(reclame)

 

2 augustus 2020
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

De Cruise Inn in Amsterdam heeft een speciaal limited edition T-shirt gedrukt om hun terrasdagen te promoten: T-Day in plaats van D-Day! Steun Nederlands oudste rock 'n' roll club voor 15 euro + verzendkosten met dit exclusieve Baldcat Design T-shirt in de uitvoeringen Dames V-hals maat S t/m XXL en Heren ronde hals maat M t/m 3XL. Je kan bestellen via de Facebook pagina van de Cruise Inn (levering per post vanaf 17 augustus) of direct kopen op T-Day op 16 augustus *** Daar gaan we weer: ook Hot Rodded Bullfrog dat begin oktober voor de tiende keer zou plaatsvinden in Hilvarenbeek wordt geannuleerd en verplaatst naar 2021... als tegen dan de wereld nog bestaat natuurlijk *** Dit jaar op 9 en 10 oktober ook geen Rock Around The Jukebox in de Autotron in Rosmalen, maar een Walk Around The Jukebox: door het coronavirus vindt de grootste Nederlandse fifties, sixties en seventies beurs dit jaar plaats zonder livemuziek en dansen. Oldtimers blijven daarentegen welkom. Er mogen per dag maar een vooraf bepaald aantal bezoekers tegelijk binnen en daarom moet je verplicht vooraf online een ticket kopen via www.autotron.nl/evenement/jukebox. Hou voor actuele informatie www.jukeboxfanaat.nl in de gaten *** Op 26 september is het 35 jaar geleden dat The Explosion Rockets nieuw leven werd ingeblazen door twee leden van het eerste uur uit 1959. Diverse oud-leden waren toen al overleden of konden dit niet meer oppakken en daarom werd er in 1985 een “personeelsadvertentie” geplaatst waar bandleider Thom Sens op solliciteerde. Thom is de enige die vanaf de heroprichting vandaag de dag nog in de band speelt, en hij zal dan ook op gepaste wijze in de bloemetjes worden gezet op het speciaal jubileumconcert van The Explosion Rockets op 26 september in Vught, zie voor meer details onze Be There!© gig guide *** Niet vergeten: op maandag 10 augustus om 22h10 op NPO2 zendt Omroep Max de bioscoopdocumentaire Klanken Van Oorsprong uit 2018 van regisseur Hetty Naaijkens-Retel Helmrich uit. Klanken Van Oorsprong vertelt het verhaal van diverse artiesten met een Nederlands-Indische achtergrond die tussen 1945 en 1962 samen met meer dan 300.000 andere Indische Nederlanders gedwongen 'terug' moesten naar hun oorspronkelijke vaderland Nederland, met verhalen en muziek van onder meer James Intvelt (USA), Hans Bax (Javalins, Tielman Brothers), Eddy Chatelin (Crazy Rockers), boogiewoogie pianist Rob Agerbeek en de vóór de voltooiing van dit filmische document overleden Riem de Wolff (Blue Diamonds), Anneke Grönloh, Sandra Reemer en Hans Consten (Eastern Aces).

BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Ook Grasshopper vzw, de organisatie achter Turnhout Royale en Rockin' Around Turnhout, kan een financieel steuntje in de rug gebruiken en biedt daarom een exclusieve "Turnhout Home Of Rock 'n' Roll" T-shirt aan, eveneens aan de vriendenprijs van 15 euro + verzending. De T-shirt is een Mighty Sam Dams Kustom design verkrijgbaar in vier verschillende kleuren en diverse maten in een mannen en vrouwen model S-M-L-XL-XXL. Bestellen kan via sales@grasshopper.be met vermelding van naam + adres + gewenste maat(en), kleur en gewenst aantal, maar wees snel: bestellen kan tot en met zaterdag 8 augustus! *** Vintage is hip en drinken in retro stijl smaakt dubbel zo lekker: na vijftig jaar staat het Tipsy bier weer op dat ophield te bestaan in 1970. Tipsy was een succesrijk bier dat tussen beide wereldoorlogen en erna op de markt werd gebracht door de in 1898 opgestarte Mortselse brouwerij van de Gebroeders Hermans. Hun achterkleinzonen gaan nu op basis van het originele recept in zee met gastbrouwerij BeerSelect om de Tipsy opnieuw te brouwen als "donker degustatiebier van hoge gisting met hergisting op de fles dat het midden houdt tussen een Rodenbach en een Geuze, pittig met een zuurtje in het midden dat onmiddellijk wordt uitgevlakt door een zoete smaak van donkerrood fruit. Een tikje zoethout werkt het zuurtje weg en een scheutje port rondt de smaak mooi af". Verkooppunten vindt u op www.tipsy.beer *** Deze Tipsy is trouwens niet hetzelfde als het Tipsy bier uit Gierle en omstreken: dát tot in 1955 in Gierle gebotteld "zoet donkerbruin bier met een overweldigend karamelaroma en toetsen van donker fruit, een lichte warme alcoholische toets en een stevige body" wordt sinds 2017 opnieuw gebrouwd en gebotteld bij brouwerij Du Bocq maar is niet gebaseerd op het echte, geheime recept *** Niet dat wij na enkele rondjes het verschil nog merken... *** In de hele provincie Antwerpen zijn tot eind augustus alle evenementen afgelast wegens stijgende coronacijfers. Bovendien is er een avondklok ingesteld: vanaf 23h30 tot 06h00 mag niemand nog de straat op, en dat is dan weer geleden van de tweede wereldoorlog! *** En van den Duitsch mocht de Antwerpenaar toen zelfs nog een uur langer de baan op!

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS


Klik op de afbeelding, video opent een nieuw venster

Op 25 juli overleed de op 29 oktober 1946 geboren Peter Green, in 1969 gitarist van Earl Vince & the Valiants op hun desperate rock 'n' roll single Somebody's Gonna Get Their Teeth Kicked In Tonite. Grapje! Want die single zelf was een grapje van de in 1967 in Londen opgerichte Brits-Amerikaanse bluesrockgroep Fleetwood Mac die het nummer in 1969 onder de groepsnaam Earl Vince & the Valiants uitbrachten als "a Fleetwood Mac production" als B-kantje van de Fleetwood Mac single Man Of The World. Wie voor de rest niets moet hebben van Britse rhythm 'n' blues in het algemeen en Fleetwood Mac in het bijzonder mag een rondje luisteren naar hun bluesboppers Oh Well (in 1969 nummer één in Nederland, in 2005 gecoverd door Hot Boogie Chillun) en Shake Your Money Maker, om nog te zwijgen van het feit dat hun door Green gecomponeerde dromerige gitaar instrumental Albatross, in 1968 hun enige Britse nummer één in 1968 en ook bij ons in Nederland aan de top van de hitparade, wel heel erg geïnspireerd lijkt door The Shadows, terwijl je er ook de invloed van Sleep Walk van Santo & Johnny en Deep Feeling van Chuck Berry in hoort, en die laatste is dan weer gebaseerd op Floyd's Guitar Blues uit 1939 van Andy Kirk & his 12 Clouds Of Joy met Floyd Smith op gitaar. Oprichtend Fleetwood Mac groepslid Green was ook auteur van het Fleetwood Mac nummer Black Magic Woman uit 1968, via Santana gecoverd door El Vez. Peter Green, de beste picker van de Britse rhythm 'n' blues boom, was 73 jaar *** De enige weekender die dit coronajaar hardnekkig bleef hopen nog te kunnen doorgaan gooit de handdoek in de ring: ook geen High Rockabilly *** Het wordt stil daar in Spanje begin september, uitgezonderd het gemor en de klachten over aan de High gelieerde hotels die weigeren geboekte kamers terug te betalen... *** De vijf jaar geleden heropgerichte Kaisers zouden deze herfst een nieuw album afleveren. The Kaisers werden opgericht in 1993 en brachten zes albums uit *** Nog meer Kaisers nieuws: George Miller alias Kaiser George van The Kaisers heeft de lockdown nuttig doorgebracht met het bouwen van marionetten van rock 'n' roll pioniers als Carl Perkins, Johnny Cash, Wanda Jackson, Buddy Holly, Jerry Lee Lewis, Gene Vincent, Little Richard, Bo Diddley, Sister Rosetta Tharp, Esquerita en Link Wray. De waanzinnig knappe poppen steken in opvallend verpakte dozen die een kunstwerkje op zichzelf zijn. Wat Miller er juist mee van plan is weet hij zelf nog niet, maar het is niet de bedoeling de handgemaakte poppen te gaan verkopen. Wel zou er een reeks trading cards op de markt komen van de marionetten.


De poppen gaan aan het dansen...

