CHICAGO ROCKS VOL. 1
Bear Family, BCD17771
English version: see below

De geschiedenis van de populaire muziek wordt vaak verteld aan de hand van muzieksteden als Memphis, Nashville en New Orleans. Er zijn al een aantal CD reeksen en boxen verschenen die de rock 'n' roll belichten vanuit bepaalde steden en staten, maar Chicago associeer ik in de eerste plaats met blues. Niet voor niets is er een bluestijl die de Chicago blues wordt genoemd. Toch werd er in de industriestad veel rock 'n' roll opgenomen en uitgebracht, wat logisch is aangezien de infrastructuur van platenfirma’s en opnamestudio’s er bestond, denk aan Chess en Vee-Jay . Deze Chicago Rocks Vol. 1 bevat niet minder dan 35 tracks 1956-1963 van artiesten geboren dan wel opgegroeid dan wel opgenomen in Chicago in een gevarieerde mix van ook blanke artiesten die noordwaarts trokken op zoek naar werk, dansorkesten die op de rock 'n' roll trein sprongen en blanke doo-woppers. Bekende namen zijn Elvis soundalike Ral Donner op een verrassend Bo Diddley ritme waarvan de zanglijnen beelden van een western oproepen waardoor I Got Burned de titeltrack van een Elvis film had kunnen zijn, Ron Haydock & the Boppers met de rechtdoor piano/gitaarrocker 99 Chicks (83 meer dan Joe Clay) met de merkwaardige frase "99 chicks it'd just my luck not one of the girls that I'd wanna f - crash op het cymbaal"), Eddy Clearwater met de Chuck Berry kopie Cool Clear Water net iets primitiever dan Berry zelf, en Eddie Cash met de gloedvolle uptempo stroll Stormy Weathers. Het bekendste nummer is Jungle Rock uit 1958 dat in 1976 in Engeland én in Nederland en België de top van de hitparade haalde! Wij hebben Hank Mizell met zijn bob hoedje nog gezien op Toppop!
Wie had gedacht dat we de pas overleden Hayden Thompson die we associëren met Sun Records in Memphis zouden tegenkomen in Chicago? Zijn in 1959 onuitgebracht gebleven Chuck Berry cover Brown Eyed Handsome Man nam hij inderdaad op in Chicago waar hij wegens een job aanbod naar toe trok omdat het bij Sun naar zijn zin te traag ging, want Sam Phillips had er andere katten te geselen. Tobin Matthews covert Buddy Holly met veel achtergrondkoortjes in Think It Over, George Torrens & the Maybees herschrijven Eddie Cochran's Something Else tot TR-3, Phil Orsi & his Little Kings coverden Cochran's Come On Everybody in 1963 als beat rock, en in datzelfde beat jaar namen Robby & the Troubadours (een latere incarnatie van Bob Vidone & the Rhythm Rockers) Long Tall Sally onder handen. Wayne Worley & his Worley Birds leveren een heel rechtdoor rollende Red Headed Woman af. Cult classics zijn Benny Ingram's springerige Jello Sal, Hugh Barrett & the Victors' schimmel opus There Was A Fungus Among Us (helaas staat het minder vaak gecompileerde The Return Of The Fungus van Chuck Baker & the Victors niét op de CD), het zwoele mineur Satan Is Her Name van Steve King & the Echelons, en Ride Your Horse van The Regulars & the Galaxies is een gesproken beatnik surf stroll in het kielzog van Peter Gunn die Short Shorts investigeert. Meer teen pop getint is Dicky Stop's ook door Dale Hawkins opgenomen Class Cutter met zijn Buddy Holly-achtige backing vocals, meer country teen pop is Robbin' The Cradle van Tony Bellus, meer variété is zesderangs Pat Boone Steve Schickel's Leave My Sideburns Be twee jaar voor Elvis het leger in ging, Ernie Daro's Rock Tonight, Lennie LaCour's Rock 'n' Roll Romance, en Ronnie Rice's mooie melodieuze TNT. Rauwer werk is er van J. Mikel & the Hepcats met het medium tempo white rock Bettyjean Rock, meer gepolijste rock 'n' roll met The Deltones (Early Morning Rock) en The Mark IV's swingende (Make With) The Shake. Carl Bonafede & the Gem-Tones' Were Wolf en Eddy Bell & the Bel-Aires' Knock Knock Knock (Knocking On My Door) rocken zoals ze behoren te rocken, Frank Deaton & the Mad Lads' hiccuppende Just A Little Bit More en Billy Prager & his Caravans' slidende Do It Bop zullen de rockabilly liefhebber niet onbekend zijn. Rockin' And Rollin' In Love (Bill Skully & the Dynatones), Wiggle Waggle Walk (Tony Smith & his Aristocrats), het instrumentale Easy Pickin' (The Tazmen) en vooral het door Bill Haley geschreven I've Got News For You (Penny Smith) zijn big band swing. Trivia: als Debbie Dean stond zij mee op de affiche op enkele stops van de Winter Dance Party tour die Buddy Holly, Ritchie Valens en The Big Bopper de dood injoeg.
Het merendeel van de nummers zijn bovenstebeste rock 'n' roll. Verbazingwekkend trouwens hoeveel informatie je in Bill Dahl's booklet van 40 paginas kan nalezen over deze grotendeels obscure opnames. Info: www.bear-family.com (Frantic Franky)

