie en een langere director's cut. Het geheel vervangt de Fats Domino box uit 1993 die "slechts" acht CD’s en een boek van 60 pagina’s bevatte en is goed voor drie kg. Fats.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP's)


Adams oud en nieuw...

Op 3 maart overleed de op 6 maart 1940 geboren Willie Murray Adams alias rockabilly Billy Adams, bekendste opnames Rock Pretty Mama (1955) en You Gotta Have A Duck Tail (1958). Tot 1965 bracht hij een twaalftal singles uit, na de muziek werd hij in 1965 predikant. In 1998 nam hij in de Sun studio een comeback-CD op die in het jaar 2000 verscheen onder de titel Legacy. Twee jaar later maakte hij in oktober 2002 zijn Europees debuut op Hemsby 29 (gevolgd door optredens op onder meer Viva Las Vegas en Americana (Zijn verzamelde fifties werk vindt u op de in 2002 op Castle Music (verschenen CD Rockin’ Thru the Years 1955–2002. Billy Adams werd 79 jaar.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Geinige merchandise: The Delta Bombers brengen in samenwerking met Shiner Gold Pomade hun eigen Bomber Gold Pomade en als baardmensen uiteraard ook hun eigen Bomber Gold Beard-Aide uit, beide geurend naar… bourbon! *** En The Stray Cats hebben opnieuw een manier gevonden om u nog een keer hetzelfde te verkopen: de op 27 september te verschijnen Runaway Boys 40th Anniversary Limited Edition Deluxe Box Set bevat een 180 gram vinylversie van hun eerste drie LP’s Stray Cats, Gonna Ball en Rant 'n' Rave "remastered from the original tapes and cut as half-speed masters for dynamic range", een LP met "rare and deleted songs from the archive", een boek van 40 pagina’s met onuitgegeven foto’s, een art print en een Rumble In Brighton... gezelschapsspel *** Al kan dat Stray Cats parasolletje in hun webshop ook tellen *** Je kan er niet vroeg genoeg bij zijn: op 6 augustus begon de voorverkoop voor het tiende 1940s White Christmas Ball dat plaatsvindt in Boulder, Colorado op gek genoeg niet kerstmis maar sinterklaas, namelijk 7 december. Waarom wij dit evenement vermelden? We zijn er nog nooit geweest maar we willen er dolgraag eens een keertje naar toe want te lijkt ons het gezelligste vintage kerstfeestje, helemaal in de stijl van de film White Christmas uit 1954 die zich afspeelt in 1944 *** Ja, u mag ons gerust sentimentele oude zakken noemen *** Op 8 augustus vond op Tiki Oasis 19 in San Diego een reünie plaats van surf revival pioniers Jon & the Nightriders, aangekondigd als hun "laatste en finale optreden in dit leven" *** Ook op de affiche aldaar: Joey & his Showmen, een surfband die begon in 1961.

ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Op 31 augustus wordt op een veiling in het Hard Rock Café van Hollywood de hotrod aangeboden waarmee Elvis reed in 1957 in de film Loving You. De 1929 Ford roadster is steeds in het bezit gebleven van de man die hem in 1937 bouwde, hot rod pionier John Athan, al heeft ie wel tentoon gestaan in het Smithsonian, het Petersen Automotive Museum in Los Angeles en het National Hot Rod Association Museum in Pomona, California. Athan overleed in 2016 en zijn nu 89-jarige weduwe gooit de wagen op de markt. U kan daar ook bieden op drie voertuigen die nog van Elvis zelf zijn geweest: een witte 1973 Lincoln Continental stretch limousine waar Elvis zelf nog mee heeft rondgereden en die hij in 1976 cadeau gaf aan achtergrondzanger JD Sumner, de laatste motor die Elvis kocht, meer bepaald een 1976 Harley Davidson FLH 1200 Electra Glide, aangeschaft op 11 august 1976 en verkocht drie maanden voor zijn verscheiden, en één van de drie GMC pick-up trucks die hij in 1967 kocht voor zijn Circle G Ranch in Mississippi en die twee jaar later werden terug naar de dealer gingen *** Op 26 juni, de 110de verjaardag van Colonel Parker, onthulde de ElvisMatters fanclub in Breda een herdenkingsbordje in de Wijngaardhof, gelegen tussen de Vlaszak en de Veemarktstraat, die een direct zicht biedt op de plaats waar Parker op 26 juni 1909 werd geboren als Andreas "Dries" van Kuijk. Op 19-jarige emigreerde Van Kuijk illegaal naar Amerika waar hij na talrijke omzwervingen de manager van Elvis werd en in 1997 op 87-jarige leeftijd overleed. Op de plaats waar het bordje werd geplaatst is nu restaurant De Pasta Kantine gevestigd, adres Veemarktstraat 72. De onthulling gebeurde door een neef van Colonel Parker, Ad van Kuijk Jr. In 2009 werd er ook al tijdelijk een oorkonde geplaatst aan de achterzijde van Parker's geboortehuis in afwachting van een definitieve locatie, maar dat idee stierf een stille dood.