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s/'60s)

Rootsmuziek producer T-Bone Burnett gaat een documentaire draaien over Jerry Lee Lewis in een productie van Mick Jagger en Steve Bing die eerder al samenwerkten aan een biopic over Sam Phillips, de platenbaas van Sun Records, een project waar wij alweer geruime tijd niets meer van gehoord hebben. Steve Bing is een filmproducer en miljonair die de laatste drie studioalbums van Jerry Lee Lewis financierde, en daarop speelden dan weer Rolling Stones als Mick Jagger en Keith Richards mee *** Jerry Lee Lewis nieuws van een andere, meer bizarre orde: de killer kreeg op 24 juni een eredoctoraat en mag zich Dean Emeritus noemen van de Liberty University School Of Music, onderdeel van een private evangelische christelijke universiteit in Lynchburg, Virginia *** Op komst via Kicks Books dat zijn 10de verjaardag viert als uitgeverij: Mind Over Matter, The Myths & Mysteries Of Detroit's Fortune Records door de in 2016 op 62-jarige leeftijd aan complicaties van bloedkanker, nierfalen en diabetes overleden Billy Miller en roots muzikant Michael Hurtt, een boek dat alleen al door zijn omvang van 576 pagina’s niet alleen de moeite maar ook de bijbel belooft te worden van het platenlabel dat de wereld Andre Williams, The Five Dollars, Nathaniel Meyer, Nolan Strong & the Diablos en Eddie Kirkland schonk. Net als de vorige 16 Kicks boeken zal ook Mind Over Matter vergezeld gaan van een speciaal voor deze gelegenheid gecrëerd parfum, meer bepaald vier verschillende geurtjes voor mijnheer en mevrouw die luisteren naar de namen Jail Bait, Bad Luck, Mind Over Matter en Sally Bad *** Nog straffer: Miriam Linna kondigt uitgave nummer 8 aan van Kicks magazine, simpelweg het beste rock 'n' roll blad ooit... 28 jaar nadat nummer 7 de laatste Kicks was! We worden oud: de eerste Kicks verscheen meer dan 40 jaar geleden in 1979. Luidens de (voorlopige?) cover bevat het magazine verhalen over onder meer Bo Diddley, DJ Murray The K, de in 1976 doodgeschoten doo-wop DJ Gus Gossert (de zaak werd nooit opgelost), bluesgitarist Eddie Kirkland en doo-woppers The Students en Jackie & the Starlites (Valerie, 1960), de jodelende doo-woppers The Equallos (Yodelin, 1959) en - we kid you not - The Five Shits alias The Lytations alias The Kaptions alias - we kid you not - The Beatles *** Aan alles komt een eind: de Mission Tiki Drive-In Theatre op Mission Boulevard in Montclair, California, voorzien voor sluiting eind 2019 maar nog steeds open, zou definitief zijn Hawaiiaanse deuren sluiten rond september omdat het terrein is verkocht aan een projectontwikkelaar die het boeltje wil plat gooien om er een industrieel technologieterrein en magazijnen te bouwen. Momenteel worden er nog steeds dagelijks (moderne) films vertoond en vindt er elke woensdag, vrijdag, zaterdag en zondag een rommelmarkt plaats. De Mission Tiki Drive-in opende in 1956 als The Mission en veranderde zijn naam in 2006 in de Mission Tiki vanwege het tiki decor. De vlooienmarkt vindt er plaats sinds de jaren '60 *** Altijd geinig in hartje zomer: Bear Family (D) kondigt nu reeds de Halloween release The Shadow Knows Volume 2 en de kerst releases Headin' For The Christmas Ball (swing, jazz, rhythm 'n' blues, crooner pop, lindy hop, jitterbug, boogie, jive en easy listening 1940-1967, ook samengevat als 14-track LP op rood vinyl) en Christmas On The Range (forties en fifties country, honkytonk, hillbillyboogie en westernswing) aan. Ook op komst: The Ballads Of Jerry Lee Lewis *** En het als immer bijzonder actieve Britse re-issue label Jasmine kondigt CD’s aan van onder meer Buzz Clifford, Lee Andrews & the Hearts, The Chordettes, Barry Mann, Colin Hicks, Otis Blackwell, Justin Tubb, Jan & Dean, Robin Luke, Hardrock Gunter, The Neville Brothers, Billy Boy Arnold, Goree Carteer, Annisteen Allen en Savannah Churchill *** En dan moeten we Paul Evans, Freddy Fender en Los Boppers nog recenseren!

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP's)

Op 29 juni overleed de op 23 november 1925 geboren jazz arrangeur, componist, trompettist en trombonist John Alfred Mandel die zijn carrière begon in de big bands van de jaren '40 en toen onder meer in het swingorkest van Jimmy Dorsey speelde. Van daar evolueerde hij naar de jazz en naar film soundtracks (zijn bekendste compositie is Suicide Is Painless, in 1970 het thema van de film M*A*S*H) om in de loop van zijn carrière te werken met grote namen van het kaliber Frank Sinatra, Count Basie, Peggy Lee en Tony Bennett. Hij werd 17 keer genomineerd voor een Grammy award en won er vijf. De reden dat hij een plaatsje krijgt in Boppin' Around? Johnny Mandel was niet te beroerd om zijn talenten ten dienste van de rock 'n' roll te stellen en begeleidde met zijn band onder meer Amos Milburn (Rum And Coca Cola/ Soft Pillow, 1957) en Alis Lesley (Heartbreak Harry, 1957). Mandel was 94 jaar en had hartklachten*** Alis Lesley is trouwens een van de weinige fifties artiesten die nog niet gelokaliseerd is. Moest u toevallig met haar getrouwd zijn, geef ons een seintje! *** Op 1 juli overleed op 92-jarige leeftijd de op 15 januari 1928 geboren Joseph Lephmon Pennington Sr alias Joe Penny alias Little Joe Pennington, de laatste nog levende muzikant die nog gespeeld heeft met Lefty Frizell. Penny verving in november 1947 bij Hank Williams' Drifting Cowboys gitarist Clyde Criswell voor zeven dollar per show en een gedeelde kamer in het pension van Hank Williams' moeder. Een jaar later stapte hij op toen Hank zonder optredens zat. Later speelde hij bij Lefty Frizzell, Little Jimmy Dickens en Dave Rich. In 1955 deed hij auditie bij Sun Records waar hij "nee" op het rekest kreeg. In januari 1958 nam hij de rock 'n' roll single Bop A Little Bop A Lot/ Mercy Mercy Percy op. Een andere rock 'n' roll single van hem is Hatty Fatty uit 1964. Naast de muziek werkte hij als radio-DJ. In 1990 bracht hij de gospel-LP Growing Old Without God uit, in 2003 verschenen een twintigtal onuitgebrachte fifties rockabilly en countrydemo’s samen met nieuwe opnames op de CD Large Economy Size. Rond diezelfde periode verscheen ook zijn CD The Hank Williams 50th Anniversary Tribute Album met nummers over en in de stijl van Hank Williams, een CD die vooral aantoont dat Penny niet de beste zanger ter wereld was. In 2004 trad hij nog op samen met de datzelfde jaar overleden contrabassist Lum York op een Hank Williams evenement, dus mogelijk was hij ook de laatst optredende Drifting Cowboy. Zijn carrière werd in 2001 gedocumenteerd in uitgave nummer 216 van het Britse rock 'n' roll blad Now Dig This *** Op 22 juli overleed Dan Kenneth Kelly, de laatste fiddler van Roy Acuff's Smokey Mountain Boys. Kelly werd als tiener fiddle kampioen van de staten Pennsylvania, Indiana, Ohio, Maryland, Kentucky, Tennessee en West Virginia en won in 1983 op zijn zeventiende de meest prestigieuze fiddle titel in Amerika, de Grand Masters. In 1987 werd hij ingelijfd door Roy Acuff als vervanger van de overleden Howdy Forrester, een positie die Kelly bekleedde tot Acuff's dood in 1992. Daarna toerde hij met hedendaagse country artiesten als Pam Tillis, Steve Wariner, Faith Hill, Lonestar en Clint Black en trad hij op met Alan Jackson in de prestigieuze Carnegie Hall concertzaal in New York. Ook speelde hij in zijn eigen traditionele bluegrass band The Tennessee Mafia Jug Band. Kelly overleed aan een hartaanval ***


John Saxon in Rock Pretty Baby

Op 25 juli overleed de op 5 augustus 1936 als Carmine Orrico uit Italiaanse roots geboren John Saxon, acteur in de rock 'n' roll film Rock Pretty Baby (1956, de songs in de film werden niét door Saxon ingezongen) en in het Rock Pretty Baby vervolg Summer Love (1957). Vóór Rock Pretty Baby zat hij in de Mamie Van Doren jeugdmisdaadfilm Running Wild (1955) en de volgende 60 jaar zou hij in meer dan 200 films te zien zijn, vooral actiefilms, westerns en horrorfilms, bij voorkeur in de rol van de sheriff. Uit zijn uitgebreide filmografie selecteren wij de jeugdmisdaadfilm Cry Tough (1959), het sciencefiction vehikel Queen Of Blood alias Planet Of Blood (1966), de Clint Eastwood western Joe Kidd (1972), Bruce Lee's eerste Hollywood hoofdrol en tegelijk zijn laatste afgewerkte film Enter the Dragon (1973), en From Dusk Till Dawn (1996). Saxon overleed 11 dagen vóór zijn 84ste verjaardag aan een longontsteking *** Saxon's tegenspeelster in Cry Tough, de op 23 februari 1931 als Marta Victoria Moya Peggo Burges geboren Argentijnse actrice Linda Cristal, overleed trouwens op 27 juni, exact 28 dagen vóór Saxon. Haar zagen we dan weer graag bezig in de John Wayne western The Alamo (1960) ***

Op de valreep: het overlijden op 31 juli op 91-jarige leeftijd van Bill Mack, de man van Play My Boogie (1953) en Cat Just Got In Town (1956). Volgende update meer over de Midnight Cowboy! *** In tegenstelling tot de geruchten niét dood: de nu 86-jarige countryzanger Charley Pride, in de jaren '70 de best verkopende artiest op RCA Victor na Elvis. Pride laat via een korte boodschap op Facebook weten niet te lijden aan het coronavirus en niet te kunnen wachten om weer te gaan optreden *** Minder bekend: Pride nam in 1958 op in de Sun studio in Memphis, opnames die nooit verschenen en waarvan één nummer, (There's My Baby) Walkin' (The Stroll) bewaard is.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Op 11 september verschijnt Stray Cats Rocked This Town: From LA To London, de neerslag in 22 tracks van de 2019 40th Anniversary Tour van The Stray Cats. De Deluxe Edition bevat een poster, een postkaart, twee stickers en twee coasters, de dubbel-LP met gratis poster en My One Desire als vinyl + digital only bonustrack verschijnt op gemarmerd geel (500 stuks!) en blauw vinyl *** En als u toch bezig bent kan u net zo goed uw collectie Brian Setzer vinyl compleet houden. De verzamelaars mogen vanaf nu op zoek naar de heruitgave op geel vinyl van Ignition, in 2001 onder de naam Brian Setzer's '68 Comeback Special het eerste trio-album van de opperkat sinds het Brian Setzer Orchestra. De Brian Setzer Orchestra Ultimate Collection verschijnt zelfs voor het eerst op vinyl: Volume 1 (live in Montreal) als groene dubbel-LP, Volume 2 (live in Japan) op oranje dubbel-LP. Op 8 november komen de Brian Setzer Orchestra kerstalbums Boogie Woogie Christmas (2002) en Dig That Crazy Christmas (2005) opnieuw uit op vinyl *** Johnny Boyd, in de tweede helft van de jaren '90 frontman van Indigo Swing die zich na Indigo Swing vooral als crooner outte, blaast zijn liefdesaffaire met fifties rock 'n' roll nieuw leven in met de 6-track EP Jump With Johnny die naast twee eigen songs vier covers bevat van Elvis (Baby I Don't Care), Amos Milburn (Bad Bad Whiskey) en twee keer Jimmy McCracklin (The Walk en Get Back) *** Boyd is ook de man die in 30 jaar 8000 dassen uit de jaren '40 en '50 alsmede een onbekend aantal dasspelden en manchetknopen bij elkaar verzamelde. Bedoeling is dat die dassen ooit in een boek terecht komen in plaats van enkel op Instagram ***