The history of popular music is often portrayed through music cities like Memphis, Nashville and New Orleans. Multiple CD series and box sets document rock ‘n’ roll from specific cities and states, but I associate Chicago primarily with the blues. It's no coincidence that there is a blues style called Chicago blues. Nevertheless a great deal of rock ‘n’ roll was recorded and released in that industrial city, which makes sense given the existing infrastructure of record companies and recording studios, think of Chess and Vee-Jay. This Chicago Rocks Vol. 1 contains no less than 35 tracks from 1956-1963 by artists born, raised or who recorded in Chicago, in a varied mix including also white artists who moved north in search of work, dance bands who jumped on the rock ‘n’ roll bandwagon and white doo-woppers.
Famous names include Elvis soundalike Ral Donner with a surprising Bo Diddley rhythm set to vocal lines evoking images of a western, making I Got Burned sounding like it could have been the title track of an Elvis film, Ron Haydock & the Boppers with the straightforward piano/guitar rocker 99 Chicks (83 more than Joe Clay) with its remarkable phrase “99 chicks it'd just my luck not one of the girls that I'd wanna f - crash on the cymbal”), Eddy Clearwater with the Chuck Berry copy Cool Clear Water just a little more primitive than Berry himself, and Eddie Cash with the fiery uptempo stroll Stormy Weathers. The best known song is Jungle Rock from 1958 which topped the charts in England, the Netherlands and Belgium in 1976! Yes, I am that old...
Who would have thought that in Chicago we'd run across the recently departed Hayden Thompson whom we associate with Sun Records in Memphis? Thompson did indeed record his in 1959 unreleased Chuck Berry cover Brown Eyed Handsome Man in the Windy City where he moved after receiving a job offer, as things were moving too slowly for him at Sun since Sam Phillips had other fish to fry. Tobin Matthews covers Buddy Holly's Think It Over with lots of background singers, George Torrens & the Maybees rewrite Eddie Cochran's Something Else as TR-3, Phil Orsi & his Little Kings covered Cochran's Come On Everybody in 1963 as beat rock, and in that same beat year Robby & the Troubadours (a later incarnation of Bob Vidone & the Rhythm Rockers) had a go at Long Tall Sally. Wayne Worley & his Worley Birds deliver a very straightforward rollin’ Red Headed Woman. Cult classics include Benny Ingram's bouncy Jello Sal, Hugh Barrett & the Victors' moldy opus There Was A Fungus Among Us (unfortunately Chuck Baker & the Victors' less frequently compiled The Return Of The Fungus is not on the CD) and Steve King & the Echelons' sultry minor key Satan Is Her Name, while The Regulars & the Galaxies' Ride Your Horse is a spoken beatnik surf stroll following the footsteps of Peter Gunn investigating Short Shorts.
Dicky Stop's Class Cutter (also recorded by Dale Hawkins) with its Buddy Holly-esque backing vocals is more teen pop oriented, Tony Bellus' Robbin' The Cradle is country teen pop. There's more variety styled music with sixth rate Pat Boone Steve Schickel's Leave My Sideburns Be two years before Elvis joined the army, Ernie Daro's Rock Tonight, Lennie LaCour's Rock ‘n’ Roll Romance and Ronnie Rice's beautiful melodic TNT. Rougher work is provided by J. Mikel & the Hepcats' medium tempo white rock Bettyjean Rock, more polished rock ‘n’ roll comes from The Deltones (Early Morning Rock) and The Mark IV's swinging (Make With) The Shake. Carl Bonafede & the Gem-Tones' Were Wolf and Eddy Bell & the Bel-Aires' Knock Knock Knock (Knocking On My Door) rock as they should, Frank Deaton & the Mad Lads' hiccuping Just A Little Bit More and Billy Prager & his Caravans' sliding Do It Bop will be familiar to rockabilly lovers. Rockin' And Rollin' In Love (Bill Skully & the Dynatones), Wiggle Waggle Walk (Tony Smith & his Aristocrats), the instrumental Easy Pickin' (The Tazmen) and especially I've Got News For You (Penny Smith) are big band swing, the latter written by Bill Haley. Trivia: as Debbie Dean she was on the lower bill at various stops on the Winter Dance Party tour that killed Buddy Holly, Ritchie Valens, and The Big Bopper.
Most of the songs are top notch rock ‘n’ roll, and it's amazing how much information about these largely obscure recordings is collected in Bill Dahl's accompanying 40 page CD booklet. Info: www.bear-family.com (Frantic Franky)