15 augustus 2019
ZANGERES SIN ALLEY OVERLEDEN

De eerste promofoto van Sin Alley

Op 7 augustus verscheen op de sociale media het bericht dat Martine Van Hoof was overleden, begin jaren '90 zangeres van de Belgische garagebilly band Sin Alley die in Europa snel een cultreputatie verwierf. Na de vinyl-EP Let's Dance verscheen in 1995 op Count Orlok (NL) de CD Headin' For Vegas, een jaar later gevolgd door de dubbele vinylsingle Detroit 442 met Johnny Zuidhof van Batmobile op drums in een productie van Walter Broes (Seatsniffers/ Walter Broes & the Mercenaries). Sin Alley stierf daarna een stille dood terwijl Martine het roer omgooide met de rockbands AngeliCo en Dashboard Darling. Sin Alley gitarist Ruben Block heeft tot op heden erg veel succes als frontman van de rockband Trigger Finger. Enkele pogingen tot reünies en live comebacks in een nieuwe Sin Alley bezetting liepen faliekant af door interne twisten. Martine Van Hoof was al enkele jaren niet meer muzikaal actief en kampte met psychische en verslavingsproblemen. Een doodsoorzaak werd niet meegedeeld. van Hoof was 48 jaar.
Drie jaar geleden, in augustus 2016, overleed Lenn Dauphin, bassist van de tweede Sin Alley bezetting, aan de gevolgen van een val.

13 juni 2019
DICK RIVERS OVERLEDEN

Op 24 april overleed op de dag van 74ste verjaardag Dick Rivers, oneerbiedig uitgedrukt de nummer 3 van de Franse rock 'n' roll pioniers ná Johnny Hallyday en Eddy Mitchell.
Rivers (echte naam: Hervé Forneri, zijn artiestennaam haalde hij bij Deke Rivers, het personage in 1957 vertolkt door Elvis in de film Loving You) brengt zijn debuutsingle uit in mei 1961 als zanger van Les Chats Sauvages, de eerste van een reeks singles die zoals gebruikelijk in die tijd in Frankrijk voor een deel bestonden uit Franstalige covers van Engelstalige hits zoals En Avant L'amour (I Cannot Find A True Love van Cliff Richard), Ma P'tite Amie Est Vache (Mean Woman Blues van Roy Orbison), Sous Le Ciel Ecossais (When The Girl In Your Arms van Cliff Richard), Est-ce Que Tu Le Sais (What'd I Say van Ray Charles), Laissez-Nous Twister (Twistin' The Night Away van Sam Cooke), Sa Grande Passion (His Latest Flame van Elvis) en C'est Pas Sérieux (Theme For A Dream van Cliff Richard). Zijn beste nummer is de original Twist à Saint-Tropez, géén twist maar Franstalige bijna white rock uit 1961. In september 1962 gaat hij na zeven EP’s en twee 10-inch albums (die in Frankrijk 25 cms heten) met Les Chats Sauvages solo, resulterend in nummers als Voulez-Vous Danser (Do You Want To Dance van Cliff Richard), Mais Oui Baby (Maybe Baby van Buddy Holly) en Tu N'es Plus Là (Blue Bayou van Roy Orbison). Vanaf de jaren '70 zal hij regelmatig op de rock 'n' roll revival kar springen met albums als Dick 'n' Roll (1971), Mississippi Rivers (1976) en Holly Days In Austin (1991). In augustus 1981 neemt hij een reüniealbum op met Les Chats Sauvages getiteld Les Chats Sauvages 1982, zijn laatste grote hit dateert uit 1984 en is de retroballade Nice Baie Des Anges. In zijn 55 jaar omspannende carrière bracht hij 170 singles, 38 EP’s, 33 studioalbums en 3 livealbums uit. Hij was te zien in drie films en schreef twee romans (Complot A Memphis uit 1989 en Texas Blues uit 2001) en vier autobiografieën getiteld Hamburger Pan-Bagnat Rock 'n' Roll Etc (1986), Very Dick (1996), Rock 'n' Roll (2006) en Mister D (2010).