Amazon heeft de rechten gekocht op een biopic over Merle Haggard te schrijven door zijn weduwe Theresa Haggard op basis van Haggard's autobiografie Sing Me Back Home: My Life uit 1981. Regisseur wordt Robin Bissell, in 1998 associate producer van de zich in de jaren '50 afspelende film Pleasantville, en voor de rol van de in 2016 op zijn 79ste overleden countryzanger wordt acteur Sam Rockwell genoemd die de Oscar voor Beste Bijrol won voor zijn aandeel in Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (2017). Rockwell zou zelf de liedjes van Merle Haggard inzingen. De film zou focussen op Haggard's jonge jaren die alleszins genoeg stof bieden voor een langspeelfilm: Hag's vader overleed toen hij negen jaar was, hij groeide op in een verbouwde treinwagon, ontsnapte 17 keer uit gesloten instellingen en was er bij toen Johnny Cash op 1 januari 1958 optrad in de gevangenis van San Quentin - Haggard zat in het publiek. Voor u uw bioscoopzitje reserveert: in 2016 werd er al een Merle Haggard biopic aangekondigd getiteld Done It All en in datzelfde jaar werden twee verschillende filmprojecten over George Jones voorgesteld waar wij sindsdien niets meer van vernamen.

ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Op 14 juli overleed bariton Edwin Lee Hill van JD Sumner & the Stamps. Hill, de zoon van een predikant, richtte gospelgroep The Prophets Quartet op met op piano Joe Moscheo die later bij Elvis zou zingen als lid van The Imperials. Nadat JD Sumner van The Stamps Quartet hem vroeg om zijn boekingskantoor en muziekbedrijven te leiden viel Hill in 1973 als tijdelijke vervanger in bij The Stamps Quartet alias JD Summer & the Stamps, de gospelgroep die vanaf november 1971 The Imperials verving en opnam en toerde met Elvis tot diens overlijden. Dat "tijdelijk" zou voor Hill uiteindelijk vijf jaar voltijds worden, en vanaf ±1974 werd Ed Hill in navolging van Al Dvorin degene die na elke show de gevleugelde woorden "Elvis has left the building" moest aankondigen. The Stamps zouden splitten in 1980 tot Summer de groep heroprichte in 1987 en Ed Hill er opnieuw bij kwam. Na het overlijden van JD Summer in 1989 ging de groep verder als Ed Enoch & the Golden Covenant onder leiding van Ed Enoch, lid van The Stamps sinds 1969. In 2004 onderging Ed een drievoudige hartoverbrugging en in 2005 had hij een lichte beroerte. Hij was nog steeds een regelmatige gast op Elvis evenementen *** Te koop via veilinghuis Gotta Have Rock ’n’ Roll: Elvis' akoestische gitaar, en niet zomaar eender welke akoestische gitaar van Elvis maar wel dé gitaar waarmee hij de Sun sessies en dus onder meer That’s All Right (Mama), Blue Moon Of Kentucky en Good Rockin’ Tonight opnam, de op 15 januari 1942 uit de fabriek gerolde met de hand gemaakte Martin D-18 met serienummer 80221 die Elvis bezat tussen 1954 en 1956. Elvis kocht ze in 1954 bij OK Houck's Piano Store op Union Avenue 121 in Memphis en ruilde er zijn Martin 000-18 voor in. De king of cool gebruikte de gitaar ook live on stage en dat is te zien aan de slijtage en aan het feit dat de -S is afgevallen van de zelfklevende metalen letters die ELVIS spellen waarmee hij de body van de gitaar versierde. De gitaar stond tot nu toe tentoongesteld in de Rock 'n' Roll Hall Of Fame in Cleveland. U zal wel over een goedgevulde portemonnee moeten beschikken: de inzetprijs is 1,2 miljoen dollar. Daarnaast gaat Gotta Have Rock 'n' Roll verder met het verkopen van de uit meer dan 100.000 LP’s, acetaten, persoonlijke items, speelgoed, merchandise, souvenirs en promo items bestaande Elvis collectie van Goldmine en Discoveries schrijver Eddie Hammer die in 1954 begon te verzamelen en dat 60 jaar volhield. Een van de andere top items is een op 3500 dollar ingezet exemplaar van de TV Guide interview EP uit 1956 compleet met beide inserts *** En hoe gaat in deze barre coronatijden Elvis Week er uit zien in augustus? Elvis Week 2020 wordt voor de eerste keer vooral een virtuele Elvis Week want alle "potentiële hoog risico activiteiten waaronder live optredens, groepsmaaltijden, handtekeningensessies en meet & greets" werden geschrapt en vervangen door "twee nieuw opgenomen "Conversations on Elvis" paneldiscussies met nog niet bekend gemaakte gasten, nieuwe achter-de-schermen content uit de Graceland archieven, live streams en hoogtepunten uit vorige Elvis Weeks" via een gesloten Facebook groep en à rato van $ 39,- per ticket. Voor de - nog steeds gratis - Candlelight Vigil kaarsenprocessie naar de Meditation Garden op 15 augustus zal u moeten reserveren en de nodige social distancing in acht nemen.

1 juli 2020
THIS SHOULD GO ON FOREVER: SWAMP ROCKER ROD BERNARD OVERLEDEN

Op 12 juli overleed de op 12 augustus 1940 als kind van Frans sprekende cajuns in Opelousas, Louisiana geboren zanger Rodney Ronald Louis Bernard, een van de pioniers van de swamprock, de stijlvolle en soulvolle tijdloze mix van rock 'n' roll, New Orleans rhythm 'n' blues, country, cajun en zydeco.

Na twee singles op amper 500 exemplaren in 1957 scoort Rod Bernard in 1959 op zijn achttiende met de ballade This Should Go On Forever waarmee hij de Billboard Top 20 én een verschijning op Dick Clark's American bandstand haalt. This Should Go On Forever was een cover, origineel opgenomen op 22 februari 1957 door Guitar Gable met King Karl op zang in de studio van JD Miller die helemaal niks zag in het liedje, originele uitvoering die pas uitkwam op Excello Records in 1959 in de slipstream van het succes van Rod Bernard's cover. Bernard nam zijn versie trouwens op in dezelfde studio van JD Miller. Correctie: Bernard nam twéé This Should Go On Forever's op, want toen Floyd Soileau's Jin label wegens de stijgende vraag de verdeling niet meer aankon en de single leasde aan Chess sublabel Argo tekenden die bezwaar aan tegen de zin "if it's sin to really love you then a sinner I will be". Er volgden covers door Vince Eager, Wanda Jackson en mede-swamper Warren Storm, en het liedje zou alleen al door de titel een hymne worden voor het hele swamprock genre. Wie meer wil lezen over This Should Go On Forever kan terecht in John Broven's boek South To Louisiana: The Music Of The Cajun Bayous (1983) dat een heel hoofdstuk aan dat nummer wijdt.

 

This Should Go On Forever was dan wel een ballade, Rod Bernard kon ook rocken, en voorbeelden daarvan zijn Linda Gail (1957), Little Bitty Mama (1957), Pardon Mr Gordon (1958) en All Night in Jail (1959), naast de verplichte Colinda's, My Jolie Blonde's en Diggy Liggy Lo's. Hij nam op voor Carl, Jin, Argo, Mercury, Hall, Hall-Way, Tear Drop, Arbee en Scepter, en uit die output onthouden wij vooral de fikse gitaarjiver Recorded In England uit... 1965! Daarnaast nam hij op met Warren Storm als The Sbondells (de LP The Shondells At The Saturday Hop, 1964) en met Clifton Chenier (de LP Boogie In Black And White, 1976), terwijl A Lot Of Dominos een album met Fats Domino covers is opgenomen in +/- 1980 dat pas in 1991 verscheen... op muziekcassette. Zijn laatste single was bij ons weten een heropname van A Tear In The Lady's Eye pro de oorlog in Irak waarvan zijn originele versie uit 1968 de Amerikaanse inmenging in Vietnam steunde. Zijn laatste album, A Louisiana Tradition, verscheen in 1999. Zijn laatste grote optreden was in 2015 op de Ponderosa Stomp in New Orleans, sindsdien trad hij alleen nog lokaal op. Naast de muziek werkte hij voor de radio als DJ, programmator en schrijver, producer en verkoper van radiocommercials, en vandaar evolueerde hij vanzelf naar werk achter de schermen voor televisie.
Rod Bernard overleed op 79-jarige leeftijd na een kort ziekbed. Wie meer van hem wil horen diene op zoek naar zijn in 1994 verschenen 28 track CD Swamp Rock 'n' Roller op Ace Records. Zijn zoon Shane King Bernard schreef in 1996 het boek Swamp Pop: Cajun And Creole Rhythm And Blues.