PHANTOM ROCKERS: JAKE THE SNAKE
Atomicat, ACCD180
English version: see below

Et voilà, hier is nummer 2 in de Phantom Rockers reeks met telkens 30 nummers waarvan de tracklisting op het eerste gezicht en gehoor lukraak is maar die op allerlei vreemde manieren met elkaar verbonden blijken, bijvoorbeeld door de muzikanten die erop meespelen of omdat het bekende artiesten zijn die opnamen onder schuilnamen. Hoe dat allemaal in elkaar haakt kan u lezen in de hoesnota’s. Een voorbeeld: Carl Perkins speelde in 1961 gitaar op Randy Lee's door Perkins geschreven beschaafde rocker met achtergrondkoortje Tell Me dat niet hetzelfde nummer is als zijn jaren '50 home recording Somebody Tell Me. Van de ene Sun legende naar de andere: Billy Lee Riley passeert vier keer langs start maar ontvangt geen geld onder het pseudoniem Skip Wiley (Fast Livin' klinkt als Ferlin Husky's komische alter ego Simon Crum), als Darren Lee (het zwart klinkende early sixties blazerswerkje I've Been Searching), als lid van The Spitfires met Roland Janes op gitaar in de medium tempo gitaar/sax instrumental Catfish (geen idee wat Riley erop doet) die klinkt als een doorslagje van Modern Don Juan van Buddy Holly (Catfish verscheen onder Roland Janes' naam ook in een snellere gitaar/piano/sax versie met als titel Rolando), én Riley speelt mondharmonica op Bill Rice's Slim Harpo styled bluesrocker It's All Your Fault. Over Buddy Holly gesproken: van het van hem bekende Early In The Morning horen we hier de originele meer gospel-achtige uitvoering door The Ding Dongs. In die groep zat de componist van het liedje, Bobby Darin wiens naam niet mocht vermeld worden omdat ie op een ander platenlabel zat. Toen die erop uit kwamen brachten ze de Ding Dongs opname zelf uit onder de naam The Rinky-Dinks.
Wat staat hier nog op? De betere twistrocker met The Dribble (Twist) van The Magnificents, en Billy The Kid's originele Apron Strings op een net geen ska ritme en trager dan Cliff Richard. Billy The Kid was een pseudoniem van David Hill, co-auteur van I Got Stung (Elvis) die de eerste versie van All Shook Up opnam. Hier is David Hill te horen met de toffe rocker met achtergrondkoortje en flitsende gitaarlicks That's Love. Later zou de man die ook het nummer Speedy Gonzales schreef onder zijn echte naam David Hess meespelen in exploitation films als The Last House On The Left (1972), Swamp Thing (1982) en Zombie Nation (2004)!
Uptempo doo-woppers zijn een vast ingrediënt op CDs samengesteld door de Britse DJ Mark Armstrong en ook nu ontbreken ze niet met The Saxon (Rock 'n' Roll Show), Billy Storm & the Valiants (Love Game) en de jivende Cadets (Do You Wanna Rock) waarvan een of meerdere leden opdoken in de strollende Flairs (She Wants To Rock) en in The Rocketeers (They Turned The Party Out Down At Bessie's House). Mededingers naar de titel van wildste doo-woppers aller tijden zijn The Valiants met hun supersonische cover van Good Golly Miss Molly en hun ietsje tragere maar even chaotische screamer Frieda Frieda. Mark Armstrong handelt ook in rockabilly met Les Cole (= Country Johnny Mathis) & the Echoes (Rock-A-My Baby), Lloyd Arnold & his Rockin' Drifters (Hang Out), Bo Davis (het macho Drownin' All My Sorrows) en Lee Denson (New Shoes), die laatste twee met Eddie Cochran op gitaar.
Pure rock 'n' roll ontbreekt evenmin met Uh-Huh-Huh van Jeff Daniels (= Luke McDaniel), de Sun Records klinkende piano pounder Piano Nellie van Bobby Brant (= Bobby Poe van Bobby Poe & the Poe Cats) & the Rhythm Rockers waarvan een aantal muzikanten onder de naam Spic & Span in 1961 een knappe sixties stroll versie van het Everly Brothers arrangement van Slipping And Sliding uitbrachten, en met de zware gitaar/sax rocker of zo wil u wel héél uptempo stroll School Day Blues van Johnny & the Jammers uit 1960. Johnny werd later de albino bluesgitarist Johnny Winter die ik één keer heb zien optreden. School Day Blues heeft ie toen niét gespeeld. Winter staat nog een keer op de CD met het onder de naam (Texas) Guitar Slim verschenen Broke And Lonely in de stijl van het reeds vermelde It's All Your Fault van Bill Rice. Een nummer in de lijn van School Day Blues met niettemin mooie samenzang is dan weer Rock-A-Bop-A-Lina van Billy & Don Hart with the Downbeats.
Het meest bizarre maar tegelijk voor mij een van de beste nummers is de instrumentale boogie stroll Slap Happy Bass dat begint met knap slapwerk op de contrabas en een beatnik dwarsfluit, waarna het openbloeit met een pickende rockabilly gitaar solo. Er komen blazers bij en na twee minuten eindigen ze met een big band. De dader was Sid Elrod en daarachter verborg zich Macy "Skip" Skipper van het Sun cult nummer Bop Pills. Je zou kunnen stellen dat het nummer in de verste verte doet denken aan Bill Haley's Comets, en die waren dan weer zonder ome Bill de studioband die als The Lifeguards het instrumentale Everybody Out'ta The Pool opnamen, een schitterende uptempo stroll met veel saxofoons, gitaren, piano en een hoop geluidseffecten als rinkelende bellen en een op zijn fluitje blazende badmeester die iedereen uit het zwembad sommeert. Mijn absolute top track is The Big Scroungy van The Tronics, een zware instrumental waarvan de drums roffelen als een aanstormende train en een zware twang gitaar openbarst tot een tof Telstar-achtig melodietje. Er doet ook een saxofoon mee en het klinkt alsof het van producer Joe Meek had kunnen zijn, maar het brein was Thomas Baker Knight, componist van songs als Lonesome Town en Never Be Anyone Else But You (Ricky Nelson), The Wonder Of You (Ray Peterson, bekender van Elvis) en Don't The Girls All Get Prettier At Closing Time (Mickey Gilley).
Alle 30 tracks opgeteld maakt dat een heel gevariëerde maar erg goeie CD waarvan de titeltrack net als bij de twee andere tot dusver verschenen Phantom Rockers CD’s een onuitgebrachte jaren '50 opname is, in dit geval auditief klinkend als van begin jaren '60. Maar wat voor een opname! Jake The Snake van Chuck Fayne is een ge-wèl-dige uptempo stroll met een beetje een popcorn sfeertje en - gek genoeg - een melodie die doet denken aan The Snake van Al Wilson uit 1968, tegenwoordig een northern soul classic. Die vergelijking lijkt vergezocht, tot je weet dat die The Snake een cover is van Oscar Brown Jr. uit 1963. Toeval, beïnvloeding, of hoor ik dingen die er niet zijn? Die Jake The Snake zou immers al zijn opgenomen in 1960. Aan Chuck Fayne kunnen we het niet meer vragen, want hij overleed in 2022. Het nummer werd door Atomicat ook uitgebracht op de Gold Star single ACET02 met op de B-kant een nummer van Chuck Fayne dat in 1961 verscheen op Crest Records getiteld Tokyo Stomp, een piano/sax/gitaar instrumental in alweer een uptempo stroll ritme waarbij de piano een Chinees geïnspireerde melodie speelt. Info: www.vintagerockinroots.com (Frantic Franky)