Rivers was nog steeds actief en overleed aan een twee maanden eerder gediagnoserde kanker en ademhalingsproblemen. Johnny Hallyday overleed op 5 december 2017. Eddy Michell zong in 1965 "et s'il n'en reste qu'un, je serai celui-là" - als er slechts één overblijft zal ik dat zijn. Hij moet zich inmiddels eenzaam beginnen voelen...

13 juni 2019
WE GAAN (VOORLOPIG) DOOR !!!

We hebben besloten om een poging te wagen om de site in leven te houden, rekening houdende met beperkingen zoals omschreven in het nieuwsbericht d.d. 29 mei jl., helemaal onderaan deze pagina. De toegang tot alle voorafgaande jaren van de rubriek Big News bllijft vooralsnog gesloten. Jammer, maar het is niet anders...

13 juni 2019
HUELYN DUVALL OVERLEDEN


Nauwelijks hits gescoord in de jaren ’50, beroemd vanaf de jaren ’80: het lot van de op 18 augustus 1939 in Garner, Texas geboren rockabilly Huelyn Duvall. En laat Duvall die roem nu net op zijn minst deels te danken te hebben aan een Nederlander, meer bepaald Cees Klop die in 1983 als eerste Duvall’s fifties opnames opnieuw onder de aandacht bracht met zijn twee White Label LP’s eenvoudigweg getiteld Huelyn Duvall en More Huelyn Duvall. Trivia: Duvall was een van de stemmen die op 23 december 1957 op Tequila van The Champs dat woordje “tequila” roepen! Tot 1960 bracht hij minsten zeven singles uit op labels als Challenge, Sparton, Twinkle, Starfire en Apex, sinds 1962 werkte hij in de computerbusiness, en na zijn herontdekking kwam hij uiteraard gelijk naar Nederland waar hij in 1985 zijn Europese debuut maakte op de 25ste Rockhouse meeting in Eindhoven, affiche die hij deelde met Eddie Bond en Janis Martin. Hij maakte indruk door zijn bijna filmster-achtige looks en zijn fifties nummers als Teen Queen, Comin’ Or Goin’, Juliet, Three Months To Kill, Pucker Paint en het via een omweggetje langs Gene Vincent uiteindelijk door niemand minder dan The Stray Cats op hun eerste LP gecoverde Double Talking Baby zijn sindsdien gevestigde waarden gebleken op rock ‘n’ roll festivals wereldwijd, net als Duvall zelf die voor het laatst optrad in Nederland in 2008 op D-Day in de Amsterdamse Cruise Inn. Daarbij kwam veel nieuw platenwerk met hedendaagse bands als Wildfire Willie & the Ramblers (S). Duvall rockte tot het einde: hij nam recent nog op voor Carlos A. Del Bosque’s CAB label (E) dat een aantal van die nieuwe opnames nog niet uitbracht, dus komt er wellicht binnenkort een memorial album. In april gaf hij omwille van een operatie verstek voor zijn concert op het Good Rockin’ Tonight festival in Attignat (F), een operatie die blijkbaar echt wel nodig was aangezien hij op 15 mei overleed. Huelyn Duvall werd 79 jaar. Zijn recenste nieuwe opnames verschenen op vinylsingle op CAB Records, de beste en recentste retrospectieve van zijn fifties werk is Three Months To Kill op Richard Weize Archives (D).