15 juli 2020
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Mrs. R & B & the $oulshakers hebben een nieuwe Mrs. R & B gevonden in de persoon en de stem van Ginnie Reintjes. Bovendien heeft er een wissel plaatsgevonden op gitaar waar Paul Voestermans de gelederen is komen versterken *** Them Lewis Boys, oorspronkelijk een Jerry Lee Lewis tribute, heeft een nieuwe rock ‘n’ roll, boogie, blues en roots show klaar getiteld The Grand Piano Kings Of Rock 'n' Roll waarin niet alleen Jerry Lee lewis, Fats Domino, Little Richard en Ray Charles centraal staan maar ook nummers van Dr. John, Allen Toussaint, Pinetop Perkins, Professor Longhair en Rob Hoeke passeren. Frontman Jeroen Sweers speelde in het verleden samen met de inmiddels allebei overleden Nederlandse pianisten Rob Hoeke en Jaap Dekker in de The Grand Piano Boogie Train theatershow *** Dank aan Supersonics, El Rio Trio, Stories From Shamehill, Roy P-Cat & the V8 Daddies, The Eightball Boppers en Wild Deuces (B) die ons hun eigen favoriete Spotify nummers bezorgden voor opname in onze interactieve Boppin' Benelux Top 10. Aan alle andere Nederlandse en Belgische rock 'n' roll bands: laat jullie nummers maar komen! *** Er komt geen einde aan de ellende: wat begin oktober de eerste editie van de nieuwe Nederlandse Rockin' Resort weekender in Uden had moeten worden wordt omwille van de corona onduidelijkheid uitgesteld tot een nader te bepalen datum volgend jaar *** Als u nog niet had gereserveerd voor de CD-releaseparty van Houston Alley op zaterdag 18 juli in zalencentrum Zidewinde in Sprangen-Cappelle dan hebt u pech want de locatie is uitverkocht. Teken des tijds: u kan Follow The Oldies ook kopen op USB-stick! *** Gespot in de studio: Tornado Beat.

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS


Hele en halve Spanjaarden samen op de foto: van links naar rechts Willie Storm, Junior Marvel en Jordi Aspas

Op 10 juli raakte het overlijden bekend van Jordi Aspas (E), in heel de Europese tedscene al 30 jaar wijd en zijd bekend als DJ Rock-Ola Jordi. Aspas was ook betrokken bij de organisatie van optredens en was consultant voor Sleazy Records. Hij was 46 jaar, overleed na een hartaanval en laat een zoontje na *** Ray Collins' Hot-Club (D) hebben hun eerste boek uit getiteld High Life, met "all kind of stories connected to Ray Collins' Hot-Club", samengesteld door Andreas Kollenbroich alias Raymondo Cane Collinski *** Well now dig this: in Engeland hebben Joe Newbon (The Runawayz), John O'Malley (Good Rockin' Tonight), Rob Tyler (Restless), Martyn Savage (Phil Haley & his Comments), Kev Ellis (Red Hot 'n' Blue) en Jim Hammond (Jim Hammond's Electric Mudshack) de koppen en de instrumenten bij elkaar gestoken voor een all star Jodimars tibute showband

*** Onwaarschijnlijk in deze tijden maar Marcel Bontempi Opens His Poison Cabinet is de 200ste single/ EP op het Spaanse label Sleazy Records sinds 2002! En die 200ste wordt gegarandeerd een collectors item want de single steekt in een openvouwende pop-up hoes *** Op 6 juli overleed in Rome de op 10 november 1958 geboren filmcomponist Ennio Morricone, de man die zijn carrière begon in de jaren '40 als jazz trompettist en meer dan 500 filmsoundtracks en 100 klassieke muziekstukken schreef. Hij nam nooit rock 'n' roll op maar was vanaf midden jaren '50 arrangeur van honderden Italiaanse popsongs en in die functie werkte hij onder meer met Gianni Morandi (Go Kart Twist, 1962), Jimmy Fontana (Twist N° 9, 1962), Paul Anka (de tango Ogni Volta oftewel Every Time, 1964) en Françoise Hardy (Je Changerais d'Avis otewel I Will Change My Life, 1966). Morricone, beschouwd als de componist die het meeste buiten de lijntjes kleurde van wat een symfonisch orkest kon en mocht sinds Wagner, zal de geschiedenis ingaan als het meesterbrein achter wat de definitieve sound van de western werd, een sound die dus gek genoeg gedefinieerd werd door een Italiaan die nooit buiten Italië is gaan wonen en nooit Engels leerde. Zijn interpretatie van de sound van het wilde westen werd gekenmerkt door percussie, twang, echo, reverb en het evokeren van ruimte, afstand, dimensie en emotie, deels geïnspireerd door de westerndramatiek van de stijl van countryzanger Marty Robbins anno 1959 op LP’s als Gunfighter Ballads And Trail Songs. Morricone's soundtracks voor spaghetti westerns als A Fistful Of Dollars (1964), For A Few Dollars More (1965), The Good The Bad And The Ugly (1966) en Once Upon A Time In The West (1968) beïnvloedden ontelbare surfbands (onze eigen Treble Spankers bijvoorbeeld speelden The Good The Bad And The Ugly) en leidde zelfs tot het nieuwe surf subgenre de spaghetti surf, te beluisteren op bijvoorbeeld de CD For A Few Guitars More: A Tribute To Morricone's Spaghetti Western Themes op Dancing Bear uit 2002. Regisseur Quentin Tarantino gebruikte bestaande muziek van Ennio Morricone voor zijn films Kill Bill, Death Proof, Inglorious Basterds en Django Unchained, en in 2015 schreef Morricone een nieuwe oscarwinnende filmscore voor Tarantino’s western The Hateful Eight. Daarnaast werd zijn muziek gebruikt in The Simpsons en The Sopranos. Morricone overleed in een ziekenhuis na een val en werd 91 jaar. Wie Morricone's popmuziek wil horen die vaak opvallend western soundtrack-achtig klinkt diene op zoek te gaan naar Bear Family's vierdelige CD reeks Canto Morricone: The Ennio Morricone Songbook die loopt van de jaren '60 tot de jaren 2000 en ook aandacht besteedt aan Morricone's western songs voor films.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s/'60s)

Third Man Records brengt op 31 juli een LP uit op "vintage wit" vinyl van een concert van Johnny Cash op 5 mei 1973 in het Ahmanson Theater in Los Angeles, vergezeld van een DVD met backstage footage en een goudkleurige vinylsingle met op de ene kant de ons onbekende Ruston Kelly met Dark And Bloody Ground (gebaseerd op een door Johnny Cash geschreven gedicht) en op de andere kant ”een mystery gast die een mystery Johnny Cash song speelt". Op de 17 track setlist van A Night To Remember horen we zowel de vaste Cash klassiekers als Big River, I Walk the Line, Jackson en A Boy Named Sue als minder courante nummers als Sunday Morning Coming Down, The City Of New Orleans, Ballad Of Barbara en Going To Memphis, alsmede duetten met Carl Perkins als That Silver Haired Daddy Of Mine, Daddy Sang Bass en Will The Circle Be Unbroken *** Positief getest op corona: de nu 79-jarige Little Joe Hernandez, in en om Texas al 60 jaar een topnaam in het tejano genre. Zijn eerste opnames als Ramona (1960, niet die van The Blue Diamonds) en Crazy Baby (1964) zijn pure swamppop, en hij nam ook een cover op van Let The Good Times Roll (1963). Sindsdien bracht ie zoals al die Latino artiesten een miljoen niet-rock 'n' roll platen uit *** Op 15 juli 1960 verscheen de single The Twist van Chubby Checker, dus je zou kunnen stellen dat de populairste dans aller tijden 60 jaar is geworden! De originele uitvoering van The Twist werd evenwel reeds opgenomen op 11 november 1958 door Hank Ballard & the Midnighters als B-kantje voor hun Teardrops On Your Letter. Liedjes over "de twist" bestonden echter al veel langer: er bestaat zelfs een minestreel liedje getiteld Grape Vine Twist uit ± 1844! Ballard's origineel haalde in 1959 de 16de plaats van de Billboard Hot R 'n' B Sides, maar Chubby Checker's cover bereikte op 19 september 1960 de top van de Billboard Hot 100 en gaf aanleiding tot de wereldwijde twist rage. Chubby Checker's The Twist werd in 2013 door de Library Of Congress opgenomen in het National Recording Registry om tot in de eeuwigheid bewaard te worden als "cultureel, historisch of estethisch belangrijk en/of de cultuur van de Verenigde Staten reflecterend". Denk daar maar eens de volgende keer dat u zich aanstelt op de dansvloer! Wie nog veel meer wil weten over de twist diene op zoek naar het boek The Twist: The Story Of The Song And Dance That Changed The World van Jim Dawson uit 1995.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP'S)

Nu pas bekend geraakt: het overlijden op 7 februari van de op 18 mei 1932 als Salvatore Anthony Anselmo geboren rock 'n' roll crooner Sammy Salvo die van 1957 tot 1963 zo'n 15 singles uitbracht die van hem een soort Bobby Darin maakten. Uitschieters tussen zijn singles zijn voor ons One Little baby (1957), de teen ballad Oh Julie (1957, origineel van The Crescendos op Excello sublabel Nasco), het Oh Julie vervolg Julie Doesn't Love Me Anymore (1958), het Short Shorts doorslagje She Takes Sun Baths (1958), Wolf Boy (1959) en de atomic crooner A Mushroom Cloud (1961) die klinkt als het thema van een western. Naar wij lezen trad Sammy Salvo voor het laatst op in 1983, en na(ast) de muziek stapte hij zoals elke goede Italiaan in de groothandel in vlees van zijn familie. Hij was 86 en laat een dochter, een zoon, negen kleinkinderen en zeven achterkleinkinderen na. In 1999 verscheen op Eagle Records (D) de 30 track CD The Sammy Salvo Story *** Op 18 juni overleed op 79-jarige leeftijd de op 3 juli 1940 geboren Larry Trider (echte naam: Treider) wiens bekendste nummer de Buddy Holly soundalike Don't Stop uit 1961 is, geschreven door Norman Petty, opgenomen in diens studio’s in Clovis, en in feite een doorslagje van het door Buddy Holly in 1958 geproducede When Sin Stops van de toen 16-jarige Waylon Jennings (origineel van The Nighthawks, ook in 1958). Andere singles van Larry Trider die verschenen op rock 'n' roll compilaties zijn Don't Stop B-kant The Ha Ha Song, Note Upon My Door/ I'm Comin' Home (1963) en New Orleans/ So Fine (1965). In 1965 was hij korte tijd lid van The Crickets: er bestaat een livefoto van The Crickets uit maart 1965 in de bezetting Larry Trider, Jerry Allison, Larry Welborn en Doug Walden. Zijn laatste opnamesessie met Norman Petty vond plaats in 1972. Later werd hij countryzanger. In 2017 verscheen op Norvajak zijn 31 track CD Norman Petty Masters met 19 onuitgegeven nummers waaronder een in 1956 bij Petty opgenomen acetaat van You're A Heartbreaker. Trider laat één zoon, vier dochters, negen kleinkinderen en zes achterkleinkinderen na