Et voilà, here's the second volume in the Phantom Rockers series containing another 30 songs whose tracklisting at first glance and listen appears random but which turn out to be connected in all sorts of strangest kind of ways, for example by the musicians who play on them or because it's well known artists recording under pseudonyms. In the liner notes you can read how it all fits together. An example: in 1961 Carl Perkins played guitar on Randy Lee's civilized rocker Tell Me, written by Perkins, featuring background vocals and not the same song as his fifties home recording Somebody Tell Me. From one Sun legend to another: Billy Lee Riley passes go four times but collects no money under the pseudonym Skip Wiley (Fast Livin' sounds like Ferlin Husky's comical alter ego Simon Crum), as Darren Lee (the black sounding early sixties brass piece I've Been Searching), as a member of The Spitfires with Roland Janes on guitar in the medium tempo guitar/sax instrumental Catfish (no idea what Riley does on it) which sounds like a carbon copy of Buddy Holly's Modern Don Juan (Catfish also appeared under Roland Janes' name in a faster guitar/piano/sax version titled Rolando), ànd he plays harmonica on Bill Rice's Slim Harpo-styled blues rocker It's All Your Fault. Speaking of Buddy Holly: instead of his fairly known Early In The Morning we hear the original more gospel infused version by The Ding Dongs one of whom was the song's composer Bobby Darin whose name couldn't be mentioned as he was recording for another record label. When they found out they released the Ding Dongs recording themselves under the name The Rinky-Dinks.
What else is on here? The Magnificents' magnificent twist rocker The Dribble (Twist) and Billy The Kid's original Apron Strings with a rhythm that's almost ska and slower than Cliff Richard. Billy The Kid was the pseudonym of David Hill, co-author of I Got Stung (Elvis) who recorded the first version of All Shook Up. Here you can hear David Hill with a cool rocker with background vocals and flashy guitar licks titeld That's Love. He also wrote the song Speedy Gonzales and under his real name David Hess went on to appear in exploitation films like The Last House On The Left (1972), Swamp Thing (1982) and Zombie Nation (2004)!
CDs compiled by British DJ Mark Armstrong always feature doo-wop, this time courtesy of The Saxons (Rock 'n' Roll Show), Billy Storm & the Valiants (Love Game) and the jiving Cadets (Do You Wanna Rock), one or more members of which turned up in the strolling Flairs (She Wants To Rock) and in The Rocketeers (They Turned The Party Out Down At Bessie's House). Contenders for the title of wildest doo-woppers of all time are The Valiants with their supersonic Good Golly Miss Molly cover and their only slightly slower but equally chaotic screamer Frieda Frieda. Mark Armstrong also deals in rockabilly with Les Cole (= Country Johnny Mathis) & the Echoes (Rock-A-My Baby), Lloyd Arnold & his Rockin' Drifters (Hang Out), Bo Davis (the macho Drownin' All My Sorrows) and Lee Denson (New Shoes), the latter two with Eddie Cochran on guitar.
Pure rock ‘n’ roll is of course also accounted for thanks to Jeff Daniels' (= Luke MCDaniel) Uh-Huh-Huh, the Sun Records sounding piano pounder Piano Nellie by Bobby Brant (= Bobby Poe of Bobby Poe & the Poe Cats) & the Rhythm Rockers some of whose musicians in 1961 released a great sixties stroll version of the Everly Brothers arrangement of Slipping And Sliding under the name Spic & Span, and with the heavy guitar/sax rocker or if you prefer very uptempo 1960 stroll School Day Blues by Johnny & the Jammers. Johnny later became albino blues guitarist Johnny Winter whom I saw perform once. He did not play School Day Blues then. Winter appears again on the CD with Broke And Lonely released under the name (Texas) Guitar Slim in the style of Bill Rice's aforementioned It's All Your Fault. A song in the vein of School Day Blues but with great vocal harmonies is Rock-A-Bop-A-Lina by Billy & Don Hart with the Downbeats.
The most bizarre yet as far as I'm concerned one of the best songs is the instrumental boogie stroll Slap Happy Bass which starts with clever slap work on the double bass and a beatnik concert flute, after which it blossoms with a rockabilly picking guitar solo. The brass join in and after two minutes they end with a big band. The cuLPrit was Sid Elrod behind whom hid Macy “Skip” Skipper from the Sun cult song Bop Pills. You could say the tracks is vaguely reminiscent of Bill Haley's Comets, without uncle Bill the studio band that recorded the instrumental Everybody Out'ta The Pool as The Lifeguards, a brilliant uptempo stroll with loads of saxophones, guitars, piano and sound effects like ringing bells and a lifeguard blowing his whistle to summon everyone out of the swimming pool. My absolute top track is however The Big Scroungy by The Tronics, a heavy instrumental with drums rumbling like an oncoming train and a heavy twang guitar bursting into a nice Telstar-like melody. There's also a saxophone and the whole thing sounds like it could have been produced by Joe Meek but the mastermind was Thomas Baker Knight, composer of songs like Lonesome Town and Never Be Anyone Else But You (Ricky Nelson), The Wonder Of You (Ray Peterson, better known from Elvis) and Don't The Girls All Get Prettier At Closing Time (Mickey Gilley).
All 30 tracks together make for a very varied but very good CD of which the title track, like the two other Phantom Rockers CDs released so far, is an unreleased fifties recording, in this case early sixties sounding. But what a track! Chuck Fayne's Jake The Snake is a fantastic uptempo stroll with a bit of a popcorn vibe and—oddly enough—a melody reminiscent of Al Wilson's 1968 song The Snake, now a northern soul classic. That comparison seems far fetched until you realize that The Snake is a cover of a 1963 song by Oscar Brown Jr. Coincidence, influence, or am I hearing things that aren't there? After all Jake The Snake was recorded in 1960. We can't ask Chuck Fayne anymore since he passed away in 2022. The song was also released by Atomicat on the Gold Star single ACET02 with another Chuck Fayne track on the flip that appeared in 1961 on Crest Records entitled Tokyo Stomp, a piano/sax/guitar instrumental in yet another uptempo stroll rhythm with the piano playing a Chinese inspired melody. Info: www.vintagerockinroots.com (Frantic Franky)

THE AUTOMATIC FOOL/ CHERRY CASINO & THE GAMBLERS
Bear Family, BAF14040
English version: see below

Na drie CD’s op Rhythm Bomb (Let's Play Around, Fat Mama's Daughter en het "solo" Hi-No-Love) is het vierde album van Cherry Casino & the Gamblers een 10 inch vinyl geworden, goed voor twaalf nummers, en het feit dat die verschijnt op re-issue label Bear Family (D) dat slechts zelden hedendaags werk uitbrengt zegt al veel over de kwaliteit. U kent Cherry Casino & the Gamblers wel: de band is een van de incarnaties van de kern gevormd door Axel Praefcke (zang, gitaar), Michael Kirscht (gitaar) en Ike Stoye (sax). Drums en contrabas wisselen nog al eens en zijn op dit album respectievelijk Gregor Gast en Kevin Weber. Als Cherry Casino & the Gamblers exploreren ze vooral de zwarte kant van de rock 'n' roll, met name door het gebruik van saxofoon en rhythm 'n' blues gitaar.
De onderkoelde stop-starter Sugar Sweet Baby vormt een vrij rustige aftrap met een paar saxofoonstoten, handclaps, ingetogen backing vocals en een jazzy rhythm 'n' blues gitaar solo, zeer zeker mooi, doch met zijn amper 1:46 eerder een aanzet tot dan een volwaardige song. This Is My Dance, Gotta Learn To Dance en de meezingmelodie van titeltrack The Automatic Fool zijn kalme swing in de stijl van hun landgenoten Ray Collins' Hot-Club of Cat Lee King & his Cocks maar in een kleinere combo bezetting, ook nu opvallend rustig, al kan je er wel degelijk op jiven. Ook het rustigste nummer, het dromerige Baby Malonka, doet denken aan die collegas.
This Ain't Me Little Baby is ondanks de prominente gitaar solo meer relaxte swing rock 'n' roll dan de rhythm 'n' blues rock 'n' roll waarmee ik Chery Casino associeer, en in Easy Baby zitten naast de rhythm 'n' blues gitaar ook jazzy flarden. Daarnaast hoor ik op dit album elementen van Bill Haley & the Comets in de gitaar- en sax sound, en in de melodieën zitten toetsen van Elvis. De enige cover is het door Elvis in 1970 als adult countrypop ballade voor de LP Love Letters From Elvis opgenomen It Ain't No Big Thing (But It's Growing), drie jaar eerder al opgenomen door Charlie Louvin. Ook Eddy Arnold en zelfs The Mills Brothers en Roy Orbison zouden het zingen, maar Cherry Casino maakt er een degelijke rocker van die recht uit de fifties lijkt te komen. Ondanks de aanwezigheid van rockende jivers als Street Party en You Tell Me en van het strollende I'll Try is dit misschien het rustigste Cherry Casino album tot op heden, maar dat maakt het er niet minder goed op.
Vier albums in 25 jaar is niet veel, maar ze zijn wel alle vier zondermeer uitmuntend, ze brachten ook singles uit en albums onder hun andere groepsnamen, en zijn daarnaast full time bezig met het producen van andere bands in hun eigen vintage Lightning Recorders studio in Berlijn waar uiteraard ook deze opnames werden ingeblikt, deels met de betreurde Randy Rich aan de knoppen. The Automatic Fool toont hoe je met een beperkt instrumentarium wel degelijk de juiste noot op de juiste plaats kan mikken en zo een ook voor de fijnproevers opwindend album kan maken. Geen zin om rechtstreeks bij www.bear-family.com te bestellen? Ga op zaterdag 24 januari naar de Cruise Inn in Amsterdam want dan treden ze daar op! Info: www.cherry-casino.de (Frantic Franky)