D-Day 2008: Onze Man op de foto met zijn held Huelyn Duvall

13 juni 2019
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS NIEUWS

Nieuwe bands, laat ze maar komen: Driftin’ Piano’s bestaat uit niet één maar twéé boogiewoogie pianisten, aangevuld met contrabas en drums, en brengt een repertoire van boogie woogie en rock 'n’ roll met onder andere veel nummers van Jerry Lee Lewis en Fats Domino. De bezetting: Coen Molenschot (drums/zang), Roy Raaijmakers (piano/zang), Leon Oosterbosch (contrabas/zang) en Dick Elsendoorn (piano/zang), wat betekent dat hier veel rockabilly en rock ‘n’ roll ervaring in steekt van onder meer CC Jerome's Jetsetters, The Savoys, Georgina Peach & the Originators en Swing Supply *** En daar is de nieuwe Miss Mary Ann... of in elk geval haar nieuwe vinyl single, uit op het eigen label van haar Ragtime Wranglers, met op de A-kant een cover van de Clyde McPhatter jiver Lover Please gekoppeld aan het zelfgeschreven Beau From Tupelo. Vinylvreters opgelet want het betreft een gelimiteerde uitgave op 500 exemplaren in een Homebrew Records sleeve met een door Chris Wilkinson gerestyled logo, en laat de jacht beginnen want er is ook nog een nòg beperkter aantal geperst op gekleurd vinyl. Miss Mary Ann is daarnaast te gast op de nieuwe CD/ LP van Rimshots frontman John Lewis (GB): op zijn Where Would Rock ’n’ Roll Be zingt Lewis een duet met onze Miss Mary Ann, de ballade Nails In My Head.

BELGISCH NIEUWS

Van Expo 58... With Love: De Brusselse Wereldtentoonstelling van 1958, hét Belgische jaren ’50 symbool bij uitstek, was een toonbeeld van modernisme en vooruitgang na jaren van oorlog en ellende, een droom én een uniek moment in de Belgische geschiedenis. Maar Expo 58 was ook een plek vol romantiek en het decor voor prille en rijpe liefdes: mensen gingen er op huwelijksreis heen of vonden er het liefdesvuur terug, en weer anderen werden er halsoverkop verliefd, soms op iemand uit een heel ander land. Expo-kenner François Van Kerckhoven alias De Mens Met De Grootste Expo 58 Collectie Ter Wereld die reeds verschillende boeken schreef over Expo 58 verzamelde jarenlang verhalen over liefde op de Expo en bracht de mooiste getuigenissen bijeen in zijn nieuwste boek met verhalen vol ontroering en passie die duidelijk maken hoe groot de rol van het toeval kan zijn in een mensenleven, want het feest dat Expo 58 was opende voor veel mensen de deur naar een heel ander leven. Van Expo 58... With Love: Liefde Voor, Tijdens En Na De Wereldtentoonstelling Van 1958 In Brussel verscheen bij uitgeverij Witsand, aanbevolen verkoopssprijs € 24,95. Info: www.witsand.be

Expo 58: een plek vol romantiek

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Je kan er niet vroeg genoeg bij zijn: Sleazy Records kondigt de affiche aan van de volgende Rockin’ Race Jamboree, traditiegetrouw de eerste weekender van het jaar, die zal lopen van 6 tot 9 februari 2020 onder (hopelijk) het Spaanse lentezonnetje in Torremolinos-Malaga aan de Costa del Sol (tingelingeling tingelingeling) en daar sloeg ons hartje op hol (tingelingeling tingelingeling). De spectaculaire jaren ’80 affiche van dit jaar wordt niet geëvenaard maar er staan wel degelijk een aantal gevestigde waarden van de oude garde tussen als Barrence Whitfield (USA), James Intveld (USA), Dave & Deke Combo (USA), Chuck Mead (USA) van BR5-49, James G. Creighton (GB) van The Shakin’ Pyramids, Paul Ansell’s Number Nine (GB) en The Blue Cats (GB). Top act en originele fifties artiest is de nu 83-jarige ragin’ cajun Doug Kershaw, bekendst als schrijver en originele uitvoerder van de cajun hymne Louisiana Man uit 1961 maar al actief sinds de jaren ’50 samen met zijn broer, de in 2001 aan een hartaanval overleden Rusty Kershaw, met wie hij rockabilly nummers als Hey Mae opnam. Ook opvallend: Charlie Rich Jr., zoon vàn. Uit België komt Moonshine Reunion terug, een Nederlandse band staat er niet tussen. U mag olé roepen op www.facebook.com/rockin.racejamboree ***