*** Op 1 juli overleed de op 2 november 1936 geboren Maxfield Doyle Crook, in 1961 co-auteur van Del Shannon's Runaway én de man die daarop de musitron bespeelt, het instrument waarvan u dacht dat het een orgeltje was. Max Crook begon zijn carrière als pianist in The White Bucks die in 1959 de single Get That Fly/ Orny uitbrachten, beide gepend door Crook. Als liefhebber van elektronica bedacht en bouwde hij de musitron, een variant op de clavioline, het in 1947 uitgevonden elektronische keyboard en daarmee een vroege voorloper van de analoge synthesizer. Eind 1959 wordt hij lid van de band van Del Shannon en zal zijn musitron het centrale onderdeel van de Del Shannon sound worden op nummers als Hats Off To Larry (1961), Don't Gild The Lily Lily (1961) en uiteraard Runaway (1961). Onder de artiestennaam Maximilian bracht hij van 1959 tot 1962 verschillende instrumentale singles uit als Gee Baby You're The Utmost/ Blowing My Brains Out (Over You), The Snake/ The Wanderer (niet die van Dion), The Breeze And I & Theme From Peter Gunn/ The Twistin' Ghost, en Greyhound/ Autumn Mood. Later werd hij installateur van inbraakalarmen en brandweerman, maar begin jaren '70 werkte hij opnieuw samen met Del Shannon, op dat moment actief als producer van Brian Hyland. Crook speelt ook mee op Del Shannon's Live In England LP uit 1972. Eind jaren' 80 bracht hij een gospelalbum uit (zijn zoon is een predikant) getiteld Good News. Er zijn van hem twee CD’s in omloop, en de eerste was Max Crook/ Maximilian, een door Crook in 2003 zelf uitgebrachte CD-R met al zijn oude singles, diverse onuitgegeven demo’s (onder meer van Hats Off To Larry), verschillende instrumentale Runaways, en het "nieuwe" Del Shannon nummer The Last Ride, een door Del Shannon opgenomen maar nooit gebruikte gitaartrack die in 1997 door Crook werd afgewerkt. In 2005 verscheen een CD van hem samen met Scott Ludwig (uitvinder van de sonocon, een instrument gelijkaardig aan de musitron) getiteld The Sounds Of Tomorrow met studio- en live opnames uit 1959-1972. Del Shannon pleegt in 1990 zelfmoord *** De Buddy Holly connectie: Norman Petty Studios meldt het overlijden op 7 juli van de op 6 december 1936 geboren baritonzanger Ray Brown Rush van het vocale trio The Roses, in 1956 opgericht aan het Odessa Jr. College in Odessa, Texas waar ook Roy Orbison & the Teen Kings school liepen, en The Roses waren de groep die de backing vocals verzorgden op Orbison's Sun opnames als Devil Doll en Sweet And Easy To Love. In maart 1957 trokken ze met Orbison naar Clovis, New Mexico om op te nemen in de Norman Petty Studio waar ze kennis maakten met Buddy Holly, en toen een andere groep niet opdaagde werden zij ingehuurd om de backings te zingen. The Roses zouden uiteindelijk The Picks vervangen als vocale ondersteuning voor Buddy Holly en hun stemmen belandden op It's So Easy en Think It Over. In 1958 brachten ze onder eigen naam de single Almost Paradise/ I Kissed An Angel uit, en ze werden datzelfde jaar ook de enige vocale groep die ooit mee met Buddy Holly op tour ging, tijdens de 16 data tellende Alan Freed's Biggest Show Of Stars, maar het einde van die tour was meteen ook het einde van Ray Rush bij The Roses. Rush had namelijk de reputatie dat ie steevast te laat kwam bij alle opnames en optredens, en dat waren de twee andere Roses zo beu dat ze hem voor een ultimatum stelden: nog één keer te laat en uit de band. Rush haalde het einde van de Biggest Show Of Stars niét... Dat belette hem niet rond Norman Petty te blijven hangen en zelf nog een aardige carrière in de muziek uit te bouwen, als zanger met de singles Can This Be Love/ So What (1961), Lucky Star/ A Hole In My Rockin' Shoes (1963) en Little Dear One/ Bed Of Roses (1965), en vooral achter de schermen: in den beginne was hij reeds promotie manager van de door Buddy Holly opgerichte muziekuitgeverij Prism Records. Hij stelde Roy Orbison voor aan Joe Melson die Orbison's belangrijkste schrijfpartner zou worden en was samen met hen co-auteur van Mama, in 1962 een B-kantje van Roy Orbison. Daarnaast was hij actief als producer van onder meer BJ Thomas en garageband The 13th Floor Elevators. The Roses van hun kant werden Petty's reguliere studiozangers die meededen op opnames van onder meer de toen 16-jarige Waylon Jennings (het door Buddy Holly geproducede When Sin Stops), Jerry Allison (Real Wild Child) en Buddy Knox (I Think I'm Gonna Kill Myself). Vanaf midden jaren '90 traden ze op met The Crickets en met Bobby Vee & the Vees en namen ze op met The Fireballs en Jerry Naylor, maar voor zover wij weten steeds als duo zonder Ray Rush. Rush overleed op 83-jarige leeftijd aan het corona virus. Roses tenor Robert "Bob" Linville overleed al in 2001, wat betekent dat na de dood van Ray Rush het enige nog levende groepslid van The Roses baszanger David Bigham is die op 2 juni 83 jaar werd.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Op 6 juli overleed Charlie Daniels, de man van het ook in rock 'n' roll kringen populaire The Devil Went Down To Georgia uit 1979, qua country impact vergelijkbaar met John Denver's Take Me Home Country Roads maar dan rockender. Ongetwijfeld evenzeer bijdragend tot die populariteit: de geweldige slagzin "my two best friends are Charlie and Jack Daniels"... De op 28 oktober 1936 geboren Charles Edward Daniels begon zijn carrière in de jaren '50 bij rock 'n' roll band The Jaguars die in 1959 twee instrumentale gitaar-/saxsingles uitbrachten: Jaguar/ Roundabout en Exit 6/ Drive In. Eén jaar later verscheen een gezongen rock 'n' roll single onder de naam Charlie Daniels, Robot Romp/ Rover Had A Party, en daarna was het wachten tot 1966 op de volgende release, Skip It/ Middle Of A Heartache van Charley & the Jaguars. In de tussentijd had Daniels zich ontpopt tot all round bluegrass studiomuzikant die overweg kon met zowel fiddle als banjo, gitaar en mandoline, en iets kende van zowel productie als songsmederij: op 12 januari 1964 nam Elvis zijn non-film compositie It Hurts Me op (origineel opgenomen op 2 juli 1963 door Jerry Jackson maar die versie verscheen pas in 1992 voor het eerst op Jackson's Bear Family CD Shrimp Boats A-Comin, There's Dancin' Tonight) die in februari 1964 op de B-kant van de filmsingle Kissin’ Cousins terecht kwam. Co-auteur Bob Johnston schreef in die tijd voor een muziekuitgeverij die deel uitmaakte van Hill And Range, het moederbedrijf waartoe ook Elvis' twee muziekuitgeverijen Elvis Presley Music en Gladys Music behoorden en zo kwam It Hurts Me in Elvis' portfolio terecht. Elvis zou de ballade nog een tweede keer opnemen op 20 juni 1968 en die versie maakte deel uit van de montage medley van de '68 Comeback Special. It Hurts Me werd vervolgens gecoverd door Elvis imitators als Elvis Dean & the Desperados (1979), Ronnie McDowell (1997), Ricky Norton (2008) en Steve Pitman (2012), en bij ons in Nederland door Triple Dynamite (2007). Het nummer werd in 1964 in het Frans gecoverd als Ca Fait Mal door Johnny Hallyday en die Franse versie werd in 2000 op zijn beurt gecoverd door Betty & the Bops. In 1971 ging Daniels solo met zijn Charlie Daniels band die een mix speelde van bluegrass, country en southern rock, en zijn eerste Billboard Top 10 hit was het humoristische Uneasy Rider in 1973. Bekende songs van hem zijn Still In Saigon en Long-Haired Country Boy, maar geen enkele werd zo bekend als de uptempo bluegrass song The Devil Went Down To Georgia, een nummer 1 countryhit die de derde plaats in de Billboard Hot 100 haalde en in 1979 de Grammy award in de wacht sleepte in de categorie Best Country Vocal Performance By A Duo Or Group. Het nummer werd door de hele Charlie Daniels Band geschreven en is gebaseerd op de melodie van de instrumental Lonesome Fiddle Blues van bluegrass fiddler Vassar Clements dat voor het eerst werd opgenomen door de Nitty Gritty Dirt Band op hun LP Will The Circle Be Unbroken uit 1972 met Clements op fiddle. Clements zelf nam het op op zijn titelloze LP uit 1975 waarop Charlie Daniels gitaar speelde, maar die uitvoering is een octaaf lager dan The Devil Went Down To Georgia dat in D mineur is. Een inspiratiebron voor de tekst over een fiddle wedstrijd tussen de duivel en de protagonist van het liedje is het gedicht The Mountain Whippoorwill van Stephen Vincent Benét uit 1925, terwijl de Faust thematiek van een deal sluiten met de duivel uiteraard universeel is. Daarnaast bevat The Devil Went Down To Georgia referenties naar de bluegrass traditionals Fire On The Mountain en Granny Does Your Dog Bite, naar de hillbillystandaard Ida Red en naar The House Of The Rising Sun, origineel een Amerikaanse folk song vòòr The Animals er een rocknummer van maakten. Een nummer van dit kaliber is natuurlijk een bron van covers en parodieën, en tot die laatste categorie behoort Travis Meyer's The Devil Went Down to Jamaica (geen reggae!) waarin de wedstrijd draait om de beste marihuana! Mark O'Connor nam in 1993 samen met Charlie Daniels een vervolg op getiteld The Devil Comes Back To Georgia met Johnny Cash als verteller, Marty Stuart als protagonist en Travis Tritt als de duivel. Covers zijn er van The Muppets (1980), Jerry Reed (1981), Tommy Cash (1982), Alvin & the Chipmunks (1993) en onze eigen Lee Towers (1999), er zijn versies gezongen in het Spaans, Hongaars en Tsjechisch, en acappella groep Home Free nam in 2015 het nummer op met Charlie Daniels himself op fiddle. In 2012 en 2017 werd er zelfs een Devil Went Down To Georgia bier gebrouwen gerijpt in bourbon vaten met toetsen van perzik, zoete zwarte thee en vanille... Charlie Daniels was te zien in de film Urban Cowboy (1980) en op TV in The Fall Guy (1983) en Murder She Wrote (1987), werd in 2007 lid van de Grand Ole Opry, nam zowel kinderalbums als kerstalbums als op, en schreef verschillende boeken waaronder Never Look At The Empty Seats: A Memoir, Let's All Make The Day Count: The Everyday Wisdom Of Charlie Daniels en The Devil Went Down To Georgia: Stories By Charlie Daniels. Hij begon zijn carrière vanuit de tegencultuur als liberaal gematigde langharige fiddler die zowel rednecks als hippies aansprak maar werd naarmate hij ouder werd door zijn lidmaatschap van de National Rifle Association, zijn verheerlijking van de zuidelijke waarden in songs als The South's Gonna Do It Again en zijn niet onder stoelen of banken gestoken uitgesproken standpunten inzake god & guns een symbool van het rechtse conservatisme in Amerika, wat zich reflecteerde in zijn merchandise van camouflage T-shirts tot stickers met de boodschap "only two things protect America: the grace of almighty God and the US military", zijn optredens voor de Amerikaanse legertroepen in Irak en zijn steun aan en concerten in Israël, in Amerika een politiek statement. Charlie Daniels trad nog steeds op en overleed onverwacht aan een beroerte na een hersenbloeding. Hij werd 83 jaar. Naar aanleiding van zijn dood werden de officiële vlaggen in de staat Tennessee halfstok gehangen