After three CDs on Rhythm Bomb (Let's Play Around, Fat Mama's Daughter and the “solo” Hi-No-Love), Cherry Casino & the Gamblers' fourth album is a 10 inch vinyl with twelve songs, and the fact that it's out on re-issue label Bear Family (D) which rarely releases contemporary work says a lot about its quality. You know Cherry Casino & the Gamblers: they're one of the incarnations of the core band formed by Axel Praefcke (vocals, guitar), Michael Kirscht (guitar) and Ike Stoye (sax). The drums and double bass change quite often and on this album they're playedby Gregor Gast and Kevin Weber respectively. As Cherry Casino & the Gamblers they mainly explore rock ‘n’ roll's black elements, particularly through the use of saxophone and rhythm ‘n’ blues guitar.
The undercooled stop-starter Sugar Sweet Baby is a rather calm start to the album with a couple of honks on the saxophone, handclaps, subdued backing vocals and a jazzy rhythm ‘n’ blues guitar solo, real beautiful, but at just 1:46 more of a prelude than a fully worked out. This Is My Dance, Gotta Learn To Dance and the sing-along melody of title track The Automatic Fool are relaxed swing in the style of their compatriots Ray Collins' Hot-Club or Cat Lee King & his Cocks, yet in a smaller combo line-up, again remarkably calm, although you can definitely jive to it. The slowest song, the dreamy Baby Malonka, is also reminiscent of those colleagues of theirs.
Despite its prominent guitar solo This Ain't Me Little Baby is more relaxed swing rock ‘n’ roll than the rhythm ‘n’ blues rock ‘n’ roll I associate Chery Casino with, while Easy Baby features jazzy fragments alongside the rhythm ‘n’ blues guitar. I also hear elements of Bill Haley & the Comets in the guitar and sax sound of this album, and there are hints of Elvis in the melodies. The only cover is It Ain't No Big Thing (But It's Growing), recorded by Elvis in 1970 as an adult country pop ballad for the LP Love Letters From Elvis, which had already been recorded three years earlier by Charlie Louvin. Eddy Arnold and even The Mills Brothers and Roy Orbison went on to sing it as well, but Cherry Casino turns it into a solid rocker that seems to come straight out of the fifties. Despite the presence of rockin' jivers like Street Party and You Tell Me and the strolling I'll Try, this is perhaps the camest Cherry Casino album to date, but that doesn't make it any less good.
Four albums in 25 years ain't a lot, but all four of 'em are absolutely outstanding. Besides they also released 45s and albums under their other band names, plus the're busy producing other artists in their own vintage Lightning Recorders studio in Berlin, where also these recordings were made, partly with the late Randy Rich at the knobs and controls. The Automatic Fool shows how even with a limited range of instruments one can hit the right note in the right place to create an album that will thrill even the most discerning listeners. Don't feel like ordering directly from www.bear-family.com? Go see the boys at one of the many festivals they'll play this year! Info: www.cherry-casino.de (Frantic Franky)

VINCE & THE MOON BOPPERS
El Toro, ET-15188
English version: see below

Dale Rocka & the Volcanoes leadgitarist Vince Mannino (I) bracht als zanger-gitarist drie CD’s uit als Vince & the Sun Boppers, twee jaar geleden gevolgd door de 4 track El Toro vinyl EP Rockin' Down The Tracks (ET-15184) als Vince & the Moon Boppers. De reden voor de naamswijziging is mij niet bekend: die drie albums, Gone For Lovin' (Rhythm Bomb Records RBR 5830, 2016), Spinnin' Around (RBR 5851, 2017) en By Request (RBR 5881, 2018) zijn meer desperate en rockabilly dan puur Sun Records, al zat Sun er wel degelijk voor een heel stuk in, maar de stijl van beide Moon Boppers EP’s is feitelijk dezelfde als die van The Sun Boppers. Rockin' Down The Tracks had vier eigen songs, nu zit er één cover tussen, If You Can't Rock Me, bekender van Ricky Nelson dan van The Strikes die het in 1956 als eerste opnamen. Mannino geeft er soundgewijs een Johnny Burnette Rock 'n' Roll Trio draai aan, zij het met een klassiekere rockabilly gitaar in plaats van distortie. De uptempo fingerpickende hillbilly bop gitaar instrumental Vinnie's Bop is een showcase voor Mannino's vliegende vingers. De titel My Window Faces The North doet uiteraard denken aan My Window Faces The South van Bob Wills maar heeft daar niets mee te maken wegens geen western swing maar twangy fifties rockabilly met in de intro opnieuw echo’s van Johnny Burnette Rock 'n' Roll Trio, terwijl de twang doet denken aan Johnny Horton. Afsluiter I'll Never Kiss Your Lips Again mikt op wie graag wild boppend de dansvloer onveilig maakt, het soort nummer waarbij live de halve band door de knieën gaat en de eerste rij met vlakke hand op het podium staat te kloppen. Knappe EP, net als Rockin' Down The Tracks vakkundig in goede banen geleid door Ike Stoye bij Lightning Recorders in Berlijn, uw garantie voor authenticiteit. Info: www.eltororecords.com and www.facebook.com/VinceManninoband (Frantic Franky)