25 jaar na datum komt de Life Club (D) terug, de Duitse rock ‘n’ roll club gevestigd in Munderkingen en actief van januari 1989 tot juni 2000, waar wij die toen nog jong waren en niet vies van het rijden van flinke afstanden getuige waren van onder meer Sonny Burgess (1991), Don & Dewey (1992) en Scotty Moore & DJ Fontana (1993). Nu komt de Life Club plots terug uit het niets, zoals het vroeger was maar op een nieuwe locatie, de tot 1670 (!) teruggaande kneipe Kreuz in Obermarchtal, pakweg halfweg tussen Stuttgart en München. Da’s nog steeds heel ver rijden maar het programma is de moeite en Nederlandse bands staan er in hoog aanzien: The Barnstompers speelden er al, in de niet al te verre toekomst gaan ook Lil’ Esther & the Rumble Beat, The Bugalettes, The Haystack Hi-Tones en de comebackende Chessnuts onze oosterburen een rockend poepje laten ruiken. Voor juni 2020 kondigen ze er trouwens reeds een Wild South Weekender aan met onder meer Crazy Cavan & the Rhythm Rockers (GB) en The Badland Slingers. Check het programma op www.facebook.com/LifeClub.rocks

AMERIKAANS NIEUWS

Dale

“Vrienden, Ik wil mijn beslissing aankondigen om na mijn huidige tour te stoppen met toeren buiten de USA. Misschien kom ik nog over voor eenmalige festivals maar na 20 jaar moet ik me neerleggen bij het feit dat het er niet gemakkelijker of beter betaald op wordt. Je kan niet hetzelfde blijven doen en een ander resultaat verwachten. Ik wil al mijn Europese, Engelse, Schotse, Ierse, Scandinavische en Australische fans bedanken die me al die jaren gesteund hebben. Nogmaals, misschien zal er links of rechts een festival zijn dat ons wil overvliegen, maar onafgezien daarvan kijk ik er naar uit om jullie allemaal aan de andere kant van de plas in Texas of Memphis te zien. Ik ga me toeleggen op de Ameripolitan Awards en de exposure van het zeer getalenteerd opkomend talent zodat zij kunnen blijven toeren en net zoals ik hun boterham kunnen verdienen in deze maffe business. Ik voel me goed bij deze beslissing en stop er geenszins mee. Have bus, will travel. Dale Watson speelde afgelopen weekend nog op in Nederland en België. Als je onze agenda Be There in de gaten houdt ben je er misschien wel bijgeweest...

29 mei 2019
EEN NOODGEDWONGEN STOP VOOR BOPPIN’ AROUND ?

De (digitale) wereld is veranderd. De mogelijkheden zijn eindeloos en daar maken we dankbaar gebruik van. Toen we in 1993 met ons gedrukte magazine begonnen hadden we er geen idee van dat we anno 2019 nog zouden bestaan, zij het in een hele andere vorm.

Alle teksten schrijven we uiteraard helemaal zelf, maar – eerlijk is eerlijk – we ontkomen er als hobbyisten niet aan om zo nu en dan een fotootje van internet te plukken. Maar zoals gezegd, de digitale wereld is veranderd en de rechthebbenden van welk illustratiemateriaal dan ook hebben vele mogelijkheden om hun content op internet op te sporen en dit doen zij dan ook, met alle gevolgen van dien. We ontvingen recentelijk inmiddels al verschillende schikkingsvoorstellen om maar even enkele honderden euro’s te betalen.

Zeker, de rechthebbenden hebben een punt als zij hun werk willen beschermen. Dit heeft echter wel tot gevolg dat het voortbestaan van een niet-commerciële, belangeloze site als Boppin’ Around in gevaar komt. Immers, wie gaat er heden ten dage nog lappen tekst op internet doornemen zonder illustratiemateriaal? Natuurlijk zouden we zelf voor extra fotomateriaal kunnen zorgen, maar we doen dit nog altijd als hobby naast ons werk en gezinsleven. Niet te doen dus.
Op dit moment beraden we ons op het voortbestaan van Boppin’ Around. Voor nu hebben we de toegang tot onze populaire rubriek Big News stopgezet (edit 9 juni 2019: de content van de rubriek van vòòr deze datum). Je zult begrijpen dat het ons allemaal niet waard is om ons persoonlijke financiële problemen op de hals te gaan halen…