*** Gitarist Danny B. Harvey van The Rockats heeft een nieuwe incarnatie klaar van The Head Cat, zijn rockabillyproject dat in 1999 begon toen hij met drummer Slim Jim Phantom van The Stray Cats, zanger-basgitarist Lemmy Kilmister van Motörhead en gitarist Johnny Ramone van The Ramones een song opnam voor de verzamel-CD Swing Cats, A Special Tribute To Elvis. Dat smaakte naar meer en Harvey, Phantom en Lemmy gingen door als The Head Cat en brachten de albums Lemmy Slim Jim And Danny B (1999), Rockin' At Cat Club: Live From The Sunset Strip (2004, heruitgebracht als Rock 'n' Roll Riot On Sunset Strip), Fool's Paradise (2006) en Walk The Walk Talk The Talk (2010) uit. Na Lemmy's overlijden in 2015 op 70-jarige leeftijd twee weken na zijn laatste concert met The Head Cat werd zijn plaats ingenomen door David Vincent van death metal band Morbid Angel, en nu heeft Harvey een nieuwe versie van The Head Cat klaar die luistert naar de naam Headcat 13 en naast Harvey zelf bestaat uit basgitarist Alan Davey van space rockband Hawkwind en Frantic Flattops drummer Paul Vezelis. Hun nieuwe album bevat covers van onder meer Route 66 en Susie Q en een Whole Lotta Shakin' Going On duet met Harvey's echtgenote Annie Marie Lewis, de dochter van Linda Gail Lewis en dus een nichtje van Jerry Lee Lewis. Hun titelloze album Headcat 13 komt ook uit op vinyl *** Filmmaker Martin Scorsese gaat voor Showtime een documentaire draaien over David Johansen, frontman van The New York Dolls, een van de invloedrijkste punk-/glamrockbands van de jaren '70. De reden dat we dat hier vermelden? Ook Johansen's alter ego Buster Pointexter onder welke naam hij van 1987 tot 1997 vijf neo-swingplaten opnam zal aan bod komen. Johansen is er nu 70 en treedt nog steeds op. De documentaire wordt geproduced door Ron Howard, van 1974 tot 1984 Richie Cunningham in de TV-reeks Happy Days.

ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Elvis' MGM concertfilm That's The Way It Was uit 1970 wordt 50 en dat is voor Sony collectors label Follow That Dream de gedroomde aanleiding voor de 50th Anniversary Edition That’s The Way It Was bestaande uit twee hardcover boeken samengesteld door David English en Pål Granlund (het duo achter de FTD uitgave The Making Of Viva Las Vegas), samen 600 pagina’s verpakt in een slipcase met "zeldzame en ongeziene foto’s", vergezeld van een 8 CD-set. De meer dan 450 minuten tellende "complete repetitie opnames" uit juli en augustus 1970 bevatten "nieuw ontdekt onuitgebracht materiaal" maar verschenen deels eerder verspreid over zowel officiële releases als Platinum: A Life In Music, One Night In Vegas, Elvis Aron Presley en eerdere TTWII box sets, als op bootlegs als The Brightest Star On Sunset Boulevard (Fort Baxter), Hang Loose (Bilko), There's Always Me (Bilko), de 3 DVD-set That's The Way It Is: The Complete Works, Get Down & Get With It, A Profile: The King On Stage, The Cream Of Culver City, Plugged In & Geared Up en International Heatwave *** Wie trouwens echt alles alles àlles van 50 jaar TTWII wil zal diep in de buidel moeten tasten want Erik Lorentzen, maker van het indrukwekkend driedelig TTWII boekwerk Elvis Summer Festival: That's The Way It Was (1200 pagina’s in een slipcase met in totaal "2000 foto’s waarvan de meerderheid nooit is gezien") kondigt voor 10 augustus een vierde en een vijfde TTWII hardcover boek aan, opnieuw verpakt in een kartonnen slipcase op LP formaat en samen goed voor nog eens bijna 600 pagina’s en "meer dan 100 kleur- en 1000 zwart-wit foto’s die u nog nooit zag, rechtstreeks van de originele negatieven" van de repetities en de concerten. Richtprijs: € 220,- ***

FTD brengt ook een dubbele vinyl uit met een 55th Anniversary Edition van de Tickle Me (1965) soundtrack met single masters, undubbed masters, stereo mixes, mono mixes, outtakes en radio spots *** Ook aangekondigd: het boek Elvis, Firearm And Weapon Collector: An Illustrated Compendium waarin ene Paul Belard in full colour "honderden geweren, revolvers, pistolen, zwaarden, messen, machetes, degens en bayonetten van Elvis" oplijst *** Op 12 juli overleed de 27-jarige Benjamin Storm Keough, de oudste zoon van de nu 52-jarige Lisa Marie Presley en de enige kleinzoon van Elvis op wie hij ook een beetje leek. Keough's vader was muzikant Danny Keough, de eerste echtgenoot van Lisa Marie met wie ze gehuwd was van 1988 tot 1994. Hij kwam weinig in het nieuws maar tekende in 2009 een deal met Universal ter waarde van 5 miljoen dollar voor vijf albums, doch er is nooit één CD van hem verschenen. In 2010 was hij met Priscilla bij de viering van wat de 75ste verjaardag van Elvis zou zijn geweest en drie jaar geleden bezocht hij Graceland voor de veertigste sterfdag van Elvis. In 2012 was hij samen met Lisa Marie's drie andere kinderen uit in totaal vier huwelijken, een nu 31-jarige dochter en een 11-jarige meisjestweeling, te zien in de video clip van haar I Love You Because "duet" met Elvis. Keough kwam om het leven op zijn landhuis in Calabasas nabij Los Angeles "door een zelf toegebrachte schotwonde in de borst". Lisa Marie en Benjamin waren naar verluidt erg close en hadden op dezelfde plaats dezelfde keltische tribal tattoos die "eeuwigheid" symboliseren.