Dale Rocka & the Volcanoes' lead guitarist Vince Mannino (I) released three CDs as the singer-guitarist of Vince & the Sun Boppers and two years ago the 4 track El Toro vinyl EP Rockin' Down The Tracks (ET-15184) as Vince & the Moon Boppers. I don't know the reason for the name change: the three albums, Gone For Lovin' (Rhythm Bomb Records RBR 5830, 2016), Spinnin' Around (RBR 5851, 2017) and By Request (RBR 5881, 2018) are more desperate and rockabilly than the Sun sound, although Sun was definitely a big part of it, but both Moon Boppers EPs are in the same style as the The Sun Boppers albums. Rockin' Down The Tracks had four original songs, now there is one cover, If You Can't Rock Me, better known from Ricky Nelson than from The Strikes who in 1956 recorded it first. Mannino gives it a Johnny Burnette Rock ‘n’ Roll Trio reading, albeit with a more classic rockabilly guitar instead of distortion. The uptempo fingerpicking hillbilly bop guitar instrumental Vinnie's Bop is a showcase for Mannino's flying fingers. The title My Window Faces The North is obviously reminiscent of Bob Wills' My Window Faces The South but has nothing to do with that as it's not western swing but twangy fifties rockabilly with echoes of the Johnny Burnette Rock ‘n’ Roll Trio in the intro, while the twang is reminiscent of Johnny Horton. The last track, I'll Never Kiss Your Lips Again, aims at those of you who like to jump around wildly on the dance floor, the kind of song with half the band on their knees and the front row banging their hands on the stage. Just like Rockin' Down The Tracks this is another great EP, expertly produced by Ike Stoye at Lightning Recorders in Berlin, your guarantee of authenticity. Info: www.eltororecords.com and www.facebook.com/VinceManninoband (Frantic Franky)

PHANTOM ROCKERS: DON'T BUG ME BABY
Atomicat, ACCD179
English version: see below

Phantom Rockers is een nieuwe reeks CD’s met telkens 30 nummers samengesteld door Atomicat cat Mark Armstrong (GB) waarvan de tracklisting op het eerste zicht lukraak is maar die op allerlei vreemde manieren met elkaar verbonden blijken. Bijvoorbeeld door de muzikanten die erop meespelen, of omdat het bekende artiesten zijn die opnamen onder schuilnamen. Hoe dat allemaal in elkaar haakt kan u lezen in de hoesnota’s. Een aantal onder u zullen waarschijnlijk wel weten dat Jack Hammer (het opgewekte zwarte vocale hoogstandje Girl Girl Girl) Great Balls Of Fire (al dan niet) schreef, dat Rudy Gray (de gezellige hillbilly western swinger There's Gonna Be A Ball) Rudy Grayzell was, dat Danny Boy (de toffe vocale doo-wop jiver Don't Go Pretty Baby) alias Chuck "Tequila" Rio (het rustiger maar redelijk geflipte Bye Bye Baby) de saxofonist van The Champs was, dat Pretty Boy (de zwarte screamers Bip Bop Bip en Rockin' The Mule) later Don Covay werd en dat Tom & Jerry (de Everly Brothers copie Dancin' Wild) later Simon & Garfunkel werden. Dat Red (Hot) Russell (de geweldige jiver Stop) een van The Rio Rockers (het desperate Mexicali Baby) was ligt daarentegen al minder voor de hand, net zoals dat Johnny Todd in zijn boppende Pink Cadillac Sammy Masters van het indianen opus Rockin' Redwing was. Rockin' Redwing staat niét op de CD by the way. We gaan u heus niet alles verklappen, maar dat in de doo-wop het personeelsverloop groot was is geen geheim. We horen dan ook een aantal zwarte doo-wop tracks van groepen als The Five Echos (Broke), The Rainbows (Shirley), The Du-Droppers (I Wanna Love You) en The Cliques (I'll Mess You Up), en Mark Armstrong legt haarfijn uit wie bij wie zong. Al die uitleg en omwegen zijn natuurlijk slechts een excuus om een goeie portie rock 'n' roll op te dienen in diverse stijlrichtingen als rurale rockabilly (een Blue Suede Shoes door Buzz Williams merkwaardig genoeg meer op Carl Perkins dan op Elvis gebaseerd, de Meteor single Have Myself A Ball van Bill Bowen & the Rockets), piano strollers (Little Girl Little Girl van The Fairlanes) en gitaar instrumentals (Red Hot Red van Young Guitar Red). Er is big band doo-wop swing met The Rams (Rock Bottom in de stijl van The Treniers) en Wally Wilson (The Hunt), maar evengoed vlotte country swing als Oh Stop van Carl Smith, uitgebracht onder de naam van zijn begeleidingsband the Tunesmiths. Tom & Jerry waren al een Everly Brothers imitatie, een andere Everly copie is Funny Honey van Two Don's die moeten gemeend hebben meer kans te maken als ze zich noemden naar de voornaam van de helft van The Everly Brothers. Verkeerd gedacht! De blank klinkende Cris Kevin & the Comics halen de inspiratie bij The Coasters in Have Gun Will Travel gebaseerd op de gelijknamige western TV reeks uit 1957-1963, en in We're Gonna Roll rollt Shorty Muggins even capabel als Big Joe Turner. Green Onions door studio groep The Hi-Tones is een natuurgetrouwe cover van de orgel klassiekerd van Booker T & the MG's. Maar er is meer, want de échte spook rockers zijn de drie acetaatopnames door onbekende artiesten waarmee de drie CDs openen! Op deze eersteling is dat Don't Bug Me Baby, een nummer dat we kennen van Milton Allen uit 1957. Deze versie is tegendraadsere rockabilly bop die baadt in een snellere Susie Q gitaarsfeer zonder koeienbellen, aan de sound te horen daterend van begin jaren '60. Magnifieke track, wat mij betreft beter dan Milton Allen! Of zou het een alternatieve of heropname van Allen zelf zijn? Deze Don't Bug Me Baby werd door Atomicat ook uitgebracht op de Western Recorders single ACET01 met op de B-kant Clyde Pitts' jivende 4 Star Elvis copie The Lonely Side Of Town voor het eerst op single sinds het in 1961 verscheen. Verzamelaars, neem nota: naast de reguliere zwarte versie (500 exemplaren) zijn daarvan ook honderd stuks op rood vinyl geperst. Info: www.vintagerockinroots.com (Frantic Franky)

