21 januari 2026
RIP HAYDEN THOMPSON

Het rock 'n' roll jaar eindigde in mineur: op de allerlaatste dag van 2025 overleed de op 5 maart 1938 geboren Hayden E. Thompson, de enige rockabilly zanger die voor Sun Records een nummer opnam met het woord "rockabilly" in de titel (Rock-A-Billy Gal). Vaak wordt gezegd dat Thompson de laatste nog levende artiest van het legendarische label was, maar dat klopt niet want er leven uiteraard nog andere Sun survivors (Linda Gail Lewis!). Wat wel klopt is dat Thompson de laatste grote rockabilly legende van Sun was. Er wordt veel over hem vertelt, bijvoorbeeld dat ie het nooit heeft kunnen verkroppen dat Elvis het destijds wél heeft gemaakt en hij niet, maar áls die bewering klopt zal hij zijn mening intussen wel hebben bijgesteld want hij werd meer dan dubbel zo oud als de King. Dat Thompson het niet heeft gemaakt lag vooral aan Sun baas Sam Phillips, want die zette zijn promo budget in de eerste plaats in voor andere artiesten, niet voor de enige single van Thompson die hij ooit uitbracht, Love My Baby / One Broken Heart, en die verscheen in 1957 geeneens op Sun zelf maar op sublabel Phillips International. Andere rockers, deels opgenomen met de fine fleur van het Sun team Roland James op gitaar, JM Van Eaton op drums en zelfs Jerry Lee Lewis op piano, zoals die fameuze Rockabilly Gal bleven bij Sun op het schap liggen. Daarvòòr had Thompson in 1955 al één andere single uitgebracht, I Feel The Blues Coming On / Act Like You Love Me op het piepkleine Von label uit zijn geboortestaat Mississippi waarop datzelfde jaar ook het allereerste singletje van Johnny & Dorsey Burnette uitkwam, You're Undecided / Go Mule Go. Er zouden nog slechts twee Hayden Thompson singles volgen, Whatcha Gonna Do / Summer's Almost over in 1961 op Profile en Queen Bee / Pardon Me in 1963 op Arlen, en toen was Thompson's verhaaltje uit. Wat volgde was de occasionele country single en in 1966 één LP, Here's Hayden Thompson.

Hayden Thompson werd pas een legende nadat in de jaren '70 zijn onuitgebrachte opnames verschenen op Sun verzamel LP’s allerhande en in Frankrijk de twee Sun 605 (Fairlane Rock / Blues Blues Blues) en Sun 623 (Mama Mama Mama / You Are My Sunshine) singles legaal werden uitgebracht. Vanaf zijn herontdekking trad hij regelmatig op op Europese bodem (wij lezen dat hij 55 keer naar Europa kwam) én bracht hij nieuw werk uit dat er best mocht wezen, zoals de Charly LP Booneville Mississippi Flash in 1985.
De laatste keer dat wij Hayden Thompson zagen was in april 2018 op Viva Las Vegas en toen was al duidelijk dat hij sukkelde met zijn gezondheid. Latere concerten in Europa werden ook om die reden afgezegd. Als je video’s van zijn laatste optredens bekijkt valt duidelijk op hoe onbeheerst zijn handen trillen, wat wijst op Parkinson's. Niettemin bracht Thompson in de herfst van zijn leven nog mooi nieuw werk uit, zoals de albums Standing Tall (2010) en Learning The Game (2017) op het Finse label Bluelight. Toch bleef de man in het nette pak die volgens de legende naast de muziek zijn boterham verdiende als limousine chauffeur een raadsel. Zijn uit steen gehouwen gezicht zag er steevast streng uit, en naar verluidt had ie vaak géén geduld met de lokale bands die hem begeleidden. Wat er ook van zij, hij laat een schat aan fantastische muziek na.


Nog steeds onze favoriete Hayden Thompson clip: Fairlane Rock samen met zijn kleindochters in 2008

14 januari 2026
BREAKING: TORNADO BEAT STOPT

Tornado Beat, de eerste en voorlopig enige Nederlandse band op het Amerikaanse label Wild Records (de volgende wordt Junior Marvel), gooit de handdoek in de ring. "En daarmee komt een einde aan een mooi tijdperk", aldus zangeres Kim Steer van Pinxteren". "Vette optredens in binnen- en buitenland, plaat opnemen, te veel om op te noemen. Het publiek ziet de momenten op het podium, maar wij koesteren daarnaast ook alle kleine onbenullige momenten en waardevolle gesprekken daar omheen. Ik weet zeker dat ieder van ons in een of andere vorm weer op het podium terecht komt. En dan sta ik vooraan te genieten en dansen! Namens ons allemaal: iedereen enorm bedankt voor jullie support de afgelopen jaren". Tornado Beat bracht een single en een LP uit op Wild en trad onder meer op op Viva Las Vegas.

14 januari 2026
AFSCHEID VAN EEN CULTROCKER...