1 juli 2020
ROCK 'N' ROLL NIEUWS

NEDERLANDS ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Vanwege een verhuizing van Geldrop naar Zeeland is Driftin' Piano's contrabassist Leon Oosterbosch genoodzaakt te stoppen. Zijn vervanger wordt Deon Buck, ook uit Geldrop, die lange tijd samen speelde met Driftin' Piano's leden Coen Molenschot (drums) en Dick Elsendoorn (piano) bij ondermeer CC Jerome's Jetsetters. Verder bestaat Driftin' Piano's uit pianist/zanger Roy Raaijmakers. Bij het eerstvolgende optreden op zondag 19 juli in Geldrop zal Leon Oosterbosch afscheid nemen van Driftin' Piano's: hij speelt dan de eerste set en de tweede set wordt gedaan door Deon Buck *** Missie geslaagd voor Stray Cats tributeband Hot Rod Riot: de vacature is gesloten en Luc Groeneweg wordt na vele live avonturen als drummer van onder meer Texas Dolls, Texas Ruby en The Jules Barns de nieuwe Hot Rod Riot drummer ter vervanging van Math Meijers die er eind 2020 mee stopt wegens al jaren last van tinnitus, de typische aandoening van muzikanten en andere mensen die in hun leven vaak en langdurig aan lawaai blootgesteld zijn en een constante piep- en/of oorsuizen veroorzaakt die je stomweg niet kunt uitzetten. Meijers heeft hier al jaren last van en om nog erger te voorkomen heeft hij besloten zijn stokken neer te leggen. Hot Rod Riot is er dus klaar voor om er opnieuw een flinke lap op te geven van zodra dat weer mag, maar eerst komt er natuurlijk nog een vette afscheidsgig met en voor Math Meijers *** Nederlandse neo-rockabilly gered van de krochten der muzikale vergetelheid: verwacht u aan vinyluitgaves van The Barking Bulls (Rock-a-Billy Dropouts) en Crackle Rattle Bash (Flashback met hun twee nummers van de Cool Cat Go Ape LP uit 1986, livewerk, repetitie opnames en demo’s), op het notabene Russische re-issue label Just Another Normal Guy Records dat eerder al oud werk heruitbracht van de Nederlandse bands Dr. Jopo en The Kittyhawk Bomber Billies. Wees er bij als de gesmeerde boterham: beide platen zijn gelimiteerd op amper 250 genummerde exemplaren

Op zoek naar een rockend ontwerp voor uw CD hoes, flyer, visitekaartje, brochure, logo of reclamepaneel? DJ Marco Charley Buschman heeft zijn oude business weer opgepakt en is opnieuw aan de slag met 30 jaar ervaring in design, fotografie en het regelen van drukwerk (inclusief het creëren van onze site en destijds ons A4-magazine!). Info alsmede gewoon mooie plaatjes kijken: www.retro-style.nl *** En exclusief voor onze bladen: binnenkort verschijnen er al een paar Koko-Mojo en Atomicat CD’s met artwork van Marco! *** Daarnaast kondigt Atomicat samensteller Mark Armstrong een reeks van 10 CD’s met in totaal 300 nummers aan die "mikt op de dansvloer en radicaal gaat verschillen van alles wat Atomicat en Koko-Mojo tot nu toe uitbrachten" *** Ruim op tijd dus noteer het zeker in uw agenda: op maandagavond 10 augustus vertoont de Nederlandse TV bij Omroep Max NPO-2 om 22u10 Klanken Van Oorsprong, de documentaire uit 2018 over de Indo-invloed op de Nederlandse popmuziek, met onder meer aandacht voor The Tielman Brothers, The Blue Diamonds, Anneke Grönloh, James Intveld, Hans Bax (Javalins, Tielman Brothers) en Eddy Chatelin (Crazy Rockers) *** Onze oproep van vorige week aan alle Nederlandse en Belgische bands blijft voor onbepaalde tijd gelden: laat ons weten welk jullie favoriete recente eigen nummer is en we plaatsen het in onze Boppin' Benelux Top 10 op Spotify. Enige voorwaarde: het nummer moet natuurlijk wel op Spotify staan... *** Goed nieuws voor de muziekliefhebbers: de regering komt met een grotere versoepeling van de coronamaatregelen dan eerder was aangekondigd, want voor bijeenkomsten geldt vanaf 1 juli geen maximaal aantal bezoekers meer zolang onderling 1,5 meter afstand kan worden bewaard. Ook moet aan de poort worden gecontroleerd of mensen ziek zijn. Nu geldt in bijvoorbeeld horecagelegenheden en theaters nog een maximum van dertig bezoekers. Dat zou in de oorspronkelijke planning per 1 juli worden opgeschroefd naar honderd. Voor bijeenkomsten waar geen controle vooraf plaatsvindt bij bezoekers blijft wel een limiet gelden. Binnen mogen dan maximaal 100 mensen worden toegelaten, in de buitenlucht 250. Ook voor organisatoren van sommige evenementen in Nederland is er goed nieuws. Tot dusver was de verwachting dat vergunningsplichtige evenementen tot 1 september helemaal verboden zouden blijven, maar festivals zouden al vanaf 1 juli kunnen doorgaan mits de gemeente een vergunning verleent. Ook hier geldt dat bezoekers voldoende afstand moeten houden en vooraf moeten worden bevraagd over eventuele ziekteverschijnselen. Voor evenementen zullen wel echter wel beperkingen blijven gelden want het is niet de bedoeling dat er massaal gedanst en geschreeuwd wordt. Afwachten maar weer…

BELGISCH ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Ook in België werden de coronamaatregelen teruggeschroefd maar blijft onduidelijkheid troef. Vanaf 1 juli zijn cultuuractiviteiten met publiek opnieuw toegelaten, uiteraard met respect voor de algemene gezondheidsregels rond afstand en hygiëne. De Nationale Veiligheidsraad legt een maximumaantal bezoekers op bij activiteiten die mogen doorgaan en binnen plaatsvinden - concertzalen, theaterzalen - en dat aantal blijft gehandhaafd op 200. Buiten worden dat er 400. Deze capaciteitslimiet zal in augustus geëvalueerd worden tot 400 binnen en 800 buiten als de gezondheidssituatie het toelaat. Een uitzondering om die maximum limiet te overschrijden kan worden gevraagd voor permanente infrastructuren met een zittend publiek, al moet die vraag goed gestaafd zijn in een dossier en is er specifieke goedkeuring nodig. Lokale besturen kunnen een beroep doen op een evenementenmatrix met 18 criteria om de risico’s die een bepaald evenement met zich meebrengt te evalueren. Activiteiten gelinkt aan het nachtleven zoals nachtclubs en massa-evenementen blijven verboden. Het sluitingsuur van cafés wordt niet gewijzigd: cafés moeten ten laatste om 1 uur ’s nachts de deuren sluiten *** Als dat maar goed komt!

EUROPEES ROCK 'N' ROLL NIEUWS

Ook de Rhythm Riot 2020 is gecanceld wegens corona *** Nu nog High Rockabilly en dan is echt elke weekender van 2020 gesneuveld... ***

Op 18 juni overleed op de gezegende leeftijd van 103 jaar de op 20 maart 1917 als Vera Margaret Welch geboren Vera Lynn, de "forces' sweetheart" oftewel de lieveling van de strijdkrachten wier liedjes tijdens de tweede wereldoorlog het Britse moreel een hart onder de riem staken. Lynn maakte haar platendebuut in 1935 met The General's Fast Asleep op Crown Records en nam sindsdien meer dan 500 liedjes op. Haar grootste hits, We'll Meet Again en The White Cliffs Of Dover, nam ze op in respectievelijk 1939 en 1942. Tijdens de tweede wereldoorlog trad ze op voor de Britse troepen in India, Egypte en Burma, en ze was te zien in de films We'll Meet Again (1942), Rhythm Serenade (1943), One Exciting Night (1944) en de Deense oorlogskomedie Venus Fra Vestø (1962). Haar Auf Wiederseh'n Sweetheart was in 1952 de eerste niet-Amerikaanse plaat die de top van de Amerikaanse hitparade bereikte en daarmee was ze de eerste Britse artiest die zowel in Amerika als in England de top van de hitlijsten bereikte, al bestond er toen zelfs nog geen Britse hitparade: de verkoopsresultaten werden gebundeld volgens de verkoop van bladmuziek. Toen die Engelse hitlijst er op 14 november 1952 voor het eerst kwam stond Vera Lynn gelijk met drie platen in de Top 10: Forget Me Not (5), The Homing Waltz (9) en Auf Wiederseh'n Sweetheart (10). Haar laatste single, I Love This Land, verscheen in 1982 naar aanleiding van het einde van de Falklands oorlog. De reden dat we haar hier vermelden is niet omdat ze ooit GI jive of rock 'n' roll heeft gezongen want dat heeft ze bij ons weten nooit gedaan, maar omdat ze met een nummer als Ein Bisschen Gluck (It Isn't Right) de twilight zone tussen croonermuziek, evergreens en brave teenrock verkende. Vera Lynn werd in 1969 benoemd tot Officer Of The Order Of The British Empire en mocht zich Dame Vera Lynn noemen nadat ze in 1975 in de adelstand werd verheven als Dame Commander Of The Order Of The British Empire. Op 29 september 1962 trad ze samen met onder meer Conny Froboess en Vince Taylor & the Playboys op op het derde Grand Gala Du Disque dat plaatsvond in het Kurhaus in Scheveningen, op 5 mei 1985 trad ze op tijdens het bevrijdingsconcert in de Rotterdamse Schouwburg in aanwezigheid van koningin Beatrix, en in 2013 werd ze bij haar thuis geïnterviewd door André Rieux voor zijn veteranenconcert. Ze trad voor het laatst op op 78-jarige leeftijd in mei 1995 in Londen bij Buckingham Palace ter gelegenheid van de 50ste verjaardag van de bevrijding van Europa. In 2009, dus op 92-jarige leeftijd en zeventig jaar na haar eerste glorietijd, werd ze de oudste artiest ooit die de top van de Britse albumlijsten haalde met de verzamelaar We’ll Meet Again: The Very Best Of Vera Lynn. Ze schreef vier memoires: Vocal Refrain, An Autobiography (1975), We'll Meet Again: A Personal And Social Memory Of World War Two (1989), Some Sunny Day: My Autobiography (2009) en Keep Smiling Through: My Wartime Story (2017). In 2014 verscheen een "nieuwe" duetversie van We'll Meet Again waarin Lynn's zang digitaal werd gekoppeld aan mezzo-sopraan Katherine Jenkins. In 2017 werd ze met Vera Lynn 100, een "duet"-album waarbij haar originele zangpartijen werden gekoppeld aan nieuwe orchestraties, de eerste honderdjarige met een album in de Top 10, en datzelfde jaar was ze de meest verkochte zangeres in Engeland! Een week voor haar 103de verjaardag in maart jongstleden werd ze officieel de oudste artiest ooit met een Top 40 album. Ook haar We'll Meet Again dook dit jaar opnieuw op in de hitparade nadat de Engelse koningin Elizabeth op 5 april die magische woorden "we'll meet again" in volle coronacrisis gebruikte in een televisietoespraak. De 75ste verjaardag van de bevrijding van Europa in mei 2020 werd op sobere wijze gevierd met een virtueel We'll Meet Again duet van Katherine Jenkins en een hologram van Vera Lynn in een wegens corona lege Royal Albert Hall in Londen. Ook na haar overlijden was Vera Lynn weer volop te vinden in de hitlijsten: het nummer We'll Meet Again stond in Nederland op 3 in de downloadlijst van iTunes, en ook in Engeland (6), België (4), Australië (7) en Nieuw-Zeeland (9) was het nummer te vinden in de bovenste regionen van de downloaddienst. The Best Of Vera Lynn stond in Nederland op plek 9 in de lijst met meest gedownloade albums.