Phantom Rockers is a new CD series with 30 songs each compiled by Atomicat cat Mark Armstrong (GB). At first glance the tracklistings appear random, but several tracks are connected in all sorts of mysterious ways. For example because of the musicians who play on them, or because it's well known artists recording under pseudonyms. How it all fits together is explained in the liner notes. Some of you will probably know that Jack Hammer (the cheerful black vocal masterpiece Girl Girl Girl) wrote (or didn't write) Great Balls Of Fire, that Rudy Gray (the cozy hillbilly western swinger There's Gonna Be A Ball) was Rudy Grayzell, that Danny Boy (the cool vocal doo-wop jiver Don't Go Pretty Baby) aka Chuck “Tequila” Rio (the calmer but rather crazy Bye Bye Baby) was the saxophonist of The Champs, that Pretty Boy (the black screamers Bip Bop Bip and Rockin' The Mule) later became Don Covay, and that Tom & Jerry (the Everly Brothers copy Dancin' Wild) later became Simon & Garfunkel. It's however less obvious that Red (Hot) Russell (the great jiver Stop) was one of The Rio Rockers (the desperate Mexicali Baby), as is the fact that Johnny Todd in his boppin' Pink Cadillac was Sammy Masters from the injun opus Rockin' Redwing. Rockin' Redwing is not on the CD, by the way. We're not going to reveal everything, but it's no secret that there was a high employee turnover in doo-wop. We hear a number of black doo-wop tracks by groups like The Five Echos (Broke), The Rainbows (Shirley), The Du-Droppers (I Wanna Love You), and The Cliques (I'll Mess You Up), and Mark Armstrong explains in detail who sang with whom. All these explanations and detours are of course just an excuse to serve up a healthy dose of rock ‘n’ roll in various styles like rural rockabilly (Buzz Williams' Blue Suede Shoes curiously enough based more on Carl Perkins than on Elvis, Bill Bowen & the Rockets' Meteor single Have Myself A Ball), piano strollers (Little Girl Little Girl by The Fairlanes) and guitar instrumentals (Red Hot Red by Young Guitar Red). There's big band doo-wop swing with The Rams (Rock Bottom in the style of The Treniers) and Wally Wilson (The Hunt), but also smooth country swing such as Carl Smith's Oh Stop, released under the name of his backing band the Tunesmiths. Tom & Jerry were an Everly Brothers imitation, another Everly copy is Funny Honey by Two Don's who must have thought they would have a better chance at success and glory if they named themselves after the first name of half of The Everly Brothers. Not! The whitesounding Cris Kevin & the Comics draw inspiration from The Coasters in Have Gun Will Travel, based on the 1957-1963 western TV series of the same name, and in We're Gonna Roll one Shorty Muggins rolls just as capably as Big Joe Turner. Green Onions by studio group The Hi-Tones is a faithful cover of Booker T & the MG's' classic keyboard instrumental.
But wait, there's more, for the real phantom rockers are the three acetate recordings by unknown artists that start the three CDs released so far! On this first volume it's Don't Bug Me Baby, a song we know from Milton Allen from 1957. This version here is more rebellious rockabilly bop in a faster Susie Q guitar atmosphere without the cowbells, judging by the sound dating from the early sixties. A magnificent track, better than Milton Allen's in my opinion! Or could this be an alternative or re-recording by Allen himself? Atomicat also released this Don't Bug Me Baby version on the Western Recorders 45 ACET01 pairing it with Clyde Pitts' jiving 4 Star Elvis copy The Lonely Side Of Town, re-released on single for the first time since it appeared in 1961. Collectors, take note: in addition to the regular black version (500 copies) one hundred copies were pressed on red vinyl. Info: www.vintagerockinroots.com (Frantic Franky)

SIN ON SATURDAY, PRAY ON SUNDAY VOLUME 5: ALL ABOARD
Koko Mojo, KMCD209
English version: see below

Het duurde even voor alles voor mij op zijn plaats viel in het vijfde deel van Sin On Saturday Pray On Sunday. Niet dat ik een probleem heb met de juxtapositie van zwarte voornamelijk bluesgerichte muziek en (zwarte) gospel (7 van de 28 tracks 1937-1963), want de hier in de collecteschaal opgediende gospel is zo rauw als een schreeuw recht uit de ziel. Je hoort er ook de vocal harmony link met de doo-wop in, luister naar de achtergrondvocalen bij The Radio Four (I Feel The Spirit), The Nightingales (Somewhere To Lay My Head) en The Christland Singers (I Know My Jesus Is The Light Of The World). More Like Jesus van Bessie Griffin & the Consolators klinkt hartstikke als rock 'n' roll zangeressen als Ruth Brown en LaVern Baker. Baker coverde in 1959 het door Sister Rosetta Tharpe de eeuwigheid in gegospeld Didn't It Rain, maar op deze CD horen we de versie van Mahalia Jackson die een halve eeuw geleden zowat synoniem stond met gospel als jazz vorm. Misschien moet ik me maar eens gaan verdiepen in haar leven en werk, want Jackson's uitvoering van Didn't It Rain is indrukwekkend. Overigens gaan niet alle songs over the lord over, euh, the lord, want Christine Kittrell gebruikt de naam van de Here ijdel in Lord Have Mercy (I'm So Lonely), geen gospel maar pure rock 'n' roll met Little Richard op piano en in het achtergrondkoortje. Little Richard staat zelf ook op de CD met Joy Joy Joy uit 1961, een merkwaardige opname enerzijds omdat het bruisende koor achter Little Richard meer musical dan gospel klinkt, anderzijds omdat de niettemin duidelijk hoorbaar getemde Little Richard zijn enthousiasme toch niet kan wegsteken, wat resulteert in een aanstekelijk swingend nummer.
Met de gospel is dus niks mis, maar het vergde een aantal luisterbeurten om te wennen aan de wel heel gevarieerde blues stijlen die hier schijnbaar willekeurig door elkaar staan, te beginnen met semi-akoestische bluesbop van Big Bill Broonzy (Jacqueline) met washboard en Muddy Waters (All Aboard, een kopie van Mean Old Frisco Blues van Arthur "Big Boy" Crudup) met mondharmonica. Wat zeg ik? Met twéé mondharmonica’s die afwisselend elkaar begeleiden, accenten leggen en soleren, met dank aan Little Walter en James Cotton. Crudup draagt zelf ook zijn semi-akoestisch steentje bij met Come Back Baby uit 1949, en alleen al in de titel hoor je de echo van wat in 1954 zijn originele versie van Baby Let's Play House zou worden. Eveneens semi-akoestisch maar een heel ander genre zijn The Four Jumps Of Jive met It's Just The Blues uit 1945, noch jive noch blues maar een soort be bop beatnik jazz swing door een kwartet bestaande uit piano die ik niet hoor, akoestische gitaar, elektrische gitaar en een contrabas. Die contrabassist was Willie Dixon, niet verwonderlijk dus dat de bas flink slapt!
Er is big band rhythm 'n' blues swing met BB King (Shut Your Mouth) en Little Milton (Hold Me Tight), veel rhythm 'n' blues gitaren (pianist Otis Spann's instrumentale Five Spot bevat meer gitaar dan piano), maar toch ook een portie zwarte rock 'n' roll met Otis Smith's You're So Good Looking, Buster Brown's gezellige I'm Going But I'll Be Back, de stop-starter Watch On van The Blue Flamers, Elmore James' slide opus Can't Stop Lovin' en de interraciale groep Thomas & the Tomcats die een voetnoot in de muziekgeschiedenis werd omdat de jonge Jimi Hendrix bij hen speelde, zij het niét op deze Drive Drive Drive opgenomen in 1961 nadat Hendrix in het leger ging - of moest, want blijkbaar kreeg ie na een autodiefstal de keuze tussen de gevangenis of het leger. De wildste track op de CD is echter geen rock 'n' roll nummer maar de zware en supersnelle bluesbopper You Keep Doggin' Me van Sonny & Jaycee. Sonny was mondharmonicamens Sonny Terry, Jaycee was zijn neef JC Burris die óók mondharmonica speelde. Kan tellen qua uitersten: na een gospel staat hier Frank Frost met Pocket Full Of Shells, een Sun opname gemaakt in de nieuwe Sam Phillips Recording Studio op Madison Avenue 639 in 1962 verschenen op Sun sublabel Phillips International. De "shells" in zijn zak zijn geen scheLPen maar patronen voor zijn shotgun! Dat nummer is de betere bluesrock, net als Hurry Hurry Baby van Sidney Maiden & his Ramblers, My Baby Left Me van B. Brown & his Rockin' Vouts en Drifting Charles' uptempo swampy Evil Hearted Woman. Wie niet naar de kerk ging bezondigde zich mogelijk aan het roken van een jointje, en dat is waar If You're A Viper van Rosetta Howard & the Harlem Hamfats over gaat. De opname stamt uit 1937 en is dixieland swing van het medium tempo soort, of zoals ik dat pleeg te noemen Woody Allen muziek. Samenvatting: geen gemakkelijke CD, maar absoluut de moeite waard om je in te verdiepen. Info: www.vintagerockinroots.com (Frantic Franky)