Op 2 januari overleed de op 3 oktober 1948 als Martin Margulies geboren Johnny Legend die in de jaren '70 opdook op Rollin' Rock Records met songs met voor die tijd, euh, vooruitstrevende titels als Soakin' The Bone, The Naked Die Young en Guess Who Ain't Gettin' Laid Tonite. Hij nam ook een "gezongen" versie op van de surf instrumental Pipeline. Het minste wat je kan zeggen was dat hij er opvallend uitzag met zijn lange grijze baard (hij noemde zichzelf steevast de Rockabilly Rasputin, behalve wanneer hij zichzelf de Rockabilly Bastard noemde) en zijn generaalsuniform van de zuidelijke troepen uit de Amerikaanse burgeroorlog - op zijn repertoire stond ook het nummer The South's Gonna Rise Again, niet de Jesse James song uit 1958 maar afkomstig uit de horror film Two Thousand Maniacs (1964). Je zou Johnny Legend kunnen omschrijven als een soort conservator van alles wat buiten de mainstream popcultuur viel: hij zat als manager en promotor in het wresting wereldje, schreef en producete het geniale nummer Pencil Neck Geek voor wrestler Freddie Blassie (1977), draaide pornofilms, had voor Rhino Home Video zijn eigen Sleazemania en Teenage Theater video labels waarop hij niet ten onrechte vergeten exploitation films heruitbracht, en speelde zelf mee in films als Bride Of Re-Animator (1990) en Children Of The Corn III: Urban Harvest (1995). Na het verschijnen van het album I Itch in 2014 werd het stil rond de luidruchtige Legend. Hij verdween van de radar, de Rocking Rebels probeerden vruchteloos hem naar Eindhoven te krijgen, maar niemand kon hem vinden. Nu weten we waarom: hij was van Hollywood verhuisd naar Oregon om bij zijn zus te gaan wonen - met haar latere echtgenoot was Legend in 1966 zijn eerste "progressieve folk rock" band begonnen. Hij overleed aan complicaties na een beroerte.


Op de foto's Johnny Legend door de jaren heen...

7 januari 2026
BYE BYE BB

Op 28 december overleed de op 28 september 1934 geboren Franse actrice Brigitte Bardot in haar villa La Madrague in Saint-Tropez die ze kocht in 1958 en waarmee ze wat toen nog een vissersdorpje was op de wereldkaart zette: in 1956 speelde haar film Et Dieu Créa La Femme zich af in Saint-Tropez waarna eerst de Franse filmwereld, vervolgens Hollywood en tenslotte de hele jet set naar Saint-Tropez heen wilde. Twist à Saint-Tropez!

Bardot was in de jaren '50 de bekendste Europese tegenhangster van Amerikaanse sexbommen als Marilyn Monroe en Jayne Mansfield en het belangrijkste exportproduct van de stoet Europese actrices als CC (Claudia Cardinale), DD (Diane Dors) en Sophia Loren. Ze brak door met destijds als schandalig bestempelde films als Cette Sacrée Gamine (1955), En Effeuillant La Marguerite (1956) en La Parisienne (1957) en werd een symbool voor vrouwelijke vrijheid, een cultureel breekpunt en een moreel vraagstuk. In de jaren '60 bouwde ze ook een zangcarrière uit met platen die een mix waren van pop en variété, en tegelijk groeide ze uit tot een mode icoon. BB was het evenwel al snel beu geleefd te worden door anderen en gemodelleerd te worden tot een fantasie personage waarmee ze zelf geen voeling had en keerde in 1973 niet alleen de filmwereld maar zo ongeveer de halve maatschappij die haar ooit verheerlijkte als de mooiste vrouw ter wereld de bevallige rug toe. De beroemdste pruillip na Elvis richtte de Fondation Brigitte Bardot op die zich wijdde aan dierenrechten, en de vrouw die in het begin van haar carrière door half Frankrijk werd beschouwd als vulgair kreeg nu bij wijze van spreken het héle foie gras etende land tegen zich. De situatie werd nog erger toen ze in 1992 huwde met haar vierde echtgenoot, Bernard d'Ormale, een raadgever van de extreemrechtse politicus Jean-Marie Le Pen van het Front National. Waar BB zich eerst uitsprak tegen het ritueel slachten van schapen uitte ze nu nadrukkelijk haar ongenoegen over de islamisering van Frankrijk en over homosexualiteit, en de vrouw die in 1969 model stond voor een moderne versie van Marianne, de verpersoonlijking van de Franse begrippen vrijheid, gelijkheid en broederschap symboliseerde werd een symbool van racisme en polarisatie. Ook in haar in 1996 verschenen autobiografie Initiales BB (1996) nam ze geen blad voor de mond.


Bardot kampte al langer met gezondheidsproblemen die de voorbije maanden tot meerdere ziekenhuisopnames hadden geleid. Ze werd 91 en nog steeds aanbeden voor wie ze op haar 22ste was. Brigitte Bardot is overleden aan de gevolgen van een niet nader benoemde kanker, aldus haar echtgenoot in een interview met het tijdschrift Paris Match. Ze zal niet begraven worden op La Madrague zoals ze vaak had gezegd, maar op de beroemde zeebegraafplaats van Saint- Tropez met uitzicht op de Middellandse Zee waar ook haar ouders en grootouders rusten. Daar ligt ook haar eerste echtgenoot Roger Vadim, de regisseur van Et Dieu Créa La Femme. De plechtigheid vond plaats in de eeuwenoude Notre Dame de l'Assomption kerk in Saint- Tropez en werd uitgezonden op grote schermen in de haven van de mondaine badplaats. Ook na haar dood blijft de controverse voortduren: volgens een bron uit het kantoor van de Franse president Macron zou de regering een nationaal eerbetoon hebben aangeboden zoals in 2017 bij het overlijden van Johnny Hallyday, links verzette zich omdat Bardot "de waarden van de republiek de rug heeft toegekeerd", en haar familie (haar echtgenoot en één zoon uit haar derde huwelijk met wie ze sinds zijn geboorte in 1960 in onmin leefde) zou er niet op hebben gereageerd. Macron was niet op de begrafenis, het extreemrechtse boegbeeld Marine Le Pen wel.