|
Op 28 december overleed de op 28 september 1934 geboren Franse actrice Brigitte Bardot in haar villa La Madrague in Saint-Tropez die ze kocht in 1958 en waarmee ze wat toen nog een vissersdorpje was op de wereldkaart zette: in 1956 speelde haar film Et Dieu Créa La Femme zich af in Saint-Tropez waarna eerst de Franse filmwereld, vervolgens Hollywood en tenslotte de hele jet set naar Saint-Tropez heen wilde. Twist à Saint-Tropez!
Bardot was in de jaren '50 de bekendste Europese tegenhangster van Amerikaanse sexbommen als Marilyn Monroe en Jayne Mansfield en het belangrijkste exportproduct van de stoet Europese actrices als CC (Claudia Cardinale), DD (Diane Dors) en Sophia Loren. Ze brak door met destijds als schandalig bestempelde films als Cette Sacrée Gamine (1955), En Effeuillant La Marguerite (1956) en La Parisienne (1957) en werd een symbool voor vrouwelijke vrijheid, een cultureel breekpunt en een moreel vraagstuk. In de jaren '60 bouwde ze ook een zangcarrière uit met platen die een mix waren van pop en variété, en tegelijk groeide ze uit tot een mode icoon. BB was het evenwel al snel beu geleefd te worden door anderen en gemodelleerd te worden tot een fantasie personage waarmee ze zelf geen voeling had en keerde in 1973 niet alleen de filmwereld maar zo ongeveer de halve maatschappij die haar ooit verheerlijkte als de mooiste vrouw ter wereld de bevallige rug toe. De beroemdste pruillip na Elvis richtte de Fondation Brigitte Bardot op die zich wijdde aan dierenrechten, en de vrouw die in het begin van haar carrière door half Frankrijk werd beschouwd als vulgair kreeg nu bij wijze van spreken het héle foie gras etende land tegen zich. De situatie werd nog erger toen ze in 1992 huwde met haar vierde echtgenoot, Bernard d'Ormale, een raadgever van de extreemrechtse politicus Jean-Marie Le Pen van het Front National. Waar BB zich eerst uitsprak tegen het ritueel slachten van schapen uitte ze nu nadrukkelijk haar ongenoegen over de islamisering van Frankrijk en over homosexualiteit, en de vrouw die in 1969 model stond voor een moderne versie van Marianne, de verpersoonlijking van de Franse begrippen vrijheid, gelijkheid en broederschap symboliseerde werd een symbool van racisme en polarisatie. Ook in haar in 1996 verschenen autobiografie Initiales BB (1996) nam ze geen blad voor de mond.
|
![]()