It took me a while for everything to fall into place in Sin On Saturday Pray On Sunday # 5. Not that I have a problem with the juxtaposition of black, mainly blues oriented music and (black) gospel (seven out of the 28 tracks 1937-1963), for the gospel served up here is as raw as a cry straight from the soul can be. In it you can also hear the link between vocal harmony and doo-wop, just listen to the background vocals on the tracks by The Radio Four (I Feel The Spirit), The Nightingales (Somewhere To Lay My Head) and The Christland Singers (I Know My Jesus Is The Light Of The World). Bessie Griffin & the Consolators' More Like Jesus sounds very much like rock ‘n’ roll singers as Ruth Brown and LaVern Baker. In 1959 Baker covered Sister Rosetta Tharpe's timeless gospel song Didn't It Rain, but on this CD we hear the version of Mahalia Jackson whose name half a century ago was synonymous with gospel as a form of jazz. Perhaps I should start to investigate her life and work, as her performance of Didn't It Rain is impressive. Incidentally not all songs about the Lord are about the Lord: Christine Kittrell uses the Lord's name in vain in Lord Have Mercy (I'm So Lonely), not gospel but pure rock ‘n’ roll with Little Richard on piano and in the background choir. Little Richard himself is also featured on the CD with Joy Joy Joy, a remarkable 1961 recording not only because the lively choir behind him sounds more like a theater musical than gospel, but also because the clearly audibly restrained Little Richard cannot hide his enthusiasm, resulting in a catchy, swinging song.
So nothing wrong with the gospel part, but it took me quite a few spins to get used to the very varied blues styles seemingly randomly mixed here, starting with semi-acoustic blues bop courtesy of Big Bill Broonzy (Jacqueline) with washboard and Muddy Waters (All Aboard, a copy of Arthur “Big Boy” Crudup's Mean Old Frisco Blues) with harmonica. What am I saying? With two harmonicas played by Little Walter and James Cotton who alternately accompany each other, add accents and play solos. Crudup himself also contributes his semi-acoustic touch with Come Back Baby from 1949, and the song title itself already echoes what in 1954 would become his original version of Baby Let's Play House. Also semi-acoustic but in a completely different genre are The Four Jumps Of Jive with It's Just The Blues from 1945, neither jive nor blues but a kind of bebop beatnik jazz swing by a quartet consisting of piano (which I can't hear), acoustic guitar, electric guitar and double bass played by Willie Dixon, so it's no surprise that the bass slaps hard! There's big band rhythm ‘n’ blues swing with BB King (Shut Your Mouth) and Little Milton (Hold Me Tight), lots of rhythm ‘n’ blues guitars (pianist Otis Spann's instrumental Five Spot contains more guitar than piano), but also a healthy dose of black rock ‘n’ roll with Otis Smith's You're So Good Looking, Buster Brown's cozy I'm Going But I'll Be Back, the stop-starter Watch On by The Blue Flamers, Elmore James' slide opus Can't Stop Lovin' and the interracial group Thomas & the Tomcats who became a footnote in the history of music because a young Jimi Hendrix played with them, albeit not on this here Drive Drive Drive recorded in 1961 after Hendrix joined the army - or had to join the army because apparently after stealing a car he was given the choice between prison or the military. The wildest track on the CD is however not a rock ‘n’ roll song but the heavy and super fast blues bopper You Keep Doggin' Me by Sonny & Jaycee. Sonny was harmonica player Sonny Terry, Jaycee was his cousin JC Burris who also played harmonica. You want extremes? How 'bout a gospel song followed by Frank Frost's Pocket Full Of Shells, a Sun recording made in 1962 at the new Sam Phillips Recording Studio at 639 Madison Avenue, released on Sun's subsiduary Phillips International. The shells in his pocket ain't no seashells but cartridges for his shotgun! That song is top notch blues rock, just like Sidney Maiden & his Ramblers' Hurry Hurry Baby, B. Brown & his Rockin' Vouts' My Baby Left Me and Drifting Charles' uptempo swampy Evil Hearted Woman. Those who didn't go to church perhaps sinned by smoking a big fat joint, which happens to be exactly what If You're A Viper by Rosetta Howard & the Harlem Hamfats is about. The recording dates from 1937 and is medium tempo dixieland swing or what I like to call Woody Allen music. Summary: not an easy CD, but definitely worth delving into. Info: www.vintagerockinroots.com (Frantic Franky)