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS ('50s RIP's)

Op 7 april overleed de op 4 augustus 1930 geboren songschrijver, arrangeur en producer Robert Bunyan Davie III alias Bob "Hutch" Davie alias Bun Davie alias Budd McCoy alias Clint Harmon alias Chuck Harmon. Zijn bekendste nummer? Green Door van Jim Lowe dat hij in 1956 niet alleen componeerde en arrangeerde maar waarbij hij ook het orkest leidde én piano speelde. Davie was een muzikaal wonderkind dat zichzelf op zijn vierde leerde piano spelen en vanaf zijn vijfde muziekconservatorium volgde, en het was dan ook bijna onvermijdelijk dat hij in de muziek terecht kwam. Hij was ook de arrangeur van Santo & Johnny's Sleep Walk (1959) en Linda Scott's I've Told Ev'ry Little Star (1961). Tot zijn composities behoren Rock 'n' Roll Rhapsody (The Four Aces in 1958 maar ondanks de titel zoetgevooisde close harmony en géén rock ‘n’ roll), het Green Door doorslagje What's Behind That Strange Door (Mitchell Torok, 1958), de horror novelty instrumental Gwendolyn And The Werewolf (Davie zelf in 1958 met zijn eigen groep Hutch Davie & his Honky Tonkers), Hoopa Hoola With A Hula-Hoop (Betty Johnson, 1958), Waiting For My Date (The School Belles zijnde Davie's twee dochters, 1958) en Suntan Tattoo (The Valiants With Sandy Vale, 1959), alsmede de twee gezongen nummers op de LP Poe For Moderns van orkestleider Buddy Morrow uit 1960 gebaseerd op de griezelverhalen van Edgar Allan Poe , The Raven en The Bells door The Skip-Jacks (de rest van die LP is instrumentaal). Hij werd 89 jaar *** Op 20 juni overleed de op 16 december 1929 geboren Charles Lawton Jiles die samen met zijn zwager Charles “Buster” Beam zes liedjes schreef voor Patsy Cline, namelijk Let the Teardrops Fall (eerst opgenomen door T. Texas Tyler), I’m Blue Again, Yes I Understand, How Can I Face Tomorrow, Love Love Love Me Honey Do en Crazy Dreams. How Can I Face Tomorrow was de bewerking van een kerstliedje dat hij voor haar schreef getiteld Christmas Without You maar dat ze nooit opnam omdat platenfirma Decca er niets in zag. Christmas Without You zou uiteindelijk in 2008 worden opgenomen door zangeres Luanne Hunt. Andere liedjes van zijn hand werden opgenomen door countryartiesten als Carl Belew (That's What I Get For Loving You, 1960) en Porter Wagoner (My Baby’s Not Here in Town Tonight, 1963). Jiles zong ook zelf en bracht minstens drie singles uit: Crazy Over You/ A Million Miles Between Us (onder de bandnaam Bill Woods Orchestra, 1956), Santa Claus Forget Me Not (Lawton Jiles & Tootsie Lee, 1956) en You're Not That Easy To Forget/ That's What I Get For Loving You (1960). In 1961-1962 was hij bandleider voor Buck Owens. Naast de muziek runde hij van 1978 tot zijn pensionnering een boekhoudkantoor dat zich deels richtte op muzikanten en bezat hij een muziekuitgeverij en een studio. In 2013 publiceerde hij het boek The Birth Of The Bakersfield Sound: A Honky Tonk Attitude. Hij werd 90 jaar en laat twee zonen, twee stiefdochters, 15 kleinkinderen en negen achterkleinkinderen na ***

Op 24 juni overleed de op 31 maart 1936 geboren Jerry Engler (echte naam: Jerry Englerth) van wie wij exactamundo één single kennen met The Four Ekkos, het door hem geschreven Sputnik (Satellite Girl)/ Unfaithful One uit 1957. De single verscheen op Decca sublabel Brunswick, label waarop ook Buddy Holly zat, en zo kwam Engler in contact met Buddy Holly en diens producer Norman Petty, wat er toe leidde dat hij op 7 september 1958 (Buddy Holly's verjaardag!) in de Norman Petty Studio in Clovis, New Mexico twee songs opnam met Buddy Holly op gitaar en overgedubde koebel, What A'You Gonna Do en I Sent You Roses, nummers die onuitgebracht bleven. Het veelbelovende succes van Sputnik zette Engler er immers toe aan zijn dagjob op te geven maar deed in 1959 ook zijn wankele huwelijk uiteenvallen. Hij koos voor zijn kinderen en niet voor zijn carrière, en de muziek verschoof naar het tweede plan. Bij Xerox werkt hij zich op tot manager, maar na een reeks hartaanvallen en een lichte beroerte geeft hij in 1973 zijn baan op. In 1988 neemt hij de country-LP Win Some Lose Some op en brengt hij in eigen beheer een heropgenomen Sputnik uit op single met op de B-kant die What A'You Gonna Do met Buddy Holly. In 2005 brengt hij in eigen beheer zijn eerste CD uit getiteld A Whole Lotta Years, A Whole Lotta Music met 27 nummers uit 1958-2002, voornamelijk opgenomen in zijn eigen homestudio en met de twee Buddy Holly kantjes en de heropname van Sputnik. Twee jaar later verscheen Very Jerry, een 3 CD set met opnames uit 1951-1996. Engler overleed aan een hartstilstand in het ziekenhuis één dag nadat hij flauwviel en daarbij op zijn gezicht terechtkwam *** Op 26 juni overleed op 93-jarige leeftijd de op 5 augustus 1926 geboren radio DJ Arnold William Ginsburg alias Arnie “Woo Woo” Ginsburg uit Boston, bekend van de Cruisin' 1961 LP in de populaire Cruisin' 1955-1964 reeks verschenen tussen juni 1970 en januari 1972 op Increase Records. Ook op die plaat: het door Freddie Cannon opgenomen Arnie Ginsburg Theme! Ginsburg had op zijn achtste al zijn eerste radio in elkaar geknutseld en leek dan ook voorbestemd voor een carrière als technicus. Het was in die functie dat hij voor het eerst aan de slag ging bij de radio, tot hij op een dag gevraagd werd om in te vallen achter de microfoon, wat zijn ware roeping bleek. Ginsburg was naar verluidt de eerste radio DJ in Boston en omgeving die zich in 1956 op de aanstormende rock 'n' roll trein wierp en dat deed hij letterlijk met veel toeters en bellen - ze staan ook op Cruisin' 1961 - en met de treinfluit die er kwam omwille van zijn Night Train programma en die hem zijn bijnaam Woo Woo opleverde. Hij organiseerde ook concerten en record hops en kwam begin jaren '60 mee onder vuur te liggen in het payola omkoopschandaal, maar niemand heeft ooit kunnen bewijzen dat hij geld aannam om platen te draaien die hij zelf niet goed vond. In de jaren '70 presenteerde hij nog oldies programma’s, later legde hij zich toe op de zakelijke kant van radio maken als manager en eigenaar van radiostations.

 

AMERIKAANS ROCK 'N' ROLL NIEUWS (NEO/ HEDENDAAGS)

Rosie Flores is haar autobiografie aan het schrijven.

ELVIS NIEUWS & GOSSIP

Darrin Lee Memmer, auteur van een 15-tal soms controversiële Elvis boeken, heeft net zijn nieuwste boek uit getiteld Elvis, A Plan Of God & Sun: The Magic Of Without You over Elvis' in 1954 bij Sun Records opgenomen acetaat It Wouldn't Be The Same Without You en over de talentenjachten en schoolvoorstellingen waaraan Elvis als tiener meedeed op de Humes High School in Memphis (en dus niet over zijn optreden in 1956 in het Ellis Auditorium ter gelegenheid van het Memphis Cotton Carnival zoals wij eerst dachten), en daar levert hij gelijk alweer een nieuw boek af, dit keer getiteld Elvis, Ginger Alden TLC, The Shroud Of Turin, And A Jewish Chai. Ginger Alden was uiteraard Elvis' laatste lief en degene die in 1977 zijn levenloze lichaam aantrof, en het boek zou ook over haar moeder Jo Alden gaan. We zijn benieuwd hoe Memmer hen gaat rijmen aan een joods symbool en aan de lijkwade van Turijn. Nodeloos te vermelden dat Memmer's boeken niet worden erkend door Graceland Holdings LLC, Authentic Brands Group ABG, Presley Estate en andere Elvis Presley Enterprises... *** Nog een ongewoon Elvis boek maar je moet er wel Duits voor kennen is Elvis & Heli van Heli von Westrem (geboren als Heli Priemel) die in mei 1959 op haar zestiende Elvis' lief werd tijdens zijn legerdienst in Duitsland. Priscilla die toen 14 jaar was leerde hij pas kennen op 13 september van dat jaar. Het boek dat ze naar eigen zeggen schreef "als tegengewicht voor de legendevorming rond Elvis die je de haren ten berge doen rijzen" bevat 212 pagina’s, 21 fanbrieven en 13 foto’s.